Τό παιδομάζωμα.

…Καρά—Χαλήλ—Τζεντερελή λέγανε τό Σατανά πού ενέπνευσε στον Όρχάν τό παιδομάζωμα.

Τό πιό αποτρόπαιο για την Ελλάδα κακό είναι χωρίς άλλο τό «παιδομάζωμα». Τή λέξη αυτή τήν έφκιασε τό Ελληνικό Γένος στην πιό σκληρή περίοδο τής Τουρκικής σκλαβιάς. Είναι ένας Όρος πού ζυμώθηκε μέ ποταμούς άπό δάκρυα και αίμα. Τριακόσια χρόνια, τριακόσια έξη χρόνια γιά τήν ακρίβεια, ή λέξη αυτή αποτελούσε τόν πιό πικρό βραχνά γιά τήν Ελληνίδα μητέρα. Ξυπνούσε και πλάγιαζε, και μπροστά της στεκόταν αυτή ή μυστική τρομάρα- Πότε θά περάσει ή Κουστωδία του Σουλτάνου από τό χωριό, νά μαζέψει γιά τά Τάγματα τών Γενιτσάρων τά πιό γερά, τά πιό έξυπνα, τά πιό όμορφα αγόρια τους. Τά μεγάλωναν, τά βύζαιναν, τά νανούριζαν και τα μοιρολογούσαν σά νάταν έτοιμοθάνατα. Ή ομορφιά τους είταν μαχαίρι δίκοπο γιά τή βασανισμένη τους καρδιά. Ή γέννηση του αγοριού σημάδευε γιά τό ελληνικό σπίτι τή γέννηση μιας νέας δυστυχίας. Τό παιδομάζωμα άρχισε στά 1320 ακόμα, άπό τά χρόνια του Όρχάν, πού είταν ό γιός του Όσμάν, του ιδρυτού του τουρκικού Κράτους. Πήρε τέλος στά 1632, στά χρόνια του Σουλτάνου Μουράτ του Δ'. Ό Μουράτ κατάργησε τό φοβερόν τούτο φόρο τών υποδουλωμένων Ελλήνων, γιά νά διαλύσει αυτά τά τάγματα, πού άρχισαν νά παίζουν τό ρόλο πραιτωριανών στην Τουρκική αυτοκρατορία. Ό Καρολίδης όμως πιστεύει πώς ό Σουλτάνος φοβήθηκε μήπως μέ τό παιδομάζωμα λείψει ολότελα τό χριστιανικό στοιχείο άπό τό κράτος του. Και τό χριστιανικό στοιχείο ό Μουράτ τό λογάριαζε πολύ χρήσιμο γιά τήν ύπαρξη και τή στερέωση της τουρκικής αυτοκρατορίας. Άπ' αυτό είναι εύκολο νά καταλάβει κανείς πόσο ελληνικό αίμα ρούφηξε αυτός ο απαίσιος φόρος από τήν καρδιά του σκλαβωμένου Γένους. Τό πιο άκριβό και τό πιό διαλεχτό του αίμα. Ό Παπαρρηγόπουλος λογαριάζει σε ένα εκατομμύριο τά Ελληνόπουλα πού τούρκεψαν, και πολέμησαν τη φυλή πού τά γέννησε, όλα αυτά τά τρακόσια έξη μαύρα χρόνια. Οι τούρκοι παίρνανε άπό κάθε οικογένεια ένα ή δυο αγόρια, κάποτε και τά μονογενή τους, από 10 μέχρι 14 χρονών. Ή απόγνωση και ή λαχτάρα τών μανάδων είτανε τέτοια πού, όπως διηγείται ό Γερμανός συγγραφέας Γκέρλαχ πού γύρισε τήν ανατολή στά 1572, οι μανάδες πού είδε στή Βιθυνία, κάνανε προσευχές στο θεό, νά πάρει τ’ αγόρια τους, πριν έρθουν οί Αξιωματικοί του Σουλτάνου για τό παιδομάζωμα «Τά δημοτικά τραγούδια πού άκουσα στην Ελλάδα» λέει ό Γάλλος περιηγητής Μπρυνέ ντέ Πρέλ, τραγουδάνε τις μανάδες του Μωρηά πού σφάζουν μέ τά Ιδια τους τά χέρια τα’ αγόρια τους, νά μήν πέσουν στά χέρια τών τούρκων στρατολόγων». Καί ό Μέντελσων Βαρτόλντι λέει: «Σπαράζει ή καρδιά του άνθρωπου νά μαθαίνει πώς οί Ελληνίδες μητέρες σφάζουν τά παιδιά τους μπροστά στις στρατολογικές ορδές των Τούρκων, γιά νά μη τά δούνε νά ντροπιάζουν τήν πατρίδα τους καί τή θρησκεία», Τά τάγματα αυτά τών Γενιτσάρων έφτασε νά έχουν στις αρχές του 17ου αιώνα δύναμη 46 χιλιάδων άνδρών. Όλοι αυτοί οί θηριώδεις διώχτες του Ελληνικού Γένους δέν είταν παρά εξισλαμισμένα Ελληνόπουλα, πού τά μεγάλωσε ό Τούρκος, σπουδάζοντας τα νά σφάζουν καί νά καίγουν τήν Ελλάδα καί τους γονείς πού τά γέννησαν. Από τότε πού σταμάτησε αυτή ή φριχτή δοκιμασία του Ελληνικού Γένους πέρασαν 316 χρόνια.
Τριακόσια δέκα έξη χρόνια είχε ν' ακουστεί στον τόπο μας ή λέξη "παιδομάζωμα", ή πιό ανατριχιαστική λέξη πού έπλασε ό Ελληνικός λαός μέ τό αίμα, μέ τό δάκρυ καί μέ τήν πιό τρυφερή του σάρκα. Τό ανάφερνε ή ιστορία μονάχα. Μέ αποτροπιασμό τό ανάφερε καί ή λαογραφία μας μέ τά τραγούδια μοιρολόγια, πού διασώθηκαν άπό κείνο τό πανελλήνιο σύθρήνο. Καί κατόπι σάν ήθελαν πιά οί άνθρωποι νά χαρακτηρίσουν τή βαρβαρότητα καί τήν αγριότητα κείνης της εποχής, λέγανε: «τήν εποχή πού γινόταν τό παιδομάζωμα» Καί εννοούσαν μιαν εποχή άγριας βαρβαρότητας, πού οί μητέρες δάκρυζαν αίμα, καί οί πατέρες καταργιούνταν τήν ερωτική χαρά του γάμου πού έσπερνε τόση θλίψη καί τόσο σπαραγμό μέσα στο σπίτι τους.
Πηγή.