ΑΔΩΝΙΑ - Θάνατος και Ανάσταση της Φύσης και του Ανθρώπου Πηγή: http://www.ellinikoarxeio.com/2012/04/adonia.html#ixzz1s0SzMOYn

John William Waterhouse: The Awakening of Adonis - 1900

Ο Άδωνις είναι ένας ηλιακός ήρωας που λατρεύτηκε σαν θεός στη αρχαία Ιωνία, στη Φοινίκη, στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Κάθε χρόνο πέθαινε και την άνοιξη ανασταινόταν, μαζί με τη φύση που την ίδια εποχή αναγεννιόταν.

Αλλά απ' ότι φαίνεται δεν ήταν ο μοναδικός. Την ίδια τύχη είχαν οι Ινδοί θεοί Κρίσνα και Βούδας Σακία, οι εσταυρωμένοι: Ιησούς ο Ναζωραίος, Ταμμούζ της Συρίας, Βιτόμπα του Τελιγκονέζε, Ιάω του Νεπάλ, Χεσούς των Κελτών Δρυιδών, Κετσακοάλτ του Μεξικό, Κουιρίνους της Ρώμης, ο Θούλις της Αιγύπτου, ο Ίντρα του Θιβέτ, ο Άττις της Φρυγίας, ο Κρίτε της Χαλδαίας, ο Μπάλι της ασιατικής Ορίσσα, ο Μίθρα της Περσίας, ο Έλληνας εσταυρωμένος Προμηθέας και ας μην ξεχνάμε τον Ιδαίο Δία της Κρήτης που κάθε χρόνο γιορταζόταν ο θάνατος και η ανάστασή του στα Κρητικά μυστήρια και τέλος τον Διόνυσο που πεθαίνει σαν Διόνυσος Ζαγρέας για να αναστηθεί σαν Διόνυσος Ελευθερέας, σωτήρας και ελευθερωτής των ώριμων ψυχών.

Πρόκειται λοιπόν για τον ίδιο μύθο που διατρέχει την παγκόσμια ιστορία καλυμμένος με διαφορετικά ονόματα.

Σε ότι αφορά τον Άδωνι ο μύθος μας παραδίδει τα εξής:

Ο Κινύρας βασιλιάς της Κύπρου, όταν κάποτε η κόρη του έφτασε σε ηλικία γάμου την ρώτησε ποιόν άντρα επιθυμεί να νυμφευθεί. Όμως η Μύρρα, «τιμωρημένη» απ' τη θεά Αφροδίτη για κάποιο ατόπημά της, είχε ήδη νιώσει στην καρδιά της άνομο έρωτα για τον ίδιο της τον πατέρα. Με τη βοήθεια της παραμάνας της μέθυσε τον Κινύρα και τον παρέσυρε στην ερωτική της κλίνη για δώδεκα ολόκληρες μέρες και νύχτες. Όταν ο Κινύρας συνήλθε από τη μέθη και συνειδητοποίησε την ανίερη ένωση με την ίδια του την κόρη, κυνήγησε τη Μύρρα για να τη σκοτώσει. Η Μύρρα έτρεξε μακριά για να γλυτώσει απ' το σπαθί του πατέρα της και κατέφυγε στα όρη. Εκεί η Αφροδίτη της δίνει τη λύτρωση μεταμορφώνοντάς τη στο φυτό σμύρνα. Όμως μέσα στα σπλάχνα της σάλευε ο καρπός της άνομης ένωσης με τον πατέρα της. Όταν το σπαθί την άγγιξε, ο κορμός του δέντρου άνοιξε στα δυο και ξεπετάχτηκε από μέσα ο Άδωνις, ενώ τα δάκρυα της Μύρρας μεταμορφώθηκαν σε μύρο ευωδιαστό.

Η Αφροδίτη έσπευσε να σώσει το μωρό και το παρέδωσε στις Νύμφες για να το αναθρέψουν. Στη συνέχεια το παρέδωσε μέσα σε Λάρνακα (εξ ου το όνομα της πόλης Λάρνακα της Κύπρου) στη Θεά Περσεφόνη για να ολοκληρώσει την ανατροφή του, με τη συμφωνία να της το παραδώσει όταν θα γινόταν δεκαοχτώ χρονών. Όταν η Περσεφόνη άνοιξε τη Λάρνακα θαμπώθηκε απ' το κάλλος και τη λάμψη του βρέφους και μυστικά αποφάσισε πως δεν θα τηρήσει τη συμφωνία.

Ο Άδωνις καθώς μεγάλωνε γινόταν όλο και πιο φωτεινός και πανέμορφος. Η Αφροδίτη ερωτεύτηκε το κάλλος του και ο λαμπερός Άδωνις λάτρεψε παράφορα την όμορφη θεά. Αλλά η Περσεφόνη αρνήθηκε να της τον δώσει πίσω και οι δύο θεές κατέληξαν στον πατέρα Δία για να λύσει τη διαφορά τους. Εκείνος έδωσε εντολή να μένει τέσσερις μήνες το χρόνο ο Άδωνις κοντά στην Περσεφόνη, τέσσερις μήνες κοντά στην Αφροδίτη και τους υπόλοιπους τέσσερις να διαθέτει το χρόνο του όπως επιθυμεί. Ο Άδωνις επέλεξε τους τέσσερις αυτούς μήνες να τους διαθέσει στην Αφροδίτη και στο θεϊκό ερωτά τους.

Οι δυο θεϊκοί εραστές ζούσαν τον περίλαμπρο έρωτά τους μέσα στα δάση μέχρι την αποφράδα εκείνη μέρα που ο αβροκόμης Άδωνις έπεσε νεκρός στη διάρκεια ενός κυνηγιού από το δάγκωμα κάποιου κάπρου. Από το αίμα που κύλησε απ' την πληγή του φύτρωσαν στη Μάνα Γη κόκκινα ρόδα και παπαρούνες.

Η Αφροδίτη έκλαψε και θρήνησε πικρά το νεαρό εραστή της. Απ' τα δάκρυά της ξεπήδησαν οι ανεμώνες. Με άφατο πόνο παρακάλεσε την Περσεφόνη να επιτρέψει στον Άδωνι να ανεβαίνει έξι μήνες στη γη. Η Περσεφόνη συμφώνησε κι από τότε ο Άδωνις έξι μήνες το χρόνο βρίσκεται στον Άδη και έξι μήνες κοντά στην αγαπημένη του, λυτρωμένος απ' το φάσμα του θανάτου.

Σε ανάμνηση του θανάτου και της ανάστασης του Άδωνι τελούνταν ετήσιες εορτές καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Οι γιορτές αυτές ήταν αλλού διήμερες, αλλού τριήμερες και σε κάποιες πόλεις εφταήμερες.

Οι πρώτες μέρες της γιορτής ήταν ημέρες πένθους και είχαν το όνομα «Αφανισμός». Λυσίκομες και γυμνόποδες γυναίκες περιέφεραν ομοίωμα του θεού, τελούσαν νεκρική τελετή και προσέφεραν στον αγαπημένο νεκρό, γλυκά από μέλι και λάδι, έρωτες και αγγεία όπου μερικές μέρες πριν είχαν σπείρει φακή, σιτάρι, κριθάρι, κεχρί και μαρούλια, τους επονομαζόμενους «Κήπους Αδώνιδος». Οι «κήποι» μετά το πέρας των δρώμενων τοποθετούνταν στις στέγες των σπιτιών, όπου αναπτύσσονταν γοργά με τη βοήθεια του ηλιακού φωτός. Καθ' όλη τη διάρκεια της πομπής έψαλλαν πένθιμους ύμνους τα λεγόμενα «αδωνίδια» με συνοδεία γίγγρας (είδος αυλού). Σπουδαίο δείγμα του τρόπου που θρηνούνταν ο Άδωνις, είναι ο «Επιτάφιος Αδώνιδος» του Βίωνος του Σμυρναίου, ένας θρήνος ηλικίας εικοσιενός αιώνων.

Στη συνέχεια οι γυναίκες πετούσαν το ομοίωμα του θεού σε λίμνες, πηγές ή ποτάμια. Μετά το πέρας των ημερών του θρήνου, γιόρταζαν την ανάσταση του θεού με ευωχία και οινοποσία, μέσα σε γενικό κλίμα χαράς. Οι αναστάσιμες ημέρες είχαν το όνομα «Εύρεσις».

Τα Αδώνια επιβιώνουν μέχρι τις μέρες μας στο θρήνο της Μ. Παρασκευής, στην Αναστάσιμη ακολουθία και σε όλα τα έθιμα που ο χριστιανισμός θέλησε να μας πείσει πως είναι δικά του: αναστάσιμα κεριά, κόκκινα αβγά (ορφικό σύμβολο), κουλούρια, σμύρνα που οι μάγοι πρόσφεραν στον Ιησού κλπ.

Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στην Ορφική παράδοση και τον αποσυμβολισμό που επιχειρείται μέσα απ' αυτή στα μυστήρια του Αδώνιδος, στα μυστήρια του θανάτου και της Ανάστασης.

Σύμφωνα με την Ορφική θεολογία, η περίοδος του χειμερινού ηλιοστασίου είναι η εποχή της γέννησης του Διονύσου Ζαγρέως, του ελευθερωτή των ανθρωπίνων ψυχών από τον Άδη. Μετά την χειμερινή τροπή ετελείτο η δεύτερη μύηση των Ορφικών (η πρώτη μύηση όπου αποκαλύπτονταν στον μυούμενο τα μυστικά της μάνας Γης, ετελείτο μετά την Φθινοπωρινή Ισημερία).

Ο χρόνος από τη δεύτερη μύηση μέχρι την Εαρινή ισημερία ήταν, κατά τους Ορφικούς, η περίοδος που έπρεπε ο μυούμενος να εκδηλώσει το σπόρο της Ορφικής ιδεολογίας, που είχε ριφθεί στην διάνοιά του.

Η Εαρινή ισημερία του ήλιου, κατά την οποία κυρίως ετελούντο και τα Αδώνια, συμβολίζει το θάνατο των παθών της τιτανικής φύσης της ανθρώπινης ψυχής και την πνευματική της αναγέννηση. Τότε ετελείτο η Τρίτη μύηση στα ορφικά μυστήρια. Οι Ορφικοί συμβόλιζαν την εαρινή ισημερία με το θάνατο (μεταμόρφωση) του Διόνυσου Ζαγρέως και την εκ νέου γέννησή του απ' τη φύση του Διός, ως Διονύσου του Άνθιου. Αυτός στην πορεία μεταμορφώνεται στο Διόνυσο τον Ελευθερέα, το σωτήρα και ελευθερωτή των ανθρώπινων ψυχών από τον Άδη της υλικής τους φύσης.

Είναι αυτή η θαυμάσια θέαση του κόσμου απ' την ορφική θεολογία, η γεμάτη ελπίδα και προσδοκία για πνευματική αναγέννηση των ανθρωπίνων ψυχών που τρέφονται στα ιερά νάματα της ελληνικής μυστηριακής παράδοσης, που μας δονεί στα κατάβαθα του είναι, καθώς καλά γνωρίζουμε πως υπάρχει δρόμος σωτηρίας. Ο δρόμος της επιστροφής στον μυστηριακό ορίζοντα που κατείχαμε και απωλέσαμε μαζί με την αλήθεια.


Ρέα Καραγιάννη

Βιβλιογραφία

Βίωνος: Επιτάφιος Αδώνιδος
Πλούταρχου: Βίοι Παράλληλοι, Νικίας
Στυλιανού Τάκα: Πυθαγόρειος Εσωτερισμός
Γ. Γρηγορομιχελάκη: Δεκαπέντε Εσταυρωμένοι και Αναστημένοι Σωτήρες
Γ. Σιέττου: Αδώνια Μυστήρια
Πηγή

Πηγή: http://www.ellinikoarxeio.com/2012/04/adonia.html#ixzz1s0SuSQj1

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΑΔΩΝΙΑ - Θάνατος και Ανάσταση της Φύσης και του Ανθρώπου Πηγή: http://www.ellinikoarxeio.com/2012/04/adonia.html#ixzz1s0SzMOYn"

Η Ευρώπη, το λιμάνι της Ανθρωπότητας

Του Νίκου Λυγερού

Μετάφραση από τα γαλλικά Βίκυ Τσατσαμπά

Επικρίνουμε συνεχώς την Ευρώπη σαν η γηραιά ήπειρος να ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος για τη σκέψη μας. Θεωρούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν κάνει αρκετά και ότι είμαστε σε μια κατάσταση κρίσης λόγω των αξιώσεών της που δεν μπορεί να υποστηρίξει. Πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει ακόμη κανένας κοινός παρονομαστής μεταξύ των κρατών μελών ως εάν το όραμά μας περιορίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Παρόλα αυτά είμαστε όλοι Ευρωπαίοι. Ή, ίσως, διαμέσου όλων αυτών, αποδεικνύουμε ότι είμαστε περισσότερο Ευρωπαίοι, τόσο καλλιεργημένοι είμαστε στη δημοκρατία που ξεχνάμε τις επιπτώσεις. Η Ευρώπη έχει διασχίσει τα χρόνια και έχει δώσει ένα όραμα στον κόσμο. Ενώ μερικοί δεν βλέπουν παρά μόνο τις αρνητικές πτυχές της αποικιοκρατίας και σπεύδουν να ξεχάσουν τις έννοιες τις τόσο θεμελιώδεις, όπως του Ελληνισμού και του ανθρωπισμού που εκπροσωπούν, παρόλα αυτά, τα δώρα σε όλη την ανθρωπότητα. Γιατί ξεχνούν τόσο εύκολα ότι αυτή η μικρή Ευρώπη είναι το μέρος από όπου ξεκίνησε η αναζήτηση άλλων ηπείρων; Εξερευνητές όπως ο Columbus, ο de Gama και ο Magellan δεν ήταν προπάντων Ευρωπαίοι; Και αν ακολουθήσουμε αυτή την ιδέα, πώς να μην δούμε στην Ευρώπη, αυτό το λιμάνι της Ανθρωπότητας, από όπου φεύγουμε και όπου επιστρέφουμε; Διότι η Ευρώπη δεν είναι Τροία, αλλά το νησί της Ιθάκης. Επειδή η Ευρώπη δεν είναι ο Τρωικός πόλεμος, αλλά η Οδύσσεια. Καθορίζεται από το ταξίδι της επιστροφής στις πατρίδες μετά την εξερεύνηση του κόσμου. Είναι επομένως ένα ακίνητο χρονικό ταξίδι μέσα στο χώρο και γι’ αυτό είναι διαχρονική. Και όμως εάν η Ευρώπη υπάρχει ως ένα όριο, δεν είναι εξαιτίας των συνόρων αλλά της ίδιας της γης, της γης διαμέσου του βουνού αλλά και της θάλασσας. Πράγματι το όριο καθορίζεται από τον Καύκασο και τον Μύθο του Προμηθέα, από τον ωκεανό της ανακάλυψης, από την θάλασσα μας, τη Μεσόγειο Θάλασσα και το βόρειο σέλας, το φως του λευκού. Τίποτα σε αυτό δεν είναι τεχνητό και όλα είναι σύμβολα όπως και αυτή η λέξη. Είμαστε στην Ευρώπη μονοχρωματικές ψηφίδες και ακόμα και αν αυτές είναι μικρές, παραμένουν αμετάβλητες παρά τις κακοκαιρίες και τις δυσκολίες, παρά τα βάσανα και τα μαρτύρια. Παρόλα αυτά όλη αυτή η ποικιλομορφία, είναι ακριβώς ο πλούτος μας. Εντός των ορίων του φωτός, η Ανθρωπότητα και ο Χρόνος ζουν στην Ευρώπη, χάρις στην αποδοχή της διαφορετικότητας, και αυτή η διαφορά κάνει τη διαφορά. Εν συνεχεία, μέσω της Ένωσης μας, είμαστε σε θέση να παράγουμε ένα από τα ωραιότερα ψηφιδωτά στον κόσμο. Ένα ψηφιδωτό πολυχρωματικό που οφείλει το χρώμα του σε όλους μας και αυτό αντιπροσωπεύει ένα άλλο χρώμα που είναι μοναδικό από την ποικιλία του και όχι πολλαπλό μέσα στην μοναδικότητα του. Ιδού γιατί είμαστε η αναγνώριση επειδή αυτή η ιδέα δεν έχει νόημα χωρίς την επιστροφή, αλλά ο γύρος ως περίπλους, ως την εκπλήρωση μέσα στην αναζήτηση της τελειότητας και όχι της πληρότητας. Διότι εάν είμαστε εκτός ισορροπίας, είναι για να δημιουργήσουμε εκ νέου τα θεμέλια.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles?n=9117&l=gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η Ευρώπη, το λιμάνι της Ανθρωπότητας"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ " "

Τα Δωδεκάνησα ως ασπίδα της ΑΟΖ

Του Νίκου Λυγερού

Όσοι θεωρούν ακόμα τα Δωδεκάνησα αποκλειστικά ως τουριστικό προορισμό στην καλύτερη περίπτωση ή ως ευάλωτη περιοχή της Ελλάδας στην χειρότερη, πρέπει να καταλάβουν ότι στην πραγματικότητα αποτελούν την ασπίδα της ΑΟΖ. Το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου είναι η αιχμή του δόρατος και επιτρέπει την επαφή με την ΑΟΖ της Κύπρου, αλλά από μόνο του δεν επαρκεί και χρειάζεται υποστήριξη από όλα τα Δωδεκάνησα. Αυτή η ενίσχυση είναι απαραίτητη και δεν είναι ανάγκη να γνωρίζει κανείς τις ημερομηνίες του 1480 και του 1522 για να καταλάβει την αξία του εγχειρήματος. Η τοποθεσία των Δωδεκανήσων είναι γεωστρατηγική κι αυτή η ιδιότητα αναδεικνύεται και τοποστρατηγικά μέσω των διαγραμμάτων Voronoi. Αφού λοιπόν το θεωρητικό υπόβαθρο είναι ξεκάθαρο, πρέπει να υλοποιήσουμε τις απαιτήσεις του. Δεν μπορεί να είμαστε απλώς παθητικοί και να μας αρκούν οι συμφωνίες του 1923, 1932 και 1947. Το όλο πεδίο χρειάζεται μία δυναμική που πρέπει να αναπτυχθεί, διότι η θεωρία των μηδενικών γειτονικών τριβών προϋποθέτει απλώς την εξουδετέρωση οποιασδήποτε αντίστασης στην περιοχή. Δεν υπάρχει θέση που να στέκει πλέον και να θεωρεί τα Δωδεκάνησα ως απλώς νησιά του Αιγαίου. Αυτή η παθητική στάση είναι εγκληματική για το λαό μας στην περιοχή. Και δεν αρκεί ο τουρισμός για να σώσει την κατάσταση. Όσοι από τους δικούς μας δεν έχουν ιδέα από ιπποτική ιστορία, θα πρέπει να την μελετήσουν, για να κατανοήσουν τα δομικά στοιχεία της περιοχής και ν’ αντιληφθούν ότι μερικά πράγματα δεν έχουν καμία σχέση με την τύχη, όπως νομίζουν συνήθως. Το θέμα της ΑΟΖ αναδεικνύει και την πραγματικότητα που είναι εκτός οικονομικών θεμάτων. Κι αυτοί που επιμένουν και παλεύουν ενάντια στην ΑΟΖ, έχουν την υποχρέωση να το κάνουν για να δικαιολογήσουν την απραξία τους, αλλά και τον ραγιαδισμό τους, αλλιώς δεν εξηγείται μία τόσο μεγάλη αναποτελεσματικότητα. Όταν δεν πιστεύεις στην αξία των δικών σου, μεγαλώνεις την αξία του εχθρού σου, για να τον παρουσιάσεις ως αήττητο. Κατά συνέπεια, αν δεν δώσουμε την πρέπουσα σημασία στα Δωδεκάνησα και συνεχίσουμε να ακούμε τα λόγια της φοβίας, τότε όντως αυτή η περιοχή θα είναι καταδικασμένη. Γι’ αυτόν λοιπόν το λόγο πρέπει να προωθήσουμε το θέμα της ΑΟΖ, μέσω της ενίσχυσής μας στην περιοχή, για να δέσουμε την ΑΟΖ μας με την ΑΟΖ της Κύπρου και να έχουμε πια μια συνεκτική ευρωπαϊκή ΑΟΖ στη Μεσόγειο. Όλα τα άλλα είναι πολιτικάντικες και θεσμικές δικαιολογίες. Τα Δωδεκάνησα είναι η ασπίδα της ΑΟΖ, αλλά αυτή έχει νόημα μόνο όταν την κρατάμε στο χέρι μας κι όχι όταν την παρατάμε. Η ασπίδα είχε ήδη έναν συμβολισμό στη Σπάρτη, καλό θα ήταν οι δικοί μας να μην τον ξεχάσουν. 

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=9140&l=gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Τα Δωδεκάνησα ως ασπίδα της ΑΟΖ"

Μεσογειακές Συμφωνίες και ΑΟΖ

Του Νίκου Λυγερού

Για να υλοποιηθεί η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ και για να προχωρήσουμε στην οριοθέτησή της μέσω των διμερών σχέσεων με την Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη, Αίγυπτο, Κύπρο και Τουρκία, πρέπει να γνωρίζουμε και τις υπάρχουσες συμφωνίες μέσα στη Μεσόγειο. Σε αυτές πρέπει να εντάξουμε και τις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης του 1982 (υπόθεση Λιβύη –Τυνησία) και του 1985 (Λιβύη- Μάλτα). Υπάρχουν οριοθετήσεις που αφορούν χωρικά εθνικά ύδατα (Ιταλία- Γιουγκοσλαβία, Γαλλία- Ιταλία και Βοσνία- Κροατία), οι οποίες είναι σημαντικές για τα ακραία σημεία βέβαια. Πιο σημαντικές συμφωνίες είναι αυτές που αφορούν την έννοια της υφαλοκρηπίδας (Ιταλία- Γιουγκοσλαβία, Ιταλία- Τυνησία, Ιταλία- Ισπανία, Ιταλία- Αλβανία) στις οποίες ανήκει και η συμφωνία του 1977 μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας. Όσον αφορά στο γενικότερο πλαίσιο, δηλαδή για κάθε τύπου συμφωνία, έχουμε τις υποθέσεις Γαλλία- Μονακό και Αλγερία- Τυνησία. Και υπάρχει και μια ειδική συμφωνία μεταξύ Ιταλίας και Μάλτας. Υπενθυμίζουμε, βέβαια, ότι όσον αφορά αποκλειστικά στην ΑΟΖ, υπάρχουν οι συμφωνίες Αιγύπτου- Κύπρου, Λιβάνου- Κύπρου και Ισραήλ- Κύπρου. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι σε όλο αυτό το πλαίσιο υπάρχουν παίκτες οι οποίοι είναι δυναμικοί και αποτελεσματικοί, όπως είναι η Ιταλία, που διαθέτει τη μεγαλύτερη ΑΟΖ της Μεσογείου. Με αυτή τη βάση δεδομένων, όσον αφορά στις μεσογειακές συμφωνίες, είναι δυνατόν να ενισχύσουμε τα στρατηγικά μας βήματα για τις επόμενες οριοθετήσεις, τις οποίες έχουμε ήδη αναλύσει θεωρητικά μέσω της τοποστρατηγικής. Το θέμα της Αλβανίας και της Ιταλίας είναι λοιπόν από τα πιο σύντομα. Όσο αφορά στη Λιβύη βλέπουμε ότι υπάρχει πλαίσιο συμφωνίας για το οποίο θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε και την υπόθεση της με την Μάλτα, για να μην πέσουμε σε παγίδες διαπραγμάτευσης που σχετίζονται με τον κόλπο. Για την Αίγυπτο, γνωρίζουμε ήδη ότι είναι περίπλοκος παίκτης, αλλά έχει κάνει οριοθετήσεις στη μέση γραμμή με την Κύπρο και τη Σαουδική Αραβία. Για την Κύπρο ξέρουμε όλοι το θέμα, δεν είναι η ίδια αλλά η δική μας απόφαση. Κατά συνέπεια, αυτή η δυσκολία είναι μόνο και μόνο εσωτερική. Τέλος, για την Τουρκία, η οποία έχει οριοθετήσεις και στη Μαύρη θάλασσα, το παίγνιο είναι γνωστό σε διπολικό πλαίσιο, αλλά μετά από όλες τις άλλες συμφωνίες και την παρουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια αλλαγή είναι αναμενόμενη. Σε κάθε περίπτωση, αν υπάρξει συμφωνία με αυτή τη χώρα θα είναι μετά από όλες τις άλλες και μόνο αν έχει νόημα. Ας εξετάσουμε, λοιπόν, προσεκτικά όλο το υπόβαθρο της Μεσογείου για να έχουμε πρόσβαση επιτέλους και στο υπέδαφός της.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=9118&l=gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Μεσογειακές Συμφωνίες και ΑΟΖ"

Κύπρος: Συνεχίζεται ο Γολγοθάς για τους συγγενείς των Αγνοουμένων

Πεντακόσιες οικογένειες αγνοουμένων θα μπορούσαν σήμερα να κηδέψουν τους αγαπημένους τους, και αντ' αυτού αναμένουν να τερματιστεί η διαμάχη μεταξύ της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (ΔΕΑ) και του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (ΙΝΓΚ), ώστε να ξεκινήσει και πάλι η διαδικασία ταυτοποίησης των αγνοουμένων, δηλώνει στις εφημερίδες «Σημερινή» και «Αλήθεια» ο πρόεδρος της Παγκύπριας Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Νίκος Θεοδοσίου.


Ως γνωστόν, λόγω της διαμάχης, η ΔΕΑ δεν έχει αποστείλει στο ΙΝΓΚ λείψανα για ταυτοποίηση. Ωστόσο, ορισμένοι υποστηρίζουν, σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ ΜΠΕ ότι «μέρος της διαμάχης» είναι και ο κ. Θεοδοσίου, ο οποίος φέρεται «να συγκλίνει με τις απόψεις» του τρίτου μέλους της ΔΕΑ , του Ελβετού Χριστόφ Ζιρόντ, ενώ είχε πολύ καλές σχέσεις με τον παραιτηθέντα εκπρόσωπο της Ελληνοκυπριακής πλευράς Ηλία Γεωργιάδη. Ο τελευταίος, σύμφωνα με δημοσιεύματα, που δεν διέψευσε, περίπου έφερε "προ τετελεσμένων" με τον κ. Ζιρόντ την Κυπριακή κυβέρνηση στο θέμα της διαφοράς ΔΕΑ και ΙΝΓΚ.


«Τη διαμάχη αυτή την πληρώνουμε εμείς οι συγγενείς των αγνοουμένων. Οι πλείστοι γονείς έχουν πεθάνει, χωρίς να κηδέψουν τα παιδιά τους, ενώ οι υπόλοιποι είναι 80 με 90 χρονών», είπε ο κ. Θεοδοσίου. Και πρόσθεσε με παράπονο: «Γίνονται δυστυχώς πρώτα οι κηδείες των γονέων, αντί των παιδιών τους». Μέχρι στιγμής, ανέφερε, έχουν ταυτοποιηθεί γύρω στους 259 Ελληνοκύπριοι και γύρω στους 70 Τουρκοκύπριοι.


Ο πρόεδρος της Παγκύπριας Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων τόνισε για ακόμη μια φορά την ανάγκη να δοθεί ένα τέλος στη διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων(ΔΕΑ) και του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής. «Δεν υπάρχει υπογεγραμμένο συμβόλαιο πλέον μεταξύ των δύο και κανείς δεν συμφωνεί με τους όρους του άλλου", ανέφερε ο κ. Θεοδοσίου. Όπως έγινε γνωστόν, ο εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών στη ΔΕΑ Κριστόφ Ζιρόντ έθεσε όρο που δεν περιλαμβάνεται στο συμβόλαιο, ο οποίος ζητεί όπως επικεφαλής του προγράμματος ταυτοποίησης στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας να μην είναι ο Μάριος Καριόλου, διευθυντής του Ινστιτούτου.


Σχολιάζοντας τη συγκεκριμένη πληροφορία, ο Νίκος Θεοδοσίου υποστήριξε ότι ουδέποτε τα Ηνωμένα Έθνη ζήτησαν την απομάκρυνση του κ. Καριόλου, αλλά ζήτησαν ένα άτομο το οποίο θα ασχολείται αποκλειστικά με το θέμα των αγνοουμένων. «Ο κ. Καριόλου είναι παράλληλα διευθυντής του Τμήματος Δικανικής Γενετικής, το οποίο ασχολείται με πολλά προγράμματα και όχι μόνο αυτό των αγνοουμένων. Ως αποτέλεσμα των πολλών υποχρεώσεών του, ο κ. Καριόλου δεν έχει τον απαιτούμενο χρόνο για να ασχολείται μαζί μας», υποστήριξε ο Νίκος Θεοδοσίου. Πρόσθεσε ότι ο διευθυντής του Ινστιτούτου Γενετικής υποσχέθηκε στην Επιτροπή των Αγνοουμένων, πρώτα προφορικώς και ακολούθως γραπτώς στις 10 Φεβρουαρίου, ότι θα διορίσει άτομο που θα είναι πλήρως αφοσιωμένο στο θέμα των αγνοουμένων. «Ουδέποτε τήρησε αυτή την υπόσχεση», συμπλήρωσε.


Οι διαφορές που προέκυψαν μεταξύ του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (ΙΝΓΚ) και της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (ΔΕΑ) τέθηκαν πρόσφατα και υπό το μικροσκόπιο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων, με βουλευτές να στρέφουν τα πυρά τους προς την κατεύθυνση των Ηνωμένων Εθνών, για τις απαράδεκτες καθυστερήσεις που παρατηρούνται στις διαδικασίες για διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων. Το Ινστιτούτο υποστηρίζει ότι η ΔΕΑ έχει να στείλει λείψανα για ταυτοποίηση εδώ και περίπου ένα χρόνο.


Η Πρόεδρος της Επιτροπής και βουλευτής του ΑΚΕΛ Σκεύη Κουκουμά ανέφερε ότι «παρόλο που για κάποια χρόνια οι διαδικασίες των ταυτοποιήσεων γίνονταν από το ΙΝΓΚ, χωρίς να υπάρχει το αντίστοιχο συμβόλαιο, τώρα προωθείται και ζητείται εδώ και δύο χρόνια η δυνατότητα να υπογραφεί συμβόλαιο ανάθεσης του προγράμματος στο Ινστιτούτο». Τόνισε ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα θέλαμε να δούμε το πρόγραμμα να φεύγει από την Κύπρο.


Για «ομηρία των οστών» και «ομηρία της ηθικής», έκανε λόγο ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Κυριάκος Χατζηγιάννης. «Τόσο τα εμπλεκόμενα ινστιτούτα όσο και οι φορείς, αλλά και η ανυπαρξία συντονισμού και ικανότητας διαχείρισης αυτών των προβλημάτων, έχουν εγκλωβίσει στα κασόνια μεγάλο αριθμό οστών, πράγμα που η Τουρκία μέχρι τώρα δεν το έχει κάνει», υπογράμμισε.


Ο βουλευτής του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος είπε ότι «τα Η.Ε. Εσκεμμένα κωλυσιεργούν και παρεμποδίζουν σκόπιμα το έργο του ΙΝΓΚ για να πάρουν τον έλεγχο του προγράμματος από τα χέρια της ε/κ πλευράς», προειδοποιώντας ότι αν γίνει κάτι τέτοιο, «θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε δύο απειλές από τα Η.Ε.: την αποχώρηση της Ειρηνευτικής Δύναμης και τον τερματισμό της διαδικασίας ταυτοποίησης των οστών των αγνοουμένων.


Η Τουρκοκύπρια εκπρόσωπος στη ΔΕΑ Γκιουλντέν Πλουμέρ Κιουτσιούκ δήλωσε ότι πρέπει να επιδεικνύεται ευαισθησία καθώς συντάσσονται ειδήσεις σχετικά με τους αγνοούμενους, διότι οι ειδήσεις αυτές προκαλούν ανησυχία στους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους συγγενείς των αγνοουμένων και πρόσθεσε ότι συνεχίζονται οι συνομιλίες για την επίλυση του προβλήματος, που υπάρχει σχετικά με το ΙΝΓΚ με το οποίο συνεργάζεται η Επιτροπή. «Θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα, αλλά εάν δεν τα καταφέρουμε, θα συνεργαστούμε με άλλο Ινστιτούτο». Η κ. Κιουτσιούκ είπε πως δεν θα κάνει σχετικές δηλώσεις όσο συνεχίζονται συνομιλίες με το εργαστήριο και ότι μέχρι το τέλος της εβδομάδας θα είναι γνωστά τα αποτελέσματα του διαγωνισμού.
«Κάθε φάση της διαδικασίας εξεύρεσης αγνοουμένων είναι δύσκολη και πολύ δαπανηρή», είπε και πρόσθεσε ότι ο μεγαλύτερος χρηματοδότης της Επιτροπής Αγνοουμένων είναι η ΕΕ, η οποία δίνει κάθε χρόνο 3 εκ. ευρώ. Τα γραφεία της Επιτροπής χρηματοδοτούνται από τις δύο πλευρές, ενώ στον προϋπολογισμό συμβάλλουν με δωρεές και άλλες χώρες.

Η κ. Κιουτσιούκ είπε ότι συνεχίζονται οι εργασίες σχετικά με τους αγνοούμενους, ότι υπάρχουν τέσσερεις φάσεις, εκ των οποίων η μία είναι οι ανασκαφές, ότι υπάρχουν 8-9 ομάδες ανασκαφών, έξι στα κατεχόμενα και οι υπόλοιπες στην Ελληνοκυπριακή περιοχή . Επίσης, είπε πως η Επιτροπή Αγνοουμένων έχει συμφωνήσει για την αναζήτηση των αγνοουμένων από την περίοδο 1963-1964 και το 1974, και ότι στον επίσημο κατάλογο υπάρχουν 1.468 Ελληνοκύπριοι και 502 Τουρκοκύπριοι.
http://www.agelioforos.gr/

 http://infognomonpolitics.blogspot.com/2012/04/blog-post_3624.html#morehttp://infognomonpolitics.blogspot.com/2012/04/blog-post_3624.html#more

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Κύπρος: Συνεχίζεται ο Γολγοθάς για τους συγγενείς των Αγνοουμένων"

ΑΟΖ και εκλογές

Του Νίκου Λυγερού

Η πρώτη φάση της στρατηγικής για την θέσπιση της ΑΟΖ μόλις τέλειωσε. Το καθαρά θεωρητικό πλαίσιο μετατρέπεται με την ανακοίνωση των εκλογών σε πεδίο. Αυτή η φάση θα διαρκέσει έως τις εκλογές για να παραδώσει την σκυτάλη στο πεδίο δράσης. Στο ενδιάμεσο λοιπόν θα πρέπει ο ελληνικός λαός να πείσει όλα τα κόμματα να συμπεριλάβουν την ΑΟΖ στο πρόγραμμα τους, έτσι ώστε να είναι όλα θετικά προς την θέσπισή της. Κι αν δεν είναι, ας αναλάβουν τις ευθύνες τους και βέβαια τις επιπτώσεις. Η ΑΟΖ είναι πλέον ένα όραμα απτό για την πατρίδα μας. Η ενημέρωση για τις ιδιότητες της έχει γίνει σε πολλαπλό επίπεδο και ο καθένας μπορεί να κρίνει την αναγκαιότητά της, όχι μόνο σε αυτή την περίοδο αλλά και για να υπάρξει μέλλον στην πατρίδα μας. Είναι μια στρατηγική κίνηση που προσφέρει δυνατότητες στην οικονομία όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε ευρωπαϊκό. Κατά συνέπεια, κάθε κόμμα αν είναι σοβαρό και θέλει όντως να βοηθήσει την Ελλάδα, θα πρέπει να την προωθήσει. Αυτό βέβαια δεν θα έχει νόημα αν γίνεται μόνο προεκλογικά, δηλαδή μόνο στη δεύτερη φάση. Και γι’ αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεχτικοί, για να υπάρξει ένα στρατηγικό βάθος σε αυτές τις εκλογές όσον αφορά στο θέμα της ΑΟΖ. Διότι η θέσπιση είναι μόνο η αρχή της όλης διαδικασίας. Έτσι οι δηλώσεις που δεν έχουν βάθος θα πρέπει να εντοπιστούν και να απορριφθούν, για να προχωρήσει ουσιαστικά και όχι τυπικά και μόνο το θέμα. Τα κόμματα είναι πολλά, οι επιλογές πολλές, αλλά η ΑΟΖ μία. Η επόμενη κυβέρνηση, θα είναι η κυβέρνηση που θα θεσπίσει την ΑΟΖ. Σε αυτό πρέπει να προετοιμαστούμε για να σταματήσει η μιζέρια της κοινωνίας της κρίσης. Όλοι όσοι πιστεύουν ότι τίποτα δεν αλλάζει και δεν έχουν καμία δυνατότητα να συμμετάσχουν σε μια άλλη πραγματικότητα, ας συνειδητοποιήσουν ότι θα ανήκουν όχι στη γενιά της κρίσης, αλλά στη γενιά που θα δώσει την ΑΟΖ στην Ελλάδα και τα παιδιά της. Αυτή η αλλαγή φάσης δεν είναι μια λεπτομέρεια, αλλά μια ιστορική στιγμή στην οποία θα θέλουμε μετά να έχει υπάρξει και η δική μας συμβολή. Ψηφίζει ο λαός και θεσπίζει ΑΟΖ. Αυτό είναι το νοητικό σχήμα που θα επιτρέψει την ύπαρξη της υλοποίησης αυτού του οράματος. Έως τώρα κανείς δεν έβλεπε το μέλλον της πατρίδας μας, τόσο είχε χάσει κάθε εκτίμηση όχι μόνο του κράτους, αλλά και του ίδιου του του εαυτού. Τώρα όμως ο καθένας μας συμβάλλει πρακτικά με την ψήφο του για την θέσπιση της ΑΟΖ. Διότι αυτό είναι το πρόγραμμα του 2012. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο την αναποτελεσματικότητα και την ευθυνοφοβία της πολιτικής απραξίας. Ο Ελληνικός λαός δεν έχει ανάγκη από τέτοιους πολιτικούς που κοιτάζουν μόνο το δικό τους μέλλον. Η ΑΟΖ είναι για το λαό και μόνο. Όλοι για την ΑΟΖ και η ΑΟΖ για όλους.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles?n=9110&l=gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΑΟΖ και εκλογές"

Η μαρτυρία του Λ. σκαλιστή για τον ρόλο του ΑΚΕΛ στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου το 1974

Του Λάζαρου Σκαλιστή, Πρώην Μέλους της K.E του ΑΚΕΛ 

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ της 15ης Iουλίου 1974 δεν ήτο ένα στιγμιαίο γεγονός. Προετοιμάζετο από καιρό, έχει τις ρίζες του από την πραξικοπηματική κατάληψη της εξουσίας στην Eλλάδα από τους Συνταγματάρχες την 21η Aπριλίου 1967. Ένας από τους βασικούς στόχους που ανέθεσαν στους πραξικοπηματίες, της Eλλάδας, οι Aμερικανοί κατά κύριο λόγο, ήτο η λύση του Kυπριακού να είναι τέτοια που να εξυπηρετεί τα στρατηγικά και οικονομικά τους συμφέροντα όχι μόνο στην Kύπρο αλλά σε ολόκληρη την περιοχή. Mε την άνοδο στην εξουσία των δικτατόρων της χούντας και με την καθοδήγηση και υποστήριξη των Aμερικανών άρχισαν να οργανώνονται, να ενισχύεται η δράση των χουντικών στοιχείων που στρέφονταν ενάντια στη νόμιμη κυβέρνηση του Mακαρίου, που ήτο το κύριο εμπόδιο για την εφαρμογή τέτοιας λύσης που θα ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα του λαού. Mε πατριωτικά συνθήματα, και με πολλές υποσχέσεις, κατόρθωσαν οι χουντικοί να ιδρύσουν την EOKA B΄ που τη χρησιμοποίησαν σε παράνομες ενέργειες.

Eκείνο το διάστημα πρέπει να αναφέρουμε ότι, παρόλο που καταδίκαζε το AKEΛ την παρανομία, εν τούτοις περιοριζόταν, βασικά, φραστικά αυτή η καταγγελία, για το θεαθήναι, ενώ στην πραγματικότητα με τους υπεύθυνους της Aθήνας, της φασιστικής δικτατορίας, που ενεργούσαν, υποστήριζαν, οργάνωναν το ενδεχόμενο πραξικόπημα, έδειχναν στάση ανοχής, που ήτο σε βάρος του αγώνα του λαού μας. Θυμούμαι πολύ καλά ότι το AKEΛ εμπόδιζε το δημοσιογραφικό του όργανο, τη "Xαραυγή", να μιλά και να γράφει για τους "μαύρους" συνταγματάρχες της Aθήνας, για να μην τους προκαλούν, όπως έλεγε ο μακαρίτης Γ.Γ. του AKEΛ Παπαϊωάννου, και ο υπεύθυνος της επαγρύπνησης, μακαρίτης Γιάννης Kατσουρίδης. Eκεί που θα έγραφε η "Xαραυγή" για τους πραξικοπηματίες της Eλλάδας, έπρεπε να ήταν αρκετά προσεχτική, και παρόλες τις οδηγίες του καθοδηγητικού πυρήνα του AKEΛ, εξαιτίας της ύπαρξης γνήσιων δημοκρατικών πατριωτών συντακτών της, παρέβαιναν τις εντολές του και δημοσίευαν κριτικές, αυστηρές για τη χούντα των Aθηνών και το ρόλο της στην Kύπρο.

Oρισμένα, αλλά βασικά, δεδομένα αποδεικνύουν ότι το AKEΛ δεν αγωνίστηκε ενάντια στην κύρια αιτία για το πραξικόπημα στην Kύπρο, δηλαδή τη χούντα των Aθηνών που τα πλοκάμια της έφταναν στην Kύπρο, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις συνεργάστηκε μαζί της.
• Στο μητρώο της Oμόνοιας, το πρώτο μέλος της ήταν ο Aσλανίδης, ένας από τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος στην Eλλάδα. H φωτογραφία του ήταν αναρτημένη στους τοίχους της Oμόνοιας. Όταν ήρθε ο δικτάτορας Παπαδόπουλος στην Kύπρο οι πρώτοι που πήγαν στη δεξίωση του προεδρικού ήταν η ηγεσία του AKEΛ ενώ άλλοι πολιτικοί παράγοντες απέφυγαν να πάρουν μέρος.

Όταν εγίνοντο διαδηλώσεις από μέρους των ομάδων Λυσσαρίδη ενάντια στη Xούντα ο επαγρυπνητής του AKEΛ, μακαρίτης Kατσουρίδης, από μέρους της ηγεσίας του AKEΛ, έδιδε οδηγίες να παν τα στελέχη της επαγρύπνησης, να διαλύσουν τη διαδήλωση γιατί είναι προβοκάτσια που στήνει ο γιατρός, ενώ τότε οι αγωνιστές έτρωγαν ξύλο από χουντικούς, παρακρατικούς και αυτό δείχνει ότι έπαιζαν οι επαγρυπνιστές του AKEΛ το παιχνίδι των χουντικών. H χούντα απειλούσε το Mακάριο ότι θα εφαρμόσει πικρά μέτρα εναντίον του εάν δε δεκτεί τις προτάσεις της σε ζητήματα που είχαν σχέση με την ύπαρξη του κράτους μας, και τη λύση που επεδίωκε. Eπειδή η Kυβέρνησή μας δεν εγίνετο πειθήνιο όργανο της χούντας, με την ενεργό καθοδήγησή της η παρανομία ενέτεινε

Παπαδόπουλος-Μακάριος-Γρίβας

τη δραστηριότητά της και όλα έδειχναν ότι, μετά τις αποτυχημένες δολοφονικές επιθέσεις εναντίον του Mακαρίου θα έφταναν μέχρι του σημείο να τον ανατρέψουν και ένοπλα με πραξικόπημα.
Tο AKEΛ κατάγγελλε και προειδοποιούσε για το επερχόμενο πραξικόπημα, και ότι ήτο έτοιμο ν’ αγωνιστεί με το λαό για την αποτροπή του. Aυτό το έκανε για το θεαθήναι, για τα μάτια του κόσμου. στην πραγματικότητα δεν πίστευε ότι θα γίνει πραξικόπημα, εξ ού και δεν πήρε τα ανάλογα μέτρα, ούτε αγωνίστηκε ενάντια στο πραξικόπημα. πιάστηκε στον ύπνο και δεν ήξερε τι έκανε. Άλλο πράγμα είναι, ότι κάποιοι ασύνδετα και ανοργάνωτα, από το AKEΛ, αγωνίστηκαν με δική τους πρωτοβουλία ενάντια στο πραξικόπημα.
 
Σε συνεδρίες, τότε, της Kεντρικής Eπιτροπής του AKEΛ ο Γ.Γ. του AKEΛ, Παπαϊωάννου, μας διαβεβαίωνε ότι ο Mακάριος ίδρυσε το Eφεδρικό για να πολεμήσει την παρανομία, και να προστατέψει το κράτος και ότι και εμείς σαν AKEΛ τού δώσαμε κατάλογο από 2.000 ανθρώπους που θα ήταν ένοπλοι και μαζί με τις δυνάμεις του κράτους θα αντιμετώπιζαν όλους τους κινδύνους και το ενδεχόμενο πραξικόπημα. Kαλούσε τότε ο Mακάριος το AKEΛ να δώσει άνδρες, παιδιά, που θα κατατάσσονταν στο Eφεδρικό για να υπερασπίσουν τη Δημοκρατία, όπως μας είπε ο Γ.Γ. του AKEΛ, Παπαϊωάννου.
• Στις συνεδρίες των οργάνων του AKEΛ τονίστηκε ότι πρέπει να δώσουμε το παράδειγμα πρώτοι εμείς, τα στελέχη, στέλλοντας τα παιδιά μας στο Eφεδρικό. Πρέπει να λεχθεί ότι κανένας από τα μέλη της κεντρικής επιτροπής του AKEΛ, εκτός ενός, έστειλε το γιο του στο Eφεδρικό. Πιστεύω ότι είναι ζήτημα ηθικής τάξης, και όχι για τίποτε άλλο, εάν πω ότι το μέλος της Kεντρικής του AKEΛ, που έστειλε τον γιο του στο Eφεδρικό, ήμουν εγώ.  Eπανειλημμένα ρωτούσαμε πού είναι ο γιος των Kατσουρίδη, Πέτα, Xρίστου, του Mιχαηλίδη και άλλων στελεχών, που είναι μέλη του πολιτικού γραφείου; Δεν τους έστειλαν στο Eφεδρικό. Oύτε απαντούσαν. Eνώ σήμερα αυτοί, εννοούμε τα παιδιά τους, βρίσκονται στην καθοδήγηση του AKEΛ και μάλιστα φαίνονται ότι είναι μεγάλοι καθοδηγητές και πατριώτες. Kατηγορούν άλλους, και πραξικοπηματολογούν, ενώ δεν έδειξαν την παραμικρή γενναιότητα ν’ αντισταθούν την ώρα που τους καλούσε η πατρίδα.

O Oυμπέρτο Έκο, ένας από τους μεγάλους Iταλούς συγγραφείς, είπε, και ταιριάζουν σ’ αυτούς και στην ηγεσία του AKEΛ, λόγια προφητικά που παραμένουν στην ιστορία.
"Eκνευρίζομαι να παίρνω μαθήματα πατριωτισμού από ανθρώπους, που οι ίδιοι δεν έχουν εκτελέσει τις υποχρεώσεις τους προς την πατρίδα". H ηγετική ομάδα του AKEΛ με τους Παπαϊωάννου - Kατσουρίδη διέδιδαν ότι δε θα γίνει πραξικόπημα στην Kύπρο γιατί η Aγγλία έχει συμφέροντα εδώ, το πραξικόπημα θα είναι αμερικάνικης έμπνευσης και έχουν διαφορές ανάμεσά τους και θα το εμποδίσει. Mετά την επιστολή Mακαρίου προς Γκυζίκη, λίγες ημέρες πριν από το πραξικόπημα, η διαίσθηση του λαού έλεγε ότι ετοιμαζόταν πραξικόπημα ενώ το AKEΛ, η ηγεσία του, είχε άλλην άποψη.

• Tην Παρασκευή, 12.7.74 έγινε επαρχιακή σύσκεψη στελεχών με 300 παρόντες, ομιλητής ήτο ο Γ.Γ. του AKEΛ E. Παπαϊωάννου, με θέμα το Kυπριακό. Στη σύσκεψη με στομφώδη τρόπο δήλωνε πως δε θα γίνει πραξικόπημα γιατί ο σοβιετικός στόλος είναι έξω από τη Mεσόγειο. Kαι δε θα αυτοκτονήσουν οι επίδοξοι πραξικοπηματίες.  Tην Kυριακή, 14 Iουλίου τη νύκτα, κατά τις 11’ η ώρα, στη γιορτή της ΠOΓO ήρθαν τρία παιδιά του Eφεδρικού, με βρήκαν και μου είπαν ότι "το πρωί, 15 Iουλίου, στις 8.20 θα γίνει πραξικόπημα, μας το είπαν αξιωματικοί της EΛΔYK" και μας είπε να ειδοποιήσουμε το Mακάριο να παρθούν μέτρα "γιατί θα σας κόψουν να κοιμάστε".

Πήγαμε, βρήκαμε τον Kατσουρίδη με τους εφεδρικούς και του είπαμε να ειδοποιηθεί ο Παπαϊωάνου και ο Mακάριος για να πάρουν μέτρα. Mας είπε ότι δε θα γίνει και διασκεδάστε στο χορό της ΠOΓO ήσυχα χωρίς άγχος. έφυγα από τη Γιορτή της ΠOΓO. Πήγα σπίτι και όλη νύκτα δεν έκλεισα μάτι γιατί ανησυχούσα. Πήγα νωρίς το πρωί κατά τις 6.30 π.μ. στα γραφεία της Eπαρχιακής του AKEΛ και περίμενα να έρθουν τα μέλη της επαρχιακής γραμματείας να τους κατατοπίσω. Ηρθαν τα μέλη της, ο Πέτας επαρχ. Γραμματέας, ο Σπύρου βοηθός Γραμματέας, ο Xρ. Tζιονής υπεύθυνος της Eπαγρύπνησης και ο Xαραλάμπους υπεύθυνος της υπαίθρου. Αρχισα να τους κατατοπίζω τι έγινε τη νύκτα, και ήρθε ο μακαρίτης ο Xαμπής, στέλεχος του AKEΛ Kαϊμακλίου και μας είπε ότι έχει την πληροφορία από το γιο του ότι τα τανκς της Aθαλάσσας βγαίνουν τώρα για πραξικόπημα. Eίπα ότι πρέπει να πάει ο επαρχιακός γραμματέας Πέτας να κατατοπίσει την Kεντρική Γραμματεία και αυτός δεν πήγαινε, φοβόταν, ούτε οι άλλοι πήγαιναν. 

• Πήγα εγώ, βρήκα τους Παπαϊωάννου, Kατσουρίδη, Xαμπή Mιχαηλίδη και τους ανέφερα τις πληροφορίες, και της νύκτας και του πρωινού. O Παπαϊωάννου με έναν άξεστο τρόπο μού είπε "εννά κάτσουν πάνω, δε θα κάνουν πραξικόπημα".  O Kατσουρίδης είπε ότι είναι γελοίο να κάνουν μέρα πραξικόπημα, ο δε Xαμπής Mιχαηλίδης είπε να ειδοποιήσουμε τους Tομπάζο και Mακάριο. Mε έδιωξαν οι Παπαϊωάννου, Kατσουρίδης και μου είπαν να πάω στη δουλειά μου, ενώ τους τόνιζα να ειδοποιηθεί ο Mακάριος για να κληθεί ο λαός να υπερασπίσει τη Δημοκρατία από τους πραξικοπηματίες. Έφυγα, πήγα στα γραφεία της Eπαρχιακής και άρχισα να κατατοπίζω την επαρχιακή γραμματεία.Σε λίγο, 8.20, άρχισαν οι εκρήξεις βομβών, το πραξικόπημα. "Oρίστε", τους είπα, "τι κάνατε και δεν προλάβαμε το πραξικόπημα, έχετε ευθύνες. Tώρα πού θα πάμε;" ρωτώ τον Πέτα. "Όπου νομίζετε, όπου θέλετε". "Mα είπατε ότι υπάρχουν τόποι που εκ των προτέρων βρήκε η Eπαγρύπνηση". Όλα τα στελέχη - μέλη της Kεντρικής Γραμματείας πήγαν στις πρεσβείες σοσιαλιστικών χωρών και κρύφτηκαν.

Eίναι ηλίου φαεινότερον ότι είναι μεγάλες οι ευθύνες της ηγεσίας του AKEΛ για το πραξικόπημα και ότι δεν πρέπει να πραξικοπηματολογεί για μικροκομματικούς σκοπούς. Πρέπει να κάμει αυτοκριτική η ηγεσία του AKEΛ και να δει τις ευθύνες της για να αντλήσει διδάγματα. Mετά έγινε σε πέντε μέρες από το πραξικόπημα η τουρκική εισβολή με τα γνωστά επακόλουθα που έφεραν στον τόπο μας.
H ηγετική ομάδα του AKEΛ χάρηκε, γιατί έγινε η τουρκική εισβολή, παρόλο που την καταδίκασε φραστικά, με ανακοίνωσή της. Xάρηκε και συχνά έκανε δεξιώσεις γιατί γλίτωσαν τη δολοφονία των στελεχών τους από τους πραξικοπηματίες. 

πηγή

http://infognomonpolitics.blogspot.com/
 http://pontiki.com.cy/index.php/22/3096.html

 http://www.istorikathemata.com/2012/04/1974.html#more

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η μαρτυρία του Λ. σκαλιστή για τον ρόλο του ΑΚΕΛ στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου το 1974"

Γλωσσικά κοσκυλμάτια: Ονόματα Ελλήνων

 της Νίκης Μ. Χριστοδούλου

Το όνομα Έλληνες καθιερώθηκε για δήλωση του έθνους των Ελλήνων μετά τον Όμηρο. Κατά τους ομηρικούς χρόνους Έλληνες ήταν ένα φύλο στην Ήπειρο. Ξένοι γλωσσολόγοι θεωρούν το όνομα αυτό ως ιλλυρικό, επειδή το κατατάσσουν στα ηπειρωτικά ονόματα σε άνες, όπως Ακαρνάνες, Ατιντάνες, Ευρυτάνες, τα οποία θεωρούν ως ιλλυρικά. Εμείς ετυμολογούμε το όνομα από το «έλλα, Διός ιερόν εν Δωδώνη» και «ελλά, καθέδρα, Λάκωνες». Έλληνες είναι οι ένθρονοι (θεοί, ιερείς, δικαστές, κριτές), οι οποίοι έχουν τιμή και εξουσία δια του θρόνου (πρβλ. Ζευς Ελλάνιος, ελλανοδίκαι).

Κατά την Βυζαντινή αυτοκρατορία το εθνικό όνομα των Ελλήνων είναι Ρωμαίοι, κληρονομημένο από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Γνήσιοι Ρωμαίοι στην αυτοκρατορία είναι οι ελληνόφωνοι και οι λατινόφωνοι. Το όνομα Έλληνες περιορίστηκε στους «ειδωλολάτρες» Έλληνες, γι’ αυτό βρίσκουμε σε συναξάρια δηλώσεις, όπως «πατρός μεν Έλληνος, μητρός δε χριστιανής». Το όνομα Έλληνες άρχισε να επανέρχεται στην Βυζαντινή αυτοκρατορία ως εθνικό όνομα των Ρωμαίων. Ήδη πριν από την ελληνική επανάσταση είναι σε χρήση το λαϊκό Ρωμιοί, το Έλληνες, το οποίο συνδέει προς τους ένδοξους αρχαίους Έλληνες, και το Γραικοί, κυρίως από Έλληνες της διασποράς, όπως αποκαλούσαν οι Ευρωπαίοι τους Έλληνες.
Η καθιέρωση του ονόματος Έλληνες ως επισήμου, οφείλεται στην Τουρκία. Όταν οριζόταν ο τίτλος του βασιλέως της Ελλάδος Όθωνα ως «Βασιλεύς Ρωμαίων», η Τουρκία διαμαρτυρήθηκε, προβάλλοντας ότι Ρωμαίοι (Ρουμ) είναι υπήκοοί της. Έτσι δόθηκε στον Όθωνα το επίσημο όνομα «Βασιλεύς Ελλήνων».
Οι Κύπριοι ονόμασαν τους Έλληνες της παλαιάς Ελλάδας (όχι τους Δωδεκανήσιους και τους Κρητικούς) Καλαμαράδες. Αρχικά η προσωνυμία δεν ήταν υποτιμητική. Υποτιμητική σημασία έλαβε το όνομα κατά την κάθοδο στην Κύπρο της ελληνικής μεραρχίας και την προτεινόμενη λύση ενώσεως με ανταλλάγματα. Ο Γεώργιος Δ. Μπαμπινιώτης καταχωρίζει στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας αυτή την υποτιμητική σημασία: «Καλαμαράς (ο), διαλεκτ. συχνά σκωπτ. ή μειωτ. στην Κύπρο, ο Ελλαδίτης Καλαμαρού (η).»
Η λέξη καλαμαράς χρησιμοποιήθηκε κατά την επανάσταση και μετά προς υποτιμητική δήλωση του γραφιά εν ώρα πολέμου. Στο ελεύθερο κρατίδιο, στο οποίο τις θέσεις κατείχαν οι Βαυαροί του Όθωνα και οι αγωνιστές, περιφέρονταν στους δρόμους χωρίς βοήθεια, συνέρρευσαν και πολλοί Έλληνες από υπόδουλα μέρη, αγωνιστές ή φυγάδες, μεταξύ αυτών και Κύπριοι, οι οποίοι ζητούσαν αποκατάσταση. Οι Κύπριοι φύλαξαν αυτό το όνομα με την σημασία του έπηλυ Έλληνα και το απέδωσαν στους Έλληνες, που κατέβαιναν στην Κύπρο.
Κατά την αγγλοκρατία οι Κύπριοι καλούσαν τους κατοίκους του ελληνικού κράτους, προς τους οποίους αγωνίζονταν να ενωθούν, Έλληνες. Όταν δημιουργήθηκε το ανεξάρτητο κυπριακό κράτος, με εθνικό όνομα το Κύπριοι, για να μην υπάρχει αντίθεση Έλληνας Κύπριος και να συμπεριλαμβάνονται και αυτοί στους Έλληνες, ύψωσαν σε ανώτερη επικεφαλίδα τους Έλληνες, και ονόμασαν τους κατοίκους της Ελλάδας Ελλαδίτες.
Οι Κύπριοι ουδέποτε συμβιβάστηκαν με την φωνολογία της κοινής Ελληνικής γλώσσας, ούτε ακόμη και σε επίσημα περιβάλλοντα. Μάλιστα θεωρούν ότι η εκφορά της κοινής Ελληνικής είναι υπερβολικά ευγενική, ακόμη και θηλυπρεπής, διότι δεν «γεμώννει το στόμαν», σε αντίθεση με την κυπριακή εκφορά, ωσάν ο λόγος να είναι κάτι που ζυγίζεται ή αποθηκεύεται σε χώρους. Στα πλαίσια της διαμάχης για την λύση του κυπριακού προβλήματος οι Κύπριοι με αυτή την αντίληψη για την εκφορά του κοινού λόγου, εμπλούτισαν τη γνωστή επωνυμία τους για τους Έλληνες σε «Π…..καλαμαράδες». Ανταποδίδοντας και οι Έλληνες απεκάλεσαν τους Κυπρίους, οι οποίοι προσφωνούν τους πάντες διά του «κουμπάρε», «Χαζοκουμπάρους». Είναι βέβαιο ότι μετά τις επιτυχίες των Κυπρίων στις μπίζινες, ακόμη και των μοναχών του Αγίου Όρους, πικρά αναθεώρησαν την προσωνυμία των Κυπρίων ως χαζών.
Μερικοί μέμφονται των Ελλήνων της Κύπρου ότι οικειοποιούνται το εθνικό Κύπριοι και αποκλείουν από αυτό τους Τούρκους της Κύπρου. Στην πραγματικότητα όλοι οι καταγόμενοι από την Κύπρο είναι Κύπριοι. Λόγω των πολιτικών εξελίξεων και της εξίσωσης των δύο κοινοτήτων προς διάκριση του πληθυσμού κατά καταγωγή χρησιμοποιήθηκαν τα ονόματα Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Το επίσημο όνομα των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι το Κύπριοι. Όμως οι Έλληνες της Κύπρου στην εθνική τους Ιστορία μπορούν να αναφέρονται ως Έλληνες, ως Ελληνοκύπριοι ή ως Κύπριοι. Είναι δικαίωμά τους να επιλέξουν την εθνότητα, στην οποία επιθυμούν να ανήκουν.
Εκείνοι που φωνάζουν για την αλλαγή των σχολικών βιβλίων της Ιστορίας ίσως δεν πήραν είδηση από κάποια φαινόμενα αυτονόμησης της ταυτότητας των Κυπρίων. Στο εγχειρίδιο Κυπριακής Ιστορίας της τρίτης δημοτικού εξυμνούνταν σε 46 σελίδες τα κατορθώματα των προϊστορικών Κυπρίων, των Χοιροκιτιέων. Στη σελίδα 47 γραφόταν ότι οι Έλληνες ήρθαν στην Ανατολή να κάνουν εμπόριο. Οι Κύπριοι πήγαν μαζί τους και έμαθαν την Ελληνική γλώσσα. Με αυτή την αφήγηση υποβαλλόταν η ιδέα ότι οι σημερινοί Κύπριοι έχουν προγόνους τους Χοιροκιτιείς και έμαθαν την Ελληνική γλώσσα τυχαία. Η προϊστορική καταγωγή των Κυπρίων είναι μάλιστα τόσο σημαντική, ώστε επιλέχθηκε και για την παράσταση στο κυπριακό ευρώ. Το προϊστορικό ειδώλιο επισκίασε ακόμη και τον δημιουργό και πρώτο Πρόεδρο του Κυπριακού κράτους Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Παλαιότερα οι Κύπριοι πίστευαν ότι η Ιστορία των Τούρκων της Κύπρου άρχιζε από την Τουρκοκρατία και τους θεωρούσαν ως ξένους και κατακτητές. Σήμερα όλη η Ιστορία της Κύπρου από τη Χοιροκιτία μέχρι σήμερα ανήκει και στους Τουρκοκυπρίους. Μάλιστα οι Τουρκοκύπριοι υποστηρίζουν ότι είναι οι γνήσιοι απόγονοι των Χοιροκιτιέων, διότι και αυτοί ήρθαν από την Ανατολία, την σημερινή νότια Τουρκία.
Υπάρχει πιθανότητα άραγε οι Κύπριοι, Έλληνες και Τούρκοι, να συναντηθούν, ως ένας λαός, σε κοινή καταγωγή από τους Χοιροκιτιείς;

Η Νίκη Μ. Χριστοδούλου είναι γλωσσολόγος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Γλωσσικά κοσκυλμάτια: Ονόματα Ελλήνων"

Ράπισμα απο τους Πομάκους της Θράκης ...στους Ελληνόφωνους !

ΛΙΘΟΞΟΟΥ: ΒΛΕΠΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥΡΚΟΥΣ! ..Ένας υπερασπιστής των…ανθρωπίνων δικαιωμάτων!

Ακούγαμε το όνομα Δημήτρης Λιθοξόου. Μάθαμε ότι είναι υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ότι είχε γράψει για τη «μειονότητα» στη Θράκη και αποφασίσαμε να δούμε το έργο του. Ούτως ή άλλως πέφταμε επάνω του, αφού πολλοί αριστεροί επιστήμονες τον έχουν ως σημείο αναφοράς για τα θέματα που αφορούν στις μειονότητες. Για κάθε αριστερό συγγραφέα που σέβεται τον εαυτό του, είναι το must των βιβλιογραφικών αναφορών!

Έτσι, αποφασίσαμε να δούμε τι γράφει για τους Πομάκους, και να κρίνουμε τα γραπτά του και όχι τον ίδιο προσωπικά, αφού ως άνθρωπο δεν τον γνωρίζουμε και φυσικά τον σεβόμαστε.

Ξεκινώντας, βλέπουμε ότι στο βιογραφικό του αυτο-συστήνεται ως Δημήτρης Λιθοξόος ή Λιθοξόου ή Νταμαρτζής ή Ταστσής (!).

Ποιος είναι ο κύριος με τα πολλά ονόματα; Σύμφωνα με τον ίδιο δεν έχει σπουδάσει τίποτα, αλλά μπορεί με άνεση να μιλάει ως ιστορικός ή κοινωνιολόγος, για πολλά και διαφορετικά πράγματα και για τις μειονοτικές ομάδες.

Ο Λιθοξόου, λοιπόν, ή Νταμαρτζής, ή Ταστσής «ασχολήθηκε» και με την μουσουλμανική μειονότητα της ελληνικής Θράκης. Ασχολήθηκε, τρόπος του λέγειν βέβαια, γιατί πουθενά δεν γράφει ποια αξιόπιστα στοιχεία ερεύνησε και τι επιστημονικά ή άλλα εργαλεία χρησιμοποίησε ή πόσες φορές έκανε τον κόπο να έρθει στην περιοχή μας. Λεπτομέρειες! Ο Λιθοξόου απεφάνθη: η μειονότητα είναι τουρκική! Όλοι είμαστε Τούρκοι, ακόμα και εμείς στη Ζαγάλισα! Μόνο το κακό αστικό ελληνικό κράτος, σύμφωνα με τον κύριο αυτό, μιλάει για Πομάκους ή Τσιγγάνους.

Πώς, λοιπόν, ο Νταμαρτζής/Λιθοξόου, ο οποίος μάλιστα έφτιαξε και «χάρτη των τουρκικών οικισμών στη Θράκη», ερεύνησε και έβγαλε όλα αυτά τα συμπεράσματα; Ο ίδιος μας το αποκαλύπτει: διάβασε έναν ...Τηλεφωνικό Κατάλογο! Ως Πομάκοι, έχουμε μείνει πραγματικά κατάπληκτοι! Διαβάζοντας έναν Τηλεφωνικό Κατάλογο καταλαβαίνεις τα πάντα για τις μειονότητες; Και για την περίπτωσή μας, με έναν απλό Τηλεφωνικό Κατάλογο του ΟΤΕ (ελληνόφωνο παρακαλώ) αντιλαμβάνεσαι ότι δεν υπάρχουν Πομάκοι και Ρωμά, αλλά μόνο Τούρκοι στη Θράκη; Μα τι μαγικός Τηλεφωνικός Κατάλογος ήταν αυτός; Από πού τον …ψώνισε; Από το τσαντάκι του Σπορτ Μπίλι; Ποια έκδοση ήταν;

Βέβαια, το πράγμα γίνεται …χειρότερο, γιατί ο Λιθοξόου/Νταμαρτζής γράφει ότι από τον Τηλεφωνικό Κατάλογο βρήκε 106.000 μουσουλμανικά ονόματα, τα οποία…επεξεργάστηκε! Τι είδους επεξεργασία έκανε δεν μας είπε. Τα πομακικά ονόματα διάφορων οικισμών που ο ίδιος παραθέτει (για τα συγκεκριμένα χωριά δεν πρόλαβαν οι Τούρκοι να καθιερώσουν τουρκικά ονόματα) ακυρώνουν τους ισχυρισμούς του. Τόση παρέα με τους σλαβομακεδόνες και δεν έμαθε ακόμη πέντε λέξεις στα σλαβικά; Έτσι, και τα πομάκικα ονόματα π.χ. των χωριών Κρούσα (Αχλαδιά), Μπρατάνκοβα (Γοργόνα), Μπασάϊκοβα (Μάνταινα), Σαρατζίνα (Σαρακηνή) τα γράφει ως ονόματα …τουρκικών οικισμών! Επίσης, είναι χαρακτηριστικό ότι όπου υπάρχει πομακικό και τουρκικό όνομα για κάποιο χωριό, εκείνος παραθέτει το τουρκικό, αποκαλύπτοντας άθελά του και την πηγή πληροφόρησής του για τον πίνακα αυτό.

Προφανώς, η μόνη σχέση του Λιθοξόου/Νταμαρτζή με τη Θράκη (εκτός από τον τηλεφωνικό κατάλογο), είναι αυτή που αναφέρει στο βιογραφικό του: έκανε στα νιάτα του …φαντάρος στον Έβρο!

Προτείνουμε να αφήσει τους Τηλεφωνικούς Καταλόγους και τους Χρυσούς Οδηγούς και να διαβάσει το βιβλίο του Τούρκου αριστερού Μιχρί Μπελί (Καπετάν Κεμάλ) ο οποίος έζησε στα βουνά της Ροδόπης και διέκρινε ότι η μουσουλμανική μειονότητα δεν είναι μία, όπως υποστηρίζουν ο Νταμαρτζής – Λιθοξόου και οι Τούρκοι, αλλά χωρίζεται σε τέσσερα (τουλάχιστον) κομμάτια: Πομάκους, Τσιγγάνους, Αλεβίτες (στο θρήσκευμα) και Τούρκους. Ο πραγματικός δημοκράτης και αριστερός Μιχρί Μπελί έγραψε ότι, άλλο έθνος είναι οι Πομάκοι και άλλο οι Τούρκοι.

Φυσικά, ο Λιθοξόου δεν γράφει ούτε μία λέξη για την πολιτιστική γενοκτονία που υφίστανται οι Πομάκοι από τους Τούρκους.

Δεν θα το έγραφε φαίνεται ο ...Τηλεφωνικός Κατάλογος του ΟΤΕ!

Ή, μπορούμε να βρούμε και μια άλλη, βαθύτερη, ψυχολογική εξήγηση: διαβάζοντας τα κείμενά του Λιθοξόου διακρίνει κανείς, από την πρώτη κιόλας στιγμή, ένα απύθμενο και πρωτοφανές μίσος για την Ελλάδα. Μίσος αβυσσαλέο, απερίγραπτο, που ξεχειλίζει σε κάθε σειρά στα γραπτά του, τέτοιο που μπορεί να συγκριθεί μόνο με το μίσος που τρέφει ένας ακραίος Τούρκος εθνικιστής εναντίον των Πομάκων. Δυστυχώς, εμείς οι Πομάκοι, επειδή δεν έχουμε ούτε εμφυλιοπολεμικά συμπλέγματα, ούτε μίσος για την Ελλάδα, έτσι δεν είμαστε συμπαθείς στα γραπτά του κυρίου αυτού και στο συνάφι του. Αντιθέτως, αν βρίζαμε την Ελλάδα, είμαστε σίγουροι ότι θα μας μνημόνευαν η Ελσίνκι Γουότς, ο Νακρατζάς, ο Δημητράς, ο Τσιτσελίκης, ο …Μπαχτσελί των Γκρίζων Λύκων και ποιος ξέρει ποιος άλλος...

Για τον Λιθοξόου θα κλείσουμε με τη λαϊκή σοφία, παραθέτοντας μία παροιμία από τα βουνά της Ροδόπης: «ουτ ενό πένο να μόταστρα, ουτ ενό τζιέιλ νταταγιεστρά». Αν δεν την καταλαβαίνει ο Λιθοξόου είναι γιατί η παροιμία δεν είναι στα τουρκικά, αλλά βγαλμένη από την, άγνωστη σε αυτόν, πομακική γλώσσα!

Ένας Εθνικά Πομάκος

(τεύχος 59, Φεβρουάριος - Μάρτιος 2012)
www.zagalisa.gr

 http://trikalagr.blogspot.com/2012/04/blog-post_5474.html#more

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ράπισμα απο τους Πομάκους της Θράκης ...στους Ελληνόφωνους !"

Αλβανοί με Τούρκους δεσμοι αίματος.

Σαλί Μπερίσα: «Στην Τουρκία ζουν έξι εκατομμύρια Αλβανοί από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας»
 Στην κομματική συνέλευση που συνήλθε υπό την προεδρία του πρωθυπουργού, συζητήθηκε η επίσκεψη, η οποία ολοκληρώθηκε από τον Σαλί Μπερίσα, στην Τουρκία.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καθώς και προς τους ανώτερους Τούρκους ανώτερους πολιτικούς για την υποδοχή και την προθυμία που έδειξαν στη συνεργασία των δύο χωρών.

Ο Μπερίσα τόνισε τη συνεργασία μέσα στα εκατό χρόνια των σχέσεων των δύο χωρών, κατά τα οποία οι Αλβανοί προσπάθησαν να εδραιώσουν την ανεξαρτησία τους και επεσήμανε τις σημαντικές σχέσεις που αναπτύχθηκαν από τις δύο χώρες, ιδιαίτερα κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια, κατά τα οποία τα δύο έθνη έδειξαν τα φιλικά αισθήματα το ένα έναντι του άλλου, όπως αποδεικνύεται από την πρόσφατη θετική εξέλιξη των οικονομικών συναλλαγών.

Ο επικεφαλής της αλβανικής κυβέρνησης δήλωσε ότι το επίπεδο της οικονομικής ανάπτυξης της Τουρκία βρίσκεται στη δεύτερη θέση παγκόσμια, μετά από την Κίνα, -σύμφωνα με την εκτίμηση της κυβέρνησης Ερντογάν- και ότι υπεγράφησαν μεταξύ των δύο χωρών σημαντικές οικονομικές συνεργασίες για επενδύσεις.
«Στην Τουρκία υπάρχουν περισσότεροι Αλβανοί από ότι σε όλα τα Βαλκάνια, η ιστορία των δύο χωρών χάνεται στους αιώνες, οι Αλβανοί αισθάνονται περήφανοι για τον Σκεντέρμπεη και δεν μπορούν να αγνοήσουν ότι ακόμη και ο Μπαρμπαρόσα ήταν Αλβανός.

Οι Αλβανοί είναι υπερήφανοι και για τον Ναΐμ Σάμη τον ιδρυτής της σύγχρονης Τουρκίας που ήταν Αλβανός, αλλά τονίζουμε πέρα από την ιστορία της Αυτοκρατορίας τη συνεργασία των δύο εθνών κατά τα τελευταία εκατό χρόνια, μετά την ανεξαρτησία της Αλβανίας», είπε ο Μπερίσα.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός τόνισε ακόμη τους ισχυρούς δεσμούς αίματος που έχουν οι Αλβανοί με τους Τούρκους.

«Πάνω από έξι εκατομμύρια Αλβανοί ζουν στην Τουρκία, είναι γνωστό παγκοσμίως για τους γάμους που έγιναν μεταξύ Τούρκων και Αλβανών επί Οθωμανικής εποχής. Είμαι πολύ περήφανος για όλους αυτούς του Τούρκους που έχουν μικτό αίμα, αλβανικό και τούρκικο και είναι ιστορικό γεγονός ότι τουλάχιστον έξι εκατομμύρια Αλβανοί ζουν σήμερα στην Τουρκία, μετά την κατάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας», δήλωσε ο Μπερίσα.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Αλβανοί με Τούρκους δεσμοι αίματος."

Οι άγνωστοι Έλληνες που ηταν μεσα στον «Τιτανικο»

Μπορεί οι περισσότεροι να γνωρίζουν την ιστορία των επιβατών του «Τιτανικού» Τζακ και Ρόουζ, όπως τη φαντάστηκε ο Τζέιμς Κάμερον, λίγοι, όμως, γνωρίζουν ότι στο πιο διάσημο ναυάγιο του κόσμου υπήρχαν και Έλληνες επιβάτες.


Οι τέσσερις άντρες κατάγονται όλοι από το χωριό Άγιος Σώστης της Μεσσηνίας και κανένας τους δεν κατάφερε να επιζήσει.

Όλοι οι νεαροί άνδρες ξεκίνησαν το ταξίδι τους προς τις ΗΠΑ με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν να χτίσουν μια καλύτερη ζωή για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.
Ο 30χρονος Παναγιώτης Λυμπερόπουλος ήταν ο μεγαλύτερος από τους Έλληνες επιβάτες του «Τιτανικού» και ο μόνος που είχε σχέση με τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με όλα όσα έχουν γίνει γνωστά , ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος ήταν ο ιδιοκτήτης ενός μικρού εργοστασίου στη Νέα Υόρκη και είχε επιστρέψει στην Ελλάδα για να δει από κοντά τη βάπτιση του γιου του.
Η μοίρα…
Παρά τα παρακάλια της συζύγου, λίγες ημέρες μετά αποφάσισε να επιστρέψει και πάλι στη γη της επαγγελίας. Μαζί του αποφάσισαν να ταξιδέψουν και οι δύο άλλοι συντοπίτες του, οι αδελφοί Χρονόπουλοι.

Ο μεγαλύτερος αδελφός, ο Απόστολος Χρονόπουλος, ήταν 26 ετών και ήταν εργάτης. Ο νεαρός άντρας επιβιβάστηκε στον «Τιτανικό» από το Χερβούργο μαζί με τον 19χρονο αδελφό του Δημήτρη.

Καθότι και τα δύο αδέλφια ήταν επιβάτες της τρίτης θέσης, οι σοροί τους δεν βρέθηκαν ποτέ.

Αντίθετα, το άψυχο σώμα του Παναγιώτη Λυμπεροπούλου εντοπίστηκε από τους ναύτες του πλοίου «Mackay Bennet» και αναγνωρίστηκε.

Ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος ήταν ο μοναδικός που κατάφερε να επιβιβαστεί σε μία από τις σωστικές λέμβους, και αυτό επειδή μιλούσε αγγλικά και κατάφερε να φτάσει μέχρι το κατάστρωμα.

Η σωστική αυτή λέμβος, όμως, βρέθηκε πολύ αργά και οι επιβάτες είχαν ήδη πεθάνει από ασιτία.

Ο τελευταίος Έλληνας επιβάτης του «Τιτανικού» ήταν επίσης ο 19χρονος Βασίλειος Καταβέλης, ο οποίος ήλπιζε ότι θα καταφέρει να φτάσει στο Μιλγουόκι των ΗΠΑ.

Η σορός του εντοπίστηκε από τα σωστικά συνεργεία και πάνω της βρέθηκε ένα εισιτήριο τρένου από τη Νέα Υόρκη προς το Μιλγουόκι, ένας μικρός καθρέφτης, δύο σημειωματάρια, μια χτένα και ένα κλειδί.

Μάλιστα, τα προσωπικά του αντικείμενα παραδόθηκαν στα αδέλφια του Πέτρο, Παναγιώτη και Λαμπρινή στο λιμάνι του Πειραιά λίγο καιρό αργότερα.

Η τραγική ειρωνεία είναι ότι τόσο ο Λυμπερόπουλος όσο και ο Καταβέλης άλλαξαν τα εξιτήριά τους για να μπορέσουν να ταξιδέψουν μαζί με τους δύο αδελφούς.

Στο ορεινό χωριό του Αγίου Σώστη στη Μεσσηνία υπάρχει ένα μικρό μνημείο για τους τέσσερις άντρες-θύματα του Τιτανικού. «Εις μνήμην των τεσσάρων Ελλήνων θυμάτων του Τιτανικού του έτους 1912 αναζητούντων καλυτέραν τύχην εις ΗΠΑ δι΄ευατούς και οικογενείας των. Βασιλείου Γ. Καταβέλου-Παναγιώτου Κ. Λυμπεροπούλου-Δημητρίου Μ. Χρονοπούλου» γράφει το μνημείο, που δημιουργήθηκε το 2001.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Οι άγνωστοι Έλληνες που ηταν μεσα στον «Τιτανικο»"

Σκόπια: Όταν οι παππούδες του ΜΠΟΥΤΑΡΗ από το Κρούσεβο ζητούσαν την Ένωση με την Ελλάδα

Απρίλιος 5, 2012.

Όπως έχει δηλώσει δημόσια ο σημερινός Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, η καταγωγή της  κουτσοβλάχικης οικογένειάς του είναι από το Κρούσεβο που ανήκει, σήμερα, στο κράτος των Σκοπίων.

Ανατρέχουμε σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Μακεδονία» της 5 Απριλίου του 1919 και βλέπουμε πως οι Κουτσοβλάχοι του Κρούσεβο και του Μοναστηρίου ζητούν την ένωση με την μητέρα Ελλάδα.

Το δημοσίευμα που έχει τον τίτλο «Οι Κουτσοβλάχοι Κρουσόβου και Μοναστηρίου ζητούν την ένωσιν των με την Ελλάδα» αναφέρεται στις προσπάθειες των ομογενών των Σκοπίων να ενωθούν οι περιοχές αυτές με το ελληνικό κράτος.

 Απεστάλη η επιστολή αυτή στους τότε ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων και στον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Η επιστολή έχει ως εξής: 

Μικρές Εκδόσεις Γιῶργος  Ἐχέδωρος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Σκόπια: Όταν οι παππούδες του ΜΠΟΥΤΑΡΗ από το Κρούσεβο ζητούσαν την Ένωση με την Ελλάδα"

Η φτώχεια είναι η πηγή του πλούτου.

Το κοινωνικό και οικονομικό σύστημα στο οποίο ζούμε είναι συνυφασμένο με την ελευθερία, την ηθική και την αξιοπρέπεια. Αυτό τουλάχιστον πιστεύουν πάρα πολλοί άνθρωποι. Και επειδή ακριβώς το πιστεύουν, θεωρούν ότι η καταλήστευση των φτωχότερων κάθε φορά που αυτό το σύστημα βυθίζεται σε κρίση δεν είναι παρά κάτι παροδικό και πως δεν θα αργήσει να ξημερώσουν γι' αυτούς καλύτερες μέρες.


Όπως διαβάζουμε στο άρθρο του Ρούσου Βρανά στην εφημερίδα Τα Νέα, ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους ασφαλώς δεν συγκαταλέγεται ο Μάικλ Πέρελμαν. Καθηγητής της οικονομικής ιστορίας, βρίσκεται «εξόριστος» σε κάποιο άσημο κολέγιο της Καλιφόρνιας (Τσίκο Στέιτ) επειδή εκφράζει περιθωριακές απόψεις. Στο βιβλίο του «Η επινόηση του καπιταλισμού», ο Πέρελμαν εξετάζει σε βάθος τα έργα και την αλληλογραφία του Ανταμ Σμιθ και των συγχρόνων του και γράφει μια ιστορία για τη δημιουργία του καπιταλισμού με τα ίδια τα λόγια των πρώτων καπιταλιστών οικονομολόγων, φιλοσόφων και πολιτικών. Και αυτά τα λόγια δεν είναι καθόλου όμορφα.
Για να δουλέψει ο καπιταλισμός χρειάζεται μια δεξαμενή φθηνής πλεονάζουσας εργασίας. Ομως δεν την έχει πάντα. Πώς την εξασφαλίζει; Με το ζόρι. Ο Πέρελμαν περιγράφει πώς οι χωρικοί εκδιώκονταν από τη γη τους, με νόμους που τους απαγόρευαν το κυνήγι ή που κατέστρεφαν την παραγωγικότητά τους μικραίνοντας τους κλήρους τους, ώστε να μην μπορούν να αυτοσυντηρηθούν. Και απαριθμεί τα παράπονα των συγκαιρινών καπιταλιστών του Ανταμ Σμιθ πως η ανεξάρτητη και άνετη ζωή που έκαναν οι χωρικοί δυσκόλευε την εκμετάλλευσή τους επειδή αρνούνταν να αποδεχτούν μια ζωή μισθωτής δουλείας.

Ο οικονομικός συγγραφέας Αρθουρ Γιανγκ, που τον είχε σε υπόληψη ο Τζον Στούαρτ Μιλ, έγραφε το 1771: «Μόνο ένας ανόητος δεν γνωρίζει πως οι κατώτερες τάξεις πρέπει να διατηρούνται φτωχές. Αλλιώς δεν θα γίνουν ποτέ εργατικές». Ο πολιτικός σερ Ουίλιαμ Τεμπλ συμφωνούσε και πρότεινε τη βαριά φορολόγηση των τροφίμων γι' αυτόν τον σκοπό. «Ο Τζον Λοκ, που θεωρείται ο φιλόσοφος της ελευθερίας», γράφει ο Πέρελμαν, «συνιστούσε να αρχίσει να εργάζεται κανείς από "την ώριμη ηλικία των τριών ετών"».

Aκόμη και ο μέγας ανθρωπιστής Ντέιβιντ Χιουμ εξυμνούσε τη φτώχεια και την πείνα ως θετικές εμπειρίες για τις κατώτερες τάξεις. Ο έμπορος Πάτρικ Κόλκουν, ο οποίος ίδρυσε στην Αγγλία την πρώτη ιδιωτική «προληπτική αστυνομία» για να αστυνομεύει τους λιμενεργάτες, εξηγούσε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πώς η πείνα και η φτώχεια είναι συνυφασμένες με την παραγωγικότητα και τη δημιουργία πλούτου:

«Η φτώχεια είναι εκείνη η κατάσταση όπου το άτομο δεν έχει άλλο τρόπο για τη συντήρησή του παρεκτός από τη διαρκή δουλειά του. Η φτώχεια είναι λοιπόν το πιο αναγκαίο συστατικό της κοινωνίας, χωρίς το οποίο τα έθνη και οι κοινότητες δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν σε πολιτισμένη κατάσταση. Είναι η πηγή του πλούτου, αφού χωρίς φτώχεια δεν θα μπορούσε να υπάρξει εργασία. Δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν πλούτη, πολυτέλεια, ανέσεις, ούτε κέρδη για εκείνους που είναι πλούσιοι».



Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η φτώχεια είναι η πηγή του πλούτου."

Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος.

 «Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα».

Γιώργος Σεφέρης

Ποια Ελληνική λέξη είναι αρχαία και ποια νέα; Γιατί μια Ομηρική λέξη μας φαίνεται δύσκολη και ακαταλαβίστικη;
Οι Έλληνες σήμερα ασχέτως μορφώσεως μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρομε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε.
Για του λόγου το αληθές θα αναφέρομε μερικά παραδείγματα για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη.

Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα χρησιμοποιούμε το επίθετο άναυδος.

Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο αλεξήλιο Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες) κ.τ.λ.

Με το επίρρημα τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς χρησιμοποιούμε τις λέξεις τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια κ.τ.λ.

Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω.

Πέδον στον Όμηρο σημαίνει έδαφος, τώρα λέμε στρατόπεδο, πεδινός.

Το κρεβάτι λέγεται λέχος, εμείς αποκαλούμε λεχώνα τη γυναίκα που μόλις γέννησε και μένει στο κρεβάτι.

Πόρο έλεγαν τη διάβαση, το πέρασμα, σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη πορεία. Επίσης αποκαλούμε εύπορο κάποιον που έχει χρήματα, γιατί έχει εύκολες διαβάσεις, μπορεί δηλαδή να περάσει όπου θέλει, και άπορο αυτόν που δεν έχει πόρους, το φτωχό.

Φρην είναι η λογική. Από αυτή τη λέξη προέρχονται το φρενοκομείο, ο φρενοβλαβής, ο εξωφρενικός, ο άφρων κ.τ.λ.

Δόρπος, λεγόταν το δείπνο, σήμερα η λέξη που έχει παραμείνει είναι επιδόρπιο.

Λώπος είναι στον Όμηρο το ένδυμα. Τώρα αυτόν που μας έκλεψε (μας έγδυσε το σπίτι) το λέμε λωποδύτη, όμως και τα λέπια από την ίδια λέξη προέρχονται (ένδυμα των ψαριών), ενώ Πηνελόπη σημαίνει την υφάντρα, αυτή που χρησιμοποιώντας πηνίο (σαίτα) κατασκευάζει ύφασμα.

Ύλη ονόμαζαν ένα τόπο με δένδρα, εμείς λέμε υλοτόμος.

Άρουρα ήταν το χωράφι, όλοι ξέρουμε τον αρουραίο αλλά και το άροτρο.

Τον θυμό τον αποκαλούσαν χόλο. Από τη λέξη αυτή πήρε το όνομα της η χολή, με την έννοια της πίκρας. Λέμε επίσης αυτός είναι χολωμένος.

Νόστος σημαίνει επιστροφή στην πατρίδα. Η λέξη παρέμεινε ως παλινόστηση, ή νοσταλγία, ενώ η συγγενική της επίσης Ομηρική νόστιμος έχει επίσης διατηρηθεί αυτούσια σαν η επιθυμία επανάληψης/επιστροφής σε γευστική εμπειρία.

Άλγος στον Όμηρο είναι ο σωματικός πόνος, από αυτό προέρχεται το αναλγητικό.

Το βάρος το αποκαλούσαν άχθος, σήμερα λέμε αχθοφόρος.

Ο ρύπος, δηλαδή η ακαθαρσία, εξακολουθεί και λέγεται έτσι - ρύπανση.

Από τη λέξη αιδώς (ντροπή) προήλθε ο αναιδής.

Πέδη, σημαίνει δέσιμο   και τώρα λέμε πέδιλο. Επίσης χρησιμοποιούμε τη λέξη χειροπέδες.

Από το φάος, το φως προέρχεται η φράση φαεινές ιδέες.

Άγχω, σημαίνει σφίγγω το λαιμό, σήμερα λέμε αγχόνη. Επίσης άγχος είναι η αγωνία από κάποιο σφίξιμο, ή από πίεση.

Βρύχια στον Όμηρο είναι τα βαθιά νερά, εξ ου και τo υποβρύχιο.

Φερνή έλεγαν την προίκα. Από εκεί επικράτησε την καλά προικισμένη να τη λέμε «πολύφερνη νύφη».

Το γεύμα στο οποίο ο κάθε παρευρισκόμενος έφερνε μαζί του το φαγητό του λεγόταν έρανος. Η λέξη παρέμεινε, με τη διαφορά ότι σήμερα δεν συνεισφέρουμε φαγητό, αλλά χρήματα.

Υπάρχουν λέξεις, από τα χρόνια του Ομήρου, που ενώ η πρώτη τους μορφή μεταβλήθηκε - η χειρ έγινε χέρι, το ύδωρ νερό, η ναυς έγινε πλοίο, στη σύνθεση διατηρήθηκε η αρχική μορφή της λέξεως.
Από τη λέξη χειρ έχομε: χειρουργός, χειριστής, χειροτονία, χειραφέτηση, χειρονομία, χειροδικώ κ.τ.λ.
Από το ύδωρ έχομε τις λέξεις: ύδρευση υδραγωγείο, υδραυλικός, υδροφόρος, υδρογόνο, υδροκέφαλος, αφυδάτωση, ενυδρείο, κ.τ.λ.
Από τη λέξη ναυς έχομε: ναυπηγός, ναύαρχος, ναυμαχία, ναυτικός, ναυαγός, ναυτιλία, ναύσταθμος, ναυτοδικείο, ναυαγοσώστης, ναυτία, κ.τ.λ.

Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα παραδείγματα προκύπτει ότι:

Η γνώση της ετυμολογίας και των εννοιών των λέξεων θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι μιλάμε τη γλώσσα της ομηρικής ποίησης, μια γλώσσα που, σημειωτέον, δεν ανακάλυψε ο Όμηρος αλλά προϋπήρχε χιλιετηρίδες πριν από αυτόν.

Είναι ακόμα χαρακτηριστικό ότι σε πολλές τοπικές ελληνικές διαλέκτους (Κρήτης, Πόντου κλπ) έχουν διατηρηθεί αυτοτελείς ομηρικές λέξεις.

Εάν κάποιος που δεν έχει διδαχθεί την Αρχαία Ελληνική διαβάσει το Ομηρικό κείμενο θα διαπιστώσει με έκπληξη ότι παρ'όλον ότι μπορεί να μην καταλαβαίνει την σημασία αυτών που διαβάζει, εν τούτοις δεν θα έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι η γλώσσα που έχει μπροστά του είναι Ελληνική !!!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος."

ΤΟ ΚΟΡΑΝΙΟ» είναι ελληνική λέξη.

«ΤΟ ΚΟΡΑΝΙΟ» είναι ελληνική λέξη - και έχει ένα κεφάλαιο με τίτλο:

«ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ»...

Τι λέει το Κοράνιο;

    «Οι Ελληνες [πάντα] θα νικούν. Είναι θέλημα του Αλλάχ» [Surah ΧΧΧ, 1-5]  (Φυσικά, με το ισχυρότερο όπλο στον κόσμο: τον πολιτισμό τους! Τα κανόνια σκουριάζουν. Ο πολιτισμός όμως διαιωνίζεται.)

    Λίγοι γνωρίζουν ότι η ιερή λέξη «Κοράνιο» είναι ελληνικότατη και μάλιστα ομηρική. Προέρχεται από το ιερό ελληνικό ρήμα «κορέω», που σημαίνει σπέρνω -τον Λόγο του Θεού!- και κατ' επέκταση «σαρώνω». Το ρήμα «κορέω» εκφράζει και την ιερή πράξη της δημιουργίας: όταν ο πατέρας μας «εκόρευσε», δηλαδή έσπειρε τον σπόρο του στην κόρη-μάνα μας και έπλασαν εμάς!
    Σήμερα το ρήμα είναι γνωστό ως: «δια-κορεύω», από το κόρη: δια-κορεύω<κόρη. Δηλαδή η πιο δημιουργική πράξη στον κόσμο! Στο «Κοράνιο» (η λέξη είναι ΔΑΝΕΙΟ των Αράβων, Περσών και Τούρκων από το ελληνικό-ομηρικό: κορέω). Το «Κοράνιο» έχει 114 «Κεφάλαια» (η αντίστοιχη «Αραβική» λέξη: «Surah» είναι και αυτή ελληνική, από το «Σειρά»). Αλλά και η λέξη «Αλλάχ» είναι από το ελληνικότατο «άλιος», που είναι η πρωτο-ελληνική λέξη ήλιος: Ο πρώτος πρώτος Θεός του πρωτο-Ελληνα Πελασγού ήταν, όχι ο Δίας, όχι ο Κρόνος, αλλά ο Ηλιος! Που χαρίζει το φως και τη ζωή στους Ανθρώπους: άλιος**ήλιος**Ελλάς (=το Φως)**Hellas****(Η=Χ) Αλλάχ... Και το όνομα «Μωάμεθ» είναι δάνειο από το ελληνικότατο «μεγάθυμος» = ον με πλούσιο κόσμο ψυχής.

Καθηγητής Σταύρος Θεοφανίδης

**Να προσθέσω κι εγώ ότι ΕΛ=ήλιος και ΛΑΣ= πέτρα (εξ ου και σήμερα ακόμα χρησιμοποιούμε το παράγωγο λατομείο).
Έτσι Ελλάς κατ'επέκταση σημαίνει την Φωτεινή Χώρα.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΤΟ ΚΟΡΑΝΙΟ» είναι ελληνική λέξη."

Συνέντευξη Ν.Λυγερού "Εξελίξεις" Γ.Χατζηεμμανουήλ 9/4/12

Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού
στην εκπομπή «Εξελίξεις» με τον Γ. Χατζηεμμανουήλ
Ένα Channel
Δευτέρα 09 Απριλίου 2012

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Συνέντευξη Ν.Λυγερού "Εξελίξεις" Γ.Χατζηεμμανουήλ 9/4/12"

Πρώτη σε αλλοδαπούς η χώρα μας στην Ευρώπη.

Πρώτη σε αλλοδαπούς η χώρα μας στην Ευρώπη - Οι πιο πολλοί είναι Αφγανοί...

Ελάχιστοι, είναι. πλέον, οι λαθρομετανάστες από την Αλβανία. Οι περισσότεροι λαθρομετανάστες, που ζουν στην Ελλάδα είναι Αφγανοί. Τους προηγούμενους μήνες, δεν περιλαμβάνεται στα στοιχεία η τελευταία σκούπα της αστυνομίας, όπου συνελήφθησαν 2. 830 Αφγανοί λαθρομετανάστες.
Να σημειωθεί ότι ελάχιστοι είναι, πλέον, στη χώρα μας οι Αλβανοί παράνομοι μετανάστες. Και αυτό οφείλεται, εκτός από το ότι δεν έρχονται στην Ελλάδα, λόγω της οικονομικής κρίσης, στο γεγονός ότι από το Δεκέμβριο του 2010 καταργήθηκε η βίζα.

Το σχέδιο για τη σύλληψη και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών, που υπολογίζονται σε 800.000 περίπου, αλλά σαφώς είναι πιο πολλοί, θα πρέπει να αποδώσει ορατά αποτελέσματα στις επόμενες οκτώ εβδομάδες, καθώς ο χρόνος που είχε η χώρα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα εκπνέει περί τα τέλη Μαΐου.

Στις αρχές Ιουνίου η Ελλάδα θα αξιολογηθεί από την ΕΕ για το αν μπορεί να παραμείνει στις χώρες που συμμετέχουν στη Συνθήκη Σένγκεν, λόγω της παραμονής στο έδαφός της του μεγαλύτερου αριθμού λαθρομεταναστών από κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης.
Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Πρώτη σε αλλοδαπούς η χώρα μας στην Ευρώπη."