«Η Αμμόχωστος δεν ήταν στα σχέδια» >Ένας στρατιωτικός προσθέτει νέες ψηφίδες στο σχέδιο της β΄ φάσης της εισβολής

Οι πανηγυρισμοί για την εισβολή του 1974 στα κατεχόμενα ολοκληρώνονται σήμερα, επέτειο της δεύτερης φάσης. Στο μεσοδιάστημα από 20 Ιουλίου μέχρι 14 Αυγούστου τα τ/κ φύλλα και οι τ/κ αρθρογράφοι, επαναλαμβάνοντας τον εαυτό τους, αναφέρονται στους λόγους που υποχρέωσαν τις δυνάμεις κατοχής να καταλάβουν το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας που από τότε κατέχουν παράνομα και κατά παράβαση των προνοιών του διεθνούς δικαίου. Από όλους καταβάλλεται μια προσπάθεια να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Με τη δεύτερη φάση της εισβολής αποδείχθηκε ότι στόχος της εισβολής δεν ήταν η αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στο νησί μετά το προδοτικό πραξικόπημα, αλλά η υλοποίηση σχεδίων που είχαν εκπονηθεί δεκαετίες πριν και αποσκοπούσαν στην κατάληψη του βόρειου τμήματος της νήσου. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών της περιόδου, Τουράν Γκιουνές, στον δημοσιογράφο Γκιουνερί Τζιβάογλου: «Ας προχωρήσουμε και ας καταλάβουμε το μισό νησί.

Ούτε μετά από 20 χρόνια δεν θα μπορούν να μας διώξουν από τα εδάφη που θα καταλάβουμε. Μετά, ο Θεός είναι μεγάλος. Εξάλλου, κανείς δεν θα μπορεί να συμβάλει στη συμβίωση των επερχόμενων γενεών των Ελλήνων και Τούρκων από τη στιγμή που δεν αλληλογνωρίζονται και είναι τελείως διαφορετικές μεταξύ τους». (Αφρικα 23/5/11). Πολλά έχουν λεχθεί και γραφεί μεταξύ των Τούρκων και Τ/κ μελετητών για την έκταση που κατέλαβαν οι Τούρκοι ως αποτέλεσμα να χαραχθεί η «Γραμμή Αττίλα». Σύντομα θα κυκλοφορήσει το βιβλίο των εν αποστρατεία συνταγματάρχη Χαλίλ Σαντραζάμ και συνταξιούχου αστυνόμου Χασάν Γιουτζελέν με τίτλο «Από τους μύθους στη πραγματικότητα στην Κύπρο».

Πρόκειται για ένα δίτομο βιβλίο των 2000 περίπου σελίδων με πολλές πληροφορίες για την εισβολή, ιδωμένες με το μάτι ενός στρατιωτικού, με πάρα πολλά έγγραφα στην ελληνική και τουρκική, σχεδιαγράμματα, ανακοινώσεις, πληροφορίες, ομολογίες, αριθμητικά στοιχεία. Υπάρχουν στοιχεία για την ΕΟΚΑ, τη ΤΜΤ, τα συνθήματα για ένωση, για διχοτόμηση, τον οπλισμό κάθε περιοχής, τα ονόματα και ψευδώνυμα των ανδρών της ΤΜΤ.

Όπως αναφέρει ο Τζενκ Μουτλούγιακαλι στο ένθετο της εφημερίδας Γενή Ντουζέν «Αdres», κακώς οι Τούρκοι ενοχλούνται όταν οι Ε/κ χρησιμοποιούν τον όρο « Γραμμή Αττίλα». Ο Τζεμ είναι ένα από τα άτομα που διάβασε το βιβλίο προτού εκδοθεί και αναφέρει ότι σε επίσημους χάρτες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων χρησιμοποιούνταν ο ίδιος όρος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύονται στο υπό έκδοση βιβλίο, κατά την εισβολή δεν εφαρμόστηκαν, ή δεν κατέστη δυνατόν να εφαρμοστούν, τα σχέδια που είχαν εκπονηθεί για την εισβολή. Σε ένα από τα σχεδιαγράμματα που αφορά την πρώτη φάση της εισβολής βλέπουμε ότι η Γραμμή Αττίλα θα είχε αφετηρία τη Λεύκα και θα κατέληγε στην Κοφίνου, με την κατάληψη και της Λάρνακας. Τελικά, αντ’ αυτής κατελήφθησαν η Κερύνεια, Χαμίτ Μάντρες, Μια Μηλιά, Κιόνελι και Λάπηθος. Αλλά και στα σχέδια για την β΄φάση δεν προβλέποταν η κατάληψη ΑμμοχώστουΒαρωσίου και Μόρφου. Τελικά καταλήφθηκαν η Καρπασία, Αμμόχωστος και Βαρώσι.

Προ ετών ο ε.α. στρατηγός και μετέπειτα πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Κενάν Εβρέν είχε δηλώσει ότι το Βαρώσι δεν ήταν στους τουρκικούς σχεδιασμούς. Ο Εβρέν είχε δηλώσει τα εξής στο CΝΝ ΤURΚ(20/11/02):

«Τo 1974 , όταν οι τουρκικές δυνάμεις είχαν αποβιβαστεί στην Κύπρο, τα όρια της έκτασης την οποία θα καταλαμβάναμε και θα αποτελούσαν τα σύνορα με τους Ε/κ, δεν ήταν τα σημερινά. Το όριο που είχε καθοριστεί ήταν για πολύ πιο πίσω. Ενδεχομένως πήραμε περισσότερα εδάφη με σκοπό να αξιοποιήσουμε αυτό το πλεονέκτημα στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθούσαν. Όταν όμως οι δυνάμεις μας δεν αντιμετώπισαν καμιά αντίσταση, προχώρησαν. Οι επικεφαλής ρώτησαν “τι να κάνουμε;” Και η απάντηση που πήραν ήταν “Προχωρήστε”. Η Αμμόχωστος δεν συμπεριλαμβάνονταν στα σχέδιά μας».

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο προβαίνουν σε δηλώσεις και περιγράφουν τα όσα έζησαν κατά την εισβολή οι πρωταγωνιστές της. Ειδική αναφορά γίνεται στην πολιτική κατάσταση που επικρατούσε μεταξύ πρώτης και δεύτερης εισβολής, με τους Τούρκους να ισχυρίζονται ότι οι Ε/κ είχαν περικυκλώσει τις τουρκικές δυνάμεις , προκαλούσαν ζημιές σε τ/κ χωριά, διενεργούσαν επιθέσεις κατά ανυπεράσπιστων τ/κ οι οποίοι ήταν υποχρεωμένοι να ζουν υπό απάνθρωπες συνθήκες και τους παρενοχλούσε το δίδυμο Ελλαδιτών -Ε/κ. Υπογραμμίζουν τη δήλωση Ετζεβίτ: «Μετά από όλη αυτή την κατάσταση, είναι αδύνατη η διαβίωση των Τ/κ υπό ε/κ διοίκηση. Κάτι τέτοιο είναι αδύνατο και ανεφάρμοστο. Πρέπει να δούμε τις πραγματικότητες και να ενεργήσουμε κατάλληλα. Μετά τα όσα συνέβησαν θα πρέπει Ε/κ και Τ/κ να έχουν χωριστές διοικήσεις».

Το σήμα για τη δεύτερη εισβολή διαβιβάστηκε από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Τουράν Γκιουνές από τη Γενεύη στον Ετζεβίτ με το συνθηματικό: «Η Αϊσέ ας πάει διακοπές». Μετά το πράσινο αυτό φως, στις 06:30 της 14ης Αυγούστου άρχισε η δεύτερη επιχείρηση, με τον τουρκικό στρατό να διενεργεί επιχειρήσεις ανατολικά στην Αμμόχωστο και δυτικά στη Λεύκα.

Τα τουρκικά φύλλα δεν παραλείπουν να αναφερθούν στα σχέδια λύσης που πρότειναν οι Τούρκοι και την απόρριψή τους από τους Ε/κύπριους, ενώ αναφέρονται λεπτομερώς στους φόνους(!) που διέπραξαν οι Ε/κύπριοι σε βάρος Τ/κυπρίων.

Η κατάληψη του Λιμνίτη

ΕΚΤΟΣαπό τους Τούρκους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς που περιγράφουν την επιχείρηση σε άρθρα και συνεντεύξεις, το ένθετο της Χαλκίν Σεσί «Μουτζαντελέ» (30/8/10) αναφέρεται στην συνέντευξη του Σερδάρη (περιφερειακός στρατιωτικός διοικητής υπό τις διαταγές του σαντζακτάρη και μπαϋρακτάρη) Αύντίν Σαμί. Και αυτός αναφέρεται σε «βαρβαρότητες των Ε/κ κατά των Τ/κ, τον βιασμό Τ/κ γυναικών και στις απώλειες που είχαν στη Λεύκα με την αιχμαλωσία του σαντζακτάρη της περιοχής, τη διαφυγή στις αγγλικές βάσεις του σαντζακτάρη της Λάρνακας και στις αποτυχημένες επιθέσεις των Σαντζιακιών Πάφου και Λεμεσού».

Να πώς περιγράφει τη β΄εισβολή:
«Στις 8 το βράδυ της 13ης Αυγούστου επισκέφθηκε το Σαντζάκι ο σιοικητής της μονάδας τεθ/νων Χακκί Μποράτας και μας είπε ότι θα ήθελε να συνομιλήσει με τους αγωνιστές της Λεύκας, Μόρφου, Τζάος και Αμμοχώστου. Ζήτησε από το διοικητή του τάγματος να εντοπίσει τους αγωνιστές αυτούς και να τους φέρει στο Σαντζάκι. Ο ταξίαρχος Μποράτας είχε χωριστές συναντήσεις με τους διοικητές των αγωνιστών. Σε κάποιους είπε ότι θα πρέπει να μην απομακρυνθούν και να αναπαυθούν. Εμένα και τον Σεντάτ Σεμερτζί που ήταν σαντζκτάρης, μας κάλεσε στο γραφείο τού δευτέρου. Εκεί μας ανακοίνωσε ότι η δεύτερη ειρηνευτική επιχείρηση θα λάμβανε χώρα στις 14/8.

Στη συνέχεια κάλεσε όλους τους διοικητές του τάγματος και τους ενημέρωσε σχετικά. Στους αγωνιστές ανατέθηκε το καθήκον του συνοδού των μονάδων».

Ο επικεφαλής των αγωνιστών στον Λιμνίτη ανησυχούσε επειδή ο κατοχικός στρατός δεν προχώρησε προς το χωριό και παρέμεινε στη Λεύκα. Σε επικοινωνία που είχε με την Λευκωσία ανέφερε ότι δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τον στρατό αλλά ούτε και με την Λεύκα και ότι στην περιοχή δεν υπάρχει ούτε ίχνος εθνοφρουρού. Τότε, του ζητήθηκε να βεβαιωθεί ότι δεν υπάρχουν δυνάμεις της Εθνική Φρουρά. Όταν η απάντηση ήταν καταφατική διατάχθηκε να ενσωματωθεί στις δυνάμεις της Λεύκας. Κατα αυτόν τον τρόπο, και χωρίς την παραμικρή απώλεια, ο Λιμνίτης ενώθηκε με τη Λεύκα.

Μετά την απόβαση σε Μπογάζι και Δίκωμο

Το ένθετο της εφημερίδας Χαλκίν Σεσί «Μουτζαντελέ» (Αγώνας) σε δύο συνέχειες φιλοξένησε στις στήλες του τα της β΄απόβασης όπως τα περιέγραψε ο ε.α συνταγματάρχης Ιζετίν Τσοπούρ, ο οποίος τότε έφερε τον βαθμό υπίλαρχου με την μονάδα του να έχει ως βάση το Ετιμεσγούτ της Άγκυρας. Την εντολή για προετοιμασία της μονάδας του για απόβαση στην Κύπρο την έλαβαν στις αρχές του Αυγούστου. Στις 5 Αυγούστου 1974 φόρτωσαν σε αμαξοστοιχία 11 άρματα και δύο τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού με προορισμό τη Μερσίνη, συνοδευόμενα από 4 αξιωματικούς, 3 υπαξιωματικούς και 86 οπλίτες της 2ης Ύλης.

Περιγράφει ο Τσουπούρ την αγάπη και ζητωκραυγές του κόσμου στους σιδηροδρομικούς σταθμούς. Τα άρματα φορτώθηκαν στα αποβατικά σκάφη στις 8 Αυγούστου τα οποία κατέπλευσαν στην Κύπρο μετά από ένα ταξίδι 18 ωρών. Με την απόβαση στο νησί, κατευθύνθηκαν προς το Μπογάζι κάτω από ελληνοκυπριακά πυρά χωρίς οποιαδήποτε απώλεια. Παρέμειναν ένα διήμερο στο Δίκωμο και στη συνέχεια στρατοπέδευσαν στην περιοχή του τουρκικού κοιμητηρίου της Λευκωσίας (12/8/74).

Αμέσως προχώρησαν σε αναγνώριση της περιοχής καθ’ ότι βρίσκονταν στη ζώνη ευθύνης τους για κατάληψη μόλις δίνονταν το σύνθημα για την επιχείρηση (Χαμίτ Μάνδρες, Τύμπου, Μόρα). Ο Τσοπούρ περιγράφει τη συγκίνηση και την υπερηφάνειά του όταν στις 14 Αυγούστου είδε τα τουρκικά αεροσκάφη στους κυπριακούς αιθέρες.

Αναφέρεται στη διαταγή που έλαβαν για την επιχείρηση στις 06:00 το πρωί με τη συνθηματική ονομασία Ζαφέρ-Νίκη και την προέλασή τους προς το χωριό Μόρα. Κάνει λόγο για ψυχολογικό πόλεμο των ελληνοκυπρίων από τις διαβιβάσεις καλώντας τους Μεχμέτ να μην προχωρήσουν γιατί θα σκοτωθούν. Περιγράφει μάλιστα το πώς οδηγήθηκαν σε λάθος κατεύθυνση από τον συνοδό που τους δόθηκε για να τους καθοδηγεί, για τα δάκρυά του όταν πληροφορήθηκε ότι δύο συνάδελφοί του σκοτώθηκαν από ελληνοκυπριακά πυρά αλλά και τη χαρά και συγκίνηση των κατοίκων του χωριού Μόρα κατά την υποδοχή.

Για την 15η Αυγούστου στόχος ήταν η κατάληψη της Άσσιας αλλά και της Αμμοχώστου. Ειδική αναφορά κάνει στην στήριξη των μηχανοκίνητων μονάδων από την τουρκική αεροπορία και στην είσοδο των Τούρκων στρατιωτών στη πόλη (15/8 ώρα 18:30) όπου στην εντός των τειχών πόλη 10.000 τουρκοκύπριοι περίμεναν την λύτρωσή τους. Την επομένη (16/8) ο Τσοπούρ διατάχθηκε να κατευθυνθεί προς την περιοχή Αγαμέμνων η οποία αποτέλεσε και το τελευταίο σημείο που κατέλαβαν οι Τούρκοι και χάραξαν την «Γραμμή Αττίλα»।
Πηγή.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/08/blog-post_4203.html

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "«Η Αμμόχωστος δεν ήταν στα σχέδια» >Ένας στρατιωτικός προσθέτει νέες ψηφίδες στο σχέδιο της β΄ φάσης της εισβολής"

Προηγμένη αρχαία ελληνική τεχνολογία-Οι πρόγονοι δεκάδων συσκευών που χρησιμοποιούμε σήμερα-

Οι πρόγονοι δεκάδων συσκευών που χρησιμοποιούμε σήμερα:
ΗΛΙΑΚΟ ΡΟΛΟΪ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ


Ομοίωμα μηχανισμού που χρονολογείται ανάμεσα στο 250 και 350 μ.Χ. Αποτελείται από τρεις δακτυλίους, οι οποίοι μπορούν να περιστραφούν κατά 360 μοίρες. Εκτός από τον υπολογισμό της ώρας, το όργανο προσδιορίζει το αζιμούθιο και το ύψος του ηλίου ή κάποιου άλλου αστέρα.

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΡΟΛΟΪ & ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Ομοίωμα μηχανισμού της βυζαντινής εποχής (περίπου 530μ.Χ.). Σύνθετος ως προς τη λειτουργία του, περιλαμβάνει ηλιακό ρολόι και ημερολογιακό μηχανισμό. Θεωρείται ως “απόγονος” του περίφημου υπολογιστικού οργάνου της ελληνιστικής περιόδου, γνωστού ως ‘Μηχανισμός των Αντικυθήρων” .

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ
Ομοίωμα μηχανισμού που χρονολογείται από το 1026 μ.Χ. Η χρήση του συνίσταται για τη μέτρηση γωνιαίων αποστάσεων δύο αντικειμένων καθώς και για τη μέτρηση του ύψους του ηλίου και άλλων αστέρων, από το οποίο και προσδιορίζονται οι εποχές, η διάρκεια της ημέρας, ο μεσημβρινός του τόπου κα.

ΥΔΡΑΥΛΙΚΟ ΡΟΛΟΪ ΚΤΗΣΙΒΙΟΥ

Ομοίωμα μηχανισμού του 3ου αι. π.Χ. Αποτελείται από συνδυασμό δοχείων, εφοδιασμένων με ρυθμιζόμενους ελεγκτές ροής ύδατος, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η επιθυμητή ανύψωση του πλωτήρα στο τελευταίο δοχείο. Ο πλωτήρας φέρει δέκτη, ο οποίος υποδεικνύει την ακριβή ώρα πάνω σε περιστρεφόμενο τύμπανο. Το τύμπανο αλλάζει θέση ανάλογα με
την ημερομηνία, ώστε να εξασφαλίζεται η ακριβής διαίρεση των δώδεκα ημερήσιων ωρών, που μετρούσαν την εποχή εκείνη.

ΚΙΝΗΤΟ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΗΡΩΝΟΣ
Ομοίωμα του κινητού αυτόματου του Ήρωνα του Αλεξανδρινού, με βάση τις περιγραφές που περιέχονται στο έργο του “Αυτοματοποιητική”. Την κινητήρια ενέργεια προκαλεί η πτώση ενός βάρους, συνδεδεμένου με τον κινητήριο τροχό μέσω νημάτων με τη βοήθεια τροχαλιών. Η ταχύτητα πτώσης του βάρους καθορίζεται από την ελεγχόμενη ταχύτητα ροής του υλικού που το συγκρατεί. Ο προγραμματισμός των κινήσεων, τόσο του ίδιου του αυτόματου, όσο και των ειδώλων του, γίνεται με δεξιόστροφες ή αριστερόστροφες περιελίξεις.

ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΟ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΤΥΠΟΥ Ι

Μακέτα πλυντηρίου μεταλλευμάτων για την παραγωγή αργύρου στη Λαυρεωτική κατά τους κλασικούς χρόνους. Κύριος σκοπός του πλυντηρίου ήταν ο περιορισμός της κατανάλωσης νερού κατά τον καθαρισμό του μεταλλεύματος από τα ανεπιθύμητα συστατικά του, με ανακύκλωση του χρησιμοποιημένου νερού.

ΑΝΥΨΩΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΗΡΩΝΟΣ (ΔΙΚΟΛΟΣ)

Ομοίωμα μηχανισμού για την ανύψωση δομικών υλικών. Αποτελείται από μία ξύλινη γέφυρα σχήματος Π και δύο τροχαλίες, μία κινητή και μία σταθερή.

ΚΟΧΛΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΟΥΣ

Ομοίωμα μηχανισμού άντλησης ύδατος. Αποτελείται από ξύλινη κυλινδρική θήκη-αγωγό, μέσα στον οποίο περιστρέφεται ελικοειδής κατασκευή. Χρησίμευε στην άρδευση αγρών, καθώς και στην άντληση υδάτων από το εσωτερικό των πλοίων.

ΑΝΥΨΩΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΝΕΡΟΥ (ΠΕΡΑΧΩΡΑ)

Ομοίωμα μηχανισμού από την Περαχώρα της Κορίνθου (300π.Χ.). Ο μηχανισμός αποτελείται από ξύλινη σταθερή βάση πάνω από υδατοδεξαμενή, εφοδιασμένη με περιστρεφόμενο τροχό που φέρει δοχεία στην περιφέρειά του. Επιπλέον, συνδέεται με σύστημα μετάδοσης της κίνησης, έτσι ώστε η κίνηση των ζώων στο οριζόντιο επίπεδο να θέτει σε κίνηση τον κατακόρυφο τροχό.

ΔΙΟΠΤΡΑ ΗΡΩΝΟΣ

Ομοίωμα οργάνου που επέτρεπε ακριβείς γεωδαιτικές μετρήσεις στην επιφάνειας της γης. Μετρά αζιμούθια, ύψη, μήκη και γωνιακές αποστάσεις.

ΑΝΤΛΙΑ ΚΤΗΣΙΒΙΟΥ

Αποτελείται από δύο όμοιους κυλίνδρους που φέρουν έμβολα, τα οποία με τη βοήθεια μοχλού κινούνται παλινδρομικά και σε αντίθετη κατεύθυνση. Η κίνηση αυτή δημιουργεί κενά αέρος και αναρρόφηση του νερού. Τα ανοίγματα φράσσονται με κατάλληλες βαλβίδες έτσι ώστε το νερό που αναρροφείται να εξωθείται στη συνέχεια προς την έξοδο που βρίσκεται ψηλότερα από την επιφάνεια της άντλησης.

ΣΤΡΕΠΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΠΥΡΟΒΟΛΟ

Ομοίωμα φορητού μηχανήματος εκτόξευσης υγρού πυρός, βασισμένο στην αναφορά του Ήρωνα του Βυζαντινού στα “Πολιορκητικά”.

ΠΡΟΠΛΑΣΜΑ ΕΠΙΓΡΑΦΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

Αντίγραφο ενεπίγραφης στήλης του 4ου αιώνα π.Χ. Το κείμενό της αναφέρεται σε μία παραγγελία για την κατασκευή μπρούτζινων συνδέσμων και περιέχει τεχνικές και χημικές προδιαγραφές για την κατασκευή τους. Το κείμενο της επιγραφής αποτελεί μία από τις αρχαιότερες αναφορές σε θέματα ποιοτικού ελέγχου.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ


Ομοίωμα ενός από τους πλέον σύνθετους μηχανισμούς που διασώθηκαν από την αρχαία Ελλάδα. Αποτελείται από 32 (τουλάχιστον) γρανάζια, διαφόρων μεγεθών, τα οποία έμπαιναν σε κίνηση ταυτόχρονα από μία χειρολαβή. Ανάμεσά τους περιλαμβάνεται και ένα διαφορικό γρανάζι. Σύμφωνα με τη μελέτη του Derek de Solla Price, ο μηχανισμός χρησιμοποιήθηκε ως αστρονομικό όργανο μεγάλης ακρίβειας. Κατασκευάστηκε περίπου το 80 π.Χ. πιθανότατα στη Ρόδο. Η επιστημονική και ιστορική αξία του οργάνου είναι τεράστια, αφού όμοιό του δεν έχει βρεθεί αλλού.

ΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΑΙΟΛΟΥ

Ομοίωμα του μηχανισμού που αναφέρεται στο έργο “Πνευματικά” του Ήρωνα του Αλεξανδρινού. Η αιολόσφαιρα του Ήρωνα αξιοποιεί την πίεση του ατμού και τη μετατρέπει σε κινητήρια περιστροφική δύναμη. Αποτελεί αναμφίβολα πρόδρομο της ατμομηχανής.

ΣΧΟΛΙΟ: Από τα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης και τις περιγραφές των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, αποδεικνύεται πως οι πρόγονοί μας είχαν άριστες σχέσεις με την τεχνολογία κι αρκετές εφευρέσεις τους λειτουργούν μέχρι σήμερα, με την ίδια βασική αρχή ή υπήρξαν πρόδρομοι των σημερινών “ανακαλύψεων”. Είναι δε ξεκάθαρο, πως οι Ελληνικές κυβερνήσεις κατασπαταλούν το δημόσιο χρήμα για θεαματικές και ψηφοθηρικές εκδηλώσεις “στυλ φιέστας”, αλλά δεν φαίνονται καθόλου διατεθειμένες να χρηματοδοτήσουν έρευνες που φέρνουν στο φως συγκλονιστικά επιτεύγματα του αρχαίου Ελληνισμού.
Αν εμβαθύνουμε με καθαρό μυαλό τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, θ’ ανακαλύψουμε εκτός από την χειροπιαστή αλήθεια, εκτός από τα τεκμήρια της προηγμένης τεχνολογίας τους κι ένα δίδαγμα της ασύλληπτης σοφίας τους. Το δίδαγμα που ο σύγχρονος κόσμος δεν έλαβε ποτέ υπ’ όψιν του και γι’ αυτό αυτοκαταστρέφεται διαταράσσοντας την αρμονία του σύμπαντος, σε μια προσπάθεια να κατανικήσει την φύση. Η φύση εκδικείται! Γι’ αυτό οι αρχαίοι κράτησαν τις μεγάλες μάζες, μακριά από τα ερευνητικά εργαστήρια των επαϊόντων και γι’ αυτό τα χειροπιαστά τεκμήρια αργούν …. να κάνουν την εμφάνισή τους.
Πηγές.
NOESIS -
http://visaltis.blogspot.com/2011/08/blog-post_12.html#more

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Προηγμένη αρχαία ελληνική τεχνολογία-Οι πρόγονοι δεκάδων συσκευών που χρησιμοποιούμε σήμερα-"

Επίθεση Αλβανού ιστορικού κατά της Ακαδημίας Αθηνών

Αύγουστος 12, 2011.

Ο γνωστός Αλβανός ιστορικός Kristo Frasheri, ο οποίος θα κλείσει το έτος αυτό τα 91 του χρόνια, με ένα κείμενο 8.500 λέξεων στην εφημερίδα «Gazeta Shqiptare» καταφέρεται κατά του συλλογικού έργου της Ακαδημίας Αθηνών «ΗΠΕΙΡΟΣ 4000 χρόνια ελληνικής ιστορίας και πολιτισμού» και χαρακτηρίζει ότι οι Έλληνες Ακαδημαϊκοί που συνέγραψαν το έργο αυτό σκοπίμως στρεβλώνουν την ιστορία της Ηπείρου, στοχεύοντας στην προσάρτησή της Βορείου Ηπείρου, στην Ελλάδα.

Σημειώνει μάλιστα, στο εκτεταμένο άρθρο του ότι ‘δεν υπάρχει Ακαδημία Αθηνών αλλά πίσω της κρύβεται το ελληνικό κράτος’. Δεν διστάζει επίσης, να καταφερθεί και κατά του Βρετανού ιστορικού Nicholas G.L.Hammond με την κατηγορία ότι μεροληπτεί υπέρ των Ελλήνων αφού βλέπει μόνο ελληνικές αρχαιότητες σε όλη την Ήπειρο.

Βασικός ιστός του άρθρου του 91χρονου Αλβανού είναι ότι οι Πελασγοί, πρόγονοι των Ελλήνων που αναφέρονται ως αρχέγονοι κάτοικοι της Ηπείρου δεν είχαν καμία σχέση με τους Έλληνες καθώς επίσης και οι Δωριείς δεν ήταν ελληνικό φύλο, άρα – καταλήγει- ότι δεν υπάρχει κατοίκηση Ελλήνων στην Ήπειρο στα αρχαιότατα χρόνια.

Θα παρουσιάσουμε ορισμένα τμήματα του κειμένου στο οποίο φαίνεται εμφανώς η αγωνία του να αποδείξει το αναπόδεικτο.

«Το όνειρο (των Ελλήνων) να επαναφέρουν το μεσαιωνικό Βυζάντιο είναι γνωστό ότι δεν εκπληρώθηκε. Επιπρόσθετα η νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε έφερε διαδοχικές ιστορικές αποτυχίες στους Έλληνες.

Η Κωνσταντινούπολη χάθηκε για πάντα. Στη Μικρά Ασία έλαβε μια ντροπιασμένη στρατιωτική ήττα. Δεν κατάφερε να συμπεριλάβει στο νέο κράτος την Ανατολική Θράκη.

Ακόμη και η πολυπόθητη βόρεια Μακεδονία έμεινε εκτός συνόρων. Απέτυχε, ακόμη, και η προσάρτηση της Κύπρου.Στην Ήπειρο κατάφερε μόνο να αποσπάσει τη μισή, το νότιο τμήμα της. Ωστόσο, η απληστία δεν έχει σβήσει από την Αθήνα. Επιζητά μια νίκη. Μια νίκη η οποία είναι αναγκαία τώρα όσο ποτέ που πνίγεται στο χρέος. Η μόνη ελπίδα για μια νίκη –ηθική κυρίως- είναι να καταναγκάσει τα Σκόπια να αλλάξουν το όνομά τους και να πετύχει μια νίκη με την Αλβανία με την αυτονομία της «Βορείου Ηπείρου».

Για τον βρετανό ιστορικό θα σημειώσει:

«Την προϊστορική περίοδο της ελληνικής ιστορίας αναφέρεται ότι την έγραψε ένας βρετανός ιστορικός ο Nicholas G.L.Hammond, ο οποίος υπήρξε καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ της Αγγλίας και επίσης επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων στην Ελλάδα. Μόνο μετά την ανάγνωση των κεφαλαίων που ασχολούνται με τον ελληνικό πολιτισμό της Ηπείρου γίνεται γνωστό γιατί το συλλογικό έργο των Ελλήνων ιστορικών προτίμησαν να αναθέσουν στον βρετανό καθηγητή αυτό το ιστορικό κομμάτι. Με τον τρόπο που αντιμετωπίζει την ιστορία της αρχαίας Ηπείρου ο N.G.L. Hammond έχει ξεπεράσει τους Έλληνες στην εκτίμησή τους σχετικά με τον ελληνισμό της Ηπείρου».

Και πιο κάτω :

«Κανένας αρχαίος Έλληνας συγγραφέας δεν ισχυρίζεται ότι οι αρχαίοι κάτοικοι της Ηπείρου ήταν Έλληνες. Οι Έλληνες και οι Πελασγοί ήταν δύο διαφορετικές εθνικότητες και κύριο πνευματικό κέντρο των Πελασγών, το ιερό της Δωδώνης ήταν η καρδιά της Ηπείρου. Στη συνέχεια βαπτίστηκαν οι θεοί των Πελασγών με συγκεκριμένα ελληνικά ονόματα θεών. Οι Πελασγοί έζησαν στην Ήπειρο πριν εμφανιστούν στα Βαλκάνια οι Έλληνες και Ιλλυριοί».

«Εσφαλμένη είναι επίσης – γράφει ο Kristo Frasheri- οι μαρτυρίες των αρχαίων συγγραφέων ότι οι Σελοί ή Ελλοί της Δωδώνης έχουν σχέση με τους Έλληνες. Σύμφωνα με τους μελετητές της ιστορικής γλωσσολογίας η σύνδεση αυτή είναι τεχνητή».

--

Πηγή: Gazeta Shqiptare

Βαλκανικό Περισκόπιο - Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος Ἐχέδωρος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Επίθεση Αλβανού ιστορικού κατά της Ακαδημίας Αθηνών"

ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Ελευθέριος Ανευλαβής

Σταχυολόγηση από την ομιλία του Πρωθυπουργού
κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού στη Βουλή
(Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010)

«Μας πέταξε τη βόμβα αλλά εμείς ανταποκριθήκαμε»
(σ.σ. βάζοντάς την στα μπατζάκια του κοσμάκη;
«Φωτιά στα μπατζάκια μας».).

«Να κάνουμε τη μάχη κερδοφόρα για την Ελλάδα»
(σ.σ. συνήθως οι μάχες καταγράφονται ως νικηφόρες.
Επί ΔΝΤ μιλάμε για κερδοφόρες μάχες;).

«Το δίλημμα επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά»
(σ.σ. πώς επιβεβαιώνεται ένα δίλημμα;).

«Διαψεύσαμε τις Κασσάνδρες»
(σ.σ. Η Κασσάνδρα έλεγε αλήθεια. Οι
Τρώες δεν την πίστευαν. ).

«Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική. ... Διάβασε και προσπάθησε και πολέμησε. ...» προστάζει ο Ελύτης.

Τη γλώσσα σου έδωσαν ελληνική. Μα δεν προσπάθησες. Δεν διάβασες. Δεν πολέμησες. Εσύ, μιλούσες για «κερδοφόρες μάχες», συμπολίτη νεοέλληνα.

Και στην πήραν πίσω, τη γλώσσα την ελληνική. Στην έκλεψαν, μαζί με την ψυχή σου και τη σκέψη σου.

«Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική». Μ’ αυτήν τη γλώσσα μίλησε ο Σωκράτης διατρανώνοντας την ύψιστη ηθική αρχή του δικαίου: «ουδαμού δε αδικείν. Ουδ αδικούμενον ανταδικείν».

Σ’ αυτήν τη γλώσσα φώναξε η Αντιγόνη, χιλιάδες χρόνια πριν από τον Ναζωραίο: «ου συνέχθειν αλλά συμφιλείν έφυν: Δεν γεννήθηκα για να μισώ αλλά για ν’ αγαπώ:».

Μ αυτήν τη γλώσσα, στο άνθισμα της ελληνικής δημοκρατίας, όπου ο λόγος ήταν ελεύθερος και η αγορά πλήθουσα όποιος ήθελε είχε το δικαίωμα να ομιλεί: «τις βούλεται αγορεύειν;»,

Μ’ αυτήν τη γλώσσα, ο λόγος της δημοκρατίας δίνει φωνή σε όλους και δεν υποκύπτει σε σκοπιμότητες θρησκευτικών ιερατείων (όπως στην Ινδία ή στην Κίνα ή στην Αίγυπτο), σε ουράνιους ή γήινους αυθέντες: «εμοί δε έλασσον Ζηνός ή μηδέν μέλει πιο λίγο κι απ το τίποτα ο Δίας με μέλει:» κραυγάζει σταυρωμένος στο βράχο ο προμηθέας στον Ερμή, «τον τυράννου τον νέον διάκονον».

Σ’ αυτήν τη γλώσσα, φωνάζει ο Ηράκλειτος, και κανείς Πάπας ή Αρχιπαπάς δεν τον αφορίζει: Κόσμον τόνδε, ...ούτε τις θεών, ούτε ανθρώπων εποίησεν: Αυτόν το κόσμο ούτε κανείς από τους θεούς ούτε από τους ανθρώπους έκανε»

Βρέστε μια λέξη, από τις παραπάνω, του Σωκράτη, της Αντιγόνης του Ηρακλείτου, που δεν μιλιέται σήμερα. Που δεν μπορεί να την καταλάβει ο απλός Έλληνας, ο οποίος δεν έχει, ακόμη, αποβλακωθεί και αφελληνιστεί από την σύγχρονη εκπαίδευση της αμάθειας.

Βρέστε μια λέξη, που δεν μπορεί να κατανοήσει ο έλληνας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει διαφθαρεί γλωσσικά και επομένως και στο νου και στη σκέψη, από πονηρούς πολιτευτές, σφουγγοκωλάριους της δυτικοφροσύνης, οι οποίοι «σκότος ... εσπέριον» (Ανδρέας Κάλβος) θέλουν να ρίξουν.

Αυτοί, οι δυτικόφρονες, οι ξιπασμένοι από την τεχνολεηλατημένη δύση, που θέλουν να «δύσουν», το φάος-φως της ελληνικής παιδείας και γλώσσας.

Οι Μοντερνοχτυπημένοι και ανελλήνιστοι κενόκρανοι (κενός: άδειος και κάρα: κεφαλή), δυτικοπιθηκίζοντες ψευτοδιανοούμενοι — δυτικοπομπώδεις πομπές (ντροπές).

Αυτοί, που επιδιώκουν να κάνουν, αυτήν τη γλώσσα, γρύλισμα πεντακοσίων, το πολύ, αγγλοελληνικών λέξεων, εργαλείο φτηνό καταναλωτικής χρήσης, για την διεκπεραίωση των καθημερινών αναγκών. Γλώσσα ανελλήνιστων.

Η γλώσσα δεν είναι απλό επικοινωνιακό εργαλείο, αλλά η ίδια η ουσία της σκέψης μας. Γλώσσα και σκέψη δεν μπορούν να υπάρξουν ξεχωριστά. Λέμε τη σκέψης μας, σκεφτόμαστε τη γλώσσα μας.

«Η γλώσσα μου είναι ο κόσμος μου» (Wittgenstein). Είναι η προσωπική μας ιστορία. Η ιστορία του τόπου μας. Η ιστορία του Έθνους μας. Ο κόσμος μας, η πραγματικότητα, όσο και όπως μπορεί να τη συλλάβει ο άνθρωπος, εκφράζεται με τη γλώσσα. Γίνεται αντιληπτή με τη γλώσσα. Κοινοποιείται, κοινολογείται με τη γλώσσα. Μια άλλη, ξένη γλώσσα δεν είναι, απλώς και μόνον, η χρησιμοποίηση άλλων λέξεων για τα ίδια πράγματα.

«Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα μιλούμε...με την ίδια γλώσσα...Είτε σκεφτούμε την Κλυταιμνήστρα...είτε την Καινή Διαθήκη, είτε τους ύμνους του Ρωμανού και τον Διγενή Ακρίτα...» (Μπαμπινιώτης).

Μιλάμε τη μόνη γλώσσα που μιλιέται αδιάκοπα εδώ και 4000 χρόνια και γράφεται επί 3500 χρόνια. Και κατοικούμε αυτόν το τόπο άλλα τόσα χρόνια. Αυτή είναι η πατρίδα μας. Πατριώτες-Πολίτες-Οπλίτες, αυτής της πατρίδας και αυτής της γλώσσας είμαστε.

Δημιούργησαν οι Έλληνες τον Ελληνοευρωπαϊκό πολιτισμό και οι ευρωλιγούρηδες αποξένωσαν τους νεοέλληνες από τους γεννήτορές τους. Μια μόδα καλουπιών της παγκοσμιοποίησης του ηθικού τίποτα και του ανήθικου χρήματος, φόρεσαν στους νεοέλληνες, για να νομίζουν ότι, γρυλίζοντας τα γραικολεβαντίνικα, που τους έμαθαν και ευνουχίζοντας τη σκέψη τους, μετέχουν του παγκοσμίου γίγνεσθαι, που κοπρίζει τη γλώσσα και τη σκέψη. Οι ευάλωτοι μαζάνθρωποι της μαζικής κουλτούρας του κενού και του τίποτα. Χοίροι στο χοιροστάσι της Κίρκης, τρεφόμενοι με βαλανίδια.

Η γλώσσα, η γλώσσα η ελληνική, κατάντησε μόνο λέξεις και ο Λόγος μόνο λόγια.
Λέξεις εργαλεία για τις καθημερινές ανάγκες. Λόγια κουτσομπολιού και ελαφρότητας. Ρύπανση (Μπαμπινιώτης) της γλώσσας με ξενόφερτες λέξεις που επιβάλλονται στο καθημερινό λεξιλόγιο, αντιστάσεως μη ούσης.

«Ούτω θέλω λαλείς, ούτω γράφεις». «Η αναζήτηση, ο δανεισμός ξένων λέξεων, γιατί είμαστε πια ευρωπαίοι, οι αγγλισμοί, οι γαλατισμοί, οι γερμανισμοί δεν είναι παρά δείγμα δουλικότητας, απαιδευσιάς και ή ηλιθιότητας». (Κοραής),

Η Γλώσσα μου είναι ο κόσμος μου. Καταστρέψτε τη γλώσσα για να έχετε τον νεοφιλελεύθερο μαζάνθρωπο, (μισο)άνθρωπο, ΗΠΑνθρωπο.

«Πάντες οι άνθρωποι του ειδέναι ορέγονται, φύσει», διαπιστώνει ο Αριστοτέλης. Ναι! Οι πάντες ορέγονται Γνώση; Παιδεία; Πληροφόρηση; Από τη φύση τους;

Ε, δώσε τους, μέχρι να σκάσουν: παραγνώση, παραπαιδεία, υπνοπαιδεία, παραπληροφόρηση. και ονόμασέ τα εκσυγχρονισμό, μεταρρύθμιση, έξυπνη Ελλάδα ή όπως αλλιώς θες. Αρκεί το σημαίνον να μην αποδίδει το σημαινόμενο. Με άλλα λόγια, η ετικέτα να γράφει παιδεία, γνώση, πληροφόρηση και το περιεχόμενο να είναι παραισθησιογόνος ουσία. Και ενώ σε ταΐζουν παραπληροφόρηση, αμάθεια, παραπαιδεία, να νομίζεις πως αποκτάς γνώση, παιδεία, πληροφόρηση.

«Η γλώσσα μου είναι ο κόσμος μου». Μια αλήθεια που έχει γίνει αντιληπτή από όλους όσους επιθυμούν να χειραγωγήσουν τους ανθρώπους. Από τους οργουελλικούς κάθε εποχής, τους καθεστωτικούς κάθε γενιάς, από τους σημερινούς πολιτικοπολιντικάντηδες. Από τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής πλύσης Εγκεφάλου).

Εκφραζόμαστε με τη γλώσσα και με αυτήν εκφράζουμε τον κόσμο-πραγματικότητα που αντιλαμβανόμαστε ως σκέψη. «Η γλώσσα αποτελεί ένα πρίσμα μέσα από το οποίο είμαστε καταδικασμένοι να βλέπουμε τον κόσμο», γράφει ο γλωσσολόγος Mounin.

Είναι φανερό ότι φτωχαίνοντας τη γλώσσα, φτωχαίνουμε τον κόσμο. Και τη γλώσσα μας την έχουμε φτωχύνει. Ακόμη χειρότερο την έχουμε διαβρώσει από τα βάρβαρα ξενόγλωσσα greeglish (ακούγεται και σαν γρυλισμός). Υπονομευμένη η γλώσσα από την μόδα της παγκοσμιοποίησης, με την οποία τη συνυφαίνουν, δολίως, οι γνωστοί λίγοι με την πολλή δύναμη, συντονίζεται, πλέον, στον παγκόσμιο βηματοδότη, που της επιβάλλει ρυθμούς ξένους προς την ιδιομορφία της (έκφραση των ιδιαίτερων παραδόσεων και πολιτισμικών αξιών του έθνους).

Έτσι, από όργανο έκφρασης του ιδίου ρυθμού των ανθρώπων που την ομιλούν, καθίσταται «χαλκός και κύμβαλον αλαλάζον», στους ρυθμούς των βιαστών της.

Οι άνθρωποι, έχοντας αποξενωθεί, με την αλλοτρίωση της γλώσσας, από το πολιτιστικό τους παρελθόν και από την ιστορική τους παράδοση, βιώνουν μια ζωή ετερόφωτη και έκκεντρη από το δικό τους κέντρο. Η γλώσσα, με την εισδοχή μεταφυτευμένων πλέον λέξεων, που εκφράζουν μεταφυτευμένες αξίες (αυτές εκφράζονται με αυτήν τη γλώσσα) μπασταρδεύει, και γεμίζει το κενό που άφησε η απώλεια της παράδοσης, με εισαγόμενα σκουπίδια.

Δεν μας κάνουν πια εντύπωση αυτά τα γραικολεβαντίνικα. Έτσι «ανεπαισθήτως (σ.σ. και αναισχύντως) μας έκλεισαν από τον κόσμο (σ.σ. μας) έξω» όπως προέβλεπε ο Αλεξανδρινός.

Ξένοι στον τόπο τους, όχι λόγω των ξενόγλωσσων «ελληνικών» τους, αλλά επειδή έτσι αισθάνονται — ξένοι, περαστικοί ένοικοι του Ξενοδοχείου η Ελλάς — οι ευρωλιγούρηδες κακοποιούν και βιάζουν τη γλώσσα.

Μιμητισμός, πιθηκισμός αλλά και μιθριδατισμός, εξορίζουν την ιδιομορφία του οικουμενικού ελληνικού προσώπου, αντικαθιστώντας την με τη δυσμορφία του παγκοσμιοποιημένου μαζανθρώπου.

Και καλούν όλους, όπως η αλεπού του μύθου με την κομμένη ουρά, να τους μιμηθούν, γιατί αυτό είναι «σύγχρονο» και «politically correct: πολιτικά ορθό» (τον κακό σας τον καιρό, ευρωπεοχάσκακες, έτσι ακριβώς!).

Αλλιώς... Γραφικός, απροσάρμοστος, ιδιόρρυθμος. Λάσπη στους Ανθρώπους. Κι αν η λάσπη δεν κολλάει, ας διαστρεβλώσουμε τις θέσεις τους. Κι αν, κι έτσι, δεν βουτήξουν στον χυλό της μάζας, ίσως σωπάσουν. Ίσως εξουδετερωθούν.

Καλλιεργώντας, εντέχνως, τον φόβο της απομόνωσης, επισείοντας τον πέλεκυ του μη πολιτικά ορθού, σταβλίζουν ολοένα και περισσότερους στο γουρουνοστάσι της σύγχρονης Κίρκης, ταΐζοντάς τους βαλανίδια. «Έτσι ανίδεοι και χορτάτοι ξαπλώσαμε στης γης την πλάτη» (Γ. Σεφέρης). Άχθος αρούρης. Βάρος της γης.

Και τούτη η διαστροφή και η καταστροφή, μας έμαθαν να μας αρέσει. Γιατί έτσι θέλουν και έτσι τους συμφέρει. Και εμείς καμαρώνουμε, γύφτικα σκεπάρνια, που γίναμε επί τέλους ευρωπαίοι.

Η γλώσσα, ρηχή, διαστρεβλωμένη και ξένη εκφράζει και διαμορφώνει μια, αντίστοιχα, διαστρεβλωμένη ρηχή και ξένη πια σκέψη, που αντανακλά έναν κόσμο-πραγματικότητα, όπου ο άνθρωπος ξενίζεται σαν σε ξενοδοχείο. «Ο κόσμος κατάντησε ένα απέραντο ξενοδοχείο» γράφει ο Σεφέρης. Ελληνικά χοτέλ (με παχύ ευρωπαιοβλάχικο «χ»).

Έτσι, ο άνθρωπος από πολίτης αυτεξούσιος καθίσταται μαζάνθρωπος καταναλωτής. Η μόνη ελευθερία που παρέχεται, από αυτό το σύστημα, είναι η ελευθερία να επιλέγει αυτό που του επιβάλλουν και, τεχνηέντως, απονευρούμενος, να θεωρεί ότι αυτό είναι αυτό που θέλει. Οι μαζάνθρωποι, ετερόφωτα ανδρείκελα του μιμητισμού και της υποτέλειας, είναι εύκολο, πλέον, να ποδηγετηθούν.

Η προπαγάνδα της Νέας Οικονομικής Νεοφιλελεύθερης Ιδεολογίας, σοφότερη και αποτελεσματικότερη αυτής του σταλινικού ή γκεμπελικού τύπου, αφανής και δραστήρια, χαλώντας τη γλώσσα, καθορίζει της ζωές των μαζανθρώπων. Τα σημαίνοντα, οι λέξεις, περιέχουν άλλο νόημα από το πραγματικό τους. Σημαίνουν ό,τι αυτοί θέλουν να σημαίνουν, παραπλανώντας, με το όμοιο κέλυφός τους, τους αδαείς.

Οι γλωσσοχαλαστήδες και χαλασοχώρηδες. «Οι πολιτικοί έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν έναν χρήσιμο γι αυτούς παραλογισμό, όσο οι πολίτες τον ανέχονται και τον αντέχουν. Όσοι συμπολίτες μας ακούγοντας το μήνυμα ότι «ο γάιδαρος πετάει» απαντούν ή δέχονται σιωπηρά ότι «πετάει», τόσοι γάιδαροι (σ.σ. πολιτικατζήδες) εν πτήσει, θα βρίσκονται στην ελληνική πολιτική» (Δημήτρης Τσάτσος).

Στερώντας από τον λαό — που τον επικαλούνται, δολίως, οι διάφοροι πολιτικατζήδες, ως αριθμητικό μέγεθος μόνο και καθόλου ως ουσία — τη γλώσσα του, του έκλεψαν και την ψυχή του. Και στη θέση της έβαλαν την μαζοψυχή του μαζοχυλού. Του μαζάνθρωπου της νεοφιλελεύθερης οικονομίας και κοινωνίας.

Ο μαζάνθρωπος δεν έχει, πια, τα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης του, αλλά τα κοινά χαρακτηριστικά της μάζας, μέσα στην οποία εξαφανίζεται η σκέψη, ή δυνατότητα κριτικής, η γνώση και η δυνατότητα επιλογής. Χαμένος ο μαζάνθρωπος, μέσα στην παραφροσύνη της κατανάλωσης μια νήπιας ευδαιμονίας, βηματοδοτείται στον παγκοσμιοποιημένο ρυθμό του τίποτα και ακολουθεί, αντανακλαστικά, χωρίς να σκέφτεται. Αγέλη, ενστικτωδώς αντιδρώσα στα επιλεκτικά προσφερόμενα και προς συγκεκριμένο τέλος οδηγούντα ερεθίσματα της παγκοσμιοποιημένης τιποτολογία.

Έτσι, ύπουλα, ανεπαίσθητα, επαίσχυντα και ειρηνικά, δια της φαιάς (αφανούς) προπαγάνδας, διαμορφώνεται ο μαζάνθρωπος, έτοιμος για χειραγώγηση από τους γνωστούς νταβατζήδες-πολιτικατζήδες της κοινωνικο-οικονομικο-πολιτικής ζωής του τόπου.

Στη θέση της συνειδητής προσωπικότητας (αυτεξούσια βούληση, κριτική σκέψη, λόγος και γλώσσα που τα εκφράζουν) που τους αφαιρέθηκε, έχουν εγκαταστήσει την κοινή μαζοψυχή, που οδηγεί, τα μαζάτομα στον κοινό στόχο της μαζοποίησης. Άτομα ανερμάτιστα. αγόμενα και φερόμενα, ετερόφωτα υποχείρια πολιτικαντισμού, θεράποντος των ολίγων με την πολλή δύναμη.

«Μικράν, μικράν κατάπτυστον ψυχήν έχουν αι μάζαι - ιδιοτελή καρδίαν - και παρειάν αναίσθητον εις τους κολάφους» Κ. Καρυωτάκης.

Άτομα, άβουλα χρειάζονται για το παγκοσμιοποιημένο παιχνίδι. Οπαδοί-Ψηφοφόροι και όχι σκεπτόμενοι πολίτες. «Σώφρονα» και «υπεύθυνα» άτομα, που δεν θα τολμούν να φρονούν και δεν θα αναλαμβάνουν το βάρος και τη διακινδύνευση της ιδίας γνώμης. Ψιττακοί ψιττακίζοντες ψιττακόλογα. Να την η μαζοποιημένη κοινωνία πολιτικά ορθή και τιμημένη.

Το ένστικτο της (αυτό)συντήρησης οδηγεί τη μονάδα στην αποφυγή της σύγκρουσης με το σύνολο της μάζας. Έτσι, το «σώφρον» άτομο «Χαίσετο ή μαχαίσετο» (ατόφια ελληνικά του Αριστοφάνη). Και, επομένως, σιωπά ένοχα, βαφτίζοντας την ήττα του, πριν καν δώσει μάχη, φρόνηση. Και προσθέτει στον φόβο του τον εξευτελισμό της σιωπής. Σιωπή, που δεν είναι εκδήλωση σωφροσύνης, αλλά βούλα υποτέλειας.

Ώσπου να ανασυνταχτούν οι Άνθρωποι, οι μαζάνθρωποι θα πληθαίνουν.

«Το δε σώφρον του ανάνδρου πρόσχημα» (Θουκυδίδης)

impious@otenet.gr, www.anevlavis.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ"

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

"Ω ξείν αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις, ότι τήδε κείμεθα,
τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι".

Ηροδότου Ιστορία, Βιβλίο Ζ - Πολύμνια

201. Αυτή, λοιπόν, ήταν η θέση του Ξέρξη και του στρατού του στην Τραχινία της Μηλίδας, ενώ οι Έλληνες είχαν καταλάβει τα στενά που είναι γνωστά στους ντόπιους ως Πύλες, αυτά που οι υπόλοιποι Έλληνες ονομάζουν Θερμοπύλες. Εκεί βρίσκονταν τα δύο αντίπαλα στρατεύματα, από τα οποία το ένα είχε τον έλεγχο όλης της περιοχής βόρεια από την Τραχίνα και το άλλο όλων των εκτάσεων προς το νότο.

202. Η ελληνική δύναμη που περίμενε την άφιξη του Ξέρξη απαρτιζόταν από τα εξής τμήματα: τριακόσιους πεζούς με βαρύ οπλισμό από τη Σπάρτη, πεντακόσιους από την Τεγέα κι άλλους τόσους από τη Μαντίνεια, εκατόν είκοσι από τον Ορχομενό της Αρκαδίας και χίλιους από την υπόλοιπη Αρκαδία· από την Κόρινθο υπήρχαν τετρακόσιοι άνδρες, από τον Φλειούντα άλλοι διακόσιοι και από τις Μυκήνες οδόντα. Εκτός απ' αυτά τα στρατεύματα από την Πελοπόννησο, υπήρχαν ακόμα τμήματα από τη Βοιωτία, με επτακόσιους άνδρες από τις Θεσπιές κι άλλους τετρακόσιους από τη Θήβα.

203. Οι Οπούντιοι Λοκροί και Οι Φωκείς υπάκουσαν επίσης στο πολεμικό κάλεσμα, οι πρώτοι έστειλαν όλους τους μάχιμους άνδρες που είχαν και οι τελευταίοι χίλιους. Οι Έλληνες είχαν πείσει τις δυο αυτές πόλεις να συμμετάσχουν στην επιχείρηση στέλνοντας μήνυμα ότι αυτοί ήταν απλώς η εμπροσθοφυλακή κι ότι το κύριο σώμα του συμμαχικού στρατού αναμενόταν από μέρα σε μέρα. Η θάλασσα, από την άλλη μεριά, φυλασσόταν καλά από τον στόλο των Αθηναίων, των Αιγινητών και άλλων ναυτικών δυνάμεων. Έτσι, δεν υπήρχε λόγος να φοβούνται, γιατί δεν ήταν θεός αυτός που απειλούσε την Ελλάδα αλλά θνητός και δεν υπάρχει ούτε θα υπάρξει άνθρωπος που να έχει γεννηθεί απαλλαγμένος από την πιθανότητα να αντιμετωπίσει κακοτυχίες στη ζωή του· και μάλιστα, όσο σπουδαιότερος ο άνδρας, τόσο μεγαλύτερη η κακοτυχία. Ο τωρινός εχθρός τους δεν αποτελούσε εξαίρεση· ήταν κι αυτός θνητός και, αργά ή γρήγορα, οι προσδοκίες του θα διαψεύδονταν. Η έκκληση έφερε αποτέλεσμα και Οπούντιοι Λοκροί και οι Φωκείς έστειλαν τα στρατεύματά τους στην Τραχίνα.

204. Τα τμήματα των διάφορων εθνών διοικούνταν το καθένα από δικούς του αξιωματικούς, αλλά γενικός διοικητής του στρατού ήταν ο Σπαρτιάτης Λεωνίδας που απέλαυε και του θαυμασμού όλων. [...]
Οι τριακόσιοι άνδρες που οδήγησε στις Θερμοπύλες διαλέχτηκαν από τον ίδιο κι είχαν όλοι γιους. Πήρε επίσης μαζί του τους Θηβαίους που ανέφερα, κάτω από τις διαταγές του Λεοντιάδη, γιου του Ευρύμαχου. Ο λόγος που αποφάσισε να πάρει στρατό από τη Θήβα και μόνο απ αυτήν, ήταν ότι οι Θηβαίοι είχαν δημιουργήσει υποψίες για φιλικά αισθήματα προς την Περσία· έτσι, τους κάλεσε να πάνε στις Θερμοπύλες για να δει αν θα ανταποκρίνονταν ή θα αρνούνταν ανοιχτά να γίνουν μέλη της συμμαχίας. Εκείνοι έστειλαν πράγματι στρατό, αλλά δεν έπαψαν να τρέφουν κρυφή συμπάθεια για τον εχθρό.

206. Ο Λεωνίδας κι οι τριακόσιοι άνδρες του ξεκίνησαν από τη Σπάρτη πριν το κύριο σώμα του στρατού, για να ενθαρρύνουν με την εμφάνισή τους τους άλλους συμμάχους να πολεμήσουν και να τους εμποδίσουν να αυτομολήσουν στον εχθρό, πράγμα που ήταν ικανοί να κάνουν, αν έβλεπαν ότι οι Σπαρτιάτες δίσταζαν· είχαν σκοπό, όταν θα τελείωναν τα Κάρνεια (αυτή η γιορτή εμπόδιζε τους Σπαρτιάτες να πάνε στο πεδίο της μάχης), να αφήσουν μια φρουρά ασφαλείας στην πόλη και να ξεκινήσουν με όλο το διαθέσιμο στρατό τους. Τα άλλα συμμαχικά κράτη αποφάσισαν να ενεργήσουν με τον ίδιο τρόπο, αφού την ίδια ακριβώς εποχή έτυχε να γίνονται σι Ολυμπιακοί αγώνες. Κανείς τους δεν περίμενε ότι η μάχη των Θερμοπυλών θα κρινόταν τόσο γρήγορα -Κι αυτός ήταν ο λόγος που έστειλαν μόνο μια εμπροσθοφυλακή.

207. Έτσι είχαν σκεφτεί να πράξουν. Ο Περσικός στρατός είχε πλησιάσει τώρα στο πέρασμα κι οι Έλληνες, αμφιβάλλοντας ξαφνικά για το αν είχαν τη δύναμη αντισταθούν, έκαναν συμβούλιο για να συζητήσουν την προοπτική υποχώρησης. Οι Πελοποννήσιοι υποστήριξαν την άποψη ότι ο στρατός έπρεπε να αποσυρθεί στην Πελοπόννησο και να οργανώσει την αντίστασή του στον Ισθμό. Όταν όμως σι Φωκείς και οι Λοκροί εξέφρασαν την αγανάκτησή τους γι' αυτή την αλλαγή του σχεδίου, ο Λεωνίδας πήρε το μέρος τους κι είπε ότι θα έμεναν εκεί όπου βρίσκονταν, στέλνοντας έκκληση για βοήθεια σε όλα τα συμμαχικά κράτη, αφού ο αριθμός τους ήταν πολύ μικρός για να αποκρούσει τον Περσικό στρατό.

208. Όσο γινόταν αυτό το συμβούλιο, ο Ξέρξης έστειλε έναν ιππέα να υπολογίσει τη δύναμη του Ελληνικού στρατού και να παρατηρήσει τι έκαναν οι άνδρες. Προτού ακόμα φύγει από τη Θεσσαλία, είχε μάθει ότι είχε συγκεντρωθεί εκεί ένα μικρό σώμα στρατού, οδηγημένο από τους Λακεδαιμονίους με αρχηγό τον Λεωνίδα, απόγονο του Ηρακλή. Ο Πέρσης ιππέας πλησίασε το στρατόπεδο κι έκανε μια προσεκτική επιθεώρηση σε ό,τι μπορούσε να δει -που δεν ήταν, φυσικά, όλος ο στρατός, αφού οι άνδρες στη μέσα πλευρά του τείχους, που το φρουρούσαν μετά την ανοικοδόμηση του, δεν φαίνονταν από ‘κείνο το σημείο. Αυτός, πάντως, περιεργάστηκε αυτούς που είχαν καταλύσει έξω από το τείχος. Εκείνη τη στιγμή, έτυχε να βρίσκονται εκεί οι Σπαρτιάτες και μερικοί απ' αυτούς γυμνάζονταν, ενώ άλλοι χτένιζαν τα μαλλιά τους.

Ο Πέρσης κατάσκοπος τους κοίταζε κατάπληκτος· παρ' όλα αυτά, τους μέτρησε, παρατήρησε ό,τι άλλο έπρεπε να ξέρει και γύρισε με ηρεμία στο στρατόπεδο του. Κανείς δεν έκανε καμία προσπάθεια να τον πιάσει ούτε του έδωσαν καμία σημασία. Εκεί, είπε στον Ξέρξη ό,τι είχε δει.

209. Όταν ο Ξέρξης άκουσε αυτά, δεν μπορούσε να καταλάβει τι συνέβαινε, ότι δηλαδή οι Σπαρτιάτες προετοιμάζονταν να σκοτωθούν και να σκοτώσουν όσους μπορούσαν· αυτό του φαινόταν γελοίο. Έτσι, κάλεσε τον Δημάρατο, γιο του Αρίστωνα, που τον ακολουθούσε στην εκστρατεία, και του επανέλαβε την αναφορά του κατάσκοπου, με την ελπίδα ότι θα ανακάλυπτε τι σήμαινε η συμπεριφορά αυτή των Σπαρτιατών.

Ο Δημάρατος απάντησε: «Κάποτε άλλοτε, όταν ξεκινούσαμε αυτή την εκστρατεία ενάντια στην Ελλάδα, σου είχα μιλήσει γι' αυτούς τους άνδρες. Σου είπα τότε πώς προέβλεπα ότι θα κατέληγε αυτή η επιχείρηση κι εσύ με περιγέλασες. Δεν πασχίζω για τίποτα, βασιλιά, περισσότερο από το να σου αποκαλύψω την αλήθεια· γι' αυτό, άκουσέ με και τώρα. Αυτοί οι άνδρες βρίσκονται εδώ για να υπερασπιστούν το πέρασμα κι ετοιμάζονται για τη μάχη. Είναι συνήθεια των Σπαρτιατών να περιποιούνται σχολαστικά τα μαλλιά τους, όταν πρόκειται να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους. Σε διαβεβαιώ, όμως, ότι αν νικήσεις αυτούς τους άνδρες και τους υπόλοιπους Σπαρτιάτες που βρίσκονται ακόμα στην πατρίδα τους, δεν υπάρχει άλλο έθνος στον κόσμο που θα τολμούσε να σου αντισταθεί ή να κάνει την παραμικρή κίνηση εναντίον σου. Βρίσκεσαι αντιμέτωπος με το καλύτερο βασίλειο της Ελλάδας, αυτό που έχει τους γενναιότερους άνδρες».

Ο Ξέρξης, ανίκανος να πιστέψει τα λόγια του Δημάρατου, αναρωτήθηκε πώς ήταν δυνατό να αντισταθεί ένας τόσο μικρός στρατός στη δική του δύναμη. Τότε του είπε: «Βασιλιά, θεώρησέ με ψεύτη, αν δεν γίνει αυτό που προέβλεψα».

210. Παρ' όλα αυτά, ο Ξέρξης και πάλι δεν πείστηκε. Περίμενε, μάλιστα, τέσσερις μέρες, σίγουρος ότι σι Έλληνες θα το έβαζαν στα πόδια· την πέμπτη, όταν αυτοί δεν είχαν κάνει ακόμα καμία κίνηση να αποχωρήσουν και η παρατεινόμενη παρουσία τους του φαινόταν καθαρή αναίδεια και παράτολμη τρέλα, κυριεύτηκε από οργή κι έστειλε τους Μήδους και τους Κισσίους με διαταγή να τους συλλάβουν ζωντανούς και να τους οδηγήσουν μπροστά του. Οι Μήδοι υπάκουσαν και στη συμπλοκή που ακολούθησε σκοτώθηκαν πολλοί· τους αντικαθιστούσαν όμως διαρκώς άλλοι και, παρά τις φοβερές απώλειες, αρνούνταν να παραδεχτούν την ήττα τους. Αυτό απέδειξε σε όλους και, κυρίως, στον ίδιο τον βασιλιά, ότι μπορεί να είχε πολλούς άνδρες στον στρατό του αλλά διέθετε ελάχιστους πολεμιστές. Η μάχη κράτησε όλη την ημέρα.

211. Οι Μήδοι, μετά την πανωλεθρία που υπέστησαν, υποχώρησαν και τη Θέση τους κατέλαβε ο Υδάρνης με τους επιλεγμένους Πέρσες στρατιώτες, που ο βασιλιάς αποκαλούσε Αθάνατους, που εξαπέλυσαν επίθεση απόλυτα σίγουροι ότι θα έδιναν σ' αυτή την ιστορία ένα γρήγορο κι εύκολο τέλος. Όμως, όταν άρχισε η σύγκρουση, δεν είχαν καλύτερη τύχη από τους Μήδους όλα ήταν ακριβώς όπως και πριν, αφού η μάχη γινόταν σε περιορισμένο χώρο κι οι Πέρσες πολεμούσαν με πιο κοντά δόρατα από τους Έλληνες και δεν είχαν το πλεονέκτημα της αριθμητικής υπεροχής τους. Από την πλευρά των Σπαρτιατών, ήταν μια αξιομνημόνευτη μάχη· είχαν καταλάβει ότι πολεμούσαν ενάντια σε έναν άπειρο εχθρό κι ένα από τα τεχνάσματα που χρησιμοποιούσαν ήταν να κάνουν όλοι μαζί μεταβολή και να προσποιούνται ότι υποχωρούσαν έντρομοι, όποτε οι εχθροί τους καταδίωκαν με ποδοβολητό και ιαχές. Αυτοί, όμως, τη στιγμή που τους προλάβαιναν οι Πέρσες, γύριζαν και τους αντιμετώπιζαν, προκαλώντας τους τεράστιες απώλειες στη νέα μάχη που ξεσπούσε. Φυσικά, είχαν κι αυτοί απώλειες αλλά όχι πολλές. Οι Πέρσες βλέποντας ότι οι επιθέσεις τους για την κατάληψη του περάσματος, είτε κατά τμήματα είτε με όποιον άλλο τρόπο μπορούσαν να σκεφτούν, ήταν μάταιες, σταμάτησαν τις εχθροπραξίες κι υποχώρησαν.

212. 0 Ξέρξης παρακολουθούσε τη μάχη από εκεί που καθόταν. Λέγεται, μάλιστα, ότι στη διάρκεια των επιθέσεων, πετάχτηκε τρεις φορές όρθιος από φόβο για την τύχη του στρατού του. Την επόμενη μέρα, η μάχη άρχισε ξανά αλλά χωρίς μεγαλύτερη επιτυχία για τους Πέρσες, που επανέλαβαν τις εχθροπραξίες με την ελπίδα ότι οι Έλληνες, που ήταν τόσο λίγοι, θα είχαν αρκετούς τραυματίες για να μην μπορούν πλέον να προβάλλουν αντίσταση. Μα οι Έλληνες ήταν ανυποχώρητοι· τα στρατεύματά τους χωρίστηκαν σε τμήματα κατά έθνη, τα οποία έμπαιναν με τη σειρά στην πρώτη γραμμή, εκτός από τους Φωκείς, που είχαν επιφορτιστεί με τη φύλαξη του ορεινού μονοπατιού. Έτσι, όταν οι Πέρσες ανακάλυψαν ότι τίποτα δεν είχε αλλάξει από την προηγούμενη μέρα, υποχώρησαν γι' άλλη μια φορά.

213. 0 Ξέρξης δεν είχε ιδέα πώς να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Εκείνη τη στιγμή, όμως, ένας άνδρας από τη Μηλίδα, ο Εφιάλτης, γιος του Ευρύδημου, ελπίζοντας μια γενναιόδωρη ανταμοιβή, ήρθε να πει στον βασιλιά τα σχετικά με το μονοπάτι που οδηγούσε πάνω από τα βουνά στις Θερμοπύλες, προκαλώντας έτσι τον όλεθρο των Ελλήνων που κρατούσαν το πέρασμα. Αργότερα ο Εφιάλτης, από φόβο για τους Σπαρτιάτες, απέδρασε στη Θεσσαλία και στο διάστημα της απουσίας του, ορίστηκε αμοιβή για το κεφάλι του από τους Πυλαγόρες τους Αμφικτύονες που ήταν συγκεντρωμένοι στην Πυλαία. Λίγο καιρό αργότερα, επέστρεψε στην Αντίκυρα, όπου φονεύτηκε από τον Αθηνάδη τον Τραχίνιο. Αυτός δεν τον σκότωσε για την προδοσία του αλλά για έναν άλλο λόγο, που θα εξηγήσω πιο κάτω . Οι Σπαρτιάτες, πάντως, τον αντάμειψαν ανάλογα. Έτσι πέθανε αργότερα ο Εφιάλτης.

214. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ήταν ο Ονήτης, γιος του Φαναγόρα από την Κάρυστο κι ο Κορυδαλλός από την Αντίκυρα αυτοί που αποκάλυψαν στους Πέρσες το ορεινό μονοπάτι. Αυτό, πάντως, δεν είναι διόλου πειστικό, αφενός γιατί οι Αμφικτύονες, ασφαλώς μετά από επισταμένες έρευνες, όρισαν αμοιβή όχι για τον φόνο των δυο αυτών αλλά του Εφιάλτη του Τραχίνιου και, δεύτερον, γιατί ήταν αναμφίβολα η κατηγορία της προδοσίας αυτή που ώθησε τον Εφιάλτη να το σκάσει. Σίγουρα ο Ονήτης, μολονότι δεν ήταν από τη Μηλίδα, θα μπορούσε να ξέρει το μονοπάτι, αν είχε μείνει καιρό στην περιοχή. Όμως, ήταν ο Εφιάλτης και κανείς άλλος αυτός που έδειξε τον δρόμο στους Πέρσες· αυτόν θεωρώ ένοχο.

215. 0 Ξέρξης ενθουσιάστηκε με την αποκάλυψη του Εφιάλτη. Ανέθεσε αμέσως την αποστολή στον Υδάρνη με τα στρατεύματα που αυτός διοικούσε. Αυτοί έφυγαν λίγο πριν την ώρα που ανάβουν τα λυχνάρια. Το μονοπάτι αυτό ανακαλύφθηκε από τους ντόπιους Μηλιείς· αργότερα το χρησιμοποίησαν για να βοηθήσουν τους Θεσσαλούς, περνώντας τους από κει στη Φωκίδα, την εποχή που ο λαός της είχε χτίσει το τείχος στο πέρασμα για προστασία. Από τόσα παλιά, λοιπόν, ήταν γνωστή στους Μηλιείς η προδοτική χρησιμότητα του.

216. Το μονοπάτι αυτό είναι ως εξής· αρχίζει στον Ασωπό, το ποτάμι που διασχίζει το στενό φαράγγι, και προχωρώντας κατά μήκος της κορυφής του βουνού -το οποίο, όπως και το ίδιο το μονοπάτι, λέγεται Ανόπαια- καταλήγει στην Αλπηνό, την πρώτη πόλη της Λοκρίδας που συναντά κανείς ερχόμενος από τη Μηλίδα, κοντά στον βράχο, που είναι γνωστός ως Μελάμπυγας, και την κατοικία των Κερκώπων. Εκεί ακριβώς είναι και το στενότερο σημείο του περάσματος.

217. Αυτό, λοιπόν, ήταν το ορεινό μονοπάτι που ακολούθησαν οι Πέρσες, αφού διέσχισαν τον Ασωπό. Βάδιζαν όλη τη νύχτα, με τα βουνά των Οιταίων στο δεξί τους χέρι αυτά της Τραχίνας στο αριστερό. Νωρίς τα ξημερώματα βρίσκονταν στην κορυφή της ράχης, κοντά στο σημείο που, όπως ανέφερα και πριν, οι Φωκείς φρουρούσαν το μονοπάτι με χίλιους άνδρες. Οι Φωκείς είχαν προσφερθεί εθελοντικά στον Λεωνίδα ν' αναλάβουν αυτή τη θέση, ενώ το κάτω πέρασμα φυλασσόταν απ' αυτούς που ανέφερα ήδη.

218. Η ανάβαση των Περσών έγινε με τον εξής τρόπο· καλύπτονταν από τα δάση από βελανιδιές που πνίγουν όλα αυτά τα βουνά και μόνο όταν έφτασαν αρκετά ψηλά αντιλήφθηκαν οι Φωκείς την παρουσία τους, αφού δεν φυσούσε καθόλου και ακούγονταν τα βήματα των στρατιωτών και τριξίματα των ξερών φύλλων. Οι Φωκείς πετάχτηκαν όρθιοι κι άρπαξαν τα όπλα τους τη στιγμή που έφτασε ο εχθρός. Οι Πέρσες ξαφνιάστηκαν όταν αντίκρισαν στρατιώτες να ετοιμάζονται να υπερασπιστούν το πέρασμα· ενώ δεν περίμεναν καμιά αντίσταση, ο δρόμος τους ήταν κλειστός από οπλισμένους άνδρες. Ο Υδάρνης ρώτησε τον Εφιάλτη ποιοι ήταν, γιατί ανησυχούσε μήπως ήταν Σπαρτιάτες· όταν, όμως, έμαθε την εθνικότητα τους, ετοιμάστηκε να τους επιτεθεί. Τα Περσικά βέλη έπεφταν πυκνά και οι Φωκείς, νομίζοντας ότι αυτοί ήταν ο στόχος της επίθεσης, βιάστηκαν να υποχωρήσουν στο ψηλότερο σημείο του βουνού, όπου ετοιμάστηκαν να αντιμετωπίσουν το θάνατο. Οι Πέρσες, όμως, πάντα μαζί με τον Εφιάλτη, δεν ασχολήθηκαν άλλο μαζί τους, αλλά πήραν το κατηφορικό μονοπάτι με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα.

219. Οι Έλληνες στις Θερμοπύλες είχαν την πρώτη προειδοποίηση για τον όλεθρο που θα ερχόταν με τη γη από τον μάντη Μεγιστία, που διάβασε την καταδίκη τους στα ζώα που θυσίασαν· ακόμα, λιποτάκτες που είχαν έρθει τη νύχτα από το εχθρικό στρατόπεδο, ανέφεραν σχέδιο των Περσών για πλευρική επίθεση και, τέλος, την ώρα που ξημέρωνε, οι σκοποί κατέβηκαν τρέχοντας από τα βουνά. Στο πολεμικό συμβούλιο που συγκλήθηκε αμέσως, οι απόψεις διχάστηκαν, αφού άλλοι υποστήριζαν ότι δεν έπρεπε να εγκαταλείψουν τη θέση τους κι άλλοι το αντίθετο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο στρατός διαιρέθηκε· μερικοί σκορπίστηκαν και πολλά τμήματα έφυγαν για τις πόλεις τους, ενώ άλλοι ετοιμάζονταν να σταθούν στο πλευρό του Λεωνίδα.

220. Λέγεται ότι ο ίδιος ο Λεωνίδας τους έδιωξε, για να τους σώσει τη ζωή, αλλά το θεώρησε ανάρμοστο για τους Σπαρτιάτες που είχε κάτω από τις διαταγές του να εγκαταλείψουν το σημείο που είχαν αναλάβει να υπερασπιστούν. Προσωπικά, τείνω να πιστέψω ότι τους έδιωξε, όταν κατάλαβε ότι δεν είχαν το θάρρος να πολεμήσουν και δεν ήταν πρόθυμοι να δια-κινδυνεύσουν· ταυτόχρονα, το αίσθημα τιμής του απαγόρευε να φύγει. Πράγματι, μένοντας στη θέση του, δόξασε το όνομά του και η Σπάρτη, δεν έχασε την ευημερία της, όπως θα συνέβαινε στην αντίθετη περίπτωση. Γιατί στο ξεκίνημα αυτού του πολέμου, οι Σπαρτιάτες είχαν πάρει χρησμό από τους Δελφούς που έλεγε ότι ή θα χανόταν η πόλη τους από έναν ξένο ή θα σκοτωνόταν ένας Σπαρτιάτης βασιλιάς. Η προφητεία ήταν σε εξάμετρο στίχο κι έλεγε τα εξής:

Ακούστε τη μοίρα σας, κάτοικοι της πλατιάς έκτασης της Σπάρτης,
είτε η ένδοξη, τιμημένη πόλη σας θα λεηλατηθεί από τους γιους του Περσέα
η, αν δεν γίνει αυτό, ολόκληρη η γη του Λακεδαίμονα
θα θρηνήσει το θάνατο ενός βασιλιά του οίκου του Ηρακλή.
Η δύναμη των λιονταριών η των ταύρων δεν θα τον συγκρατήσει,
αν έρθει εναντίον του, γιατί έχει τη δύναμη του Δια.
Και λέγω ότι δεν θα σταματήσει, ώσπου να καταστρέψει το ένα απ' τα δυο.

Πιστεύω ότι αυτός ο χρησμός, σε συνδυασμό, φυσικά, με την επιθυμία του να προσφέρει στη Σπάρτη ένα θησαυρό δόξας που δεν θα μοιραζόταν με καμιά άλλη πόλη, ώθησε τον Λεωνίδα να διώξει τα υπόλοιπα στρατεύματα· δεν πιστεύω ότι λιποτάκτη-σαν ή ότι έφυγαν χωρίς διαταγές, επειδή διαφωνούσαν.

221. Επιπλέον, η άποψή μου ενισχύεται και από την περίπτωση του μάντη Μεγιστία, που ήταν μαζί με τον Ελληνικό στρατό -άνδρας από την Ακαρνανία, που λέγεται ότι ανήκε στην οικογένεια του Μελάμποδα- ο οποίος πρόβλεψε την επερχόμενη καταστροφή, αφού επιθεώρησε τα ζώα που είχαν θυσιαστεί. Ο Λεωνίδας τον διέταξε να φύγει από τις Θερμοπύλες, για να μην αναγκαστεί να μοιραστεί την τύχη του στρατού. Εκείνος, ωστόσο, αρνήθηκε κι έδιωξε μόνο το μοναχογιό του, που υπηρετούσε στις συμμαχικές δυνάμεις.

222. Έτσι, με διαταγές του Λεωνίδα, τα συμμαχικά στρατεύματα εγκατέλειψαν τη θέση τους κι έφυγαν όλοι, εκτός από τους Θεσπιείς και τους Θηβαίους, που έμειναν πίσω με τους Σπαρτιάτες. Οι Θηβαίοι κρατήθηκαν από τον Λεωνίδα ως όμηροι, οπωσδήποτε ενάντια στη θέλησή τους· οι Θεσπιείς όμως αρνήθηκαν να υπακούσουν τη διαταγή και να εγκαταλείψουν τον Λεωνίδα και τους άνδρες του· έμειναν και πέθαναν μαζί τους. Ήταν κάτω από τις διαταγές του Δημόφιλου, γιου του Διαδρόμου.

223. Το πρωί ο Ξέρξης έκανε μια σπονδή στον ανατέλλοντα ήλιο και περίμενε μέχρι την ώρα που συνήθως γεμίζει η αγορά , προτού αρχίσει την προέλασή του. Ακολουθούσε απλώς τις οδηγίες του Εφιάλτη, αφού η κάθοδος από την κορυφή είναι πολύ πιο σύντομη και ευθεία από τη μακριά και γεμάτη στροφές άνοδο. Όταν ο περσικός στρατός άρχισε την επίθεση, οι Έλληνες κάτω από τις διαταγές του Λεωνίδα, ξέροντας ότι βάδιζαν σε σίγουρο θάνατο, βγήκαν στο πλατύτερο σημείο του περάσματος, πολύ πιο μπροστά από κει που πολεμούσαν νωρίτερα· πράγματι, στις μάχες των προηγούμενων ημερών υπερασπίζονταν το τείχος κι έκαναν ξαφνικές εξόδους στα στενότερα σημεία του περάσματος. Τώρα, πάντως, εγκατέλειψαν αυτή την τακτική. Πολλοί Πέρσες σκοτώθηκαν εκεί· πίσω τους, οι διοικητές του σώματος χτυπούσαν χωρίς διάκριση τα μαστίγιά τους, σπρώχνοντας τους άνδρες μπροστά. Πολλοί έπεσαν στη θάλασσα και πνίγηκαν κι ακόμα περισσότεροι ποδοπατήθηκαν ζωντανοί από τους δικούς τους. Κανείς δεν έδινε σημασία στους νεκρούς. Οι Έλληνες, που ήξεραν ότι ο εχθρός ερχόταν από το ορεινό μονοπάτι, άρα δεν είχαν ελπίδα σωτηρίας, επιστράτευσαν όλο τους το θάρρος και πολέμησαν με μανία και απόγνωση.

224. Στο μεταξύ, τα δόρατά τους είχαν σπάσει και σκότωναν τους Πέρσες με τα ξίφη τους. Στη διάρκεια αυτής της μάχης έπεσε ο Λεωνίδας, πολεμώντας ηρωικά, και μαζί του πολλοί διακεκριμένοι Σπαρτιάτες· έμαθα ονόματά τους, ονόματα ανδρών που αξίζουν πραγματικά να μείνουν αλησμόνητοι· για την ακρίβεια, έχω τα ονόματα και των τριακοσίων. Ανάμεσα στους Πέρσες νεκρούς υπήρχαν επίσης Πολλοί σπουδαίοι άνδρες ανάμεσά τους ήταν και ο Αβροκόμης και ο Υπεράνθης, γιοι του Δαρείου από την κόρη του Αρτάνη τη Φραταγούνη. Ο Αρτάνης, γιος του Υστάσπη κι εγγονός του Αρσάμη, ήταν αδελφός του Δαρείου· μια και η Φραταγούνη ήταν το μόνο παιδί του, δίνοντάς τη στον Δαρείο ήταν σαν να του δίνει ολόκληρη την περιουσία του.

225. Έτσι, τα δύο αδέλφια του Ξέρξη έπεσαν εκεί πολεμώντας. Ακολούθησε άγρια μάχη πάνω από το πτώμα του Λεωνίδα· οι Έλληνες απώθησαν τέσσερις φορές τον εχθρό και, τελικά, το έσωσαν χάρη στην ανδρεία τους. Έτσι συνέχισαν να αγωνίζονται, ώσπου ο στρατός που είχε ακολουθήσει τον Εφιάλτη έφτασε στο πεδίο της μάχης· όταν οι Έλληνες τους είδαν, άλλαξαν πάλι τακτική. Επέστρεψαν στο στενότερο σημείο του περάσματος, πίσω από το τείχος και παρατάχτηκαν σ ένα ενιαίο σώμα -όλοι εκτός από τους Θηβαίους- στον λόφο που υπάρχει στην είσοδο του περάσματος, εκεί όπου σήμερα στέκεται το πέτρινο λιοντάρι στη μνήμη του Λεωνίδα και εκεί αντιστάθηκαν μέχρι τον τελευταίο, με τα ξίφη τους όσοι τύχαινε να τα έχουν ακόμη και με τα χέρια και τα δόντια τους όσοι δεν είχαν ξίφη, ώσπου οι Πέρσες, προχωρώντας από μπροστά αφού σώριασαν το οχύρωμα σε ερείπια και κλείνοντάς τους από πίσω, με κυκλωτική κίνηση τους κατέκλυσαν τελικά χτυπώντας τους.

226. Απ' όλους τους Σπαρτιάτες και τους Θεσπιείς που πολέμησαν τόσο ηρωικά το πιο εκπληκτικό δείγμα θάρρους δόθηκε από τον Σπαρτιάτη Διηνέκη. Λέγεται ότι πριν από τη μάχη ένας ντόπιος από την Τραχίνα του είπε πως, όταν οι Πέρσες ρίχνουν βέλη, είναι τόσο πολλά ώστε κρύβουν τον ήλιο. Ο Διηνέκης τότε εντελώς ατάραχος μπροστά στο μέγεθος του περσικού στρατού, είπε ότι ήταν ευχάριστη η είδηση που τους έφερνε ο ξένος από την Τραχίνα, γιατί αν οι Πέρσες έκρυβαν τον ήλιο, θα πολεμούσαν με σκιά. Λέγεται ότι διατύπωσε κι άλλες παρόμοιες φράσεις, χάρη στις οποίες θα μείνει αλησμόνητος.

227. Μετά τον Διηνέκη, τη μεγαλύτερη διάκριση κέρδισαν δύο Σπαρτιάτες αδελφοί, ο Αλφεός κι ο Μάρωνας, γιοι του Ορσιφάντη. Από τους Θεσπιείς, αυτός που κατέκτησε τη μεγαλύτερη δόξα ήταν κάποιος Διθύραμβος, γιος του Αρματίδη.

228. Οι νεκροί τάφηκαν εκεί όπου έπεσαν και, μαζί τους, όσοι είχαν σκοτωθεί προτού διατάξει ο Λεωνίδας τα υπόλοιπα στρατεύματα να φύγουν από το πέρασμα. Πάνω στον τάφο τους υπάρχει μια επιγραφή που τιμάει ολόκληρη τη δύναμη:
Τέσσερις χιλιάδες άνδρες από τη γη του Πέλοπα αντιμετώπισαν κάποτε εδώ τρία εκατομμύρια εχθρούς.

Αυτό το επίγραμμα ήταν για όλους. Οι Σπαρτιάτες έχουν μια ειδική επιτάφια επιγραφή, που λέει:

Ξένε, πήγαινε πες στους Σπαρτιάτες ότι εδώ είμαστε θαμμένοι υπακούοντας στους νόμους τους.

Για τον μάντη Μεγιστία υπάρχει η ακόλουθη επιγραφή:

Εδώ είναι θαμμένος ο ένδοξος Μεγιστίας, που, όταν οι Μήδοι πέρασαν τον ποταμό Σπερχειό, τον σκότωσαν.

Ένας μάντης, που, αν και γνώριζε πως ο θάνατος ερχόταν, δε θέλησε να εγκαταλείψει τον βασιλιά της Σπάρτης. Οι κολόνες με τις επιτάφιες επιγραφές στήθηκαν προς τιμή των νεκρών από τους Αμφικτύονες, ενώ το επίγραμμα για τον μάντη Μεγιστία ήταν έργο του Σιμωνίδη, γιου του Λεωπρέπη, που το έγραψε για να τιμήσει τον φίλο του.

Στο πλήθος των 300+700 του Λεωνίδα δέον να προστεθούν και οι 300 είλωτες - ένας για κάθε Όμμοιο.
*Όμμοιοι ονομάζονταν οι πολίτες της Σπάρτης. Επαγγελματίες πολεμιστές-γαιοκτήμονες.

*Στις εκστρατείες σε κάθε όμμοιο αντιστοιχούσε ένας Είλωτας. Τον συνόδευε στην πορεία, κρατώντας την ασπίδα του. Του έστηνε την σκηνή και γενικώς τον υπηρετούσε, μιας και στους Ομμοίους απαγορεύονταν κάθε χειρωνακτική - μη πολεμική - εργασία. Κατά τη διάρκεια της μάχης, οι Είλωτες αυτοί συγκροτούσαν σώμα πελταστών - ελαφρό πεζικό - που μάχονταν επικουρικά προς την φάλαγγα των ομμοίων.

* Στις Θερμοπύλες στήθηκαν 4 μνημεία.
1. Του Λεωνίδα
2. των 298 Ομμοίων
3. των 300 Ειλώτων
4. των 700 Θεσπιέων

* 298 ήσαν οι νεκροί επί του Πεδίου της μάχης। Ο 299ος - κατά τον Ηρόδοτο - εστάλη να συνοδεύσει τον τραυματία 300ο πίσω στον Ισθμό। Ολιγώρησε όμως, ενώ ο τραυματίας υπέκυψε, και γι αυτό έζησε μέσα στην περιφρόνηση. Πολέμησε εθελοντικά και Ηρωικότατα στις Πλαταιές, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να ξεπλύνει την ντροπή που τον συνόδευσε μέχρι τον θάνατό του!

Πηγές.

http://eistorias.wordpress.com/http://www.egolpion.com/thermopules.el.अस्प्क्स

http://www.egolpion.com/thermopules.el.aspx

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ"

ΒΡΟΧΗ ΑΣΤΕΡΙΩΝ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Μια εντυπωσιακή βροχή από «πεφταστέρια» θα κορυφωθεί αργά το βράδυ της Παρασκευής 12 Αυγούστου και τα χαράματα του Σαββάτου 13 Αυγούστου, στο νυχτερινό ουρανό του βορείου ημισφαιρίου -και της Ελλάδας. Πρόκειται για τους διάττοντες Περσείδες, που συνήθως πέφτουν με ρυθμό περίπου 100 την ώρα, με βάση τα στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετεώρων (ΙΜΟ) από παρατηρήσεις προηγουμένων ετών.
Όσοι ξενυχτήσουν, θα έχουν την ευκαιρία -καιρού επιτρέποντος- (και βέβαια μακριά από την φωτορύπανση των πόλεων) να δουν το θεαματικό αστρονομικό φαινόμενο, αν και φέτος η παρατήρηση θα δυσκολευτεί από το γεγονός ότι ο νυχτερινός ουρανός θα είναι ιδιαίτερα φωτεινός λόγω της πανσελήνου της 13ης Αυγούστου, με συνέπεια μόνο τα πιο φωτεινά μετέωρα να γίνουν ορατά. Εκτιμάται ότι, με καλές συνθήκες, γύρω στα 15-30 μετέωρα ανά ώρα θα είναι ορατά.
Οι Περσείδες θεωρούνται από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων μέσα στο χρόνο, καθώς τα «πεφταστέρια» τους είναι κατ’ εξοχήν γρήγορα και φωτεινά, συχνά με μακριές πύρινες «ουρές». Εμφανίζονται σε όλα σχεδόν τα σημεία του ουρανού και όχι σε ένα συγκεκριμένο μόνο, μολονότι αρχικά φαίνονταν να προέρχονται από την περιοχή του αστερισμού του Περσέα, από όπου πήραν και το όνομά τους, σήμερα η προέλευσή τους φαίνεται πια μάλλον να είναι η Κασσιόπεια.
Τα συγκεκριμένα μετέωρα αρχίζουν σε αραιή μορφή να πέφτουν κάποια στιγμή τον Ιούλιο, πυκνώνουν σταδιακά και διαρκούν σχεδόν έως το τέλος του Αυγούστου, με αποκορύφωμα φέτος στις 12 - 13 Αυγούστου। Όσο πιο κοντά στο χάραμα, τόσο πιθανότερο είναι να δει κανείς τα συγκεκριμένα «πεφταστέρια»।
Πηγές.
http://tvxs.gr/

http://enneaetifotos.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΒΡΟΧΗ ΑΣΤΕΡΙΩΝ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ"

ΧΗΜΙΚΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ-ΣΟΚ: Η Τουρκία έχει χημικά όπλα και τα χρησιμοποιεί!

 Για πρώτη φορά η Τουρκία ομολογεί εμμέσως πλην σαφώς ότι κατέχει χημικά όπλα και ότι τα έχει χρησιμοποιήσει κατά των Κούρδων ανταρτών. Μάλιστα, σύμφωνα με πέντε Γερμανούς βουλευτές που κατήγγειλαν το θέμα στην Βουλή, υπεύθυνος γα την χρησιμοποίηση των όπλων ήταν ο νυν Αρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Νετζντέτ Οζέλ, (γνωστός και ως "μακελάρης των Κούρδων) ο οποίος το 1999 ως επικεφαλής ειδικής μονάδας του τουρκικού Στρατού επιτέθηκε στην στην Σιλόπη του νομού Σιρνάκ, με χημικά όπλα σε μονάδες του ΡΚΚ που δρούσαν στην περιοχή.

Οι Γερμανοί βουλευτές κατέθεσαν στην γερμανική Βουλή και σχετικό βίντεο που είχε δείξει το κουρδικό κανάλι Roj TV όπου ο - κατ'αυτούς - Νετζντέτ Οζέλ δίνει εντολές για εκτόξευση αερίων σε Κούρδους αντάρτες.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ το τουρκικό Επιτελίο εξέδωσε διάψευση για την παρουσία του Νετζντέτ Οζέλ στην συγκεκριμένη επιχείρηση, δεν αρνήθηκαν ότι η επιχείρηση στην οποία εξοντώθηκαν πολλοί Κούρδοι αντάρτες, έγινε με χημικά όπλα! Και πως θα μπορούσαν άλλωστε αφού φαίνεται καθαρά στο βίντεο (το οποίο είναι βέβαιο ότι το διέρρευσαν οι κεμαλικοί) ότι ο τουρκικός Στρατός κάνει χρήση βλημάτων που έχουν κεφαλή με χημικές ουσίες, των οποίων η κατηγορία δεν διευκρινίζεται.
Έτσι το μεν τουρκικό Γενικό Επιτελείο αναφέρει πως "Το άτομο που φαίνεται στο βίντεο δεν είναι ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου και η φωνή που ακούγεται να δίνει εντολές δεν είναι δική του", αλλά δεν αρνούνται ούτε την γνησιότητα του βίντεο, ούτε την ύπαρξη χημικών όπλων στο τουρκικό οπλοστάσιο! Ο Διευθυντής του τομέα επικοινωνίας του Γενικού Επιτελείου υποστράτηγος Ταγιάρ Σουνγκού εξέδωσε την σχετική ανακοίνωση για το θέμα.

Με βάση την ανακοίνωση του HPG BİM, (στρατιωτικός σκέλος ΡΚΚ) ο τουρκικός στρατός στις 4 Απριλίου 2011, διεξήγαγε στρατιωτική επιχείρηση σε περιοχές ανάμεσα στο Ντέρσιμ και στο Μπίνγκιολ. Στην ανακοίνωση αναφέρεται πως "ενώ γινόταν πολλές ενέδρες στα στενά Κεβότ και Τιρσίκ, κατά την διάρκεια των αεραποβάσεων, ελικόπτερα τύπου Κόμπρα έριξαν πολλές ρουκέτες. Μετά από τον βομβαρδισμό ρίφθηκε υλικό που μυρίζει μέντα, δημιουργεί ναυτίες που εξουδετέρωναν τους μαχητές και προκαλούσαν εγκαύματα στον φάρυγγα".

Δηλαδή έχουμε ρίψη χημικών από επιθετικά ελικόπτερα ΑW-1W Cobra (φωτό)! Το ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν και από το τακτικό βλήμα επιφανείας-επιφανείας Yildirim, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο...
Η ύπαρξη χρημικών όπλων και η επιχειρησιακή τους ετοιμότητα στον τουρκικό Στρατό, αποτελούσαν ανέκαθεν ένα μυστήριο για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και τις υπηρεσίες πληροφοριών. Υπήρχαν πηγές που διαβεβαίωναν ότι υπάρχουν χημικά όπλα (στην δεκαετία του '70 αναφέρονταν μία ουσία στην οποία είχε δοθεί η κωδική ονομασία "κίτρινη βροχή"), αλλά βέβαια ποτέ δεν είχε υπάρξει κάποιο ντοκουμέντο όπως τώρα και πολύ περισσότερο δεν είχαν αρνηθεί οι Τούρκοι την ύπαρξη χημικών όπλων και μαλιστα την χρήση τους σε επιχειρήσεις, όπως σύνέβη τώρα.
Η επιβεβαίωση της ύπαρξης χημικών όπλων σε επιχειρησιακή κατάσταση στον τουρκικό Στρατό και πιθανότητα και στην Αεροπορία, όπως προείπαμε, πιθανολογείτο, αλλά με τα χρόνια οι πληροφορίες ήταν όλο και λιγότερες και αυτή την στγιμή, παρά το γεγονός ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια σκούντο οι δυνάμεις του Α.Αιγαίου σε χρήση αντιασφυξιογόνων προσωπίδων, αυτή την στιγμή ουδείς ασχολείται με την χημική απειλή από την Τουρκία.
Περιττό να σημειώσουμε τι θα σήμαινε η χρήση χημικών όπλων σε μία επίθεση ειδικά σε νησί, όπου οι δυναότητες ελιγμών είναι περιορισμένες: Ακόμα και σε προετοιμασμένα στρατεύματα η επιχειρησιακή αποτελεσματικότητά τους που η αποτελεσματικότητά τους είναι μικρή και και πάλι ο δυσμενής ψυχολογικός αντίκτυπος στον αμυνόμενο είναι μεγάλος. Πόσο μάλλον όταν ο μεν αμυνόμενος είναι παντελώς απροετοίμαστος, ο δε επιτιθέμενος, εκπαιδευμένος στην χρήση τους...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr



.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΧΗΜΙΚΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ"

Συνέντευξη Ν.Λυγερού για ημερίδα τοποστρατηγικής στο Καστελλόριζο

Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού
στην ραδιοφωνική εκπομπή "Αφύλακτη διάβαση"
με τον Μίκη Κασάπη
Τρίτο Πρόγραμμα ΡΙΚ
11/08/2011

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Συνέντευξη Ν.Λυγερού για ημερίδα τοποστρατηγικής στο Καστελλόριζο"

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – Τάσος Ισαάκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

.

.

.

Ο Τάσος Ισσάκ δολοφονείται σε ηλικία 24 ετών (1972 - 1996)

Η στιγμή της δολοφονίας του Τάσου Ισαάκ.

Ο Τάσος Ισσάκ (1972 – 11 Αυγούστου 1996) ήταν Κύπριος που δολοφονήθηκε σε διάρκεια αντικατοχικής διαδήλωσης στην περιοχή της νεκρής ζώνης, στη Δερύνεια της επαρχίας Αμμοχώστου.

Το 1996 η Kυπριακή Oμοσπονδία Mοτοσικλετιστών οργάνωσε αντικατοχική πορεία με αφετηρία το Βερολίνο και τερματισμό την κατεχόμενη Κερύνεια. H πορεία ξεκίνησε στις 2 Aυγούστου του 1996 από την πύλη του Βανδεμβούργου στο Βερολίνο. Oι μοτοσικλετιστές ακολούθησαν μια μεγάλη διαδρομή μέσα από χώρες της Eυρώπης για να καταλήξουν στην Kύπρο στις 10 Αυγούστου. Στην πορεία συμμετείχαν και ξένοι μοτοσικλετιστές.

Στις 11 Aυγούστου επτά χιλιάδες μοτοσικλετιστές θα πραγματοποιούσαν την αντικατοχική πορεία προς την Kερύνεια. Η Τουρκική κατοχική δύναμη απειλούσε ότι θα άνοιγε πυρ και αυτό ανησυχούσε τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Aπό την 1η Aυγούστου η πορεία απασχολούσε το Eθνικό Συμβούλιο και τα άλλα σώματα της κυβέρνησης. Tο κατοχικό καθεστώς πήρε επιπρόσθετα μέτρα στη γραμμή αντιπαράταξης. Παράλληλα, είχαν δοθεί εντολές να πυροβολούνται όσοι επιχειρούσαν να περάσουν στα κατεχόμενα.

Ο συνάνθρωπος αυτός ονομαζόταν Τάσος Ισαάκ

Oι μοτοσικλετιστές αρχικά φαίνονταν αποφασισμένοι να πραγματοποιήσουν την πορεία και να φθάσουν τελικά στην Kερύνεια, προβάλλοντας παράλληλα τη θέση ότι δεν είχαν πρόθεση να συγκρουστούν ούτε με την Aστυνομία, αλλά ούτε και με τα Hνωμένα Έθνη και ότι η πορεία τους ήταν ειρηνική. Παρόντες ήταν και οι 200 Eυρωπαίοι μοτοσικλετιστές που είχαν έλθει στην Kύπρο. Ωστόσο, μετά από συνάντηση που είχε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Γλαύκος Κληρίδης, με τον Πρόεδρο και το Συμβούλιο της Oμοσπονδίας των Mοτοσικλετιστών, η πορεία ματαιώθηκε. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος της ομοσπονδίας, Γιώργος Xατζηκώστας, σύμφωνα με ό,τι του είχε αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Κύπρος ετίθετο σε κίνδυνο με προέλαση των Tούρκων. Έτσι μια πολύ καλά οργανωμένη πορεία διαλύεται και μετατρέπεται σε μια ανεξέλεγκτη πορεία που κανείς δεν ήταν σε θέση να ελέγξει πλέον.

H κατάσταση ξέφυγε από τα οργανωμένα πλαίσια. Oι μοτοσικλετιστές άρχισαν να κινούνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Tα πρώτα μικροεπεισόδια σημειώθηκαν στο ΣOΠAZ, στη Λευκωσία. Oι διαδηλωτές πέρασαν στη νεκρή ζώνη. Oι κατοχικές δυνάμεις άναψαν φωτιά για να τους απομακρύνουν. Στη Δερύνεια η κατάσταση ήταν χειρότερη, αφού άρχισαν οι συγκρούσεις για να εξελιχθούν στη συνέχεια σε δραματικές. Mοτοσικλετιστές και άλλοι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους ένοπλες στρατιώτες της κατοχικής δύναμης αλλά και οργανωμένους Τούρκους και Τουρκοκύπριους αντιδιαδηλωτές που περιελάμβαναν και οργανωμένες ομάδες των γκρίζων λύκων.

O Tάσος Iσαάκ, στην προσπάθεια του να βοηθήσει έναν άλλον Eλληνοκύπριο, τον οποίο κτυπούσαν οι Tούρκοι, δέχθηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα. Γύρω του μαζεύτηκαν μεγάλος αριθμός Τούρκων και Τουρκοκύπριων αντιδιαδηλωτών καθώς και μέλη της λεγόμενης αστυνομίας του ψευδοκράτους και άρχισαν να τον κτυπούν επανειλημμένα με πέτρες, ρόπαλα, λοστούς. Mέλη της Eιρηνευτικής Δύναμης παρακολουθούσαν αμέτοχοι. Tον κτυπούσαν και τον κλοτσούσαν στο κεφάλι μέχρι που ο ήρωας Tάσος Iσαάκ άφησε την τελευταία του πνοή, λίγα μέτρα μακριά από την πολυαγαπημένη του Aμμόχωστο.

Kαθοδηγητής της δολοφονικής δράσης εναντίον του Tάσου Iσαάκ φέρεται να ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα κατεχόμενα, Mεχμέτ Aρσλάν. Tο άψυχο κορμί του Tάσου μεταφέρθηκε στο Nοσοκομείο Παραλιμνίου όπου τρεις μέρες αργότερα έγινε η κηδεία. O Tάσος Iσαάκ, 24 χρονών, από το Παραλίμνι, εγκαταλείπει σύζυγο, γονείς και αδελφές. H γυναίκα του ήταν έγκυος και στις 17 Σεπτεμβρίου 1996 έφερε ένα πανέμορφο κοριτσάκι που πήρε το όνομα του.

Στις 24 Ιουνίου 2008 το ευρωπαϊκό δικαστήριο βρήκε ένοχη την Τουρκία για την δολοφονία Σολωμού και Ισαάκ. Σύμφωνα με το δικαστήριο η Τουρκία είναι ένοχη για την παραβίαση του 2ου άρθρου της ευρωπαϊκής συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα γιατί δεν έγινε καμία έρευνα για να βρεθούν για τον θάνατο του. Επίσης εκδίκασε χρηματική αποζημίωση στην οικογένεια του Ισαάκ.

Πηγή.
http://eistorias.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – Τάσος Ισαάκ"

Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση.

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου 2011 στην σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ναυαρχίδας του σουηδικού τύπου, και περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα αντικειμενικά, κόντρα στην κυρίαρχη προπαγάνδα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ (και των σουηδικών ΜΜΕ δυστυχώς μεταξύ αυτών).

Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση. Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.
Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιόνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος;
Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες; Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο όριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι; Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Έλληνας αυτή τη στιγμή.

Έχω μόλις επιστρέψει από την Ελλάδα. Σε μία χώρα που βρίσκεται σε κρίση επικρατεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Μια καχεξία και απελπισία, αναμεμιγμένη με την πολιτική αφύπνιση που ακολουθεί μεγάλα γεγονότα και προκαλεί ευφορία. Ξαφνικά, οι χαμηλοί μισθοί και η δυσκολία πληρωμής των λογαριασμών, από ατομικό πρόβλημα του καθενός, απέκτησαν κοινό πολιτικό περιεχόμενο. Ορισμένοι σκέφτονται να μεταναστεύσουν. Άλλοι να ρίξουν την κυβέρνηση. Μια αναγκαία αντιασφυξιογόνα μάσκα κρέμεται σε πολλά σπίτια, ως ανάμνηση των διαδηλώσεων

των 28 και 29 Ιούνη, οπότε το κοινοβούλιο υπερψήφισε το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα. Δεν νομίζω ότι έχω βρεθεί παλιότερα σε χώρα όπου όλοι μα όλοι που συνάντησα να συμφωνούν. Είναι όλοι αγανακτισμένοι με το ευρώ, με τη Γερμανία, με την κυβέρνησή τους και με τους εαυτούς τους που την ψήφισαν. Ύστερα από μια βδομάδα στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι αν ήμουν Ελληνίδα, θα ήμουν κι εγώ αγανακτισμένη.
Αυτά που μαθαίνουμε για την Ελλάδα από τις σουηδικές εφημερίδες είναι πάνω κάτω ότι οι Έλληνες δουλεύουν πολύ λίγο και αμείβονται πολύ καλά. Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας μας, Άντρες Μπόρι, έχει δηλώσει ότι <<οι Έλληνες βγαίνουν στη σύνταξη στα 40>>. Στο άρθρο <<Ερωτήσεις και Απαντήσεις για την Ελλάδα>> της 17/6 στην Dagens Nyheter γραφόταν ότι οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατακόρυφα>>.
Η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ έκανε έκκληση στους Έλληνες να δουλεύουν περισσότερο και να μην κάνουν τόσο πολύ καιρό διακοπές.
Όλααυτά καρυκευμένα με τη συνηθισμένη μπούρδα περί ενός τεράστιου και μη αποτελεσματικού κράτους. Τώρα θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση και θα τους δανείσει ακόμα περισσότερα χρήματα, αυτό θα μπορούσε να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα, άρα γιατί διαμαρτύρονται;
Τι τραγικός αχταρμάς παραπληροφόρησης! Και τι τραγική έλλειψη αλληλεγγύης προς μία χώρα που οφείλουμε τώρα να υποστηρίξουμε! Οι Έλληνες εργάζονται τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη - 42 ώρες τη βδομάδα σύμφωνα με τη Eurostat, την στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα είναι 803 ευρώ. Το πραγματικό όριο ηλικίας δεν είναι τα 40 χρόνια, όπως ισχυρίζεται ο Άντερς Μπόρι, αλλά τα 61,4.
Πρόκειται δηλαδή για έναν από τους πιο σκληρά εργαζόμενους και ταυτόχρονα πιο χαμηλά αμειβόμενους λαούς της Ευρώπης. Όμως έχουν μια χώρα που εξαρτάται από τον τουρισμό και όχι από κάποια αμιγώς δικιά της μεγάλη παραγωγή. Και μια χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο. Όπου ο κόσμος δεν εμπιστεύεται το κράτος ενώ το κράτος δεν παρέχει στους πολίτες του ούτε τις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες. Και το οποίο, ως επιστέγασμα όλων, βρίσκεται στη θηλιά του ευρώ.
Κάθε εθνικό νόμισμα μπορεί να παρομοιαστεί με ένα ρούχο. Κάθε χώρα φορούσε μέχρι πρότινος το ρούχο που της ταίριαζε. Μπορούσε να το στενέψει και να το φαρδύνει αν ήταν ανάγκη. Για παράδειγμα, μπορούσε να υποτιμήσει το νόμισμά της σε περίοδο κρίσης, ή να αυξομειώνει τα επιτόκια ανάλογα με τι ανάγκες της.
Όταν όμως εισήχθη το ευρώ, όλες οι χώρες έπρεπε ξαφνικά να φορέσουν τα ίδια ρούχα. Μόνο που τα μέτρα των ρούχων πάρθηκαν για να ταιριάζουν σε ορισμένες μόνο χώρες - όπως τη Γερμανία και τη Γαλλία. Για άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα, το εν λόγω κουστούμι δεν ταίριαζε.

Η Ελλάδα κυβερνάται για δεκαετίες από δύο <<δυναστείες>> - τη συντηρητική Νέα Δημοκρατία και το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ, με δύο οικογένειες στην κορυφή, μία στο κάθε κόμμα. Και οι δύο κυβερνήσεις έχουν πάρει μεγάλα δάνεια, αλλά λίγοι ξέρουν τι δρόμο πήραν τα χρήματα των δανείων. Πολλά από αυτά έχουν εξαφανιστεί στη διαφθορά και σε σκοτεινά συμβόλαια. Λέγεται ότι η κατασκευή ενός δρόμου στην Ελλάδα κοστίζει πολύ περισσότερο απ' ότι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς παρεμβάλλονται πάρα πολλοί μεσάζοντες.
Ο λαός δεν θέλει να πληρώνει φόρους μιας και δεν παίρνει τίποτα ως ανταπόδοση από το κράτος. Ένα μεγάλο μέρος των φορολογικών εσόδων πηγαίνει στη στήριξη μιας κρατικής γραφειοκρατίας που υπάρχει για να εξυπηρετεί μόνο τον εαυτό της. Ταυτόχρονα οι βασικές κοινωνικές υπηρεσίες αποτελούν πονεμένη ιστορία για τον κόσμο. Ένας ασθενής πρέπει να πληρώσει φακελάκι στο γιατρό για να τον φροντίσει, ενώ οι Έλληνες μαθητές χρειάζονται ιδιαίτερα μαθήματα για να ανταποκριθούν στις σχολικές εξετάσεις. Και μέσα σ' όλα αυτά, ήρθε η

οικονομική κρίση το 2008. Η Ελλάδα, η οικονομία της οποίας εξαρτάται από τον τουρισμό, επλήγη ακόμα πιο σκληρά.
Υπό άλλες συνθήκες, η κυβέρνηση θα μπορούσε να υποτιμήσει το εθνικό νόμισμα για βγει η χώρα από την κρίση. Όμως μετά την εισαγωγή του ευρώ, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Η Ελλάδα περιορίζεται από το κουστούμι της το οποίο δεν μπορεί να βγάλει. Κι έτσι το κουστούμι καταστρέφεται - μόνο που αυτό δεν επιτρέπεται να συμβεί, καθώς το ίδιο φοράνε και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι προτιμότερο λοιπόν να πετσοκοφτεί αυτός που το φοράει.
Αυτό ονομάζεται <<εσωτερική υποτίμηση>> και σημαίνει απλά ότι αντί να υποτιμηθεί η αξία του νομίσματος περικόπτεται το εισόδημα του λαού. Κατ' απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι Έλληνες κρατικοί γραφειοκράτες έβαλαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο. Οι μισθοί θα συμπιεστούν και μεγάλα τμήματα γης θα ιδιωτικοποιηθούν. Παραλίες, αεροδρόμια, εθνικές οδοί και κατά το ήμισυ όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις θα ξεπουληθούν. Στην πλατεία Συντάγματος κυκλοφορεί μια φήμη ότι η Ακρόπολη θα εξαγοραστεί από μια γερμανική εταιρεία.

Έμενα στο σπίτι κάποιων νέων που ανήκουν στη <<γενιά των 700 ευρώ>>. Σύντομα θα μεταμορφωθούν στη <<γενιά των 500 ευρώ>>. Είναι στην ηλικία μου - 30 χρονών και πάνω - όχι τόσο νέοι τελικά, όπως νιώθουν πιο νέοι απ' ότι είναι καθώς ακόμα αναρωτιούνται τι θα κάνουν στο μέλλον. Κανείς τους δεν έχει παιδιά. Το να κάνουν παιδιά είναι κάτι αδιανόητο γι' αυτούς. Είναι μορφωμένοι, έχουν πολλά χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών στο ενεργητικό τους, όμως δουλεύουν ευκαιριακά ως διακοσμητές γάμων. Ο ασφαλέστερος τρόπος να βρουν μια σταθερή

δουλειά ήταν παλιότερα δια μέσου του κράτους, όμως αυτό πρόκειται τώρα να αλλάξει. Η κατάσταση αυτή δεν είναι εντελώς άγνωστη· το ίδιο ισχύει για τη γενιά μας σε όλη την Ευρώπη. Μόνο που στην Ελλάδα συμπιέζονται επιπλέον οι μισθοί μέχρι το κατώτερο όριο, με πρόσχημα την κρίση.

Στην πλατεία Συντάγματος διοργανώνεται κάθε απόγευμα συνέλευση. Όταν βρέθηκα εκεί στα μέσα του Ιούλη, ο αρχικός ενθουσιασμός είχε κάπως υποχωρήσει. Οι συμμετέχοντες δεν ήταν πια χιλιάδες, παρά εκατοντάδες. Ο καθένας μπορούσε να πάρει το λόγο και να μιλήσει ενώ τα θέματα ήταν διάφορα: από προτάσεις για γενική απεργία μέχρι εκκλήσεις να μην κλέβονται αντικείμενα από τους συγκεντρωμένους στην πλατεία. Ορισμένες ελληνικές λέξεις στριφογυρίζουν επίμονα στο μυαλό μου. Μία από αυτές είναι ο <<Ισημερινός>>, που Σημαίνει Εκουαδόρ. Ο

πρόεδρος του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορέα, ήταν ένας μεγάλος ήρωας για την πλατεία. Τρεις στους τέσσερις Έλληνες επιθυμούν η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα του Εκουαδόρ και της Αργεντινής: να κηρύξει στάση πληρωμών του χρέους. Ένας στους τέσσερις θέλει να φύγει η χώρα από το ευρώ. Αυτό που πρέπει να καταλάβει κανείς είναι ότι οι Έλληνες δεν είναι εξοργισμένοι με ένα αναγκαίο κακό - παρά με ένα μη αναγκαίο κακό.

Το πακέτο στήριξης που δόθηκε στην Ελλάδα δεν επιλύει την κρίση, παρά αναγκάζει τη χώρα να βυθιστεί βαθύτερα σ' αυτήν. Αντί να γίνουν επενδύσεις στην ύπαιθρο, να φτιαχτεί κάποια παραγωγή που να μην βασίζεται στον τουρισμό, να χτιστεί κράτος πρόνοιας και να γεμίσει ο λαός αισιοδοξία, περικόπτονται τα εισοδήματα του κόσμου. Το ΔΝΤ, διαβόητο για τις πολιτικές λεηλασίας του στον τρίτο κόσμο, τα μάζεψε και έφυγε από τη Λατινική Αμερική. Τώρα κατασπαράσσει τα άκρα της Ευρώπης. Θα το αφήσουμε αυτό να συμβεί;

Κάισα Έκις Έκμαν
Από http://www.antinews.gr/2011/08/10/117296/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση."

Η κασετίνα της Σταυρούπολης

Είναι φτιαγμένη από μπρούτζο και ασήμι, με ιδιαίτερα
προχωρημένη τεχνική ασφαλείας (εσωτερικές κλειδαριές)
και κατανομή χώρων με "ειδικά διαμερίσματα" για
γραφίδες.μελάνι κλπ.

Και τι δεν είχε ο κιβωτιόσχημος τάφος που βρέθηκε τη δεκαετία του ‘70 σε νεκροταφείο της οδού Ωραιοκάστρου στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης. Ήταν κατασκευασμένος από πλάκες πωρόλιθου και περιείχε την ταφή ενός άνδρα που χρονολογείται στα 325-300 π. Χ.

Τα υπολείμματα καύσης του νεκρού είχαν τοποθετηθεί μέσα σε ξύλινο κιβώτιο, πλούσια διακοσμημένο με χρυσά και επίχρυσα στοιχεία. Παρά το μικρό του μέγεθος, ο τάφος περιείχε πολλά πλούσια κτερίσματα, μερικά από τα οποία είναι μοναδικά στο είδος τους. Εκτίθενται σε προθήκες στο ισόγειο του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης και σύντομα (στο τέλος Σεπτεμβρίου) θα μεταφερθούν στο Παρίσι για τη μεγάλη έκθεση αρχαιολογικών ευρημάτων της Μακεδονίας στο Μουσείο του Λούβρου.

Ίσα που προλαβαίνει ο επισκέπτης (μετά τον Μάρτιο του 2012 θα επιστρέψουν) να δει το χρυσό στεφάνι με τα φύλλα μυρτιάς, σύμβολο θρησκευτικό και ταυτόχρονα υποδήλωση κοινωνικής τάξης και εξουσίας του περίεργου νεκρού, και μία πιο εντυπωσιακή (για την τεχνική της) κασετίνα - μελανοδοχείο.

Τι μπορεί να ήταν αυτός ο περίεργος νεκρός που συνοδεύτηκε από χρυσό στεφάνι, ασημένιο κάθισμα και μπρούτζινη κασετίνα με υπολείμματα μελανιού; Πολεμιστής; Λόγιος; Άρχοντας; Μάντης; Μάγος; Ολα μαζί; Κανείς δεν απαντά σαφώς...

Η αρωματική μυρτιά, ιερό φυτό της θεάς Αφροδίτης και σύμβολο της αθανασίας, υπήρξε η έμπνευση για το χρυσό στεφάνι του λόγιου - πολεμιστή - μάντη της Σταυρούπολης. Μέσα στο πλούσιο φύλλωμα, λεπτοί συρμάτινοι μίσχοι στηρίζουν δύο ειδών άνθη με σέπαλα και πέταλα, καθώς και ένα πλήθος από στήμονες. Στο κέντρο του στεφανιού, ένας σύνθετος κόμβος στηρίζει ένα κεντρικό κλαδί με οδοντωτά φύλλα και ένα διαφορετικό άνθος έξι πετάλων τα οποία ακόμη σώζουν κυανό σμάλτο!

Όσο για την αρχαία κασετίνα; Εχει μήκος 22,5 εκ. και διάμετρο της κλειστής θήκης της 5,5 εκατοστά. Είναι φτιαγμένη από μπρούντζο και ασήμι, με ιδιαίτερα προχωρημένη τεχνική ασφαλείας (με ειδικές εσωτερικές κλειδαριές) και κατανομή χώρων με ειδικά «διαμερίσματα» για γραφίδες, στερεά, μελάνι κ.λπ.

Αποτελείται από δύο αρθρωτά ημικυλινδρικά τμήματα που κλειδώνουν μεταξύ τους με γλωσσίδι στο μέσον. Στο δεξιό άκρο, κάθε ημικύλινδρος φέρει από ένα ημιδακτύλιο ώστε όταν ο κύλινδρος κλείνει να μπορεί από αυτούς να περάσει ένα κορδόνι ανάρτησης. Το πάνω μέρος του φέρει εσωτερικό αρθρωτό κάλυμμα που στερεώνεται μέσω προεξοχών στις εσωτερικές γωνίες, ανασηκώνεται με μικρή τοξωτή λαβή και ασφαλίζει με τρία γλωσσίδια.
Το κάτω τμήμα διαιρείται σε τρία άνισα «διαμερίσματα» από τα οποία το αριστερό καταλαμβάνει τα δύο τέταρτα του μήκους του κυλίνδρου και τα άλλα δύο από ένα τέταρτο. Το αριστερό «διαμέρισμα» έχει δικό του εσωτερικό αρθρωτό κάλυμμα με λαβή και δύο γλωσσίδια και το άνοιγμά του ενισχύεται με οριζόντιο έλασμα αλλά το εσωτερικό του παραμένει ενιαίο. Το μεσαίο «διαμέρισμα» έχει επίσης δικό του εσωτερικό αρθρωτό κάλυμμα, λαβή και γλωσσίδι. Ολα τα καλύμματα διακοσμούνται με επάργυρο στικτό πλαίσιο στις τρεις πλευρές. Στο τελευταίο δεξιά «διαμέρισμα» βρέθηκαν υπολείμματα μελανής ουσίας.

Η θήκη είναι κατασκευασμένη από τον χρυσίζοντα μπρούντζο (κράμα χαλκού με μεγάλο ποσοστό κασσίτερου) που συναντάται συχνά στη Μακεδονία και κάποια πλευρικά ελάσματα από χαλκό.

«Πρόκειται πιθανότατα για θήκη γραφής με “διαμερίσματα” για γραφίδες (άνω), στερεή γραφική ύλη - μελάνη (κάτω) και ενσωματωμένο μελανοδοχείο για την ανάμειξη της μελάνης με νερό (κάτω δεξιά)» σημειώνει η αρχαιολόγος κ. Ιγνατιάδου που επιμελείται και των νέων κειμένων που θα συνοδεύσουν το εντυπωσιακότατο εύρημα στην επικείμενη έκθεσή του στο Λούβρο.

Η δυνατότητά της να κλείνει την καθιστούσε ιδανική και για την περιέλιξη παπύρου γύρω από το κυλινδρικό της σώμα.


Πηγή: Εφημερίδα "Τα Νέα"

http://erroso.blogspot.com/2011/08/blog-post_7070.html#ixzz1UeKvWsVy

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η κασετίνα της Σταυρούπολης"