Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ - ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ - ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ - ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ - ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ - ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΣΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΜΑΘΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017


Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΖΑΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ή ΜΗΠΩΣ ΠΑΙΖΕΙ!!! 




Φίλοι μου αναλογιστείτε τη φαινομενικά αυτονόητη ιδέα πως το σύμπαν θα υπήρχε ακόμα και αν δεν βρισκόταν κανείς τριγύρω για να το βιώσει.
Πως ακόμα και όταν κλείνουμε τα μάτια μας ο κόσμος γύρω μας δεν περνάει στην ανυπαρξία, μόνο και μόνο για να υλοποιηθεί όταν τα ξανανοίξουμε.
Υποθέσεις σαν κι αυτές τις θεωρούμε κοινή λογική και είναι βαθιά ριζωμένες στο μυαλό μας.
Η φυσική όμως πήρε διαζύγιο από την κοινή λογική όταν πρωτοέπεσαν στην αντίληψή μας τα φαινόμενα της κβαντομηχανικής.
Πολύ χοντρικά, η ΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ μπορεί να χωριστεί σε τέσσερις κατηγορίες:
• Στην ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ, η οποία μελετάει αντικείμενα πολύ μεγαλύτερα από άτομα που κινούνται με πολύ μικρότερες ταχύτητες από του φωτός,
• στην ΣΧΕΤΙΚΙΣΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ, η οποία επεκτείνει την κλασική και μελετάει αντικείμενα που ταξιδεύουν με ταχύτητες συγκρίσιμες με αυτή του φωτός,
• στην ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ που καταπιάνεται με τις κινήσεις των ατόμων και των υποατομικών σωματιδίων και τέλος,
• στην ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΠΕΔΙΟΥ, η οποία, ενώνει την κβαντική και τη σχετικιστική μηχανική.
Η κβαντομηχανική όμως δεν είναι απλά η φυσική των μικροσκοπικών αντικειμένων, αλλά δίνει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της πραγματικότητας απ’ ότι η κλασική φυσική.
Για την ακρίβεια, θα μπορούσαμε να πούμε πως η κλασική φυσική είναι η κβαντομηχανική των μεγάλων αντικειμένων!
Ο όρος «κβάντο» προέρχεται από τα λατινικά και σημαίνει «πόσο».
Για παράδειγμα, το φωτόνιο είναι ένα κβάντο φωτός, δηλαδή η μικρότερη ποσότητα φωτός που μπορεί να υπάρξει.
Ορισμένα μεγέθη στην κβαντομηχανική είναι κβαντισμένα, δηλαδή μπορούν να πάρουν μόνο συγκεκριμένες τιμές.
Σκέψου πως βρίσκεσαι στην κουζίνα σου, κρατάς ένα ποτήρι και μπροστά σου είναι τρία ράφια.
Μπορείς να αφήσεις το ποτήρι πάνω σε οποιοδήποτε ράφι, αλλά δε μπορείς να το αφήσεις ανάμεσα από τα ράφια.
Έτσι και τα ηλεκτρόνια μέσα σε ένα άτομο μπορούν να βρίσκονται μόνο σε συγκεκριμένα ενεργειακά «ράφια», τα οποία ονομάζουμε ενεργειακές στάθμες.
Μπορούν να πηδούν από τη μία στάθμη στην άλλη άμα τους δώσουμε την κατάλληλη ενέργεια, αλλά δεν μπορούν να βρεθούν ανάμεσα από τις στάθμες.
Όλη η ουσία της κβαντομηχανικής συνοψίζεται στο γεγονός πως τα πάντα στο σύμπαν συμπεριφέρονται ταυτόχρονα ως κύματα και ως σωματίδια.
Το περίεργο με αυτό είναι πως αυτά τα δύο είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα.
Το κύριο χαρακτηριστικό των σωματιδίων είναι ότι περιορίζονται σε μια συγκεκριμένη περιοχή του χώρου σε αντίθεση με τα κύματα τα οποία είναι απλωμένα και βρίσκονται σε πολλά μέρη ταυτόχρονα.
Διαφορά επίσης υπάρχει και στο πως αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους.
Αν κοπανίσουμε δύο μπάλες αυτές απλά θα συγκρουστούν και θα αλλάξουν πορεία.
Τα κύματα όμως δεν συγκρούονται, απλά περνάνε το ένα μέσα απ’ το άλλο και δημιουργούν μεγαλύτερες κορυφές ή κοιλότητες ή αλληλοαναιρούνται.
Όλα αυτά μπορούμε να τα δούμε στην πράξη στο πείραμα των δύο σχισμών, στο οποίο έχουμε ένα τοίχωμα με δύο σχισμές και απέναντι μια οθόνη.
Αν αρχίσουμε να πετάμε πέτρες στο τοίχωμα, στην οθόνη θα έχουμε δύο κάθετες γραμμές από χτυπήματα ακριβώς απέναντι απ’ τις σχισμές.
Αν στείλουμε όμως ένα κύμα νερού στο τοίχωμα, αυτό θα διασπαστεί σε δύο νέα κύματα τα οποία θα συμβάλλουν και θα δώσουν στην οθόνη μια εικόνα συμβολής, με τη φωτεινότητα να αντιστοιχεί στην ένταση του συμβαλλόμενου κύματος, δηλαδή στο ύψος του νερού.
Τα ηλεκτρόνια είναι υποατομικά σωματίδια και μέχρι και σήμερα τα φανταζόμαστε ως πολύ μικρές μπίλιες.
Οπότε θεωρητικά, στο πείραμα των δύο σχισμών θα έπρεπε να δίνουν το ίδιο αποτέλεσμα με τις πέτρες.
Αλλά δεν το δίνουν!!
Αντί για δύο κάθετες γραμμές δίνουν μια εικόνα συμβολής, σαν κύματα.
Ανάμεσα από τις δύο σχισμές, εκεί που η οθόνη λογικά δεν θα έπρεπε να δείχνει τίποτα, φαίνεται να πέφτουν τα περισσότερα ηλεκτρόνια.
Το αποτέλεσμα αυτό φαινομενικά αψηφά τη λογική και αυτό είναι κομματάκι πρόβλημα.
Αν το σύμπαν δεν είναι συνεπές με τον εαυτό του δεν θα είχε κανένα νόημα να προσπαθούμε να το καταλάβουμε και οι Φυσικοί θα έμεναν χωρίς δουλειά.
Είναι φανερό λοιπόν ότι τα μικροσκοπικά πράγματα συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά απ’ ότι έχουμε συνηθίσει γι’ αυτό και χρειαζόμαστε ένα καινούργιο σετ κανόνων για να εξηγήσουμε τέτοιου είδους αποτελέσματα.
Το νέο αυτό σετ κανόνων είναι η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ!!
Πριν εκτελέσουμε το πείραμα των δύο σχισμών με ηλεκτρόνια, κάναμε δύο εμπειρικές υποθέσεις.
Η πρώτη ήταν πως επειδή το ηλεκτρόνιο μοιάζει με σωματίδιο όταν το παρατηρούμε αυτό συνεπάγεται ότι θα μοιάζει με σωματίδιο και όταν δεν το παρατηρούμε.
Τέτοιου είδους υποθέσεις είναι πολύ σημαντικές στην επιστήμη.
Θέλουμε να πιστεύουμε πως τα πειράματά που κάνουμε απλά αποκαλύπτουν την πραγματικότητα και όχι ότι την αλλάζουν ολοκληρωτικά.
Η κβαντομηχανική καταπατάει εντελώς αυτή την υπόθεση.
Όταν δεν το παρατηρούμε, η κβαντική φυσική μιλάει μόνο για κάτι που ονομάζεται «ΚΥΜΑΤΟΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΟΥ» και όχι για το ίδιο το ηλεκτρόνιο!!(βλ.στη σχετ.εικ.)
Η κυματοσυνάρτηση συμπεριφέρεται σαν ένα οποιοδήποτε κύμα αλλά το τι ακριβώς αναπαριστά είναι αμφιλεγόμενο.
Η επικρατέστερη άποψη λέει πως εκφράζει όλες τις πιθανότητες για το που μπορεί να βρεθεί το ηλεκτρόνιο.
Στο σημείο αυτό κλονίζεται και η δεύτερη υπόθεση που είχαμε κάνει.
Μας αρέσει να πιστεύουμε πως τίποτα στο σύμπαν δεν είναι εντελώς τυχαίο.
Αν μπορούσα να υπολογίσω όλες τις παραμέτρους που επηρεάζουν τη ρίψη ενός ζαριού, όπως με πόση δύναμη θα το πετάξω και υπό ποια γωνία ή σε τι επιφάνεια θα το πετάξω, θα μπορούσα να γνωρίζω με σιγουριά τι νούμερο θα φέρει.
ΤΑ ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΥΧΑΙΑ!!!!!!!!
Ακόμα και αν ρίχναμε τα ηλεκτρόνια στο τοίχωμα με τις ίδιες αρχικές συνθήκες κάθε φορά, είναι αδύνατο να γνωρίζουμε που ακριβώς θα πέσουν.
Το μόνο που μπορούμε να ξέρουμε είναι η πιθανότητα να πέσουν σε κάποιο σημείο.
Η κυματοσυνάρτηση λοιπόν, είναι ένα κύμα πιθανοτήτων.
Εκεί που η ένταση του κύματος είναι μεγαλύτερη είναι εκεί που το ηλεκτρόνιο έχει τη μεγαλύτερη πιθανότητα να βρεθεί.
Όταν λέμε δηλαδή πως τα σωματίδια συμπεριφέρονται σαν κύματα, δεν εννοούμε πως το ίδιο το σωματίδιο μετατρέπεται σε ένα εκτεταμένο αντικείμενο σαν κάποιου είδους σύννεφο που κυματίζει, αλλά ότι όλες οι πληροφορίες που μπορούμε να αντλήσουμε για το σωματίδιο, όπως για παράδειγμα η θέση ή η ταχύτητά του, προέρχονται από την κυματοσυνάρτησή του!!
Το περίεργο βέβαια είναι πως το σε ποια κατάσταση θα βρίσκεται ένα σωματίδιο όταν το μετρήσουμε είναι καθαρά θέμα πιθανοτήτων…
Αν κάτι δεν σου κάθεται καλά με αυτό, καλώς ήρθες στο κλαμπ!
Δεν είσαι μόνος.
Πάρα πολλοί μεγάλοι επιστήμονες δεν μπορούσαν να χωνέψουν με τίποτα αυτή την ερμηνεία της πραγματικότητας, συμπεριλαμβανομένου του ΑΪΝΣΤΑΙΝ ο οποίος είπε μια παραλλαγή της φράσης «Ο Θεός δεν παίζει ζάρια με το σύμπαν».
Είναι γνωστό ότι ο Einstein πίστευε ότι οι πιθανότητες που υπεισέρχονται στην κβαντομηχανική δεν είναι θεμελιώδεις.
Είναι αποτέλεσμα της ατελούς μας γνώσης.
Η κβαντομηχανική παρά τις αναμφισβήτητες επιτυχίες της – σύμφωνα πάντα με τον Einstein – δεν πρέπει να θεωρηθεί ως μια τελική θεωρία.
Θα πρέπει να συμπληρωθεί πιθανόν με την εισαγωγή κάποιων κρυμμένων μεταβλητών των οποίων η γνώση θα μας επιτρέψει να προβλέπουμε χωρίς απροσδιοριστία το αποτέλεσμα κάθε κβαντομηχανικού πειράματος.
Ο φημισμένος φυσικός πίστευε ότι κάποτε θα επιτευχθεί η «απο-κβαντομηχανοποίηση» του κόσμου και ο ντετερμινισμός θα επιστρέψει.
Αντιμετώπιζε τα φαινόμενα της κβαντομηχανικής σαν την τυχαία ρίψη ενός κέρματος.
Η αδυναμία μας να προβλέψουμε αν θα έρθει κορώνα ή γράμματα οφείλεται στο ότι δεν γνωρίζουμε όλους τους παράγοντες που επηρεάζουν την κίνηση του κέρματος (τρόπος ρίψης, διακυμάνσεις πυκνότητας του αέρα, ανωμαλίες εδάφους κλπ…).
Αν όλοι οι παράγοντες ήταν γνωστοί και διαθέταμε και έναν υπερυπολογιστή που θα έλυνε τις κλασικές εξισώσεις κίνησης, τότε θα μπορούσαμε να προβλέψουμε το αποτέλεσμα της ρίψης.
Ωστόσο οι προβλέψεις της κβαντικής θεωρίας έχουν αποδειχθεί ξανά και ξανά μέσω αμέτρητων πειραμάτων.
Μπορεί να μην την έχουμε καταλάβει απόλυτα, αλλά χωρίς αυτή δεν θα είχαμε ένα σωρό συσκευές που χρησιμοποιούμε καθημερινά όπως τα λέιζερ, οι μαγνητικοί τομογράφοι και οτιδήποτε χρησιμοποιείτε φίλοι μου αυτή τη στιγμή για να διαβάζετε αυτό το άρθρο!!!

Επιμέλεια παρουσίασης : Γιώργος Χαβαλές




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts with Thumbnails