Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ - ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ - ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ - ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ - ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ - ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΣΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΜΑΘΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ

Τρίτη 4 Αυγούστου 2015

20/07/2013


Ο Μέγας Δάσκαλος των Ελλήνων, ο Φιλόσοφος και πολυεπιστήμονας Αριστοτέλης, είχε κρύψει στο αριστουργηματικό του έργο, ΤΟ ΟΡΓΑΝΟΝ, ένα "μυστικό" που παρά λίγο να τινάξει στον αέρα ό,τι γνωρίζαμε μέχρι σήμερα ως ...Ελληνική Ιστορία! 

Αυτό το άρθρο, το χρωστούσα τόσο στον εαυτό μου χρόνια ολόκληρα, πάνω από 23 τω αριθμώ, όσο και στον αγαπημένο μου Αριστοτέλη.
Είναι μια κατάθεση ψυχής, για μια ιστορία που κάποτε με συγκλόνισε βαθύτατα.
Το γιατί το έγραψα σήμερα και όχι πριν, αυτό ειλικρινά δε μπορώ να το αιτιολογήσω.
Ίσως γιατί βλέποντας από μακριά τον απελπισμένο αγώνα του Γένους μου, μη μπορώντας να κάνω και πολλά εκτός του να γράφω και να δημοσιεύω εδώ σε τούτο το μπλοκ και θέλω να του θυμίσω τη καταγωγή και τους προγόνους του.
Ίσως πάλι, γιατί ήθελα να αντιδράσω με αυτόν τον τρόπο, βλέποντας τους καραγκιόζηδες που παίζουν τον ρόλο που λέγεται Έλληνας πολιτικός, να χύνουν απ τη μια ελεεινά κροκοδείλια δάκρυα κι απ την άλλη να...υπογράφουν άλλη μια καταδίκη για τον ρακένδυτο πλέον λαό "τους".
Ίσως γιατί προτίμησα να μη σπάσω τελικά την οθόνη του υπολογιστή μου, θεωρώντας πως έχει μεγαλύτερη αξία απ το...άδειο εντελώς κεφάλι ενός κλόουν που το παίζει "πρωθυπουργός" και ακούει στο όνομα Αντώνης Σαμαράς...
Δε ξέρω...
Μπορεί τίποτε απ όλα αυτά, μπορεί και όλα αυτά μαζί...
Αυτό όμως που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι...κάθε πράγμα αναδύεται από μέσα μας μόνον όταν έρθει η ώρα να αναδυθεί.
Και όλα αυτά που προείπα να είναι εντελώς άσχετα.
Ίσως λοιπόν συμπτωματικά, να ...είναι αυτή εδώ η ώρα για να βγει κάτι από μέσα μου που το κρατούσα από φοιτητής.
Μια ιστορία απίστευτη, όπως την ανακάλυψα εγώ και την έμαθα εγώ. γιατί υπάρχουν πάρα πολλές εκδοχές αυτής της ιστορίας.
Εγώ καταθέτω απλά τη δική μου εκδοχή και τίποτε άλλο.
Το αν το αποτέλεσμα του πονήματός μου είναι σωστό ή όχι, αυτό θα το κρίνει πλέον η ίδια η Ιστορία...

Όταν άρχισα να μελετώ τον Αριστοτέλη, ήμουν 19 χρονών, δευτεροετής της Παντείου και...τρελαμένος με τη "μυστηριακή" του καταβολή και με το παράξενο, όσο και ...άκρως στρυφνό του έργο.
Ομολογώ ότι τα βρήκα αρκετά σκούρα, γιατί απλά δεν είχα να κάνω με κάποιο - ότι νάνε - κείμενο, αλλά γιατί σίγουρα διότι είχα να κάνω ίσως με την κορωνίδα της Ελληνικής Αρχαίας Γραμματείας.

Φιλόλογος δεν ήμουν.
Δεν σπούδαζα στη Φιλοσοφική.
Στο τμήμα Κοινωνιολογίας ήμουν απλά, χωρίς καμιά σπουδαία περγαμηνή, πέραν των Αρχαίων Ελληνικών που είχα διδαχτεί στο Λύκειο.
Γιατί όμως ...αποτόλμησα το...σχεδόν ακατόρθωτο για μένα;
Μα για τον απλούστατο λόγο ότι ήμουν συνεπαρμένος από το έργο του μεγάλου αυτού Έλληνα, που άλλαξε με τις διδαχές και τις...αποκαλύψεις του τον ίδιο τον Κόσμο!
Και θέλησα να τον γνωρίσω περισσότερο.

Αρχίζοντας να μελετώ το πλέον γνωστό απ όλα έργο του, τα
"Φυσικά", παράλληλα έψαχνα να βρω και όσο περισσότερα στοιχεία μπορούσα για τη ζωή και το έργο του.
Παρόλο όμως που επρόκειτο για έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες Φιλοσόφους και πολυεπιστήμων, εντούτοις ανακαλύπτω πως...γνωρίζουμε πολύ λίγα πράγματα τόσο για τη ζωή του, όσο και για το ίδιο του το έργο.

Να φανταστείτε ότι ενώ έχει γράψει περί τα 320 έργα, εντούτοις σώζονται γύρω στα 102(!) κι αυτά διασώθηκαν από ...Έλληνες μοναχούς (καλόγερους του Αγίου Όρους), οι οποίοι και αντέγραψαν εκ νέου σε πάπυρους ό,τι μπόρεσε να βρεθεί από την κατεστραμμένη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας καθώς και από τις, επίσης κατηργημένες, Πανεπιστημιακές σχολές των Αθηνών.

Τα περισσότερα έργα που είχαν διασωθεί από τους ηρωικούς αυτούς μοναχούς, καταληστεύθηκαν από τους Ενετούς κυρίως, την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα, όταν οι Σταυροφόροι είχαν καταλάβει την Κων/πολη το 1204 μ.Χ. και είχαν μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος των θησαυρών του Βυζαντίου στη Βενετία και το Βατικανό.

Κι έτσι, ένα μεγάλο μέρος των έργων του μεγάλου Έλληνα Δασκάλου, κατέληξε στη...Βιβλιοθήκη του ...
Πάπα, απ όπου και...διαμοιράστηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη, αφήνοντας τους, σκλαβωμένους στους Τούρκους, Έλληνες, στο σκοτάδι και την αγραμματοσύνη.

Σημειωτέον ότι ο Αριστοτέλης τιμάται από την Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία, εικονιζόμενος σε πολλές τοιχογραφίες (άνω Φώτο, τρίτος από αριστερά) κυρίως σε μονές του Αγίου Όρους, ως Όσιος και Πρωτεργάτης της χριστιανικής Φιλοσοφίας και Ηθικής.

Πάμε παρακάτω.

Η...μυστηριώδης γέννηση και ο περίεργος...θάνατος!

Το γεγονός λοιπόν ότι εν τέλει...γνωρίζαμε πολύ λίγα για τη ζωή του, αυτό με ανάγκασε αφ' ενός να αφήσω για λίγο κατά μέρος τη μελέτη των ‘’Φυσικών’’ και αφ' ετέρου να επικεντρωθώ στην αναζήτηση αυτών των περισσότερων στοιχείων που θα με οδηγούσαν στο να κατανοήσω όσο γίνεται περισσότερο αυτή τη μεγάλη, αλλά και τόσο αινιγματική προσωπικότητα.

Μέσα από αυτή μου λοιπόν την αναζήτηση, ανακαλύπτω τρία πράγματα:

1)  Ότι δεν υπήρξε πουθενά κάποιο στοιχείο, ούτε καν σε ιστορικά κείμενα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, που να υποδηλώνει την ακριβή ημερομηνία γέννησής του (!)
2) Ότι επίσης δεν υπήρξε σαφής ημερομηνία...θανάτου του (!) παρά μόνο ΦΗΜΕΣ που εν τέλει δεν αποδείχτηκαν ΠΟΤΕ και
3) Την παράξενη ιστορία ενός βιβλίου που είχε γράψει ο δικηγόρος Γιώργος Λευκοφρύδης με τον τίτλο "Κοσμοσκάφος Στα-Γυρο Έψιλον" με θέμα το...πιο στρυφνό έργο του Αριστοτέλη, ΤΟ ΟΡΓΑΝΟΝ !

Για να γίνω πιο σαφής, πιάνω μία προς μία τα...συμπεράσματα των ..."ανακαλύψεών" μου.

Το πρώτο έχει να κάνει με την ημερομηνία γεννήσεώς του.
Πράγματι, εδώ πέφτει ένα...μικρό σκοτάδι.
Σχεδόν τα περισσότερα βιογραφικά του σημειώματα που είχαν δημοσιεύσει πολλά έγκυρα επιστημονικά εγχειρίδια, ελληνικά και ξένα, έχουν ως χρονολογία γεννήσεως του μεγάλου Έλληνα, το έτος 384 π.Χ.
Εκεί όμως που διαφωνούν ριζικά, είναι ο...μήνας γέννησής του.
Η Ιστορία του Ελληνικού Έθνους του Παπαρρηγόπουλου, αναφέρει ως μήνα γέννησης τον Δεκέμβρη του 384.
Η εγκυκλοπαίδεια του Ηλίου όμως, του Ιωάννη Πασσά, ένα απο τα πλέον ΕΓΚΥΡΑ εγχειρίδια που έχουν παρουσιαστεί ποτέ στην σύγχρονη ελληνική γραμματεία, αναφέρει ως μήνα γέννησής του τον...Ιούλιο του ιδίου έτους, ενώ η Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια (επίσης ένα από τα πλέον έγκυρα επί διεθνούς επιπέδου εγχειρίδια) την τοποθετεί έναν μήνα...αργότερα, δηλαδή τον...Αύγουστο επίσης του ιδίου έτους!
Εκεί δε που υπάρχει ...μέγα σκότος, είναι στην...ημέρα!
Δεν αναφέρεται πουθενά, αλλά βέβαια αυτό είναι το λιγότερο!
Εδώ δεν τα...βρίσκουν οι ερευνητές στον μήνα, στη...μέρα θα τα βρουν;

Πάμε
στο δεύτερο, που είναι ακόμα πιο αινιγματικό: ο θάνατός του!
Η επίσημη ημερομηνία που καταγράφεται στην - ποιά άλλη; - Ιστορία του Ελληνικού Εθνους του Παπαρρηγόπουλου, είναι η 22η του Οκτωβρίου του 322 π.Χ., δύο χρόνια δηλαδή μετά τον θάνατο του μεγάλου του μαθητή, του Αλέξανδρου και μάλιστα ως αιτία θανάτου του, αναφέρεται κάποια στομαχική λοίμωξη,  σε συνδυασμό με την θλίψη και την μελαγχολία στην οποία και είχε πέσει με κύρια αιτία τον θάνατο του Αλέξανδρου μιας και με αφορμή το γεγονός αυτό, οι οπαδοί του αντιμακεδονικού "κόμματος" των Αθηνών νόμισαν ότι βρήκαν την ευκαιρία να εκδικηθούν τους Μακεδόνες στο πρόσωπο του.
Πιο αναλυτικά, το ιερατείο, με εκπρόσωπό του τον ιεροφάντη του ναού της Ελευσίνιας Δήμητρας, Ευρυμέδοντα, αλλά και η σχολή του Ισοκράτη με το Δημόφιλο ως πρύτανη, κατηγόρησαν τον Αριστοτέλη για ασέβεια ("γραφή ασεβείας"), επειδή είχε ιδρύσει βωμό στον Ερμία, είχε γράψει τον ύμνο στην Αρετή και το επίγραμμα στον ανδριάντα του Ερμία, στους Δελφούς. 
Ο Αριστοτέλης όμως, επειδή κατάλαβε τα πραγματικά κίνητρα και τις αληθινές προθέσεις των μηνυτών του, έφυγε για τη Χαλκίδα, προτού γίνει η δίκη του (323 π.Χ.).
Εκεί έμεινε, στο σπίτι που είχε από τη μητέρα του, μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του την Ερπυλλίδα και με τα δύο του παιδιά, το Νικόμαχο και την Πυθιάδα.

Όλα ωραία και καλά μέχρις εδώ, αλλά στο θέμα του θανάτου είναι που το πράγμα μπερδεύει.
Κατ' αρχάς, πουθενά δεν βρίσκεται έστω και μια ένδειξη ότι ο Αριστοτέλης έπασχε από ...στομάχι.
Δεν αναφέρεται σε καμία πηγή (τουλάχιστον γνωστή σε μένα).
Επίσης, ο Παπαρρηγόπουλος συνεχίζοντας, προχωράει ακόμη παραπέρα, λέγοντας ότι το σώμα του μεγάλου σταγειρίτη, μεταφέρθηκε στα...Στάγειρα (!) και μάλιστα ότι του έγινε μεγάλη κηδεία με όλες τις τιμές κλπ κλπ.
Η Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια, διαψεύδει πλήρως τον Παπαρρηγόπουλο, γράφοντας απλά ότι...πέθανε μεν ο Αριστοτέλης αλλά ο τάφος του δε βρέθηκε...ποτέ!
Τα ίδια περίπου αναφέρει και η Μπριτάνικα της Οξφόρδης!
Για να μην πάμε και σε εκείνη την...απίστευτη δήλωση του καθηγητή Πυρηνικής Φυσικής και Μηχανολογίας Γεωργίου Γκιόλβα, ο οποίος και δήλωσε σε συνέντευξή του ότι ο Αριστοτέλης ήταν...εξωγήινος και...αντί να πεθάνει...επέστρεψε στον...πλανήτη του! (Θα τα δούμε πιο κάτω αυτά)
Από πού τα βρήκε λοιπόν όλα αυτά ο αείμνηστος Δάσκαλος του Γένους Παπαρρηγόπουλος;
Αλλά αυτό είναι ένα ερώτημα που...δεν είναι ώρα να το αναλύσουμε. 

Όσον αφορά δε την
εγκυκλοπαίδεια του "Ηλίου", αυτή περιέργως αναφέρει ...ακόμη λιγότερα και μπερδεύει ακόμη περισσότερο τα πράγματα.
Και λέω "περιέργως", διότι ο Ιωάννης Πασσάς, δημοσιογράφος, μελετητής της αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας, της...παρα-ιστορίας αλλά και μέγας Ελληνολάτρης καθώς και...έμπορος χάρτου, δείχνει να έχει ...ιδιαίτερη αδυναμία στον Αριστοτέλη.
Αναφέρει με εξαιρετική επιμέλεια σχεδόν τα ...πάντα (όσα ήταν γνωστά τέλος πάντων) περί του βίου του μεγάλου Έλληνα Φιλοσόφου, αλλά στον ...θάνατό του, μας τα...χαλάει.
Ούτε λίγο, ούτε πολύ, μας λέει ότι ο Αριστοτέλης δεν πέθανε (μιας και η εκδοχή Παπαρρηγόπουλου δεν αποδεικνύεται από πουθενά) αλλά...χάθηκε!
Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ και τελευταία φορά που τον είδε κόσμος και η οικογένειά του, ήταν κάποια μέρα του Οκτώβρη του 322 μ.Χ.

Έκτοτε, ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ Η ΤΥΧΗ ΤΟΥ!

Πού είναι η αλήθεια και πού το ψέμα;

Και ερχόμαστε στο
τρίτο.
Στο αινιγματικό βιβλίο του Γιώργου Λευκοφρύδη, το οποίο και συνοδεύεται από την πλέον σκοτεινή ιστορία συνωμοσίας, η οποία και παρά λίγο να ανατρέψει ό,τι ξέραμε μέχρι σήμερα για τις γνώσεις των αρχαίων παππούδων μας στον τομέα της τεχνολογίας και της ...τεχνογνωσίας.

Το "παράξενο" Εψιλον των Δελφών, ο Πλούταρχος και ο...Αριστοτέλης!

Ένα ερώτημα, που απασχόλησε πολλούς αρχαιολόγους κατά το παρελθόν, ήταν αυτό που αφορούσε ένα γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου, και πιο συγκεκριμένα το γράμμα
Ε, το οποίο βρισκόταν ακριβώς στη μέση του αετώματος του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς.
Αυτό το ερώτημα απασχόλησε και τον Έλληνα Μαθηματικό και γιατρό Στέφανο Καραθεοδωρή, γιό του μεγάλου φυσικού και μαθηματικού (και δασκάλου του Αϊνστάιν, για να μη ξεχνιόμαστε)  Κων/νου Καραθεοδωρή, ο οποίος έκανε και μια πραγματεία-σπουδή πάνω σε αυτό το θέμα υπό τον τίτλο "Το Εν Δελφοίς ΕΙ" (Προσέξτε, όχι "Ε" αλλά..."ΕΙ")

Πρώτος απ όλους, το σύμβολο αυτό το αναφέρει ο Πλούταρχος στο έργο του "Περί του Έψιλον του εν Δελφοίς".
Το σύγγραμμα αυτό του μεγάλου Έλληνα χρονικογράφου, βιογράφου και ιστορικού, φυλάσσεται στην Οξφόρδη σε έκδοση στα Αρχαία Ελληνικά, αντίγραφο του πρωτοτύπου το οποίο βρίσκεται στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού (και αυτό). 
(Στην ελληνική αγορά βιβλίου μπορείτε να το βρείτε από τις εκδόσεις Ζήδρος, 2002).

Στο σύγγραμμα του, αναφέρει το ιστορικό της τοποθέτησης του γράμματος αυτού στο αέτωμα του ναού του Απόλλωνα, αλλά δεν αναφέρει το ΓΙΑΤΙ ΥΠΗΡΧΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ.
Για την ιστορία, να πούμε ότι το γράμμα "Ε" ήταν τοποθετημένο πράγματι στο αέτωμα του ναού (αέτωμα = ένα μεγάλο ευρύ ισοσκελές τρίγωνο) στη μέση μεταξύ των (γνωστών) γνωμικών - επιγραφών "ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΥΤΟΝ" και "ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ".
Το πρώτο "Ε" ήταν ξύλινο και το είχε βάλει εκεί ο Σόλων ο Αθηναίος.
Όταν το σύμβολο-γράμμα σάπισε με τα χρόνια, οι Αθηναίοι, περισσότερο για να τιμήσουν τον Σόλωνα παρά για το αυτό καθ' αυτό το σύμβολο που δεν ήξεραν και τι σήμαινε, τοποθέτησαν στη θέση του ένα άλλο ίδιο, φτιαγμένο από χαλκό αυτή τη φορά.
Όταν πάλι με τα χρόνια, το χάλκινο "Ε" σκούριασε και η όψη του ήταν οικτρή, η Λιβία Δρουσίλα, γυναίκα του αυτοκράτορα της Ρώμης Οκταβιανού Αυγούστου, το έβγαλε και στη θέση του έβαλε ένα πανομοιότυπο από καθαρό χρυσό....
Και για να κάνει ιδιαίτερη μελέτη ο Πλούταρχος πάνω σε αυτό το αινιγματικό ζήτημα, φαίνεται ότι το σύμβολο που είχε δωρίσει η Λιβία Δρουσίλα υπήρχε ΑΚΟΜΑ επάνω στο αέτωμα και επειδή ο Πλούταρχος ήταν ο ...μεγάλος ερευνητής (ας πούμε) της εποχής, το συγκεκριμένο θέμα του δημιούργησε απορίες ως προς τον συμβολισμό του και τον λόγο της ύπαρξής του.

Μέσα στην πραγματεία του όμως, ο Πλούταρχος στήνει έναν διάλογο με μερικούς άλλους φιλοσόφους της εποχής, όπου ο ...καθένας λέει το...μακρύ και το κοντό του σχετικά με το γιατί της υπάρξεως του συμβόλου.
Ένας λέει πως το "Ε", ως δεύτερο φωνήεν, δείχνει τον Απόλλωνα ΩΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΗ ΤΑΞΗ ΘΕΟ μετά τον Δία και γι αυτό το σύμβολο τοποθετήθηκε εκεί για να πιστοποιεί του λόγου το αληθές.
Ένας άλλος το πάει ακόμη παραπέρα, λέγοντας πως συμβολίζει τη ...μαντική(!), οπότε το δεχόταν σαν..."ΕΙ" και όχι σαν "Ε" (να λοιπόν γιατί ο Καραθεοδωρής στο σχετικό του δοκίμιο το παρουσιάζει κι εκείνος ως "ΕΙ" και όχι ως "Ε"), ένας τρίτος το...παρατραβάει και το αναγάγει ...ως μαθηματικό σύμβολο, υποστηρίζοντας ότι ...εξισώνεται προς το σύνολο της μαθηματικής επιστήμης, μιας και είναι το άθροισμα των πρώτων μονάδων - δηλαδή του ΤΡΙΑ και του ΔΥΟ και επειδή η μαθηματική επιστήμη θεωρούνταν πως πήγαζε κατ' ευθείαν απ τους θεούς, το "Ε" τοποθετήθηκε εκεί για λόγους ...δοξαστικούς και κάποιος τέταρτος διαφώνησε με όλους τους άλλους, υποστηρίζοντας ότι συμβολίζει ...απλά κάποια Θεότητα που δεν γνώριζαν ακόμη την ύπαρξή της.
Εν ολίγοις, άρες μάρες, κουκουνάρες.

Κι έτσι, μέσα και από αυτό το "ντοκουμέντο" της εποχής, καταλαβαίνουμε πως ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ γνώριζαν το ΓΙΑΤΙ της υπάρξεως αυτού του...περίεργου και αινιγματικού "Ε".

Μα αν δεν το γνώριζαν αυτοί, τότε ποιός στα κομμάτια μπορούσε να γνωρίζει;

Από εδώ, από ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ το σημείο, ξεκινάει η πορεία ενός
"μύθου", ενός βιβλίου, ενός θρίλερ και μιας θεωρίας συνωμοσίας, που απασχόλησε αργότερα μέχρι και την ίδια την ίδια τη...CIA και που είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν τεχνολογικές γνώσεις που ίσως και να άλλαζαν τη πορεία της Ελλάδας αλλά και της ίδιας της Ανθρωπότητας!

Ο μοναχικός δικηγόρος και το βιβλίο-μύθος

Ο
Γιώργος Λευκοφρύδης, υπήρξε ένα μοναχικό άτομο.
Ένας άνθρωπος απίστευτα ευφυής, αλλά και...τρομερά παρορμητικός που συνήθως λόγω αυτού του αυθορμητισμού του, ...έχυνε και τη καρδάρα με το γάλα, όπως λέει κι ο θυμόσοφος λαός.
Ως δικηγόρος, δεν υπήρξε και πολύ γνωστός.
Λίγοι τον ήξεραν.
Ήταν Ποινικολόγος κι απ τους πολύ καλούς μάλιστα, αλλά...είχε ένα ιδίωμα:
Ήθελε να υπερασπίζεται ΜΟΝΟ τους ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ αθώους!
Δεν δεχόταν επ' ουδενί να υπερασπιστεί ενόχους (πράγμα που τον έφερε και κάποια στιγμή αντιμέτωπο με τον ίδιο τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών) και μάλιστα πολλές φορές είχε έρθει και σε σφοδρή σύγκρουση με γνωστούς συναδέλφους του, οι οποίοι κατόρθωναν μέσα από...όχι και τόσο "καθαρούς δρόμους" να αθωώνουν ή να γίνονται αιτία να...καταδικάζονται εγκληματίες με τις ελαφρότερες ποινές.
Η υπόθεση "Λασκαρίδη" (ενός αθώου που κατηγορήθηκε άδικα για τον φόνο της εύπορης συζύγου του) ήταν αυτή που τον σημάδεψε, καθώς δεν μπόρεσε να αποδείξει την αθωότητα του πελάτη του κι αυτό τον έκανε να αλλάξει ειδικότητα και μετά να ασχοληθεί περισσότερο με την έρευνα αρχαίων κειμένων και στο τέλος να...πεθάνει μόνος και λησμονημένος.

Ο
Λευκοφρύδης, μέσα απο την έρευνά του ως προς τη μελέτη της μαθηματικής λειτουργίας του ελληνικού αλφαβήτου, σκαλώνει στο...επίμαχο "Ε" των Δελφών και του ναού του Απόλλωνα.
Η απορία του τόσο για την ύπαρξη του επίμαχου συμβόλου στο αέτωμα του πιο δημοφιλούς ναού της ελληνικής αρχαιότητας και όχι μόνο, τον έβαλε στο ...τρυπάκι να αρχίσει να ψάχνει.
Ο Πλούταρχος, ως ο μόνος ερευνητής της αρχαιότητας ο οποίος έδινε και τα περισσότερα στοιχεία για την ύπαρξη του συμβόλου αλλά και την "ιστορία" του, δεν τον ικανοποίησε, και σωστότατα.
Υπήρχαν πολλές αντιφάσεις, αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις και ...ισχυρισμοί που άγγιζαν τη γελοιότητα κι επειδή κανείς σύγχρονός του δεν είχε ασχοληθεί σοβαρά πλην του Στέφανου Καραθεοδωρή με το θέμα, αποφάσισε αυτός από μόνος του να πάρει το ...θέμα στις πλάτες του.

Όπως μας αφηγείται ο ίδιος μέσα από τη σύντομη βιογραφία του, απέρριψε με τη μία όλες τις απόψεις που παρέθετε ο Πλούταρχος (για τους πιο πάνω λόγους που παρέθεσα κι εγώ) και ξεκινάει ένα ...απίστευτο τόλμημα:
 Να ΞΕΣΚΟΝΙΣΕΙ ΟΛΗ την ...γνωστή ως σήμερα Αρχαία Ελληνική Γραμματεία, δηλαδή κάπου 10.000(!!!) συγγράμματα, τομίδια, κώδικες, πραγματείες, θεατρικά, πεζά, έπη, ολιγοσέλιδα ή πολυσέλιδα, μέχρι και...επιγραφές μήπως κάπου εκεί μέσα, ανακαλύψει μια ένδειξη - έστω - του λόγου της υπάρξεως του "Ε"!
Δέκα χρόνια (κατά τους ισχυρισμούς του ιδίου πάντα) ΑΝΕΛΕΗΤΗΣ δουλειάς που του στοίχισε μια...ολόκληρη περιουσία!
Το "Εν Δελφοίς Ε" του είχε γίνει έμμονη ιδέα, τέτοια που δεν δίσταζε μπροστά σε τίποτα προκειμένου να φτάσει στο ποθούμενο, δηλαδή να βρει ένα κείμενο που δεν μπορούσε να το βρει στην Ελλάδα και του έλειπε από την έρευνά του.
Έφτασε μάλιστα στο σημείο να απευθυνθεί ακόμη και σε...συλλέκτες και να πληρώσει τεράστια ποσά (τα οποία και δανειζόταν) για να πάρει ένα αντίγραφο ή μια σελίδα.
Από τους ισχυρισμούς του και μόνο, αντιλαμβανόμαστε ότι αυτός ο άνθρωπος δεν είχε πάρει...χαμπάρι το τι γινόταν, σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο στην ταραγμένη δεκαετία του '60 όπου και έλαβε χώρα η αναζήτησή του.
Διότι, πολύ απλά, πρέπει να δούλευε...νυχθημερόν και χωρίς ανάσα για να μπορέσει να βγάλει όλη αυτή την ύλη που είχε μαζέψει.
Κι όλα αυτά κυριολεκτικά για το...ΤΙΠΟΤΑ, μιας και, όπως και πάλι ο ίδιος ισχυρίζεται, έψαχνε διακαώς και με πείσμα, ένα "κάτι" ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙ!

Και φτάνει η στιγμή που περίμενε για να πάρει, όχι απλά κάποιες από τις απαντήσεις τις οποίες αναζητούσε, αλλά κυριολεκτικά να βρεθεί μπροστά, ίσως στην πιο σημαντική ανακάλυψη απ' όλες:
Στην αποκωδικοποίηση του κορυφαίου έργου του Αριστοτέλη "ΤΟ ΟΡΓΑΝΟΝ" και τι ακριβώς αυτό πραγματευόταν!

Φυσικά, δεν το ανακάλυψε από μόνος του.
ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ.
Ίσως τη σημαντικότερη!
Από δύο διάνοιες της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας.
Τους πλέον γνωστούς, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.
Τον καθηγητή Μεταλλειολογίας Σταύρο Κατράκη και την "Ομάδα" του και τον Πυρηνικό Φυσικό, Μαθηματικό και εφευρέτη Γιώργο Γκιόλβα.

Η "Ομάδα Κατράκη", η αριθμολογία και το μαθηματικό Ελληνικό Αλφάβητο!

Όσοι από εσάς είστε...ψαγμένοι και "μυημένοι" στην λεγόμενη "παρα-Ιστορία", έχετε σίγουρα ακουστά αυτήν την θρυλική ομάδα επιστημόνων, που είχε ως επικεφαλή της τον καθηγητή του Ε.Μ.Π
Σταύρο Κατράκη.
Ο Κατράκης υπήρξε μια από τις πολλές διάνοιες που είχε τότε το Πολυτεχνείο, τότε δηλαδή που ο ρομαντισμός, η έφεση προς τη Γνώση και μόνον και φυσικά ο σεβασμός που απέπνεε ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα, στην κυριολεξία περίσσευαν.
Πολλοί λένε πως ο Κατράκης πήρε τη θέση που είχε στο Πολυτεχνείο επειδή τον υποστήριξαν τόσο ο Αριστοτέλης Ωνάσης όσο κι ο  Κων/νος Καραμανλής.
Αλλιώς, σίγουρα θα είχε περίοπτη θέση σε κάποιο μεγάλο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, το Harvard ή το Yale, το οποίο και τον βολιδοσκοπούσε πεισματικά.

Ο Καραμανλής μάλιστα τον είχε καλέσει τρείς-τέσσερις φορές στο γραφείο του, για να τον ενημερώσει σχετικά με τις έρευνες που έκανε για τους υδρογονάνθρακες - ναι, το αν ξέρουμε σήμερα ότι ...
είμαστε τίγκα στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο, το χρωστάμε στον Κατράκη - το ουράνιο, το όσμιο (που κοστίζει σήμερα 65.000 ευρώ το...γραμμάριο!!!) και άλλα σπάνια μεταλλεύματα.
Το κοίτασμα του όσμιου μάλιστα ξεκινάει απ το Καστελλόριζο και καλύπτει σχεδόν όλη τη γραμμή των Δωδεκανήσων και κυρίως των ...Ιμίων!
Ο Έλληνας καθηγητής δε, εξέδωσε και μια εκτενέστατη μελέτη το 1965 με τίτλο "Ο Ορυκτός Πλούτος και η οικονομική ανάπτυξη της Χώρας", ένα βιβλίο που έκανε πάταγο στην επιστημονική κοινότητα τότε και κυριολεκτικά... εξαφανίστηκε απ τα ράφια των βιβλιοπωλείων!
Λίγα χρόνια αργότερα, η Χούντα των Συνταγματαρχών, φρόντισε διακριτικά και να το...εξαφανιστεί εντελώς από την αγορά της Ελλάδας και φυσικά από τις βιβλιοθήκες των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

Αντίτυπα του βιβλίου όμως είχαν σταλεί τόσο στον
Αριστοτέλη Ωνάση (που σκόπευε μάλιστα να μπει ενεργά στο ενεργειακό παιχνίδι) όσο και στον ίδιο τον Καραμανλή, που τότε ήταν αυτο-εξόριστος στο Παρίσι.
Σήμερα, ελάχιστοι γνωρίζουν την ύπαρξη αυτής της μελέτης κι ακόμη πιο λίγοι το έχουν στις βιβλιοθήκες τους.

Ο Κατράκης λοιπόν, μόνο τυχαίος δεν ήταν.
Υπήρξε μέλος της συντονιστικής Επιτροπής Προβολής Ελληνικής Οικονομίας, επίτιμο μέλος του Ανεξάρτητου Κέντρου Πυρηνικών και Επιστημονικών Ερευνών που είχε ιδρύσει η άλλη μεγάλη διάνοια της εποχής, ο πυρηνικός Φυσικός και Μηχανολόγος Γεώργιος Γκιόλβας και ασφαλώς μέλος της επιστημονικής ομάδας του Δημοκρίτιου Πανεπιστημίου Θράκης.
Ο Σταύρος Κατράκης όμως είχε και τη...δική του ομάδα, αυτή τη θρυλική "Ομάδα Κατράκη", που τόσα πολλά έχουν γραφτεί γι αυτήν, κυρίως από τους λεγόμενους...αρχαιολάτρες, των οπαδών της παρα-φιλολογίας τύπου "Ομαδάς Ε" και λοιπά.

Ο Κατράκης ήταν ένας από τους λίγους επιστήμονες-διάνοιες που μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως ήταν φλογερός πατριώτης.
Με μεγάλο έργο στο ενεργητικό του, φρόντιζε πάντα να στέλνει τα... δικά του μηνύματα προς ...πάσα κατεύθυνση.
Είχε βάλει την επιστήμη του ολοκληρωτικά στην υπηρεσία της Πατρίδας, αλλά επειδή η Πατρίδα ανέκαθεν βρισκόταν στα νύχια ανίκανων, μειοδοτών, προδοτών και ανδρεικέλων, ο Κατράκης και το έργο του δεν είχαν ανάλογη συνέχεια.

Σχεδόν τα ίδια ισχύουν και για τον Γιώργο Γκιόλβα.
Με σπουδές στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης και της Πάντοβας, γρήγορα έδειξε τις εκπληκτικές δυνατότητές του στην εφαρμογή της σύντηξης της ύλης.
Αισθάνεται κανείς δέος μελετώντας το βιογραφικό του. 
Ιδρυτής του Ανεξάρτητου Κέντρου Πυρηνικών και Επιστημονικών Ερευνών, συνεργασίες με τη ΝΑSΑ και τον "Δημόκριτο" και εφευρέσεις που...κόβουν την ανάσα, ο Γκιόλβας υπήρξε κάποτε το ...μήλον της Έριδος μεταξύ των πανεπιστημίων των ΗΠΑ.
Η μεγάλη όμως αυτή διάνοια, έθεσε εαυτόν στην υπηρεσία της Πατρίδας του ψυχή τε και σώματι.
Και ό,τι μπορούσε να μάθει περισσότερα μέσα από τις έρευνές του, το κάνε για να την δει κάποτε μεγάλη και ανεξάρτητη...

Ας γυρίσουμε όμως στον Λευκοφρύδη και στην πεισματική του αναζήτηση.
Σύμφωνα λοιπόν με τα λεγόμενά του, ο ερευνητής-δικηγόρος ξεκινώντας τη μελέτη του ΟΡΓΑΝΟΥ, αρχίζει να τα...χάνει και να βυθίζεται ολοένα μέσα σε έναν κυκεώνα εννοιών, δυσνόητων προτάσεων και ...ακαταλαβίστικων συμπερασμάτων.
Έχοντας ίδιαν πείρα από το γράψιμο του Αριστοτέλη και από τη διατύπωση των διαφόρων εννοιών που αυτός συνήθιζε να κάνει, βλέπει πως ...κάτι δεν πήγαινε καλά σε ορισμένα σημεία των κειμένων του.
Συγκεκριμένα, ο Λευκοφρύδης επισημαίνει (και δικαίως, καθώς το διαπίστωσα κι εγώ ο ίδιος προσπαθώντας να διαβάσω το ΟΡΓΑΝΟΝ) ότι γιατί, ενώ ο Αριστοτέλης γνωρίζει θαυμάσια Ελληνικά (τόσο τη δημοτική, όσο και τη λόγια γλώσσα), "τρώει" ένα 40% από τις λέξεις που χρειάζονται απαραιτήτως για να γίνει κατανοητός στο ακέραιο;
Κι ακόμα:
ενώ γράφει μια χαρά, στρωτά και όσο το δυνατόν κατανοητά, γιατί κάθε 10 με 15 στίχους βάζει και μια φράση 10 με 15 λέξεις "άβαλα-μαντάβαλα ατάκτως ειρημένα" έτσι που να μη μπορεί κάποιος να την εξηγήσει με τίποτα;
Εν ολίγοις, ΝΑ ΜΗ ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ νόημα;
Και διερωτάται ο Λευκοφρύδης:
ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙ (ο Αριστοτέλης) ή ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ;

Ας πάρουμε για παράδειγμα μια φράση από τα "Κατοπινά - Επιλυτικά", χωρίο 99α, στίχοι 8-11 στη σελίδα 180:

"Οίον, διατί και εναλλάξ ανάλογον; Αλλο γαρ αίτιον εν γραμμαίς και αριθμοίς και το αυτό γε, η μεν γραμμή, άλλο, ή δ' έχων αύξησιν τοιανδί, το αυτό. Ούτως επί πάντων."

Μετάφραση:

"Γιατί το εναλλάξ είναι ανάλογο, ίσον γιατί το χιαζόμενο είναι αντίστοιχο.
Επειδή άλλο είναι το αίτιο στις γραμμές και άλλο στους αριθμούς κι αυτό το ίδιο βέβαια, αν πρόκειται για γραμμή είναι άλλο, ενώ αν έχει κάποια αύξηση, τότε θα ναι το...ίδιο"!!!!

Αν εσείς που διαβάζετε το κείμενο, βρείτε κάποιο νόημα σε όλο αυτό το γραφέν, ελάτε να μου το πείτε και μένα.
Αλλά μην κουράζεστε, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΟΗΜΑ!

Αν το θέσεις όμως το ζήτημα με τη...φαντασία που χρειάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΓΝΩΣΗ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑ ΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ σε συνδυασμό με την
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ που έχει το αλφάβητό μας που ταυτόχρονα ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ, τότε βρίσκεσαι ΟΝΤΩΣ μπροστά στη ΛΥΣΗ του γρίφου!

Δηλαδή:

"Διαφορετική είναι η
ΑΙΤΙΑ που σας βάζει να χαράσσετε γραμμές κι άλλη ΕΚΕΙΝΗ που ΣΑΣ ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ να γράψετε αριθμούς. Κι έτσι, ΓΙΑ ΑΛΛΟ ΛΟΓΟ είναι γραμμή Η ΓΡΑΜΜΗ κι άλλη πάλι είναι η αιτία που ΕΝΑ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΓΡΑΜΜΩΝ ή ΓΡΑΜΜΩΝ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΩΝ, εμφανίζει ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΞΗΣΗ. Έτσι συμβαίνει ΠΑΝΩ ΣΕ ΟΛΑ"!

Σαφέστατα εδώ ο
Αριστοτέλης, ΜΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΕ ...ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ!
Στην ουσία, μας βάζει να...γεωμετρήσουμε, να χαράξουμε ΓΡΑΜΜΕΣ όπου χρειάζεται και αναγκαστικά σε άλλη περίπτωση να βάλουμε ΑΡΙΘΜΟΥΣ!
Όμως, για ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ θα πρέπει να κάνουμε όλη αυτή τη διαδικασία;
ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΤΑΝΟ θέλει να μας πει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ο σταγειρίτης πολυεπιστήμων;
Κι αυτή η μικρή φρασούλα που αναφέραμε, δεν είναι τίποτα!
Αν θες δηλαδή σχεδόν μια σελίδα ή δύο σελίδες σημειώσεων για να βγάλεις το νόημα που κρύβεται σε μια μόνο φράση, φαντάσου τι θα χρειαστείς για να αποδώσεις σωστά το τι κρύβεται μέσα στις 500 κοντά σελίδες ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ και των επιτομιδίων του!

Ο
Λευκοφρύδης λοιπόν,. έχοντας μπλέξει...πολύ άσχημα με το "ΟΡΓΑΝΟΝ", κι όταν λέμε "μπλέξει", εννοούμε ότι είχε χάσει κυριολεκτικά τα αυγά και τα πασχάλια, είδε πως μόνος του δεν μπορούσε να κάνει κάτι ουσιαστικό.
Αντιλήφθηκε το σοβαρό της υπόθεσης και ...εμπέδωσε το γεγονός ότι βρίσκεται μέσα σε μια κρύπτη, όπου υπάρχει ένας θησαυρός ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗΣ ΑΞΙΑΣ.
Κι αυτό διότι κατάλαβε πως δεν έχει να κάνει απλά με ένα βιβλίο, άλλα με ένα σύγγραμμα που κρύβει μέσα του ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ!
Ένα σύγγραμμα που χρειάζεται ΑΝΩΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ για να μπορέσει να αποκαλύψει το περιεχόμενό του!
Και να φανταστεί κανείς πως όλα αυτά, ξεκίνησαν από μια...απλή αναζήτηση για το τι μπορούσε να σημαίνει ένα..."Ε" στην κορυφή ενός ...αρχαίου ναού!
Ακόμη κι αν αυτός ο αρχαίος ναός βρισκόταν στο σημείο όπου εθεωρείτο ως ο...Ομφαλός της Γής!

Εδώ λοιπόν μπαίνει στο ...έργο και η "Ομάδα Κατράκη" και ο ίδιος ο Κατράκης.
Ο Λευκοφρύδης γίνεται για λίγο κι αυτός μέλος της περίφημης ομάδας, προσπαθώντας να εξηγήσει το τι περίπου συμβαίνει και στους υπόλοιπους.
Στο τιμ φυσικά, επιστρατεύεται κι ο Γεώργιος Γκιόλβας, όντας αυθεντία στη Μηχανολογία και την Πυρηνική Φυσική.

Τρία χρόνια εντατικής έρευνας και μελέτης, απ τη μία ο Λευκοφρύδης με την άριστη γνώση της Αρχαίας Ελληνικής και δη της Αττικής διαλέκτου (μιας και αυτήν χρησιμοποιούσε ο Αριστοτέλης στα συγγράμματα του) κι απ την άλλη...όλο το αφαν κατέ της Ελληνικής επιστημονικής διανόησης, έδωσαν το αποτέλεσμα που αναμενόταν.
Μετά λοιπόν από - στην κυριολεξία - πολλά μερόνυχτα δουλειάς και εντριβής πάνω στο στριφνότερο κείμενο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, το αποτέλεσμα που είδαν να αποτυπώνεται στα χαρτιά τους, τους έκανε να μείνουν...άφωνοι στη κυριολεξία επί ώρες!


Ο
Αριστοτέλης, μέσα από το έργο του "ΤΟ ΟΡΓΑΝΟΝ", έδινε στους Έλληνες αλλά και σε όλη την ανθρωπότητα, την τεχνογνωσία και τη δυνατότητα στο να κατασκευαστεί...ένα Αστρόπλοιο!

Το τελικό σχήμα του "Κοσμοσκάφους" που δημοσίευσε ο Λευκοφρύδης στο βιβλίο του

IΔΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ
"Ε" ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΑΝ ΔΙΑΚΑΩΣ ο Λευκοφρύδης, ο Καραθεοδωρής, ο Πλούταρχος και όλοι όσοι, μικροί, μεγάλοι ή ασήμαντοι, ΔΙΕΡΩΤΟΤΑΝ ΧΩΡΙΣ...ΑΠΑΝΤΗΣΗ! ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΑΤΙ είχε τοποθετηθεί στο ΑΕΤΩΜΑ του θρυλικού Ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς!
Το πιο πάνω σχεδιάγραμμα, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ που υπάρχει στο - επίσης θρυλικό - βιβλίο του Λευκοφρύδη "Κοσμοσκάφος Στα-Γυρο Έψιλον", δείχνει σαφέστατα την απόλυτη χρήση ΓΡΑΜΜΩΝ και ΑΡΙΘΜΩΝ με τον συμβολισμό των ψηφίων να γίνεται και με τη χρήση ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ από το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ!

Η αγωνία, το θρίλερ και η ...
CIA!

H "Oμάδα Κατράκη" και ο
Λευκοφρύδης, κατάλαβαν πως έχουν να κάνουν στη κυριολεξία με μια άλλου είδους τεχνολογία, με μια ..."ΕΞΩΓΗΙΝΗ" τεχνολογία, μιας και όλα αυτά που συνάγονταν μέσα από το κείμενο του Αριστοτέλη, δεν είχαν ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με την - τότε - ισχύουσα τεχνολογική γνώση.
Βλέποντας μπροστά τους ό,τι τους είχε δώσει ο δρόμος που ακολούθησαν σύμφωνα με τα...ακαταλαβίστικα θεωρήματα του Αριστοτέλη, διαπίστωσαν όλοι ότι:

1) Η θεωρία της Σχετικότητας που διατύπωσε ο Αϊνστάιν (με τη βοήθεια του Κων/νου Καραθεοδωρή), μια θεωρία που συνοψιζόταν στον γνωστό τύπο Ε= m.c2, όχι μόνο ίσχυε, ΑΛΛΑ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΠΕΡΑ!

2) Η γνώση η οποία περνούσε πλέον στα χέρια τους, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΥΛΑΧΤΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ και να μελετηθεί ΟΣΟ ΠΙΟ ΕΚΤΕΝΕΣΤΕΡΑ ΓΙΝΟΤΑΝ, μέσα στα εργαστήρια του Ε.Μ.Π. αλλά και του Δημοκρίτιου, στο οποίο ...σχεδόν έλυνε και έδενε ο Γκιόλβας και

3) Η τεχνογνωσία αυτή θα μπορούσε να ήταν και το πολυπόθητο ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ για να εξέλθει η πατρίδα ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΑΝΕΙΑ στην οποία την είχαν καταδικάσει οι πολιτικοί - πατρόνες ξένων συμφερόντων που την ήθελαν
ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ τους και δέσμια των επιδιώξεών τους.

Τα πολιτικά πράγματα ήσαν άκρως ασταθή, η δικτατορία έπνεε τα λοίσθια και συν τοις άλλοις...όλη η "Ομάδα" παρακολουθούνταν στενά από την Ασφάλεια και την ΕΣΑ.
Στο μεταξύ, είχαν μεσολαβήσει και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και οι συνθήκες δεν ήταν και τόσο...ρόδινες για τους κορυφαίους επιστήμονες.
Παρ΄ ό,τι ο Κατράκης ήταν, ας πούμε, ουδέτερος ως προς την πολιτική κατάσταση, εν τούτοις βρισκόταν υπό στενή παρακολούθηση κι αυτό το είχε εμπιστευτεί κατά καιρούς σε πολύ στενούς του συνεργάτες.

Το καλύτερο λοιπόν που είχαν να κάνουν, ήταν να...καθίσουν "φρόνιμα" όλοι τους, μέχρι που οι συνθήκες το επιτρέψουν στο να άρχιζε η αξιοποίηση των νέων αυτών πληροφοριών που είχαν εκμαιεύσει μέσα από το κορυφαίο κείμενο του μεγάλου σταγειρίτη επιστήμονα.
Όμως, τα πράγματα δεν είχαν την κατάληξη που όλοι τους επιθυμούσαν. κι αυτό οφείλονταν στον...παρορμητισμό του δικηγόρου, που έβλεπε ότι...πήγαιναν να του πάρουν την...πίττα απ το στόμα!
Εν ολίγοις, τη...δόξα!
Έτσι τουλάχιστον νόμιζε ο ίδιος, γιατί η συνετή στάση αφ ενός του ίδιου του Κατράκη πάνω στο καυτό αυτό ζήτημα και αφ΄ετέρου η αναμφισβήτητη εντιμότητα και ο ακέραιος χαρακτήρας του, δεν επέτρεπαν να φερθεί τόσο σκάρτα σε έναν άνθρωπο που αφιέρωσε σχεδόν τη μισή ζωή του και όλη τη περιουσία του για να φτάσουν κάποτε να κρατάνε όλοι αυτό τον θησαυρό στα χέρια τους.

Και μια μέρα, ο
Λευκοφρύδης έκανε το ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ.
Μη μπορώντας άλλο να περιμένει το...πότε οι συνθήκες θα...ωρίμαζαν, ο παρορμητικός του χαρακτήρας, τον οδήγησε να κάνει το σοβαρότατο ατόπημα ΝΑ ΒΓΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΚΕΙΝΟΣ και να ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙ το αποτέλεσμα της δουλειάς του, γράφοντας κυριολεκτικά εν μία νυχτί, μια παρουσίαση των αποτελεσμάτων της δικής του δουλειάς (που ήταν όμως προϊόν και της "Ομάδας Κατράκη") και αποφασίζει να την παρουσιάσει στην...Ακαδημία Αθηνών!
Ο Κατράκης με τον Γκιόλβα προσπάθησαν να τον συνετίσουν, αλλά αυτός ήταν ανένδοτος.
Τότε οι δύο πανεπιστημιακοί προσπάθησαν να τον αποκλείσουν από κάθε δημόσια εμφάνιση και τα κατάφεραν προς στιγμήν.
Δεν υπολόγισαν όμως σωστά τον...παρορμητισμό του, ο οποίος βρήκε εν τέλει διόδους:
Η πρώτη, είχε να κάνει με την εμφάνιση του ως καλεσμένος στην εκπομπή της ΕΡΤ "Γεγονός είναι..." που παρουσίαζε ο δημοσιογράφος Γιώργος Ευθυμίου, ένας αμφιλεγόμενος τύπος, κατάλοιπο της παλιάς χουντικής ΕΙΡΤ όταν ο ίδιος τότε μετέδιδε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων με τον τίτλο "Ηχώ των Γεγονότων".
Η πρώτη τηλεοπτική παρουσία του Λευκοφρύδη ήταν...πραγματικά αξιοθρήνητη.
Μπέρδευε τις λέξεις, δεν είχε ειρμό η σκέψη του και τα επιχειρήματά του καταρρίπτονταν σχεδόν με τη μία από τον παμπόνηρο Ευθυμίου.
Η δεύτερη, ήταν η ΑΜΕΣΗ ΕΚΔΟΣΗ των χειρογράφων του (κυριολεκτικά από τη γραφομηχανή στον...πολύγραφο!) και η αστραπιαία διανομή τους σε μεγάλα βιβλιοπωλεία της Αθήνας!

Τότε ήταν που δημιουργήθηκε το βιβλίο-θρύλος
"ΚΟΣΜΟΣΚΑΦΟΣ ΣΤΑ-ΓΥΡΟ ΕΨΙΛΟΝ" που άλλαξε μέσα σε μια νύχτα ό,τι υπήρχε μέχρι τότε ως ...στάτους στην παρα-φιλολογία και την...συνωμοσιολογία.
Όπως βλέπετε,  στην εικόνα απεικονίζεται το εξώφυλλο του βιβλίου, το οποίο δεν αναφέρει ούτε εκδοτικό οίκο, αλλά ούτε και κάποια ...αρίθμηση.

Έχει μόνον την λέξη "ΑΘΗΝΑ" μέσα σε πλαίσιο, γεγονός που πιστοποιεί του λόγου το αληθές ότι...δημιουργήθηκε ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ, με το εξώφυλλο να το επιμελείται ο ίδιος ο συγγραφέας!


Το κείμενο στο σύγγραμμα είναι δυσανάγνωστο, μιας και φαίνεται ότι δεν έχει υποστεί καμία επιμέλεια, ούτε καν...διόρθωση!
Μάλιστα, σε πολλές σελίδες όπως αυτή που βλέπετε κάτω, υπάρχουν και οι...σημειώσεις του συγγραφέα που προστέθηκαν αυτούσιες, μιας και το βιβλίο...τυπώθηκε στον...πολύγραφο ή στο φωτοτυπικό μηχάνημα!

Το βιβλίο ίσα που κυκλοφόρησε σε...μόλις ...150(!) αντίτυπα!
Το γεγονός αυτό έγινε γρήγορα αντιληπτό από τους...άλλους ενδιαφερόμενους και με μια κίνηση που...θύμιζε ...αστυνομική επιχείρηση, η "Ομάδα Κατράκη" και ο ίδιος ο Γκιόλβας, μάζεψαν απ όλα τα βιβλιοπωλεία της Αθήνας ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ που δεν είχαν ακόμη πουληθεί!
Δηλαδή, κάπου 120 κομμάτια!
Ο Λευκοφρύδης μέσα σε αυτό το...ελάχιστο χρονικό διάστημα, είχε κατορθώσει να πουλήσει μόλις...30 από αυτά, τα οποία και απέκτησαν όχι μόνο συλλεκτική αξία, αλλά κυριολεκτικά πήγαιναν από...χέρι σε χέρι από αυτούς που είχαν πλέον..."μυηθεί" στο μεγάλο "μυστικό".

Σε αυτό εδώ το κομμάτι ιστορίας, μπλέχτηκε ...αδίκως μέχρι και η ...CIA, η περιβόητη υπηρεσία αντικατασκοπείας της Αμερικής, που τότε, στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, βρισκόταν στο...απόλυτο φόρτε της.
Οι "συνωμοσιολόγοι" που εκμεταλλεύτηκαν τον θρύλο του βιβλίου αλλά και όσα αυτό αφορούσε, την ενέπλεξαν σχεδόν επίτηδες, για να δοθεί έτσι και το...ανάλογο σασπένς, ο δράκος του παραμυθιού θα λέγαμε εμείς.
Όχι, η CIA ΣΕ ΑΥΤΟ ΕΔΩ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ το σημείο, ΔΕΝ ΑΝΑΜΕΙΧΘΗΚΕ ΠΟΥΘΕΝΑ!
Όχι γιατί δεν μπορούσε, αλλά...γιατί ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ότι ένας ...σχεδόν άσημος δικηγόρος, θα μπορούσε να είχε κάνει μια τέτοιας υφής και βαρύτητας έρευνα και να είχε καταλήξει σε ένα τέτοιο, μεγίστης σημασίας, συμπέρασμα.
Ασφαλώς και έπεσε στα χέρια της αντίτυπο του βιβλίου, αλίμονο εάν δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο.
Απλά, μέχρι να καταλάβουν οι...ινστρούχτορες των βρόμικων διαδρόμων του Λάγκλευ με τί είχαν να κάνουν, πέρασε καιρός!
Αρκετός καιρός, μπορώ να πω.
Δεν ήταν λοιπόν αυτοί οι οποίοι είχαν μαζέψει μέσα σε ένα βράδυ όλη την...έκδοση (σιγά την έκδοση, αλλά τέλος πάντων, λέμε τώρα) του "Κοσμοσκάφους", αλλά η ίδια η "Ομάδα Κατράκη"!
Αυτή είναι η αλήθεια και τίποτε άλλο.

Εν πάση περιπτώσει, για να γυρίσουμε πάλι στον Λευκοφρύδη, εκεί που τα θαλάσσωσε παντελώς, ήταν όταν βρήκε τελικά ...ευήκοα ώτα και παρουσίασε ολόκληρη τη μελέτη στην αίθουσα διαλέξεων της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών, όπου και...έπεσαν και οι πρώτες αποδοκιμασίες και αμφισβητήσεις.
Δεχόταν ένα καταιγισμό ερωτήσεων, αντιθέτων απόψεων και εντόνων αμφισβητήσεων που είχαν κυρίως να κάνουν με το τεχνολογικό κομμάτι της έρευνας σε συνδυασμό με τη μετάφραση αφ' ενός και αφ' ετέρου με την ...τελική παρουσίαση των αμφιλεγόμενων κομματιών του «ΟΡΓΑΝΟΥ».
Εκεί δε που έγινε και ο τελικός χαμός, ήταν στο...τελικό σχεδιάγραμμα του "Κοσμοσκάφους".
Για να σας δώσω μια, ας πούμε, εικόνα του τι παίχτηκε εκείνο το βράδυ, φέρτε στη μνήμη σας την πολυδιαφημισμένη ταινία "Κώδικας Ντα Βίντσι" και το τι επακολούθησε στην επίσημη πρώτη προβολή της στο Φεστιβάλ των Καννών!
Ε, κάτι ανάλογο και με τον Λευκοφρύδη...

Στο φιάσκο αυτό, τεράστιο ρόλο έπαιξε η απουσία των δύο μεγάλων διανοιών, του Κατράκη και - κυρίως - του Γκιόλβα.
Ήταν κάτι παραπάνω από ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ.
Ήταν φανερό πως χωρίς τη βοήθεια αυτών των δύο μεγάλων της επιστήμης, δεν μπορούσε να γίνει σε καμιά περίπτωση μια τέτοια αποκάλυψη.
Τα τεράστια λάθη του παρορμητικού δικηγόρου, στοίχησαν ανεπανόρθωτα.
Το...μεγάλο μυστικό ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ μαζί με τον ίδιο τον Λευκοφρύδη, ο οποίος ΑΠΑΞΙΩΘΗΚΕ παντελώς και αποσύρθηκε οριστικά.
Λίγα χρόνια αργότερα, πέθανε εντελώς ξεχασμένος...
Παράρτημα

Τι πραγματεύεται το έργο του Αριστοτέλη "
ΤΟ ΟΡΓΑΝΟΝ" και ποιά η επιστημονική του ΑΞΙΑ;;

Τα έργα του Αριστοτέλη, χαρακτηρίζονται από δύο πράγματα:
Το ένα είναι η χαρακτηριστική ΟΛΙΓΟΛΟΓΙΑ στη διατύπωση των εννοιών και το δεύτερο, η απόλυτη, η ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΗ θα έλεγα, διαύγεια στην αποτύπωσή τους με λέξεις που μοιάζουν σαν να επιλέχθηκαν όχι από ανθρώπινο εγκέφαλο, αλλά ...από ένα κομπιούτερ που χρησιμοποιούσε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα γι αυτόν το σκοπό! 

Ίσως όμως και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά, να έγιναν η αιτία στο να μην μπορεί ο οποιοσδήποτε να τον αντιληφθεί πλήρως, παρά μόνον αυτός που θα είχε προετοιμάσει
ΓΕΡΑ τον εαυτό του για το τι επρόκειτο να επακολουθήσει.
Σαν κάποιος να θέλει να πάει σε πόλεμο που θα διεξαγόταν ...στήθος με στήθος και θα έπρεπε να περάσει από μια γερή εκπαίδευση.
Έτσι θα το χαρακτήριζα εγώ τουλάχιστον, μιας και όταν καταπιάστηκα με τα "ΦΥΣΙΚΑ", γρήγορα κατάλαβα πως ...δεν θα μπορούσα έτσι, τόσο απλά, να αντιμετωπίσω νοερά τον μεγάλο αυτόν Δάσκαλο.
Τρία χρόνια πάλεψα γερά, μέχρι να αντιληφθώ περί του...τίνος επρόκειτο.
Κι αυτό μέσα από απόδοση στα νέα Ελληνικά, που κι αυτή στο τέλος δεν ήταν και τόσο...βοηθητική.
Έπρεπε να καταφύγω - όπως και ο Λευκοφρύδης και ο οποιοσδήποτε "λευκοφρύδης", στα ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ και στη συνέχεια με τη βοήθεια σημειώσεων, στην ...ελεύθερη - από μέρους μου - απόδοση του κειμένου.
Κατά τη διάρκεια αυτού του υπέροχου "ταξιδιού" μου μέσα απ τις σελίδες του έργου του, πάρα πολλές φορές οργίστηκα με τον εαυτό μου, τα βάζα με τον ίδιο τον Αριστοτέλη και τις απίστευτες εμμονές του σε κάποια πράγματα (κάτι σαν να έλεγε:..."Συγνώμη, το καταλάβατε ή να το επαναλάβω και πάλι με άλλα λόγια;"), έριχνα...μπινελίκια του τύπου "Γ@μώ το κεφάλι μου μ@λ@κ@" - γελάτε; ναι, ακριβώς σαν αυτό που ξεστόμισε προχτές ο πανηλίθιος "πρωθυπουργός" μας όταν μες την αγωνία του να παίξει σωστά το...ρόλο του, τα βαλε με τον...ανύπαρκτο εγκέφαλό του!

Ώσπου στο τέλος, όταν και το ταξίδι αυτό έλαβε τέλος, αντιλήφθηκα πως ...τελικά έτσι θα πρέπει κάποιος να αντιμετωπίσει μια τέτοιου είδους εμπειρία.
Σαν ένα "ταξίδι".
Με φουρτούνες, με ανέμους, με θύελλες, με κάθε λογής εμπόδια και αναπάντεχα.
Αλλιώς, δε ...βγαίνει το πράγμα.

Αλλά ας αφήσουμε αυτό κι ας πάμε στο
ΟΡΓΑΝΟΝ, αυτό που Λευκοφρύδης και...σύμπασα η ελληνική και ξένη διανόηση, χαρακτήρισε ως το...στρυφνότερο κείμενο που υπάρχει στην αρχαία ελληνική γραμματεία.
Το ΟΡΓΑΝΟΝ λοιπόν, είναι μια θεωρητική και πρακτική θεμελίωση της Λογικής που αναλύεται μέσα από 15 Βιβλία.

Το πρώτο το "Περί Ερμηνείας", μας αναλύει τα σχετικά με την ικανότητα της Έκφρασης, το δεύτερο, οι "Κατηγορίες", έχουν να κάνουν με τις αποδιδόμενες ιδιότητες και αναλύονται σε οκτώ υπο-βιβλία ("Τοπικών" Α', Β'. Γ', Δ', Ε', ΣΤ', Ζ' και Η'),το τρίτο, οι "Σοφιστικοί Έλεγχοι, Ι' Τοπικών", στο πώς ελέγχουν τη λογική οι Σοφιστές και ακολουθούν: "Αναλυτικών Πρότερων Α' και Β'" και "Αναλυτικών Ύστερων" Α' και Β', βιβλία δηλαδή που αναλύουν τα Πρότερα και τα Ύστερα της Λογικής.

Όσο κι αν ψάξει κάποιος στην - μετά τον Αριστοτέλη - θεωρητική γραμματεία για την ανάλυση των λογικών θεωριών και πρακτικών που διατυπώθηκαν από μεγάλους Έλληνες και ξένους ειδικευμένους, δεν θα βρει τίποτε πιο μοντέρνο από αυτό που διατυπώθηκε στο
ΟΡΓΑΝΟΝ, δηλαδή πριν από 2.200 χρόνια!
Επομένως, ό,τι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, αρχίζει και τελειώνει στον Αριστοτέλη.
Όσον αφορά τα...υπόλοιπα που...προέκυψαν ΜΕΣΑ από το ΟΡΓΑΝΟΝ, τα έχω ήδη γράψει πιο πάνω.

Όπως λοιπόν αντιλαμβάνεται κάποιος, η επιστημονική αξία του
ΟΡΓΑΝΟΥ θα μπορούσε να συνοψιστεί μέσα σε μόνο μια λέξη: ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ.
Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε με βεβαιότητα, ότι ΤΑ ΠΑΝΤΑ, δηλαδή ΟΛΟΣ Ο ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, βασίστηκε πάνω στη Λογική, όπως τη διατύπωσε ο μέγας σταγειρίτης πολυεπιστήμων.
Από αυτόν κυριολεκτικά, ΞΕΚΙΝΑΝΕ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΟΛΑ.

Τελεία και παύλα.
Ο Γεώργιος Γκιόλβας και οι εφευρέσεις του που...απλώς "χάθηκαν"

Για τον μεγάλο αυτόν επιστήμονα, ό,τι και να γράψει κανείς είναι λίγο.
Η ευφυΐα του υπήρξε παροιμιώδης.
Εγώ προσωπικά, θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω ως τον...αληθινό "Τόνυ Στάρκ", παρ' ότι αυτό θα μπορούσε να είναι ...ιερόσυλο!
Όμως, επειδή οι νεώτερες γενιές Ελλήνων δεν γνώρισαν τον Γκιόλβα, αλλά - αντιθέτως! - γνώρισαν ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ τον...χάρτινο ήρωα της ποπ υπο-κουλτούρας της MARVEL, γι' αυτό "τολμώ" να κάνω τις παρομοιώσεις αυτές.
Εξ άλλου, επειδή οι Αμερικάνοι δεν είχαν ποτέ έναν Γκιόλβα στ' αλήθεια, θα έπρεπε να τον...κατασκευάσουν.
Εμείς όμως τον είχαμε.
Και αυτόν, αλλά και τον Σταύρο Κατράκη και άλλους προγενέστερους (Κων/νος Καραθεοδωρής) και μεταγενέστερους (Σ. Φώσκολος του παν/μίου Κρήτης).
Και νοιώθουμε ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ γι αυτό, εκτός ίσως από τους άδειους τενεκέδες που λέγονται ...πολιτικοί.

Ο Γκιόλβας υπήρξε ένα
ΣΥΜΒΟΛΟ.
Όχι μόνο ως επιστήμων που η πολιτική αλητεία που κυβερνούσε την Ελλάδα τα τελευταία 50 με 60 χρόνια απαξίωσε και σε κάποιες φορές εκμεταλλεύτηκε και ξεπούλησε, αλλά και ως ένας ΗΡΩΑΣ πατριώτης, που αφιέρωσε όλο το έργο του και την ίδια του τη ζωή στη πατρίδα του.
Ο Γκιόλβας ήθελε διακαώς να δει την Ελλάδα ΜΕΓΑΛΗ.
Ο ίδιος μπορούσε, μέσα από τις εφευρέσεις του, πράγματι ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΗ.
Κάποιοι όμως ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ και γι αυτό τον απαξίωσαν, μέσα από τις σύγχρονες μεθόδους επικοινωνιακής τακτικής που χρησιμοποιούσαν.
Οι εφευρέσεις του είχαν τη δύναμη όχι μόνο να αλλάξουν οριστικά και αμετάκλητα την Ελλάδα και να την καταστήσουν ως ηγέτιδα περιφερειακή ΥΠΕΡ-ΔΥΝΑΜΗ, αλλά, στην κυριολεξία, και ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

Το πρώτο του δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που έλαβε από το Διεθνές Γραφείο Ευρεσιτεχνιών για τις πρωτοποριακές έρευνες σχετικά με τη σύντηξη της ύλης και τη φωτοδέσμη πλάσματος, (θέματα που τον απασχολούσαν από τα φοιτητικά του χρόνια) φέρει την υπογραφή του ...ίδιου του Αϊνστάιν!
 Αυτό τα λέει ΟΛΑ!

Διαβάζουμε μέσα από άρθρο που δημοσίευσε το ιστολόγιο
 elladatora.org:

"Ήδη από το 1948 είχε συντελέσει στην κατασκευή βελτιωμένων αλωνιστικών μηχανών σε σχέση με τις αγγλικές RUSTON που χρησιμοποιούνταν τότε στην Ελλάδα.
Με τις νέες μηχανές είχε πετύχει διπλασιασμό της απόδοσης και μείωση της απώλειας των καρπών από 20% σε 2%. 

Εκτός των πυλών ίδρυσε το ΣΚΕΜ (Στρατιωτικό Κέντρο Επιστημονικών Μελετών) μαζί με τους καθηγητές Δημ. Χόνδρο και Παν. Δελμούζο.
Αργότερα ίδρυσε το Κέντρο Εφαρμοσμένων Επιστημονικών Ερευνών το 1956. 

Το 1955 πέτυχε την παρασκευή ραδιενεργώς ενεργοποιημένου αερίου που έδινε κίνησε σε διάφορους τύπους οχημάτων και σε άρματα μάχης. (σ.σ. Στο Λιτόχωρο, διασταυρωμένο, παρουσιάστηκε εδώ και προσωπική μαρτυρία).
Την επίδειξη είχαν παρακολουθήσει παράγοντες του Ελ.στρατού και του ΝΑΤΟ και οι εργασίες είχαν γίνει με την επίβλεψη του καθ.φυσικής Ε.Μ.Π. Δημ.Χόνδρου.
Επί του θέματος είχε αναφερθεί τότε ο κ.Χόνδρος στην εφημερίδα «Το Βήμα» (Μάιος 1955).
Για την εκμετάλλευση του ραδιενεργού αερίου του ζητήθηκαν επίμονα τα σχέδια και στοιχεία.
Εκείνος αρνήθηκε την αποκάλυψη του «μυστικού» και έθεσε μόνος του και αυτοβούλως τότε σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα ερευνών, με σκοπό τη δημιουργία ειδικών κινητήρων παραγωγής ενεργείας.
Σκοπός του επιστήμονα ήταν να καταφέρει να μην εξαρτάται η παραγωγή της ενέργειας ούτε καν από την προμήθεια ραδιενεργών μετάλλων!
Ήθελε να υλοποιηθεί το όραμα του αυτό χωρίς να υποχρεωθεί να αποκαλύψει τα σχέδια του, επειδή φοβόταν για την τύχη τους… 

Το 1963, ο Γ. Γκιόλβας παρουσίασε ένα σύστημα ακριβούς τηλεκατεύθυνσης, το οποίο δεν επηρεαζόταν από παρεμβολές άλλων πομπών και εφαρμόστηκε πειραματικά στην τηλεκίνηση και τηλεκατεύθυνση της βολής πολεμικών πλοίων και αρμάτων μάχης.
Πραγματοποιήθηκε μάλιστα τηλεκατευθυνόμενη πτήση εκπαιδευτικού αεροσκάφους τύπου «Σιφτ» από την Ελευσίνα στη Ρόδο, ενώ κινήθηκε και ένα τανκ χωρίς τα «κλασικά» καύσιμα. 

Η επινόηση αυτή, καθώς και τα σχέδια της χαρακτηρίστηκαν απόρρητα και προοριζόμενα αυστηρά για πολεμικούς σκοπούς και παρεδόθησαν στο NATO…
 

To 1965, προχώρησε στην κατασκευή αυτόματης ηλεκτρικής συσκευής ασφάλισης των ισόπεδων διαβάσεων των σιδηροδρόμων. (σ.σ. Υπάρχει σχετική σειρά κατοχυρωμένων πατεντών).
Την εκμετάλλευση ανέλαβε η γερμανική εταιρία TYSSEN…


Το 1970, ο Γ. Γκιόλβας παρουσίασε μια συσκευή παραγωγής ηχητικών κυμάτων υπερχαμηλής συχνότητας σε hertz.
Η επινόηση αυτή παρελήφθη από ινστιτούτο ραδιοακουστικής Ευρωπαϊκού κράτους-.
Υπάρχει, όμως, το πρακτικό μυστικότητας που είχε τότε υπογραφεί… (σ.σ. ήδη παρουσιάστηκε εδώ η πατέντα με την ένδειξη «μυστική») 

Ανακάλυψε, επίσης, ένα σύστημα παροχής ηλεκτρικού ρεύματος από ραδιενεργά απόβλητα.
Φανταστείτε πόσο σημαντικό θα ήταν να γλιτώναμε από την καταστροφή του περιβάλλοντος και, παράλληλα, να είχαμε δωρεάν ηλεκτροδότηση!
Αλλά γι” αυτό ακριβώς δεν προωθήθηκε ούτε αυτή η εφεύρεση.
Σημειώνουμε, όμως, ότι τα σχετικά πειράματα έγιναν και υπό την επίβλεψη του Πανεπιστημίου Θράκης.
Και έκτοτε, αγνοείται, βεβαίως, η τύχη του εγχειρήματος ή η πιθανή εξέλιξη του… 

Το αντιαεροπορικό υπερόπλο "Αρτεμις" και πώς ξεπουλήθηκε και αχρηστεύτηκε...

Η πιο γνωστή - στο ευρύ κοινό - εφεύρεση του Γκιόλβα, ήταν αναμφισβήτητα το απίστευτο υπερ-όπλο "
Αρτεμις", ένα εκπληκτικό, απίστευτο πράγμα, βγαλμένο θαρρείς μέσα από ταινία επιστημονικής φαντασίας των στούντιο του Χόλυγουντ!

To θρυλικό υπερ-όπλο "Αρτεμις" που ξεπουλήθηκε εν μία νυκτι στην ισραηλινή ΜΟSSAD...
Οπωσδήποτε ο Γκιόλβας για να φτιάξει ένα τέτοιο όπλο, ΕΙΧΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ την τεχνογνωσία που συνάχθηκε μέσα από την αποκρυπτογράφηση του βιβλίου του Αριστοτέλη "ΤΟ ΟΡΓΑΝΟΝ".
Το έχει ομολογήσει άλλωστε και ο ίδιος αρκετές φορές σε συνεντεύξεις του, ότι οι εφευρέσεις του που σχετιζόταν με τη τεχνολογία της σύντηξης της ύλης και της δέσμης πλάσματος, είχαν ως αφετηρία τον ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ και τα...συγγράμματά του.


H κατάθεση του "Μπέβατρον" στο Υπουργείο Εμπορίου απο τον Γκιόλβα και η περιγραφή του από τον ίδιο καθώς και οι υπογραφές και οι σφραγίδες του Υπουργείου
Το "Μπέβατρον", ένα άλλο υπερόπλο που μελετούσε την ίδια περίοδο κατα την οποία βρισκόταν σε εξέλιξη και η τελική αποκρυπτογράφηση του ΟΡΓΑΝΟΥ μέσα από τον ίδιο, την Ομάδα του Κατράκη και τον Λευκοφρύδη, είναι μια τρανή απόδειξη των όσων έλεγε μετά για το θέμα αυτό.

Το
"Αρτεμις" λοιπόν, ήταν ένα όπλο το οποίο είχε ως βάση του τη δέσμη πλάσματος, η οποία και κατηύθυνε τις σφαίρες ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΕΙ στόχευση!
Και εκτόξευε έναν πακτωλό αντιαεροπορικών πυρών, έτσι ώστε να δημιουργείται στην κυριολεξία ΜΙΑ ΑΣΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ που όποιος ή ό,τι προσπαθούσε να τη διαπεράσει, τελείωνε επί τόπου!

Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον ένα μέρος μιας συνέντευξης που είχε παραχωρήσει ο Γκιόλβας σχετικά με την εφεύρεσή του και τη λειτουργία της, αλλά και το πώς πουλήθηκε το υπερόπλο στη CIA και τη ΜΟSSAD από
..."Ελληνες" κυβερνητικούς υπαλλήλους των κυβερνήσεων Καραμανλή '74 - '80 και Α. Παπανδρέου '81 - '85:

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:
 Η περισσότερο γνωστή επινόηση σας στην Ελλάδα είναι το αντιαεροπορικό σύστημα “Αρτεμις”,το οποίο όχι μόνο δεν περπάτησε στην παγκόσμια αγορά όπλων, όχι βέβαια εξαιτίας σας, αλλά πίσω από την παραγωγή του περιμένει για ξεκαθάρισμα ένα οικονομικο-πολιτικό σκάνδαλο ύψους 75 δισ. δραχμών περίπου.
Αν και ακόμη η ελληνική Δικαιοσύνη δεν έχει πει τον τελευταίο λόγο, μπορείτε να δώσετε κάποιες πληροφορίες για το τι κρύβεται πίσω από αυτή την ιστορία και αν το αντιαεροπορικό αυτό παραδόθηκε στην τελική μορφή του στις Ένοπλες Δυνάμεις, που το είχαν παραγγείλει;

ΓΚΙΟΛΒΑΣ:
 Ήταν μετά το ‘74.
Ένα Βράδυ γύρω στις 9 με πήρε στο τηλέφωνο ο υφυπουργός Εθνικής Αμύνης Κατσαδήμας και με παρακάλεσε να πάω αμέσως στο ΓΕΣ για μια πολύ σοβαρή σύσκεψη.
Τότε εγώ έφτιαχνα το “Μπέβατρο”, ένα σύστημα για τη σύντηξη της ύλης. 
Το αντιαεροπορικό
“Αρτεμις” ήταν μέρος μόνο των γενικότερων σχεδίων του “Μπεβάτρου”, το οποίο έχει μέσα “Φωτοδέσμη πλάσματος” . 
Τι σημαίνει αυτό; 
Με απλά λόγια το πλάσμα που προέρχεται από τη σύντηξη της ύλης, εξαγόμενο από το μαγνητικό πεδίο, γίνεται φωτοδέσμη, δηλαδή ακτινοβολία. 
Στη σύσκεψη λοιπόν εκείνο το βράδυ, πήραν μέρος πέντε άνθρωποι μαζί με μένα.
Στις 12 τα μεσάνυχτα τους παρέδωσα τα σχέδια του “Αρτεμις” και τους είπα, "αν διαρρεύσει οτιδήποτε, αυτός που θα κάνει τη ζημιά πρέπει να εκτελεστεί επιτόπου".
Ταυτόχρονα τους ξεκαθάρισα πως πρόκειται για ένα υπερόπλο στρατηγικής σημασίας, που θα εξασφαλίσει μια για πάντα τον εναέριο χώρο της Ελλάδας.
Με αυτό το σύστημα δεν μπορούσε να περάσει κανένα αεροπλάνο σε οποιοδήποτε ύψος, αν δεν θέλαμε εμείς.
Ο εντοπισμός του οποιουδήποτε αεροσκάφους γινόταν ταυτόχρονα με την είσοδο στον εναέριο χώρο μας και η στόχευση δεν χρειαζόταν καν ανθρώπινους χειρισμούς, ήταν αυτόματη. 



To περίφημο "Μπέβατρον", η επονομαζόμενη και ΣΑΛΠΙΓΓΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ!
Το ηχητικό υπερόπλο, βγαλμένο μέσα απο το ΟΡΓΑΝΟΝ του Αριστοτέλη και μπορεί να...γκρεμίσει με μια μόνο "κανονιά" ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΜΕΓΑΛΟΥΠΟΛΗ!
Τους έδωσα τα σχέδια για το σύστημα αυτό, εκπροσωπώντας το Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών που ίδρυσα το 1955 και είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
Μου είπαν αυτό δεν μπορεί να το φτιάξει κανείς.

Βοήθησε μας .

Και τους βοήθησα και εγώ και άλλοι.

Το “Αρτεμις” παρήχθη.

Αλλά ο πρώτος που το παρήγαγε ήταν πριν τέσσερα χρόνια το Ισραήλ, που τώρα τροφοδοτεί μεταξύ άλλων και την Τουρκία. 

Το ένα βράδυ εγώ τους έδωσα τα σχέδια του συστήματος αυτομάτου-τυφλής σκοπεύσεως και την άλλη μέρα τα είχαν στα χέρια τους οι
Ισραηλίτες. 

Εμείς έχουμε μόνο ένα πειραματικό αρχικό, που έφτιαξα εγώ με τους συνεργάτες μου, που το γυρίζουν από εδώ κι από εκεί στις εκθέσεις οπλικών συστημάτων.

Είναι να τρελαίνεσαι δηλαδή.

Να δίνεις την ψυχή σου για ένα τέτοιο υπερόπλο που θα προστατεύσει μια για πάντα την πατρίδα σου και άνθρωποι που υποτίθεται ότι υπηρετούν την άμυνα της, και μάλιστα σε θέσεις κλειδιά, να παραδίνουν τα σχέδια στους χειρότερους εχθρούς τους ελληνισμού.

Είχα τότε γραφεία στην Πανεπιστημίου 58.

Μες στη στοά ήταν η “Αστόρια”.

Εκεί στην “Αστόρια” ήρθε και με βρήκε ένα πρωί, εκείνες τις μέρες, ένας πράκτορας της CIΑ. 

"Γκιόλβα", μου λέει, "τι έγινε με το αντιαεροπορικό;"

"Ποιο αντιαεροπορικό", του λέω, παριστάνοντας τον ανήξερο. 

Είχε μια τσάντα σαν μικρό μπαούλο, έτσι το θυμάμαι σα να ‘ναι τώρα. Την ανοίγει, βγάζει ένα φάκελο. 

"Αυτό εδώ", μου κάνει και μου δείχνει το περιεχόμενο του. 

Ήταν τα δικά μου σχέδια για το "Αρτεμις".

Ο πράκτορας ερχόταν από το Τελ Αβίβ και πήγαινε στην Ουάσιγκτον, μεταφέροντας τις εντολές προς το εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ.

Όταν στην Ελλάδα κυβερνούν εθνοπροδότες σαν τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου, τι άλλο να περιμένεις;

Αυτήν τη στιγμή γνωρίζω πολύ καλά ότι υπάρχει μια λίστα με 9.080 προγραμμένους.

Εάν τελικά δεν φύγουν από μπροστά μας αυτοί οι 9.080 και δεν φάει η Φαλκονέρα ψάρια, εδώ μέσα στο ελληνικό κράτος δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα...

Η "Ομάδα Ε", ο Γκιόλβας και ο τσακωμός με τον Λευκοφρύδη

Οι περισσότεροι από εσάς, λίγο ή πολύ, έχετε ακούσει για τη θρυλική επίσης, "Ομαδά Ε", γύρω από την οποία δημιουργήθηκε μια ολόκληρη παρα-φιλολογία και, στην κυριολεξία, ένα είδους κοινωνικό "ρεύμα", που μεγάλωσε τουλάχιστον μια γενιά Ελλήνων.
Ένα "ρεύμα" που χτίστηκε πάνω στη θεωρία της ύπαρξης μιας πανίσχυρης, μυστικής ομάδας επιφανών Ελλήνων, η οποία και δρα ως παράγων αντιδιαστολής ως προς τα ξένα συμφέροντα που επιβουλεύονται τον Ελληνισμό και όχι μόνο.

Σκοπός της ομάδας αυτής, όπως λέει και η ιστορία γύρω από αυτήν, είναι η προστασία των ελληνικών συμφερόντων πέρα από κυβερνήσεις και διπλωματίες, η κατοχή υπερόπλων που σκοπό έχουν την έγκαιρη επέμβαση για την προάσπιση των εδαφών της πατρίδας και τέλος, το ενδελεχές ψάξιμο για την εύρεση εκείνου του ικανού Έλληνα, που θα αναλάβει τα ηνία της Ελλάδας τη στιγμή που πρέπει για να αναστήσει το Γένος μέσα απ τις στάχτες του.

Ως μέλη της ομάδας αυτής φέρονται να υπήρξαν μεταξύ άλλων και οι - ήδη - γνώριμοί μας Αριστοτέλης Ωνάσης, Σταύρος Κατράκης, Γιώργος Γκιόλβας, ο Ιωάννης Πασσάς, ο συγγραφέας Ιωάννης Φουράκης, ακόμη και ο ίδιος ο Ιων Δραγούμης παλαιότερα.

Η παρα-φιλολογία αυτή ξεκίνησε από έναν δημοσιογράφο-ερευνητή, ονόματι
Ανέστης Κεραμυδάς, ο οποίος με μια σειρά από βιβλία (που πωλούνταν κυρίως σε βιβλιοπωλεία εξειδικευμένων εκδόσεων αλλά και σε...βιβλιο-πανέρια αργότερα) που μιλούσαν για τη δράση των "Ε" ενάντια στον ...προαιώνιο εχθρό των Ελλήνων, τον Σιωνισμό.

Χαρακτηριστικοί είναι οι τίτλοι τους "Έρχεται η ώρα των "Ε", "Η τελική μάχη: "Ομάδα Ε", "Ομάδα Ε" - Τα Μυστικά Όπλα", "Ο τελευταίος προορισμός".

Ο
Κεραμυδάς ξεκίνησε τη δράση του ως...φορέας των "Ε" και παρουσίαζε συχνότατα τον εαυτό του ως τον...εκπρόσωπό τους.

Η αφορμή δόθηκε - βεβαίως - μέσα από τον θόρυβο που γέννησε το "Κοσμοσκάφος Στα-Γυρο Έψιλον" του Λευκοφρύδη και οι αποκαλύψεις του, αλλά και οι σχετικές βεβαιώσεις για την ύπαρξη της ομάδας αυτής από τον ...ίδιο τον Γεώργιο Γκιόλβα, που παρουσιάστηκε κάποτε σε συνέντευξή του σε μικρό ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι να απαντάει θετικά (!) στην σχετική ερώτηση που του απηύθυνε η παρουσιάστρια Αννίτα Πάνια για το αν ήταν μέλος της ομάδας αυτής!

Γιατί όμως στήθηκε όλο αυτό το...σκηνικό που θυμίζει έντονα τον μύθο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά σε μια πιο σύγχρονη μορφή του;

Οι απαντήσεις και οι εξηγήσεις είναι πολλές.

Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι οι σκοποί ήσαν δύο:

Ο πρώτος - και καλύτερος! - ήταν η εκμετάλλευση του απελπισμένου και προδομένου Έλληνα από τις αισχρές και ελεεινές του κυβερνήσεις που τις συνόδευαν οι επίσης βρώμικες "ιδεολογίες" τους και δεύτερος λόγος ήταν το...πρώτο χτύπημα στον Χριστιανισμό, που, τουλάχιστον εκείνη την εποχή, ήταν ακόμη πολύ έντονος και δυνατός στις καρδιές των περισσότερων Ελλήνων και άνοιξε το δρόμο στην ξενοκίνητη Νέα Εποχή του Υδροχόου, στην οποία ανήκουν και οι διάφορες - ανά τον κόσμο - παγανιστικές θρησκείες, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας αρχαίας λατρείας του Δωδεκαθεισμού.

Ο νέος
Έλληνας είχε την ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΝΑΓΚΗ να πιστέψει σε κάτι, να ΠΙΑΣΤΕΙ από κάτι.

Γύρω του, τα πάντα έμοιαζαν σα να βγαίνουν από ένα εικονικό θέατρο του παραλόγου, με γνήσιες καρικατούρες χαρακτήρων που μόνο τον γέλωτα προκαλούσαν.

Η ...τσουναμική εισβολή της δυτικότροπης (αμερικάνικης) ποπ κουλτούρας, με τη ...θεοποίηση των μοντέλων, την απομάκρυνση της νεολαίας από τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ τρόπο ζωής και έκφρασης, η σταδιακή απαξίωση και στο τέλος η κατάργηση των ελληνοκεντρικών μαθημάτων στα σχολεία (Αρχαία Ελληνικά, αλλοίωση Ιστορίας, παραδοσιακά Θρησκευτικά κλπ), η υποβάθμιση των Εθνικών Εορτών (25η Μαρτίου, 28η Οκτωβρίου) και η προβολή παντελώς ξένων (Αγγλοσαξωνικών) ως προς τον τρόπο ζωής των Ελλήνων και η τελική τους επιβολή στην ελληνική κοινωνία (Ημέρα Μητέρας, Εορτή Ερωτευμένων-Αγ. Βαλεντίνου κλπ), η "επιβολή" μέσω των ΜΜΕ των ...μοδάτων και "επώνυμων" ρούχων και αξεσουάρ και που αυτά με τη σειρά τους "επέβαλαν" τη λεγόμενη...επαγγελματική καριέρα στη γυναίκα (συζυγο-μητέρα) αφήνοντας την οικογένεια ...αφύλακτη και έρμαιο στις ορέξεις των διεστραμμένων της Νέας Τάξης Πραγμάτων, δημιούργησαν την αμφίδρομη αντίδραση σε όσους από τους νέους Έλληνες ήθελαν να αντισταθούν.

Η "Ομάδα Ε" και ο μύθος γύρω από αυτήν και τους σκοπούς της, που είχαν δημιουργήσει ο Κεραμυδάς και όλες οι λεγόμενες..."ελληνοκεντρικές" ομάδες, ήταν η λύση που παρουσιάστηκε σχεδόν απ το...πουθενά.

Πολλοί παρομοιάζουν την περίπτωση αυτή με την...
Φιλική Εταιρεία που, για να ξεσηκώσει το Γένος και να δημιουργήσει τους λεγόμενους απόστολους της Ιδέας, δημιούργησε τον μύθο της...Αόρατης Αρχής που θα κινούσε τα νήματα σε όλη την Ευρώπη και θα ανάγκαζε την Οθωμανική Αυτοκρατορία να υποκύψει - μέσω της μεγάλης πίεσης που θα ασκούσε στις Μεγάλες Δυνάμεις - και να δώσει στους Έλληνες την ανεξαρτησία τους.

Πιθανόν να είναι κι έτσι.

Όμως, μετά από κάποια χρόνια και μετά από τις ομολογίες του αείμνηστου πλέον Ιωάννη Φουράκη περι ...αισχρών ψεμάτων (όσον αφορά την ύπαρξη και τους σκοπούς της "Ομάδας Ε") που είχαν ως σκοπό το...κέρδος (κέρδος από πού; και γιατί;), η εκδοχή αυτή καταρρίφθηκε άμεσα.

Το θέμα όμως περιέπλεξε η επίσημη αποδοχή της ύπαρξης της ομάδας αυτής απ τον ίδιο τον Γκιόλβα!

Πώς ήταν δυνατόν, μια τέτοιας υφής και αξίας, προσωπικότητα, να ...ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΕΙ με την παραδοχή αυτή, ένα ΤΕΤΟΙΟ ΨΕΜΑ;

Και γι αυτό όμως υπάρχουν εξηγήσεις.

Ο Γκιόλβας, όπως είπαμε και πριν, υπήρξε μια διάνοια.

Ένα "μυαλό" ασύλληπτης αξίας και τρομερών ικανοτήτων.

Και σαν τέτοιο, είχε και τα...λεγόμενα "κουσούρια" του.

Όπως όλες οι...ανά τον κόσμο, διάνοιες.

Κατ' αρχάς ο Γκιόλβας ήταν φλογερός ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ.

Το ξεκαθαρίσαμε.

Και όχι μόνον αυτό:

υπήρξε ΠΡΟΔΩΜΕΝΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ.

Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Το θέμα της κατάληξης του φοβερού υπερόπλου "Αρτεμις" καθώς και του επίσης φοβερού υπερόπλου "Μπέβατρον", του στοίχησαν ανεπανόρθωτα.

Και αυτά, από μόνο τους, θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν, αν όχι στην ...τρέλα, τουλάχιστον στην ψυχική αστάθεια.

Κι αυτό το βλέπουμε ή μπορούμε να το διαγνώσουμε, μέσα από τις τηλεοπτικές και έντυπες συνεντεύξεις του, που μιλάει για..."εξωγήινη" καταγωγή του Αριστοτέλη, ότι εκείνος ο ίδιος ΜΙΛΟΥΣΕ ΚΑΙ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΕΦΟΤΑΝ με "εξωγήινους", είχε απαξιώσει και δημοσίως ακόμη τον Λευκοφρύδη και μάλιστα με βαρείς χαρακτηρισμούς, ισχυριζόταν ότι αυτός ο ίδιος ΜΟΝΟ είχε κατορθώσει να αποκρυπτογραφήσει τα...κείμενα του Αριστοτέλη κλπ κλπ.

Σίγουρα είχε πληγωθεί και οργιστεί από την αμετροεπή στάση του Λευκοφρύδη σε όλη αυτή την ιστορία, αλλά τόσος πλέον απαξιωτισμός υπερέβαινε τα όρια.

Ήταν φανερό πλέον ότι ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΙΔΙΟΣ.

Είχε ΑΛΛΑΞΕΙ ΡΙΖΙΚΑ.

Και αυτό - κι ας με συγχωρέσουν πολλοί οπαδοί του - ΗΤΑΝ ΑΠΟΛΥΤΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ, μιας και αυτό το εκπληκτικό μυαλό ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ και ΞΕΠΟΥΛΗΘΗΚΕ από τους χυδαίους ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ του Ελληνισμού που τόσο ανιδιοτελώς εμπιστεύτηκε και πίστεψε.

Εδώ ένας απλός άνθρωπος χάνει ένα πολύ αγαπημένο του πρόσωπο (π.χ. το παιδί του ή τον/την σύζυγο του) ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΧΕΤΑΙ ΠΟΤΕ, πόσο μάλλον μια ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ της υφής και της ΑΞΙΑΣ ενός Γκιόλβα!

Μα - τώρα θα μου πείτε - έρχεσαι σε πλήρη αντιδιαστολή με όλα όσα έγραψες πριν για το έργο του
Αριστοτέλη και το βιβλίο του Λευκοφρύδη;

Όχι, σε καμιά περίπτωση.

Η δουλειά που έγινε μέσα στα εργαστήρια της "Ομάδας Κατράκη" και στο γραφείο του Λευκοφρύδη υπήρξε μνημειώδης.

Ο ίδιος ο ΛΕΥΚΟΦΡΥΔΗΣ  ΗΤΑΝ που τα έκανε...μαντάρα στο τέλος με τις ...απίστευτες αναφορές του σε ...αστερισμούς Λαγού, Μι- Λαγού, για...διαπλανητικά ταξίδια κλπ κλπ.

Στο μοναδικό σημείο που ο Γκιόλβας είχε δίκιο για τον Λευκοφρύδη, ήταν στο γεγονός ότι ...ΕΒΑΛΕ ΜΕΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΣΤΕΚΑΝ!

Εκεί άλλωστε βασίστηκε και η μεγάλη κόντρα με ...τους άλλους "σοφούς" της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών, όταν και παρουσίασε το ...πόνημα "του".

Συμπεράσματα

Ο Αριστοτέλης μέσα από το έργο του μας κληροδότησε μια Γνώση, που κατείχαν ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΙ στον ελλαδικό χώρο.

Μια Γνώση ΠΟΥ ΠΕΡΙΗΛΘΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ όχι τυχαία ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΗΛΙΚΙΑ ΠΟΛΛΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΤΩΝ.

Αυτό είναι το μόνο σίγουρο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί μέσα από τη δουλειά αυτή.

Και βάση αυτής της Γνώσης, ο Γκιόλβας δημιούργησε τις εκπληκτικές του εφευρέσεις, που ξεπερνούσαν κατά πολύ τις τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής του.

Το ότι υπήρξε μια απίστευτη τεχνολογική άνθιση σε χρόνους που...η επίσημη Ιστορία μας παρουσιάζει ως ...
Εποχή του Λίθου, είναι πλέον ΜΗ ΑΜΒΙΣΒΗΤΗΣΙΜΟ ΓΕΓΟΝΟΣ.

Γιατί ΚΑΙ ευρήματα έχουν έρθει στο φώς, ηλικίας πολλών χιλιάδων ετών που ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ πώς μπορεί να έχουν αυτή την ηλικία, αλλά και τοιχογραφίες σε...παλαιολιθικά σπήλαια που αναπαριστούν...μάχες με όπλα λέιζερ και...ελικόπτερα στυλ "Απάτσι"!!!

Πώς θα μπορούσαν όλα αυτά να είχαν συμβεί, τη στιγμή που ο...άνθρωπος είχε ως κατοικία του τα δέντρα και ως όπλο του τους λίθους;

Για να μη μιλήσουμε για τα απίστευτα ευρήματα που βρέθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου στη Σαντορίνη, που μοιάζουν με...κινητά τηλέφωνα(!!!) ή κάποιο άλλο είδος "gadgets" και τα οποία...εξαφανίστηκαν με όλη τη...διακριτικότητα που απαιτείται για τους σκοπούς αυτούς.

Ο μεγάλος πολιτισμός αυτός, του οποίου απομεινάρι θεωρείται η Σαντορίνη, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΥΠΗΡΞΕ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ...ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ από δικά του λάθη.

Ασφαλέστατα υπήρξε χρήση πυρηνικής ενέργειας.

Έχουν βρεθεί απομεινάρια αυτής της καταστροφής, ακόμα και στον ελλαδικό χώρο (κυρίως στην δυτική Μακεδονία).

Ο θρύλος της Ατλαντίδας, ούτε τυχαίος είναι, ούτε και...μύθος.

Υπάρχουν ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΕΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ για την ύπαρξή της, πέραν των πλατωνικών διηγήσεων στον "Τιμαίο".

Είναι ζήτημα χρόνου πλέον να βρεθούν ΚΑΙ οι αποδείξεις που θα πιστοποιούν του λόγου το αληθές....

Εγώ, κλείνοντας το αποψινό μου
πόνημα, έχω να πω δύο πράγματα.

Ένα συμπέρασμα και μια προτροπή.

Το συμπέρασμα είναι ότι ο Αριστοτέλης ακόμη δεν έχει κατανοηθεί σε όλη του την έκταση, ούτε ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΘΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ.

Είμαι βέβαιος πως η δουλειά των Λευκοφρύδη, Κατράκη, Γκιόλβα και των συν αυτώ είναι ΗΜΙΤΕΛΗΣ!

Υπάρχουν πολλά περισσότερα απ ό,τι είμαστε σε θέση να δούμε και να εκτιμήσουμε.

Το "Κοσμοσκάφος" που έφερε στην επιφάνεια ο Λευκοφρύδης και η τεχνολογία (και η τεχνογνωσία) που το συνοδεύουν, είναι ΜΟΝΟ Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟΥ.

Όσον αφορά στη προτροπή μου, αυτή έχει να κάνει με εσένα τον ίδιο αγαπητέ μου
συν-Έλληνα

Διάβασε.

Ερεύνησε.

Μάθε.

Η Γνώση που σου κληροδότησαν οι παππούδες σου, είναι τόσο μεγάλη και τέτοιας αξίας, που αν την ...ξεσκονίσεις θα ΓΙΝΕΙΣ ΘΕΟΣ.

Η απάντηση στη μιζέρια και στην απαξίωση, στη δυστυχία και στο έρεβος που σε έχουν ρίξει ΤΑ ΕΛΕΕΙΝΑ ΚΤΗΝΗ των ΥΠΑΝΘΡΩΠΩΝ που σε κυβερνούσαν χρόνια ολόκληρα και - ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ - ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΑΚΟΜΗ, είναι μόνο η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΟΥ μέσα από τη ΓΝΩΣΗ, τη ΜΑΘΗΣΗ και τη συνειδητοποίηση του ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ και ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΣ!


"ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΥΤΟΝ", είχαν γράψει οι παππούδες σου (δια χειρός...Σόλωνα του Αθηναίου) πάνω στο αέτωμα του εν Δελφοίς ναού του Απόλλωνα.

Ήγουν, ΜΑΘΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, γνώρισέ τον επιτέλους.

ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ,  ήγουν ΤΙΠΟΤΑ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ, συνόδευε την πρώτη φράση.

Δηλαδή, γνωρίζοντας τον εαυτό σου, θα μάθεις μαζί και να κρατάς την αξιοπρέπειά σου!

Στα χέρια σου ΚΡΑΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΟΥ!...

Την Ελευθερία του ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΣΟΥ και της ΥΠΑΡΞΗΣ σου...

____________________________________________

ΠΗΓΕΣ

Βιβλιογραφία

Γιώργος Λευκοφρύδης, "Κοσμοσκάφος Στα-Γυρο Εψιλον", έκδοση 1977

Περιοδικο ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ, τεύχος 38, "Η Ομάδα Εψιλον"
Σαράντης Λαβράνος, "Η Γνώση που χάθηκε", έκδόσεις Ζήδρος, 2003
Ανέστης Κεραμυδάς, "Ομάδα Έψιλον, Η τελική αναμέτρηση Δελφών και Σιών" έκδοση 1988, Θεσ/νίκη
Ανέστης Κεραμυδάς, "2011-2014 η Αποκάλυψη των Ε", εκδόσεις Ιερά Ελλάς 2005, Θεσ/νίκη
Γιάννης Φραγκούλης, "Το χρονικό ενός κλωνοποιημένου Θεού", έκδοση 2005, Θεσ/νίκη
Δημήτρης Φραγκιάς, "Το χρονικό ενός βιβλίου", εκδόσεις Έσοπτρον 1993, Αθήνα
Ιωάννης Φουράκης, "Τα προ-μηνύματα των Δελφών", εκδόσεις Τάλως, 1988, Αθήνα

Λίνκ

Ιστοσελίδα invisiblelycans.gr,
 "Ομάδα Κατράκη"
Ιστοσελίδα irakleitos.blogspot.com,
 "Γεώργιος Γκιόλβας, αντιαεροπορικό "Αρτεμις"
Ιστοσελίδα andromedios.blogspot.com,
 "Άρτεμις-30: Μια πονεμένη ελληνική ιστορία"

ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ
στον φίλο και συμφοιτητή μου Γιώργο Δεσποτέλλη, στην Αγγέλα Κοτζαμάνη και στον - Ελληνάρα - Μανώλη Γ.Κ. για τις επιπρόσθετες πληροφορίες που μου παρείχαν.




Επιμέλεια παρουσίασης : Γιώργος Χαβαλές από σχετική εργασία του Πύρινου Λόγιου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ " "

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.



Η παρούσα κρίση θέτει για άλλη μια φορά επιτακτικά το ερώτημα του εθνικού μας προσανατολισμού.----- Σε συνθήκες που, τηρουμένων των αναλογιών, προσομοιάζουν με εκείνες του πρώτου νεοελληνικού κράτους, δηλαδή… του ύστερου Βυζαντιου.---- Τότε, ο ελληνισμός, αρχικώς, υποτάχτηκε οικονομικά στη Δύση, ενώ παράλληλα άρχισε η σταδιακή απόσπαση της ανατολικής του πτέρυγας, δηλαδή της Μ. Ασίας, από τους Τούρκους (το 1071 πραγματοποιείται η μάχη του Μαντζικέρτ και η ιστορική ήττα των βυζαντινών δυνάμεων, ενώ, τον ίδιο χρόνο, οι Νορμανδοί καταλαμβάνουν την Ν. Ιταλία και Σικελία, και το 1081 επιβάλλεται η κατάργηση της φορολογίας για τους Ενετούς εμπόρους στο εσωτερικό του Βυζαντίου). Για μερικούς αιώνες, η συνδυασμένη οικονομική και στρατιωτική πίεση της Δύσης και η στρατιωτικο-θρησκευτική (μέσω της στρατιωτικής επέκτασης και των εξισλαμισμών), από την Ανατολή, πιέζουν μέχρις οριστικής εξαφανίσεως (1453) το ελληνικό Βυζάντιο.
 Όλα αυτά είναι πολύ γνωστά και όμως αμφιβάλλω αν έχει ποτέ αποτιμηθεί επακριβώς η σημασία και η δυναμική τους.
Έκτοτε, ο ελληνισμός, συρρικνωμένος, αγωνίζεται για να ανασυστήσει την κρατική του υπόσταση στα όρια –λίγο πολύ– του ύστερου Βυζαντίου, και αυτό αποτελεί τη «Μεγάλη Ιδέα» την οποία εξήγγειλε πρώτος ο Μιχαήλ Παλαιολόγος (1261), επανέλαβε ο Ρήγας Βελεστινλής και η Φιλική Εταιρεία, σε μια νέα εκδοχή, και προσπάθησε να υλοποιήσει ο Ελευθέριος Βενιζέλος, για να καταλήξει στην οριστική ακύρωση με την καταστροφή το 1922. 

Στο εξής, ο ελληνισμός δεν διαθέτει πλέον τα μεγέθη για να συγκροτήσει έναν ανεξάρτητο, αυτόνομο πόλο, ανάλογο του υστεροβυζαντινού. Παράλληλα, οι κοινωνικές τάξεις που διεκδικούν την ηγεμονία υπακούουν στην παρασιτική εξάρτησή τους, είτε από τη Δύση, ο μεταπρατικός αστισμός μας, είτε από τη Ρωσία, οι χτυπημένες από την προσφυγιά λαϊκές τάξεις.
Στο εξής, ξετυλίγεται το μεγάλο ερώτημα, με «ποιους να πας και ποιους να αφήσεις». Η Δύση μας υποτάσσει στρατιωτικά και οικονομικά, ενώ η ισλαμική και τουρκική Ανατολή μας απειλεί με ενσωμάτωση σε μια νέα επεκτεινόμενη (νεο)οθωμανική επικράτεια.

 Η ανατολική Ευρώπη και προπαντός η Ρωσία, που αποτελούσε στο παρελθόν, μέχρι τον Κριμαϊκό πόλεμο (1853-1856), τον σύμμαχο του υπόδουλου ελληνισμού, προτάσσει στη συνέχεια την επέκταση του σλαβισμού και όχι πια την ορθόδοξη ταυτότητα και αποτελεί, τουλάχιστον μέχρι τον Εμφύλιο, έναν επιπλέον πόλο αποσύνθεσης του ελληνισμού. Έτσι, η Ελλάδα, μη διαθέτοντας την εσωτερική δυναμική και τη γεωπολιτική θέση που θα της επέτρεπε μια αυτόνομη ανάπτυξη, και σε μία περίοδο, μετά τον Εμφύλιο, κατά την οποία η τουρκική απειλή εμφανιζόταν αμβλυμμένη, προσκολλάται με υποτελή τρόπο στη Δύση ως το μικρότερο κακό.

ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
Από τότε άλλαξαν πολλά πράγματα. Το σοβιετικό στρατόπεδο κατέρρευσε και η Τουρκία, μετά την εισβολή στην Κύπρο, εμφανίζεται ως η κύρια απειλή για τη χώρα μας. Σήμερα δε, όταν η Ευρώπη και η Δύση οπισθοχωρούν τελεσίδικα, μετά οκτώ αιώνων επέκταση, η Ελλάδα, ως μία χώρα των συνόρων και ως τελευταίο ενδιαίτημα του ελληνισμού, αντιμετωπίζει και πάλι την απόρριψη από τη Δύση –αφού πρώτα την έχει γονατίσει οικονομικά– και την πιθανότητα της εγκατάλειψής της στην επερχόμενη ισλαμική Ανατολή. Γι’ αυτό και τίθεται πάλι, επιτακτικά, το ζήτημα της πορείας μας.
Όλοι γνωρίζουμε πως, χωρίς μία αυτόνομη ανεξάρτητη πολιτική, χωρίς μια παραγωγική αναδόμηση της χώρας, αργά ή γρήγορα, οδηγούμαστε στην υποταγή και την εξαφάνιση. Αυτό είναι το πρώτο και βασικό συμπέρασμα. Ωστόσο, όπως κάθε φορά, τίθεται το ερώτημα:

 Θα έχουμε τον χρόνο να συγκροτήσουμε έναν σχετικά αυτόνομο πόλο και να διαμορφώσουμε την αναγκαία στρατηγική συμμαχία με τους βαλκάνιους γείτονές μας, που βρίσκονται, τουλάχιστον οι πιο κοντινοί μας, η Σερβία και η Βουλγαρία, σε εξίσου άθλια ή χειρότερη κατάσταση από εμάς;
 Είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι να επιλέξουμε κάποιες συμμαχίες που θα μας επιτρέψουν να συνεχίσουμε να υπάρχουμε, ενώ, στο μεταξύ, θα οικοδομούμε μια νέα εσωστρεφή οικονομική και πνευματική πορεία.
Το ίδιο δίλημμα είχε τεθεί και στους Βυζαντινούς Έλληνες κατά τον 15ο αιώνα. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, στο Δεσποτάτο του Μορέως, πολεμούσε αδιάκοπα και νικηφόρα ενάντια στους Φράγκους, και είχε επεκτείνει την ελληνική επικράτεια, μέχρις ότου ηττήθηκε από τις συνδυασμένες δυνάμεις των Φράγκων και των Τούρκων που κάλεσαν οι Φράγκοι προς επικουρία τους. 

Στη συνέχεια, έγινε αυτοκράτορας στο συρρικνωμένο Βυζάντιο, που περιλάμβανε μόλις το μεγαλύτερο μέρος της Πελοποννήσου και την περίμετρο της Κωνσταντινούπολης. Τότε, αυτός ο ηγέτης του πολέμου ενάντια στους Φράγκους, για την οικοδόμηση και την ανασυγκρότηση της εσωτερικής ισχύος του ελληνισμού, βρέθηκε απέναντι στην απειλή της κατάληψης της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους. Και τέθηκε το δίλημμα: θα έπρεπε να συμμαχήσει με τους Δυτικούς, για να αντιμετωπίσει του Τούρκους, ή όχι; Και η επιλογή του ήταν ορθή.
 Διότι η Δύση μας απειλούσε με οικονομική αποικιοποίηση, ενώ η τουρκική Ανατολή με ιστορική εξαφάνιση, μέσα από τους εξισλαμισμούς, την κατάκτηση των εδαφών μας και τον εποικισμό τους με μουσουλμανικά φύλα.
Κατ’ αναλογία, το ίδιο ζήτημα έχει τεθεί στην Ελλάδα, από το 1974 και μετά. Και η Τουρκία έδειξε στην Κύπρο πως, μετά την αγγλική αποικιοκρατία, υπήρχε κάτι πολύ χειρότερο, και ίσως τελεσίδικο, η εθνοκάθαρση. Γι’ αυτό και η επιλογή της αγκίστρωσης προς τη Δύση και η ένταξη στην ΕΟΚ/ΕΕ. Και όμως, οι ανίκανες άρχουσες τάξεις της χώρας, η μεταπρατική αστική τάξη και τα παρασιτικά μεσοστρώματα, αντί να εκμεταλλευτούν τον χρόνο –και το χρήμα– αυτής της συμμαχίας με τη Δύση/ΕΟΚ, ώστε να οικοδομήσουν εκείνη την ισχυρή παραγωγική Ελλάδα, που θα μπορούσε να αποτελεί έναν σχετικά αυτόνομο παίκτη, έκαναν το ακριβώς αντίθετο. Έκαναν ακόμα πιο παρασιτική και ανίκανη την οικονομία και την κοινωνία της χώρας, ενώ την ίδια στιγμή ενισχύονταν οι δυνάμεις του οθωμανισμού. Και έτσι, τριάντα οκτώ χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, βρισκόμαστε σε χειρότερη θέση οικονομικά και αμυντικά. Ο συσχετισμός των δυνάμεων έχει μεταβληθεί σε βάρος μας.


ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ
Στον υστεροβυζαντινό ελληνισμό, υπήρχε μία ισχυρή πτέρυγα που εκφραζόταν από την ησυχαστική παράδοση, και στη συνέχεια από τον Μάρκο Ευγενικό, που αντιτασσόταν στη συμμαχία με τη Δύση, επιλέγοντας την πνευματική αντίσταση και όχι πλέον τη στρατιωτικο-πολιτειακή. Αυτή η παράδοση επέτρεψε στον ελληνισμό να διασωθεί, ταυτιζόμενος με την Ορθοδοξία, όταν κατέρρευσε πολιτειακά το ελληνικό κράτος, και σε βάθος χρόνου να ανασυγκροτηθεί και να δοκιμάσει την απελευθέρωσή του. Πολλοί προκρίνουν σήμερα μια ανάλογη στρατηγική. Θεωρούν πως το αυτόνομο ελληνικό κράτος έχει εκμετρήσει το ζην και πως δεν μας μένει τίποτα άλλο παρά μια πνευματική αντίσταση, επιστρέφοντας κατ’ εξοχήν στις αξίες της Ορθοδοξία ή, κάποιοι λιγότεροι, στις αξίες της αρχαίας Ελλάδας. Εμείς πιστεύουμε πως, δυστυχώς, η επανάληψη της ιστορίας δεν είναι εφικτή. Όταν ο ελληνισμός υπέκυψε στρατιωτικά στους Οθωμανούς, διέθετε μεγάλα αποθέματα, πληθυσμιακά, οικονομικά και πνευματικά. Οι Έλληνες, ακόμα και αριθμητικά, ήταν πολύ περισσότεροι από τους Τούρκους, διέθεταν υψηλότερο οικονομικό και πνευματικό επίπεδο, καθώς και μια ισχυρή δημογραφική ανάπτυξη, σε όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Τέλος, είχαν μια απόλυτη και ισχυρή ταύτιση με την Ορθοδοξία και τις πνευματικές αξίες της. Η Ορθοδοξία και το πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης ακτινοβολούσε μέχρι την Αίγυπτο και την Πολωνία. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η ησυχαστική επιλογή απεδείχθη αποτελεσματική, μετά το τέλος των στρατιωτικών και πολιτικών προσπαθειών του βυζαντινού κράτους.
Σήμερα, δεν υπάρχει τίποτα το ανάλογο. Οι Έλληνες είναι πολύ λιγότεροι αναλογικά, ο ελληνικός πολιτισμός έχει υποβαθμισθεί και έχει πάψει να αποτελεί ένα ισχυρό υπόδειγμα για όλους τους ορθόδοξους και βαλκανικούς πληθυσμούς, ενώ η ελληνική γλώσσα έχει πληγεί καίρια ακόμα και στο εσωτερικό της ίδιας της Ελλάδας. Τέλος, η Ορθοδοξία δεν ταυτίζεται πλέον με τον ελληνισμό, όπως τότε. Αντίθετα, έχουν δημιουργηθεί εθνικές εκκλησίες σε όλες τις ορθόδοξες χώρες, κάποτε ισχυρότερες από την ελληνική, και κυρίως από το πατριαρχείο, ενώ ο ορθόδοξος τρόπος ζωής έχει πάψει να αποτελεί το κυρίαρχο πολιτιστικό υπόδειγμα των ίδιων των Ορθοδόξων. Κατά συνέπεια, η ελληνική ορθοδοξία, δεν θα μπορέσει να επιβιώσει εάν πάψει να υπάρχει ελληνικό κράτος. Και όμως, ένα μεγάλο μέρος των νεο-ορθοδόξων Ελλήνων καταφεύγουν σε έναν φανταστικό οικουμενισμό και σε ένα Πατριαρχείο χειροπόδαρα δεμένο στην κρατική πολιτική του νεο-οθωμανισμού. Δεν υπάρχει λοιπόν η δυνατότητα διαχωρισμού ανάμεσα στις τύχες του ελληνικού κράτους και της ελληνικής πολιτισμικής παράδοσης ή του «γένους» των Ελλήνων. Τη μοίρα του ελληνικού κράτους θα ακολουθήσει μοιραία ο ελληνισμός και η ελληνική Ορθοδοξία. Ο τελευταίος που είχε κατανοήσει –έστω με τον τρόπο του– αυτή την αλήθεια, ήταν ο μ. αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, σε αντίθεση με την πατριαρχική και οικουμενιστική αυταπάτη. Το ευρύτερο γένος μας δεν υπάρχει πλέον, υπάρχει μόνο η Ελλάδα και η Κύπρος. Και όποιος θέλει να υπερασπίσει τον ελληνισμό, αρχαίο, ορθόδοξο, βυζαντινό, οικουμενικό, κοινοτιστικό κ.ο.κ., είναι υποχρεωμένος να υπερασπίσει με νύχια και με δόντια τον «υπαρκτό ελληνισμό», δηλαδή το ελλαδικό και κυπριακό κράτος.


ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ, ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, τίθεται εκ νέου επιτακτικά το ζήτημα των συμμαχιών μέχρις ότου κατορθώσουμε και πάλι να σταθούμε αυτόνομα στα πόδια μας. Εξ ου και η μεγάλη αγωνία μας για την έκβαση της παρούσας κρίσης. Η ευρωπαϊστική αριστερά μοιάζει να ανησυχεί λιγότερο από εμάς, διότι, ως εθνομηδενιστική, δεν αντιλαμβάνεται το βάθος και τη σημασία της ιστορικής μοναξιάς ενός «ανάδελφου» έθνους. Δεν αντιλαμβάνεται πως η Δύση και ο νεώτερος ελληνισμός αποτελούν δύο διακριτές ιστορικές οντότητες. Δεν κατανοεί πως η ένταξή μας στο δυτικό στρατόπεδο αποτελεί μια άνιση σχέση υποταγής και ανάγκης. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να διανοηθεί την «έξοδο» από την Ευρώπη. Και επειδή είναι ανιστόρητη, δεν έχει κατανοήσει πώς ένας λαός αποικιοποιημένος από τη Δύση, όπως ο ελληνικός, νιώθει άβολα σε αυτή τη λεόντεια σχέση, ενώ, αντίστοιχα, οι Δυτικοί δεν μας θεωρούν «δικούς τους». Δικούς τους θεωρούν μόνο τους αρχαίους Έλληνες και μάλιστα με τη μεσολάβηση της Ρώμης, ενώ απεχθάνονται το Βυζάντιο.
Γι’ αυτό λοιπόν και εμείς ανησυχούμε πολύ περισσότερο. Γιατί γνωρίζουμε ότι αυτή η σχέση συμφέροντος με τη Δύση, μας είναι αναγκαία σήμερα, μέχρις ότου μπορέσουμε όχι μόνο να ορθοποδήσουμε αλλά και να αναπτυχθεί και πάλι ο τρίτος πόλος ισχύος, δηλαδή ο ρωσικός και ανατολικοευρωπαϊκός, ως αυτόνομος παράγων, στον οποίο να μπορούμε να στηριχθούμε, και μέχρις ότου οι Βαλκάνιοι αποφασίσουν πως, όσο συνεχίζουν να «βγάζουν τα μάτια τους» μεταξύ τους, θα είναι μονίμως υποτελείς και εξαρτημένοι.
Γι’ αυτό λοιπόν, και παρ’ όλο που η τευτονική Δύση μας οδηγεί στην παράδοση στη σύμμαχό της Τουρκία, είμαστε υποχρεωμένοι να διατηρήσουμε σήμερα τη συμμαχία με την Ευρώπη, ιδιαίτερα τη νότια, τη «ρωμανική» Ευρώπη, και να εκμεταλλευτούμε τις αντιθέσεις της Γερμανίας με τις ΗΠΑ.
Κατά συνέπεια, έχοντας βαθιά συνείδηση της ιδιαιτερότητάς μας, «πολιορκημένοι από στεριά και θάλασσα», δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, που πολέμησε για δεκαετίες τους Φράγκους, κάλεσε τον Ιουστινιάνη και τους Γενοβέζους για να υπερασπιστεί την Κωνσταντινούπολη: αυτή ήταν η τραγική κατάληξη του ελληνισμού που είχε απολέσει την εσωτερική δυναμική και αυτονομία του.
Πριν απ’ όλα, λοιπόν, να στηριχθούμε αποφασιστικά στις δικές μας δυνάμεις και στην ενότητα του λαού μας, να απορρίψουμε τον καταστροφικό εθνομηδενισμό και την αταβιστική μας εξωστρέφεια, να αρχίσουμε τη διαδικασία αντικατάστασης των άχρηστων και παρασιτικών ελίτ, να συνάψουμε συμμαχίες τακτικού χαρακτήρα, να κερδίσουμε χρόνο.


του Γιώργου Καραμπελιά

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ."

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015

Τα 17 ελληνικά Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς που ανέδειξε η Unesco

 Μία ξενάγηση σε εκπληκτικά 17 εκπληκτικά Μνημεία της χώρας μας!--------
  Η Ελλάδα έχει συνυπογράψει από το 1981 τη Συνθήκη της UNESCO για την προστασία των μνημείων και χώρων παγκόσμιας κληρονομιάς.
 
            Χάρη στη γεωγραφική της θέσης, υπήρξε ένα σταυροδρόμι πολιτισμών που έχουν αφήσει παντού τα ίχνη τους, από την αρχιτεκτονική μνημείων και των οικισμών, μέχρι τις διατροφικές συνήθειες.
 
            Η UNESCO με την καθιέρωση του θεσμού των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς θέλησε να προστατεύσει και να αναδείξει μνημεία, ομάδες κτισμάτων και χώρους με ιστορική, αισθητική, αρχαιολογική, επιστημονική, εθνολογική ή ανθρωπολογική αξία.
 
            Το Visit Greece μας ξεναγεί στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της χώρας μας. Το πρώτο μνημείο της ελληνικής επικράτειας που εντάχθηκε στον κατάλογο της UNESCO ήταν ο Ναός του Επικούρειου Απόλλωνος, το 1986. Ο κατάλογος έκτοτε αυξήθηκε εντυπωσιακά. Σήμερα περιλαμβάνει δεκαεπτά μνημεία σε όλη τη χώρα.
 
 

Στο κέντρο της Πελοποννήσου, στις Βάσσες της αρχαίας Φιγαλείας, σε υψόμετρο 1130 μέτρων στέκει αγέρωχος και αειθαλής ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα. Εμπνευστής και κατασκευαστής του ναού θεωρείται ο Ικτίνος, μέγας αρχιτέκτονας της αρχαιότητας, που μαζί με τον Καλλικράτη σχεδίασε τον Παρθενώνα. Τον ναό μπορείτε να προσεγγίσετε από την Ηλεία, μετά από μια μαγευτική διαδρομή δίπλα στον ρου του ποταμού Νέδα, ή από την Τρίπολη και τη Μεγαλόπολη.
 
 
2. Αρχαιολογικός χώρος Ακροπόλεως Αθηνών (1987)

 
Στο βραχώδη λόφο της Ακρόπολης, που δεσπόζει στο κέντρο της σύγχρονης Αθήνας, βρισκόταν το σπουδαιότερο και μεγαλοπρεπέστερο ιερό της αρχαίας πόλης, αφιερωμένο, κατά κύριο λόγο, στην προστάτιδα θεά της, την Αθηνά. Με τον ιερό αυτό χώρο σχετίζονται οι σημαντικότεροι μύθοι της αρχαίας Αθήνας, οι μεγάλες θρησκευτικές εορτές, οι παλαιότερες λατρείες της πόλης αλλά και ορισμένα από τα καθοριστικά για την ιστορία της γεγονότα. Τα μνημεία της Ακρόπολης, αρμονικά συνδυασμένα με το φυσικό περιβάλλον, αποτελούν μοναδικά αριστουργήματα της αρχαίας αρχιτεκτονικής, που εκφράζουν πρωτοποριακούς συσχετισμούς ρυθμών και τάσεων της κλασικής τέχνης και επηρέασαν την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία για πολλούς αιώνες αργότερα.
 
 

3. Αρχαιολογικός Χώρος Δελφών (1987)
 
 
Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό φυσικό τοπίο που σχηματίζεται ανάμεσα σε δύο θεόρατους βράχους, τις Φαιδριάδες, βρίσκεται το πανελλήνιο ιερό των Δελφών και το πιο ξακουστό μαντείο της αρχαίας Ελλάδας. Οι Δελφοί ήταν ο ομφαλός της γης, όπου, σύμφωνα με τη μυθολογία, συναντήθηκαν οι δύο αετοί που έστειλε ο Δίας από τα άκρα του σύμπαντος για να βρει το κέντρο του κόσμου, και για πολλούς αιώνες αποτελούσαν το πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο της ενότητας του αρχαίου ελληνισμού. Η ιστορία των Δελφών χάνεται στην προϊστορία και στους μύθους των αρχαίων Ελλήνων.
 
 
4. Ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο (1988)

4.Asklipeio

 
Στην ενδοχώρα της Επιδαύρου, σε μία περιοχή με ήπιο κλίμα και άφθονα πηγαία ιαματικά νερά, βρισκόταν το Ασκληπιείο, η έδρα του θεού ιατρού της αρχαιότητας και το σημαντικότερο θεραπευτικό κέντρο όλου του ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου. Ήταν το κύριο ιερό της μικρής παραθαλάσσιας πόλης της Επιδαύρου, αλλά η φήμη του και η αναγνώριση της σημασίας του γρήγορα ξεπέρασαν τα όρια της Αργολίδας και θεωρήθηκε από όλους τους Έλληνες ο τόπος όπου γεννήθηκε η ιατρική. Περισσότερα από διακόσια ιαματικά κέντρα σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο θεωρούνταν ιδρύματά του. Τα μνημεία του αποτελούν σήμερα όχι μόνο παγκοσμίου φήμης αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τέχνης, αλλά και εξαιρετική μαρτυρία για την άσκηση της ιατρικής στην αρχαιότητα.
 
 
5. Άγιον Όρος - Άθως (1988)

5.Agios oros


 
Το Άγιον Όρος είναι η ανατολικότερη από τις τρεις χερσονήσους της Χαλκιδικής. Έχει μήκος περίπου 60 χλμ., πλάτος 8 μέχρι 12 χλμ.  Γύρω από την ονομασία και την παλαιότερη ιστορία του Όρους υπάρχουν πολλοί και διάφοροι θρύλοι και παραδόσεις. Οι αρχαίοι ονόμαζαν Ακτή ολόκληρη τη χερσόνησο. Οι πηγές αναφέρουν την ύπαρξη επτά πολισμάτων κατά τους προχριστιανικούς χρόνους: Σάνη, Θύσσος, Κλεωναί, Δίον, Ολόφυξος, Ακρόθωοι, Απολλωνία. Κατάλληλος σαν τοποθεσία ο Άθως συγκέντρωσε ήδη από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους πολλούς μοναχούς, που προέρχονταν από όλα τα σημεία της αυτοκρατορίας.
 
 
6. Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου (1988)

6.Rodos


 
Στην καρδιά της Ρόδου, στη μεσαιωνική πόλη, πλανιέται ένα άρωμα ολοζώντανο και μυστηριακό, φερμένο μέσα από τους αιώνες. Το περιβόητο Τάγμα των Ιωαννιτών Οσπιταλιέρων Ιπποτών άφησε για πάντα την σφραγίδα του στο νησί. Αν περπατήσει κάποιος στην πάντα ζωντανή πολιτεία, θα ακούσει τον καλπασμό των αλόγων και τους ψιθύρους της ιστορίας.Η πολιτεία δεν ερήμωσε και δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ. Αποτελεί μια από τις σπάνιες επιβιώσεις του μεσαιωνικού κόσμου, που στέκει αλώβητη, με όλο της το σφρίγος και την ωραιότητα.
 
 
7. Μετέωρα (1988)

7.meteora


 
Τα Μετέωρα αποτελούν, μετά το Άγιο ΄Ορος, το μεγαλύτερο και με συνεχή παρουσία από την εποχή της εγκατάστασης των πρώτων ασκητών μέχρι σήμερα μοναστικό σύνολο στον ελλαδικό χώρο. Από τις ιστορικές μαρτυρίες συμπεραίνουμε ότι οι μονές των Μετεώρων ήταν στο σύνολό τους τριάντα. Από τις τριάντα αυτές μονές οι έξι λειτουργούν έως σήμερα και δέχονται πλήθος προσκυνητών. Υπάρχουν όμως και πολλά μικρότερα μοναστήρια εγκαταλελειμμένα. Τα περισσότερα από αυτά είχαν ιδρυθεί στον 14ο αι. Η ονομασία Μετέωρα είναι νεότερη και δεν αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς. Το όνομά τους το οφείλουν στον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, κτήτορα της μονής της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Μεγάλο Μετέωρο), ο οποίος ονόμασε έτσι τον «πλατύ λίθο>, στον οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά το 1344.
 
 
8. Παλαιοχρηστιανικά και βυζαντινά μνημεία Θεσσαλονίκης (1988)

8.Thessaloniki

 
Ο κατάλογος των μνημείων περιλαμβάνει την Ροτόντα, τον ναό του Αχειροποίητου, το ναό του Αγίου Δημητρίου, τη Μονή Λατόμου, το ναό της Αγίας Σοφίας, την Παναγία των Χαλκέων, το ναό των Αγίων Αποστόλων, το ναό του Αγίου Νικολαόυ Ορφανού και το Ναό του Αγίου Παντελεήμονα.
 
 
9. Αρχαιολογικός χώρος Μυστρά (1989)

9.Mystras


 
Μια επίσκεψη στο Μυστρά, έξι χιλιόμετρα ΒΔ της Σπάρτης, μεταφέρει τον ταξιδιώτη σε άλλη διάσταση, στην εποχή της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Η βυζαντινή καστροπολιτεία της Πελοποννήσου, αλώβητη από το χρόνο, γοητεύει με την ακαταμάχητη ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα υπέροχα μνημεία της: τα «Παλάτια των Παλαιολόγων», οι κατοικίες των ευγενών (Λάσκαρη, Φραγκόπουλου), οι επιβλητικές εκκλησίες (Αγίου Δημητρίου, Παντάνασσας) και τα μοναστήρια (Περιβλέπτου, Βροντοχίου) συνθέτουν ένα σκηνικό μεγαλείου αλλοτινών εποχών.
 
 
10. Αρχαιολογικός χώρος Ολυμπίας (1989)

10.Olympia


 
Στη δυτική Πελοπόννησο, στην πανέμορφη κοιλάδα του ποταμού Αλφειού, άνθισε το πιο δοξασμένο ιερό της αρχαίας Ελλάδας, που ήταν αφιερωμένο στον πατέρα των θεών, τον Δία. Απλώνεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του κατάφυτου Κρονίου λόφου, μεταξύ των ποταμών Αλφειού και Κλαδέου, που ενώνονται σε αυτή την περιοχή. Παρά την απομονωμένη θέση της κοντά στη δυτική ακτή της Πελοποννήσου, η Ολυμπία καθιερώθηκε στο πανελλήνιο ως το σημαντικότερο θρησκευτικό και αθλητικό κέντρο. Εδώ γεννήθηκαν οι σπουδαιότεροι αγώνες της αρχαίας Ελλάδας, οι Ολυμπιακοί, που γίνονταν κάθε τέσσερα χρόνια προς τιμήν του Δία, ένας θεσμός με πανελλήνια ακτινοβολία και λάμψη από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η απαρχή της λατρείας και των μυθικών αναμετρήσεων που έλαβαν χώρα στην Ολυμπία χάνεται στα βάθη των αιώνων. Οι τοπικοί μύθοι σχετικά με τον ισχυρό βασιλιά της περιοχής, τον ξακουστό Πέλοπα, και τον ποτάμιο θεό Αλφειό, φανερώνουν τους ισχυρούς δεσμούς του ιερού τόσο με την Ανατολή όσο και με τη Δύση.
 
 
11. Αρχαιολογικός χώρος Δήλου (1990)

11.Dilos


 
Στους αρχαίους χρόνους, ο μύθος της γέννησης του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος έκανε το νησί ιερό: κανένας θνητός δεν θα επιτρεπόταν να γεννηθεί στα χώματά του. Και, εφόσον επρόκειτο για λίκνο αθανάτων, κανένας θνητός δεν θα επιτρεπόταν ούτε να πεθάνει εκεί. Έτσι, εκτός από τη σπουδαιότητα που είχε ως θρησκευτικό και οικονομικό κέντρο, το νησί διατηρούσε και μια αποκλειστικότητα: ακόμα και στην περίοδο της μεγάλης άνθησης της Δηλιακής Συμμαχίας, οι γυναίκες που επρόκειτο να γεννήσουν, όπως και όσοι και όσες φαίνονταν να πλησιάζουν το τέλος της ζωής τους, στέλνονταν στο γειτονικό νησί της Ρήνειας. Όλος ο τότε γνωστός κόσμος αναγνώριζε την ιερότητα του νησιού και ήξερε τη μοναδικότητά του. Σήμερα, το νησί παραμένει μοναδικό σε ολόκληρο το γνωστό κόσμο: πουθενά δεν υπάρχει ένας τόσο μεγάλος φυσικός νησιωτικός αρχαιολογικός χώρος, τόσο μεγάλης σπουδαιότητας.
 
 
12. Μονή Δαφνίου, Μονή Όσιου Λουκά και Νέα Μονή Χίου (1990)

12.Xios

 
Το μοναστηριακό συγκρότημα της Νέας Μονής, το επιφανέστερο μνημείο των μεσαιωνικών χρόνων στη Χίο, ιδρύθηκε στα μέσα του 11ου αι. με αυτοκρατορική χορηγία. Η Ζωή και η Θεοδώρα, κόρες του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Η΄ και ανηψιές του Βασιλείου Β΄ του Βουλγαροκτόνου, καθώς και ο αυτοκράτωρ Κων/νος Θ΄ ο Μονομάχος, τρίτος σύζυγος της Ζωής, στάθηκαν οι χορηγοί για την κατασκευή του μνημείου. Η ίδρυση της μονής συνδέεται με μοναστική παράδοση, σύμφωνα με την οποία στη θέση όπου κτίσθηκε το Καθολικό είχε βρεθεί από τρεις Χιώτες ασκητές θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, κρεμασμένη σε κλάδο μυρσίνης.
 
 
13. Αρχαιολογικός χώρος Ηραίου Σάμου (1992)

13.Samos


 
Η αρχαία Σάμος (Πυθαγόρειο) εθεωρείτο μία από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαιότητας. Τόσο σε αυτήν όσο και στο χώρο του Ηραίου, τα παλαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται στην 4η χιλιετία π.Χ. Η περίοδος της ακμής της Σάμου τοποθετείται χρονικά στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. Το νησί ήταν μεγάλη ναυτική δύναμη και απέκτησε εμπορικές σχέσεις με τη γειτονική Μικρά Ασία και τις Μεσογειακές χώρες. Οι Σάμιοι ίδρυσαν αποικίες στην ακτή της Ιωνίας, στη Θράκη και τη Δύση.
 
 
14. Αρχαιολογικός χώρος Αιγών (Βεργίνα) (1996)

14.Vergina


 
Η ανασκαφή του Καθηγητή Μανόλη Ανδρόνικου και των συνεργατών του στη Μεγάλη Τούμπα του χωριού Βεργίνα Ημαθίας, στην Κεντρική Μακεδονία, έφερε το 1977 στο φως τη σημαντικότερη αρχαιολογική ανακάλυψη του 20ού αιώνα στην Ελλάδα. Στη θέση της σημερινής Βεργίνας, στις υπώρειες των Πιερίων, υπήρξε η πρώτη αρχαία πρωτεύουσα του Μακεδονικού Βασιλείου, οι Αιγές. Ο χώρος των Βασιλικών Τάφων με το σύγχρονο στέγαστρό του φιλοξενεί σήμερα την κυρίως ανασκαφή, καθώς και την έκθεση των σημαντικότερων ευρημάτων από τους τάφους.
 
 
15. Αρχαιολογικοί χώροι Μυκηνών και Τίρυνθας (1999)

15.Mykines

 
Τα πρώτα αρχαιολογικά σπαράγματα υποδεικνύουν ότι η περιοχή των Μυκηνών κατοικήθηκε ήδη από την 7η χιλιετία π.Χ., από τους προϊστορικούς χρόνους. Με θέση οχυρή και δεσπόζουσα, ανάμεσα στους κωνικούς και ήρεμους λόφους του Προφήτη Ηλία και της Σάρας και άφθονο νερό, αποτέλεσε ιδανικό τόπο για να εγκατασταθεί και να προστατευτεί ο άνθρωπος. Η μεγάλη ακμή των Μυκηνών, με τη μεγαλειώδη αρχιτεκτονική, τα γραπτά μνημεία και τον εκλεπτυσμένο πολιτισμό, ήταν στην ύστερη Εποχή του Χαλκού, ανάμεσα στο 1350 και το 1200 π.Χ.
 
15.Tyrintha

 
Η οχύρωση του λόφου της Τίρυνθας (στο 8ο χλμ. του δρόμου Άργους - Ναυπλίου), που προφυλάσσει το ανακτορικό συγκρότημα, είναι τόσο εντυπωσιακή κατασκευή, ώστε οι αρχαίοι Έλληνες δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι ολοκληρώθηκε από ανθρώπινο χέρι. Έτσι, αρχιτέκτονες της Τίρυνθας θεωρήθηκαν οι Κύκλωπες, που έφερε μαζί του από τη μακρινή Λυκία ο μυθικός ιδρυτής της πόλης, ο Προίτος. Με την Τίρυνθα συνδέονται όλοι οι μεγάλοι ήρωες που διαθέτουν υπερφυσικές δυνάμεις. Ο Βελλερεφόντης, ο Περσέας, ο Ηρακλής. Πράγματι, η κατασκευή του τείχους είναι αδιανόητη και αποτελεί πρόκληση για τη λογική, ακόμα και του σημερινού επισκέπτη. Στέκεται κανείς εκστατικός μπροστά στην τέλεια συναρμογή αυτών των τεράστιων ογκόλιθων, μη μπορώντας να κατανοήσει ούτε πώς, ούτε ποιοι μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν τέτοιον μηχανικό άθλο.
 
 
16. Ιστορικό κέντρο (Χώρα), Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και Σπήλαιο Αποκαλύψεως στην Πάτμο (1999)

16.Patmos

 
Η Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο αποτελεί ίσως το σημαντικότερο μοναστηριακό συγκρότημα του Αιγαίου Πελάγους. Ιδρυτής της μονής υπήρξε ο όσιος Χριστόδουλος (1088), ο οποίος με χρυσόβουλλο του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού έλαβε το νησί της Πάτμου απαλλαγμένο από φορολογικές υποχρεώσεις. Xτισμένη στην κορυφή βουνού, προφανώς στη θέση του ναού τηςAρτέμιδος και μίας παλαιοχριστιανικής βασιλικής, η μονή περιβάλλεται από ακανόνιστο ορθογώνιο αμυντικό περίβολο που χρονολογείται από το τέλος του 11ου αι. μέχρι τον 17ο αι.
 
 
17. Παλαιά Πόλη Κέρκυρας (2007)

17. Kerkyra


 
Η στρατηγική γεωγραφική θέση της Κέρκυρας, στην είσοδο της Αδριατικής θάλασσας, προσδιόρισε από πολύ νωρίς τον ιδιαίτερο ρόλο που επρόκειτο να διαδραματίσει το νησί στην πλοκή της ιστορίας της Μεσογείου. Η Κέρκυρα, στο δρόμο των καραβιών και των μετακινήσεων, υπήρξε διαχρονικά αντικείμενο συνεχών διεκδικήσεων από όλους τους κατά καιρούς κυρίαρχους, πρωταγωνιστώντας σε όλα τα μεγάλα γεγονότα της πολιτικής ιστορίας της Ευρώπης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Τα 17 ελληνικά Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς που ανέδειξε η Unesco"

Τρίτη 21 Ιουλίου 2015

ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ

Απόφθεγμα του Ισοκράτη...είναι από τον Αεροπαγιτικό του λόγο----
Οἱ γὰρ κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην,
ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ' ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ' ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν
δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ' ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν,
ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.
και η μετάφραση
Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε (ενν. στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη),
δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ’ όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα,
ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν· ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες
έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την
εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθειά του για όσους τα έκαναν αυτά
και τιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ"
Related Posts with Thumbnails