Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ - ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ - ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ - ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ - ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ - ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΣΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΜΑΘΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

ΕΛΛΗΝΟ-ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ

Ο Κώστας Μπίρης, στο βιβλίο του «Αρβανίτες», παραθέτει επίθετα αρβανίτικης προέλευσης όπως προκύπτουν από καταλόγους ονομάτων καπεταναίων και απλών στρατιωτών που αναφέρονται σε έγγραφα του βενετικού αρχείου και άλλα κείμενα του 15ου και 16ου αιώνα. Επίθετα που έχουν επιβιώσει ως σήμερα, εξελληνισμένα τόσο ώστε να θεωρούνται πλέον ελληνικά, παρ' ότι δεν παύουν να υποδηλώνουν αρβανίτικη καταγωγή.

Αδάμος (και Αδάμης)
Βαρλάμης (συχνό στη Σπάρτη)
Βέρβερης (τυφλός)
Βλαντής
Γιάτας (μακρύς)
Γκάζας (γελαστός)
Γκέρμπεσης (Γερβάσιος)
Γκίνης (Γιάννης, συχνό στην Υδρα, στο Κορωπί, στα Καλύβια του Κουβαρά και στον Μαραθώνα)
Γκιόλμας
Γκλιάτης (μακρύς)

Γκολέμης (λαίμαργος, συχνό στο Μενίδι και στον Μαραθώνα)
Γκούμας (Γιακουμής, Ιάκωβος )
Γκρίτσας (συχνό στο Μενίδι)
Καγκάδης (τραγουδιστός, συχνό στην Κέρκυρα, στην Καρυστία και στη Βοιωτία)
Κακαβάς (συχνό στην Καρυστία και στο Λιόπεσι Αττικής)
Κακαρούκας (κακοκυλημένος, συχνό στη Λιβαδειά)
Καλέντζης (γανωτζής)
Καλέσης (μαλλιαρός)
Κάμιζας (της πλούσιας)
Κάμπασης (κάμπες = πεζός)
Κανάκης
Καντρέβας (συμμαζεμένος)
Καπαρέλης
Κασνέσης
Κέκης (κακός, πονηρός ­ συχνό στη Χασιά Αττικής)
Κόκος (Κώστας)Κόκλας (συχνό στη Χασιά Αττικής)
Κολόσης (Νικολάκης)
Κομποθέκρας (χειρόβολο από σίκαλη)
Κόντος (συχνό στα Καλύβια της Χασιάς στην Αττική)
Κόρεσης (θεριστής)
Κότσικας (κοκάλας, συχνό στην Κάρυστο)
Κούκης (κόκκινος)
Κουρτέσης
Κούτσης (κουτάβης, συχνό στις Σπέτσες και στο Τάχι των Θηβών)
Κράψας
Κριεκούκης (κοκκινομάλλης)
Κριεμπάρδης (ασπρομάλλης)
Κυριάκης
ΚΑΓΚΑΣ-kenge=το ασμα,το τραγουδι.Αδυναμια αποδοσης της αρβ.λεξης.

ΘΗΛΥΖΑΣ-thelleze-a=η περδικα.Εδω εχουμε κλασσικη περιπτωση αδυναμιας γραφης των κλειστων φωνηματων,που περιεχει η λεξη αυτη,με συμβολα του ελληνικου αλφαβητου.Απο εκει και περα,η αποδοση της λεξης με τους υπαρχοντες ελληνικους χαρακτηρες επαφιεται στη φαντασια των γραφεων.(το e αμυδρα).
ΚΙΜΠΕΖΗΣκαι ΚΙΜΠΙΖΗΣ-το αυτο ακριβως συμβαινει και εδω.Το ονομα ειναι συνθετο και προερχεται απο τις αρβ.λεξεις kebe=ποδι και izi=ο μαυρος,(το e αμυδρα),σημαινει δηλαδη τον μαυροποδαρο.Η αδυναμια γραφης ειναι φανερη κι απο τις διαφορετικες μορφες με τις οποιες εκφερεται το ονομα.Προφανως παρωνυμιο.
KIKΗΡΑΣ-επαγγελματικο ονομα απο την αρβ.λεξη κικερ-α=το ρεβυθι,δηλ.αυτος που καλλιεργει η πουλα ρεβυθια.
ΚΟΥΜΙΣΗΣ-κι αυτο επαγγελματικο,kemishe=πουκαμισο.
ΚΑΚΑΤΣΗΣ-πατριδωνυμικο,ο καταγομενος απο Κακατσι της ΝΑ Αλβανιας.
ΚΑΒΑΓΙΑΣ-πατριδωνυμικο επισης,ο προερχομενος απο την Καβαγια της κεντρικης Αλβανιας.Και τα δυο παραπανω ονοματα αποτελουν δειγμα σχηματισμου επωνυμων με τη θεση αυτουσιου του τοπωνυμιου ως οικογενειακου ονοματος.Ειναι κατεξοχην αρβανιτικη συνηθεια,οπως δεχεται και ο Ν. Βεης.

ΒΗΛΑΡΑΣ-ειναι επαγγελματικο,απο την αρβ.λεξη βηλαρ=τοπι,δηλ.αυτος που πουλα υφασματα.

ΒΟΥΚΛΙΖΑΣ-σκωπτικο παρωνυμιο απο την αρβ.λεξη bukleze-a=η νυφιτσα.
ΒΡΕΖΑΣ-προερχεται απο την αρβ.λεξη μπρεζε=το ζωναρι,με τροπη του μπ σε β,μετα απο λογια επεμβαση.
ΓΚΡΙΤΖΑΛΑΣ-ειναι παρωνυμιο,απο την αρβανιτικη λεξη grizhele-a=η καρακαξα.Προφανως,οπως ολα τα παρωνυμια,τα παρατσουκλια,απεδιδε καποιο ιδιαιτερο χαρακτηριστικο του φεροντος το ονομα.
ΓΚΡΕΠΗΣ-grep-i=το αγκιστρι.Συναφη τα αρχαια ελληνικα,γριπος=το διχτυ των ψαραδων και γρυπος=κυρτος.
ΓΚΡΕΣΤΑΣ-greste-a=η αγουριδα.
ΓΚΡΙΚΑΣ-παρωνυμιο,γκρικ=λαιμος.
ΓΚΡΟΠΑΣ-μαλλον προερχεται απο τοπωνυμιο,οχι σπανιο σε αρβανιτικες περιοχες.Γκροπα(grope-a)σημαινει ο λακκος,το ορυγμα.
ΓΚΡΟΥΜΑΣ-παρωννυμιο,grumas-zi=o λαρυγγας.
ΓΟΛΕΜΑΤΗΣ-ειναι δηθεν εξελληνισμενος τυπος των αρβ.λεξεων γκολ ε μαδ=στομα μεγαλο,προσωνυμιο που αποδιδοταν σκωπτικα σε ανθρωπους λαιμαργους η σε οσους συνηθιζαν πομπωδεις εκφρασεις.Δειτε τα ομορριζα ονοματα Γκολιας,Γκολεμας,Γκολεμης,Γολεμης.
ΔΑΓΚΛΗΣ-πατριδωνυμικο που υποδηλωνει καταγωγη απο την περιοχη Νταγκλη της Αλβανιας.Η τροπη του ντ σε δ αποτελει επεμβαση των λογιων,οπως συμβαινει σε πλειστα ονοματα,Μποτσαρης-Βοτσαρης.Ο μουσουλμανος αντιπαλος του Καραισκακη στην Αραχωβα Μουσταμπεης Νταγκλης ο Καφιαζεζης.
ΔΟΥΝΗΣ-την ιδια τροπη εχουμε και στο ονομα αυτο.Ειναι δηθεν εξελληνισμενος τυπος του Ντουνης,που κι αυτο με τη σειρα του ειναι το αρβανιτικο υποκοριστικο του βαπτιστικου ονοματος Αντωνης.
ΔΩΡΙΖΑΣ-doreze-a=το χερουλι,η λαβη.Επισης σημαινει την χερια,το δραγμα.Ντορεζα λεγεται και το ιδιοτυπο πεταγμα της πετρας απο κατω προς τα πανω,ωστε να διαγραψει καμπυλη τροχια.
ΖΑΡΚΑΝΙΤΗΣ-πατριδωνυμικο που υποδηλωνει καταγωγη απο το Ζαρκανι της περιοχης Νταγκλη της Αλβανιας.Η καταληξη -ιτης ειναι ενδεικτικη της καταγωγης απο τοπο.
ΖΕΓΚΟΣ-πατριδωνυμικο,ο καταγομενος απο τοπωνυμιο Ζεγκου στην περιοχη Καρατροπακ της Δυτικης Αλβανιας.
ΖΕΗΣ-πατριδωνυμικο,ο καγομενος απο το Ζεη Τεπελενιου.
ΖΟΓΚΑΣ-προερχεται απο την αρβ.λεξη ζογκου=πουλι.Γραφεται και Ζωγκας και Ζωγος,Ζωγου.Με το ονομα Ζογκα φερεται μεγαλος μεσαιωνικος αρχοντικος οικος της Αλβανιας με εδρα το ανατολικο ακρο της Μεγαλης Μαλεσιας.Την εξαπλωση του οικου αυτου στον ελλαδικο χωρο δειχνουν τα τοπωνυμια Ζογκα και Μπαρδι Ζογκα στη ΒΔ Πελοποννησο,γνωστα ηδη τουλαχιστον απο το 1461/63(τουρκικο απογραφικο καταστιχο),καθως και τοπωνυμιο παπα Γιαννη Ζογγα (ονομα συνοικισμου)γνωστο απο την απογραφη των Βενετων του 1700 στην περιοχη Θερμησιου της Αργολιδας.
ΖΩΤΟΣ-ζοτ-ι=ο κυριος,ο αφεντης.
ΛΕΖΑΣ και ΛΕΖΟΣ-παρωνυμιο απο την αρβ.λεξη λεζε-α=η ελια στο προσωπο η στο σωμα.ΛΕΠΟΥΡΗΣ,ΛΕΠΟΥΡΑΣ-παρωνυμιο ,λεπουρ-ι=ο λαγος.
ΛΙΑΚΡΑΣ-λιακρ-α=τα χορτα.
ΛΙΑΜΠΟΤΗΣ-λιαμποτ-ι=ενα ειδος χορτου.
ΛΙΑΣΚΑΣ-λιασκ-α=το κλημα που παραχωνουν για καταβολαδα.
ΛΟΥΒΑΡΗΣ-λουβερ=δηλητηριο.
ΛΙΑΡΑΣ και ΛΙΑΡΟΣ-λιαρε-α=το παρδαλο,το ποικιλοχρωμο,το καταστικτο.
Λάντας (δρυς;)
Λότσας (φίλος)
Λουκίσας (της χήρας του Λουκά, συχνό στα Καλύβια της Χασιάς)
Λούσης (λιουσ = λάτρης, ικέτης)
Μαζαράκης
Μάζης (κορυφαίος)Μάνεσης (βραδύς)
Μάριζας (της Μαρίτσας)
Μαύρεσης
Μέγκουλας
Μελέτης
Μενάγιας
Μέξας (συχνό στις Σπέτσες, στην Κέρκυρα και στην Ηπειρο)
Μόλας (μόλε = μήλο)
Μουζάκης
Μπανίκας
Μπάρδης (άσπρος, συχνό στα Μεσόγεια και στη Χασιά της Αττικής)Μπαρμπάτης
Μπάρτσης (μπάρτσα = γίδα, συχνό στο Μαρκόπουλο της Αττικής)
Μπάστας
Μπελόκας
Μπελούσης
Μπέτσης
Μπίμπης (πουλί πάπιας, χήνας ή γάλου ­ συχνό στα Λιόσια και στη Μάνδρα Αττικής)
Μπισκίνης (μπέσε = πίστη, κένι = σκύλος)
Μπόζος (βαρέλας)Μπόρσας (πουγκής)
Μπούας
Μπούζης (χειλάς)
Μπουζίκης
Μπούκουρας (ωραίος)
Μπούμπας (μαμούνας)
Μπόχαλης (μπόχα = σκόνη)
Ντόριζας (μικροχέρης)
Παναρίτης (από το Φανάρι)Πέτας (πίτας)
Πρίφτης (παπάς, συχνό στην Κορώνη, στα Σπάτα και στην Κερατέα)
Προγόνης
Προκόπης
Ρένεσης (ψεύτης)
Σγούρης
Σκλέπας (κουτσός)
Σκλήρης (συχνό στη Βοιωτία)
Σκούρας
Σούγκρας (που τσουγκρίζει)
Σούκουλας (κουρελής)
Σούλης (ψηλός, λεβέντης)Σουμάκης
Σούρπης (ρουφηχτής)
Σπάτας (σπάθας)
Στίνης (που σπρώχνει)Σχηματάρης (κομψευόμενος)
Τάτσης (Δημητράκης)
Τσαμαντάς (τσα- ή χαϊ- μ' ντα = πήγαινε πιο κοντά)Τσαπόγας (ψηλοπόδαρος, συχνό στη Μεσσηνία)
Φούντης (πάτος)
Χαϊκάλης (κάλι = άλογο, συχνό στο Μενίδι)
Χέλμης (φαρμάκης)

12 σχόλια:

  1. papadopoylos xaralampos toy anastasioy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κριεκούκης (κοκκινομάλλης)
    Κριεμπάρδης (ασπρομάλλης)
    kpie=koke ara kokkekukhs
    κριεμπαρδξς κοκκεμπαρδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Signomi alla ta arbanitika eponima einai arbanitika,dhen einai ellinika.Oi arbanites mpori gia A,B,G,D logous na einai ellines,omos dhen einai ellinika ta arbanitika eponima ,basi olon ton ellinon kai ksenon gllosollogon .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες το δικό σ πουθενά εκεί περα? Κοίτα να έχεις κατά νου ετούτο ο ταχσιν πασάς ήταν αλβανός που σπούδασε στην ελληνική ζωσιμαια σχολη Ιωαννίνων, από τους απόγόνους του 1 μπήκε στην ελληνική κοινωνία ο δε άλλος στην τουρκική, αυτό δείχνει ότι δεν υπάρχει Αλβανία με κριτήρια έθνους πάρα μόνο πλυθησμος με κάποια κοινά στοιχεία και κάποια όχι από περιοχή σε περιοχή της Αλβανίας μέχρι την Ήπειρο!Πάρα ταύτα όπως και να είχε διαμορφώθηκε έθνος και επειδή ο κορμός του εθνικά είναι καινούργιος ας αφήσουμε τι λενε κάι τι όχι οι ξενοι γλωσσολογοι,εγώ είμαι δω ο αλβανός από δίπλα, σήμερα δε σε πάω αύριο μπορεί να πίνουμε καφέ στην ίδια αυλή, δεν ξέρεις στην περιοχή έτσι όπως έγινε ποιος είναι βέρος και ποιος όχι, σημασία έχει ότι μια τεράστια μερίδα Αλβανών είναι απόγονοι και Ελλήνων όπως και οι Τούρκοι, ας μη γελιόμαστε οι Έλληνες είχαν απλωθεί σε όλο τον αρχαίο κόσμο μέσω αποικιων και οι Ισπανοί είναι σε ένα βαθμό και οι παλαιστηνιοι και οι Ιταλοί στο νότο σε μεγαλο βαθμό, απλά η σύγκρουση ξένων κουλτουρων έγινε στην περιοχή της σημερινής Αλβανίας, λατινικό τμήμα της αυτοκρατορίας των Ρωμαίων στα βόρεια του ποταμού σκουμπη ελληνικό τμήμα στα νότια Δαρδανες Ρουμανοι Σλάβοι Γότθοι και διάφοροι τουρκικό πλυθισμοι γειτονεψαν με την περιοχή και την επηρέασαν γλωσσικά χωρίς να είναι σίγουρο τπτ, μπορεί απλά να μιλάνε μια διάλεκτο κοινή στην περιοχή από παλιά, όλα αυτά δεν έχουν σημασία διότι οι ευγενεις της περιοχής θεωρούσαν τους εαυτούς τους ελληνες και στο τέλος του Βυζαντίου το κομμάτι εκείνο της Αλβανίας παραστρατει προς τους Τούρκους, κυρίως μετά τον Σκεντερμπεη,χαρακτηριστικο είναι ότι όσοι μετείχαν αρβανιτες στην επανάσταση θεωρούσαν τους εαυτούς ελληνες κάι ήταν κιόλας , αλλά για να το σφραγισουμε ο Μιαούλης έγινε υπουργός και άλλοι τόσοι, ο Μιαούλης όμως λένε ότι δεν μιλούσε καλά τα ελληνικά και ρωτώ γτ δεν εισήγαγε τα αρβανιτικα ή τα αλβανικά, έτσι κι αλλιώς κανένας δεν καταπίεζε τότε τα πράγματα και οι Αλβανοί ήταν ιδιαίτερα σεβαστός λαός (όχι όπως σήμερα που πρώτα κάνεις το σταυρό σου και μετά ανοίγεις κουβέντα αλβανό)? Τεσπα πάει μακριά η βαλίτσα απλά οποίος αμφιβάλλει για τους ελληνες αρβανιτες ας πάει στο σύλλογο να τους ρωτήσει τι είναι, το καλύτερο φυσικά θα το πω τώρα, ο άνθρωπος που έφτιαξε την αλβανικη γλώσσα ενωνοντας την τοσκικη και γκεγκικη διάλεκτο, σπούδασε και αυτός στης Ζωσιμαια Σχολη Ιωαννίνων και έφερε το επώνυμο Χριστοφοριδης!!!!!Φυσικά ένιωθε αλβανός μέχρι το κόκκαλο, από την άλλη όμως ο Ισμαήλ Μπεης ένιωθε ότι το μέλλον της Αλβανίας είναι να ενωθεί με την Ελλάδα όσο πιο σύντομα γίνεται... εμείς είμαστε κράτος Ρωμαίων και αποτελούμε την καρδιά της Ελλάδας και είμαστε Έλληνες περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, δεν με νοιάζει πόσο ελληνες είμαστε, αλλά ότι είμαστε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο λαό!Και πάλι επισημαίνω ότι εμείς είμαστε κράτος Ρωμαίων, το όνομα Ελλάδα το φορτώθηκαμε για λογαριασμό των Ευρωπαίων...Εν τέλει οι Έλληνες της αρχαιότητας ποιος λέγει ότι ήταν καλύτεροι από τους Βυζαντινους ή τους ελληνες της τουρκοκρατιας? Διότι όλοι πάνε να πιαστούν από τους αρχαιους φιλοσόφους κλπ και να άρπαξουν λίγο prestige από την αρχαιότητα, μα οι αρχαίοι Έλληνες σαν κοινωνία ήταν το ανάποδο από αυτό που αναφέρεται στους διάφορους ιστορικούς και φιλοσόφους, εξ ου και η έμπνευση να γράψουν τα φιλοσοφικά τους έργα έβλεπαν ότι τα πράγματα πάνε κατά διαόλου...

      Διαγραφή
  4. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΤΟ ΕΠΩΝΥΜΟ ΚΑΠΟΙΟΥ
    ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ
    ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΓΚΑΓΚΑΣ, ΝΤΑΓΚΑΣ, ΝΤΟΥΓΚΑΣ, ΜΟΥΓΚΑΣ,
    ΜΠΕΚΑΣ, ΣΟΥΚΑΣ, ΜΠΑΡΛΑΣ, ΜΑΡΛΑΣ ΚΛΠ
    ΕΧΟΥΝ ΞΕΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ
    ΠΟΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ;
    ΠΟΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ,ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπε ο μέγας επιστήμων... Ξεχνάς ότι πολλά επώνυμα προέρχονται από ξενικές λέξεις-δάνεια που ενσωματώθηκαν στην ελληνική και που χρησιμοποιούμε μέχρι και σήμερα. Όπως επίσης δεν ξέρεις ποια μπορεί να είναι η καταγωγή του πραγματικού επωνύμου κάποιου κυρίου Παπαδόπουλου, Αλεξανδράκη, Μιχαλακόπουλου, επώνυμα που εσένα σου φαίνονται ελληνικότατα, σε αντίθεση με τον ξένο (όπως τον ονομάζεις) που λέγεται Ντάγκας. Επίσης ξεχνάς ότι όλοι οι άνθρωποι ανεξαιρέτως προερχόμαστε από πολλά σόγια. Και ότι και ένας "ξένος" που ήρθε πχ τον 15ο αιώνα, ο σημερινός του απόγονός που φέρει το ίδιο επώνυμο αποτελεί "προϊόν" μίξης με γηγενείς. Από αρχαιοτάτων χρόνων, σε όλες τις περιοχές του πλανήτη υπάρχουν ξένα στοιχεία (μεγάλοι ή μικροί πληθυσμοί ή μεμονωμένοι άνθρωποι) που ενσωματώνονται στους γηγενείς μέσα στους αιώνες και σε αυτό που χαρακτηρίζουμε ως gene pool. Είναι θέμα DNA, όχι θέμα επωνύμου λοιπόν για να χαρακτηρίζουμε και να βγάζουμε συμπεράσματα με τόσο απλοϊκό τρόπο.

      Διαγραφή
  5. Που ειναι τα επιθετα: Πεππας, Γκιοκας, Mαρουγκας, Λιασκος. Απ'οτι βλεπω δεν υπολογιζεις στην ερευνα σου την δυτικη Αττικη. Δε γινεται να αφηνεις απ'εξω τα πιο συχνα επιθετα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Απαντήσεις
    1. Το..marizas, σαν...η ως το paparizas ;
      Οeimai Οeimai Οeimai.Tι ελλίνας bre ;;
      ΕΛ ΛΑΣ , χωρίς γράμματα Ελληνικά
      ΕΛ ΛΗΝ, άνευ Ελληνικής ομιλίας
      legόmeθα...
      oligon γκιαούρα, πολύς ragιas ._
      Τις εί ;;;
      Aυτο ΓΝΩΣΙΑ . AUTO κινητο .
      ME Δία ME Dia
      HΕΛΛΑΣ ΗELLAS

      Διαγραφή
  7. Οι Αρβανίτες, λόγω της καθόδου τους στον Ελλαδικό χώρο γύρω στο 15ο αιώνα μ.Χ. επηρέασαν τους γηγενείς, όχι μόνο γλωσσικά, αλλά και στον τρόπο των οικιακών τους οικοδομημάτων (π.χ. καλύβια), ακόμη και στην παραδοσιακή φορεσιά (φουστανέλα). Απόδεικη ότι τα αρβανίτικα επώνυμα ΔΕΝ δηλώνουν απαραίτητα αρβανίτικη καταγωγή είναι τα οικογενειακά ονόματα των Τσακώνων στην Κυνουρία, που θεωρούνται απόγονοι των αρχαίων Λακώνων, όμως σήμερα φέρουν στην πλειοψηφία τους οικογενειακά ονόματα αρβανίτικης χροιάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts with Thumbnails