ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ Εκδ. "Πελασγός"

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΛΕΞ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

"Κύπρος 1974 - Η Μεγάλη Προδοσία"

Εκδόσεις "ΠΕΛΑΣΓΟΣ - Ιωάν.Χρ.Γιαννάκενας"

Εχθές (10/5/2011) έλαβα από τον Γιάννη Γιαννάκενα, ιδιοκτήτη του Εκδοτικού Οίκου "Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ" το παρακάτω μήνυμα:

"Αγαπητέ Κώστα,

Με χαρά σε ενημερώνω ότι το "διαμάντι" που συνέγραψες, με τίτλο "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ", θα κυκλοφορήσει την Παρασκευή 13-5-2011, κάνοντας πρεμιέρα στην Εκθεση Βιβλίου που ξεκινάει την ίδια ημέρα στο Ζάππειο.

Η Έκθεση του Ζαππείου θα διαρκέσει από την Παρασκευή 13/5 έως και την Κυριακή 29/5. Τα ωράρια είναι γιά τις καθημερινές από 6 μμ. έως 10.30 μμ και Κυριακές από 10.00 πμ έως 10.00 μμ.

Το περίπτερο των Εκδόσεων ΠΕΛΑΣΓΟΣ έχει τον αριθμό 11 και είναι στην αρχή της Έκθεσης.

Επίσης από το Σάββατο 14/5 θα διατίθεται και από το Κεντρ.Βιβλιοπωλείο μου στην Χαρ.Τρικούπη 14, τηλ.210-6440021.

Από την ερχόμενη εβδομάδα θα κυκλοφορήσει σταδιακά και στα Κεντρικά Βιβλιοπωλεία των Αθηνών αλλά και ακολούθως των υπολοίπων πόλεων.

Καλό μας ταξίδι!

Ιωάννης Χρ. Γιαννάκενας

Εκδόσεις "Πελασγός"

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε με μοναδικό σκοπό να βγεί όσο είναι δυνατόν προς τα έξω η αλήθεια γιά το "μαύρο καλοκαίρι" του 1974 στην Κύπρο. Βασίστηκε σε πολυετή έρευνα, διασταύρωση στοιχείων από 80 περίπου βιβλία Ελληνικά και ξένα (συμπ.Τούρκικων πηγών), συνεντεύξεις με βετεράνους....

Διότι οι Έλληνες και στην μητροπολιτική χώρα αλλά και στην Κύπρο πρέπει να μάθουν την αλήθεια μακριά από πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες! Αποδίδονται οι ευθύνες εκεί όπου φαίνεται να υπάρχουν ανεξάρτητα την πολιτικής ή στρατιωτικής "ακτινοβολίας" των προσώπων !!! Γιά τον συγγραφέα δεν υπάρχουν ..."ιερές αγελάδες της πολιτικής"! Υπάρχουν ΜΟΝΟ υπέυθυνοι ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ που επέφεραν απώλεια Εθνικού Εδάφους!

Πηγή

http://hellenicrevenge.blogspot.com/2011/05/1974.html

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ Εκδ. "Πελασγός""

Ορέστης και Ηλέκτρα (Επεισόδιο 1)

Επεισόδιο 1: Η επιστροφή από την εξορία και η αποστολή του Ορέστη

Του Νίκου Λυγερού

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου

Μπροστά στην πύλη των Λεόντων στις Μυκήνες. Η ορχήστρα είναι άδεια, φωτισμένη με ένα πολύ ζωηρό φως. Αποπνέει μια αίσθηση ζεστασιάς. Ο Ορέστης και …ο Πυλάδης μπαίνουν στη σκηνή από τα δεξιά. Ο Πυλάδης βρίσκεται πάντα στα δεξιά του Ορέστη. Ο Ορέστης κατευθύνεται προς το κέντρο. Ο Ορέστης φιλά το χέρι του και στη συνέχεια σκύβοντας αγγίζει το χώμα με συγκίνηση.

Ορέστης

Πυλάδη, φίλε μου, ιδού η γη των προγόνων μου. Πάνω σε τούτη τη γη γεννήθηκαν η σκιά και το φως, το έγκλημα και η τιμωρία.

Πυλάδης

Εδώ λοιπόν είν’ η πατρίδα σου;

Ορέστης

Ναι! Χίλιες φορές ναι! Περιμένω αυτή τη στιγμή εδώ και τόσα χρόνια που έχω την εντύπωση πως γεννήθηκα μ’ αυτή τη λαχτάρα· την ώρα της πατρίδας μου, το φιλί της γης μου.

Πυλάδης

Εδώ, ο ήλιος έχει μια σπάνια ένταση.

Ορέστης

Είν’ ο ήλιος της δικαιοσύνης, ο τρομερός. Αυτός ο κόσμος είναι δεμένος με τον ήλιο όπως ο μύθος με την ιστορία. Αναγνωρίζω την πατρίδα μου από τη μυρωδιά της ζέστης της.

Πυλάδης

Νιώθω τη γεύση του αρώματός της.

Ορέστης

Στη χώρα των ιδεών και των αντιθέσεων, είμαστε ακατάπαυστα πλημμυρισμένοι από φως και πεθαίνουμε, ωστόσο, διψασμένοι. Πάνω σε τούτη τη γη με τον ορίζοντα ώχρας, όπου φύτρωσε το πράσινο του κυπαρισσιού, ο χρόνος δεν κλαίει παρά μόνο σπάνια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ορέστης και Ηλέκτρα (Επεισόδιο 1)"

Η αρχαία μακεδονική πόλη Μένδη

http://visaltis।blogspot।com/2011/05/blog-post_4169।html

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Ο προσφιλής χώρος διεξόδου των Θεσσαλονικέων στη θερινή κυρίως, περίοδο, είναι η Χαλκιδική. Πέρα όμως από τις καταγάλανες και ολοκάθαρες ακτές της, υπάρχουν και χώροι με μεγάλη και σπουδαία ιστορία.

Η πόλη Μένδη της αρχαιότητας ήταν ένας πολύ σημαντικός τόπος αφού πέρα από το εξαιρετικό της κρασί ήταν γνωστή και για την πολιτιστική της ανάπτυξη.

Ο Θουκυδίδης μας πληροφορεί πως η Μένδη ήταν αποικία των Ερετριών που την ίδρυσαν στην χερσόνησο της Παλλήνης, στο δυτικό ή πρώτο πόδι της Χαλκιδικής.

Δεδομένου του ότι οι Χαλκιδείς και Ερετριείς είχαν αποικίες στα μακεδονικά παράλια ήδη από το 1.000 ή 1100 π.Χ., σύμφωνα με την αξιολόγηση των νεότερων ευρήματων, η ίδρυση της πόλης ανάγεται γύρω από την χρονολογία αυτή.

Ο κάτοικος της πόλης λεγόταν Μενδαίος. Η ονομασία της πόλης προέρχεται από το ηδύοσμο φυτό μίνθη ή μίνθα που φύονταν σε αφθονία στην περιοχή (στα λατινικά mentha, εξ ου και η μέντα).
Σχετικά με το όνομα Μένδη, το μεσαιωνικό λεξικό Σουίδα αναφέρει επιπλέον πως έτσι ονόμαζαν οι Αιγύπτιοι τον τραγοπόδαρο θεό Πάνα, υπήρχε μάλιστα και ιερό ‘του Μενδησίου παρ’ Αιγυπτίοις, εν ω άγαλμα τραγοσκελές ήν, ορθόν έχον το αιδοίον.»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η αρχαία μακεδονική πόλη Μένδη"

Νέα Υόρκη: Το ομοσπονδιακό δικαστήριο αθώωσε τον Σωκράτη, 2410 χρόνια μετά

Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης αθώωσε το Σωκράτη μετά από 2410 χρόνια. Σε μια ιστορική δίκη, με αρχαιοελληνικά στοιχεία και συνάμα με σύγχρονες αντιλήψεις, δοσμένες με νομικές εκφάνσεις και χιούμορ, εκατοντάδες θεατές είχαν την ευκαιρία να βιώσουν μια εκπληκτική «παράσταση» της αλήθειας, του νόμου και της ελληνικής κληρονομιάς. Τη μεταφορά της δίκης του Σωκράτη, σε μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές δικαστικές αίθουσες της Αμερικανικής Δικαιοσύνης, ανέλαβε το Ίδρυμα Αλέξανδρος Ωνάση, καταφέρνοντας να πετύχει τη συμμετοχή κορυφαίων δικαστών και διαπρεπών δικηγόρων της νεοϋορκέζικης νομικής ελίτ.
Το δικαστικό σώμα διχάστηκε μπροστά σε χείμαρρο επιχειρημάτων και ρητορικών λόγων από τις δυο πλευρές, αναδεικνύοντας παράλληλα το διαχρονικό σκεπτικισμό για την πολύκροτη δίκη του Σωκράτη, που προβληματίζει κάθε φορά που μεταφέρεται ο χρόνος, ο τόπος και η επικρατούσα κατάσταση της τότε εποχής. Στη δίκη του Μανχάταν, η οποία ουσιαστικά δεν αποτελούσε αναπαράσταση, αλλά μια νέα εκδοχή, εξετάστηκαν όλες οι κατηγορίες που βάρυναν το Σωκράτη το 399 π. χ., με σκοπό να αποφανθούν οι Αθηναίοι αν είναι «ένοχος» ή «αθώος», κατηγορούμενος για «ασέβεια προς τους Θεούς» και για «διαφθορά των νέων».
Κατά τη δίκη, ο Σωκράτης επέδειξε θάρρος, είχε χιούμορ και σε μερικές περιπτώσεις προκαλούσε το δικαστήριο. Η κατηγορούσα αρχή υποστήριξε ότι οι ιδέες του διαφθείρουν τους νέους και αποσταθεροποιούν τους θεσμούς της Πολιτείας, ενώ οι συνήγοροι υπεράσπισης στήριξαν τα επιχειρήματά τους σε κλασσικά ντοκουμέντα και με σύγχρονες διατυπώσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Νέα Υόρκη: Το ομοσπονδιακό δικαστήριο αθώωσε τον Σωκράτη, 2410 χρόνια μετά"

Ορέστης και Ηλέκτρα (πρόλογος)

Πρόλογος: Ο τρωικός πόλεμος και η κατάρα των Ατρειδών
Του Νίκου Λυγερού
Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου
Είσοδος του Χορού, κινήσεις συνόλου, πρόσωπα καλυμμένα με μαύρο.

Κορυφαίος

Από πού ν’ αρχίσω; Πώς να εξιστορήσω τη φοβερή συμφορά που έπεσε πάνω στο σπίτι των Ατρειδών. Και ποιος από σας έχει υποφέρει αρκετά για να καταλάβει την αφήγηση τούτη; Χρόνος.
Μόνον οι μάντεις μπόρεσαν να το προβλέψουν: Ο Κάλχας ήξερε να δει τον κίνδυνο, ο Τειρεσίας τον κατάλαβε, η Κασσάνδρα έζησε και τον είδε να πραγματοποιείται. Η προφητεία των αετών ήταν ωστόσο σαφής, μα κανείς άλλος από τον Κάλχα δεν είχε τα μάτια της σοφίας. Όλα ήταν Οργή κι Εκδίκηση. Ιδού γιατί έγινε η τερατώδης θυσία. Οι θεοί είχαν αποφασίσει να κάνουν το γένος των Ατρειδών να υποφέρει όσο κανένα άλλο. Χρόνος.

΄Ετσι οι Έλληνες έπλευσαν πάνω στο αίμα της φτωχής Ιφιγένειας. Και πολέμησαν δέκα χρόνια, ώσπου να χάσουν τους πιο γενναίους άνδρες τους. Ο πόλεμος, οι μάχες, οι αγώνες και οι μονομαχίες όλες οδήγησαν στην πυρά της απελευθέρωσης. Αυτή η φωτιά που λευτερώνει το κορμί από όλες του τις οδύνες και το εξαγνίζει για ν’ αναπαυθεί εν τέλει η σκόνη του μέσα στη γη. Χρόνος.

Δέκα χρόνια αγώνες και πόνοι προσφορά στη δόξα. Όμως η στόφα των ηρώων είναι πάρα πολύ βαριά για τους ζωντανούς, μόνον ο θάνατος είναι ικανός να πετύχει τούτον τον άθλο και σ’ αυτόν ταιριάζει η αθανασία. Σιωπή

Κίνηση του Χορού.

Η γνώση εξασφαλίζει μια αφηρημένη έννοια δύναμης, ακόμη κι η παντογνωσία καταφέρνει να μετατρέψει την πραγματικότητα μόνον με μικρές πινελιές. Ανεπαίσθητες στην αρχή, μα με τον χρόνο αποκτούν ενδιαφέρον. Κι οι θεοί είναι δάσκαλοι σε τούτη την τέχνη. Έτσι κάθε δράση, κάθε πράξη τού Τρωικού Πολέμου είχε και θα έχει συνέπειες στο σύνολο των ανθρώπων που κατοικούν στη γη των θεών που κάποιοι τη λένε Ελλάδα. Τη θυσία θα την ακολουθήσει μια εκδίκηση, την ιεροσυλία μία καταδίκη, το έγκλημα μία τιμωρία. Χρόνος.

Οι μάντεις ό,τι κι αν πουν, δεν θ’ αλλάξουν τίποτε, οι άνθρωποι δεν ακούνε παρά μόνον ό,τι θέλουν ν’ ακούσουν. Και τούτοι οι τελευταίοι, όσο πιο μεγάλοι είναι, τόσο πιο πολύ θαρρούν προστατευμένοι από τη μοίρα. Μα πληρώνουν πολύ ακριβά αυτή την ολέθρια έπαρση, διότι το πεπρωμένο τούς κτυπά με ακόμη μεγαλύτερη βία. Και πολύ συχνά είναι μοιραίο το πλήγμα τούτο. Σιωπή.
Κίνηση του Χορού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ορέστης και Ηλέκτρα (πρόλογος)"

Η Κρήτη μέσα από τα μάτια ενός στρατιώτη της Βέρμαχτ.

Έφτασε στην Κρήτη με τη στολή της Βέρμαχτ, Γενάρη του 1943, αλλά το όπλο του ήταν τα πινέλα και η φωτογραφική μηχανή. Ο Τσέχος στρατιώτης των κατοχικών στρατευμάτων, Ρούντο Σβαρτς, επιστρέφει, μέσα από το έργο του, στην Κρήτη, 67 χρόνια αφότου έφυγε από το νησί.



Ο Ρούντο Σβαρτς όταν έφυγε, το 1944, είχε στις αποσκευές του εκατοντάδες ασπρόμαυρες φωτογραφίες, δεκάδες έργα ζωγραφικής και ένα ημερολόγιο με 388 σελίδες, με σχέδια και ακουαρέλες, όπου κατέγραφε την καθημερινή ζωή, τους αρχαιολογικούς χώρους και τη φύση της Κρήτης, από τη Σούδα μέχρι τη Μεσαρά, τα Μάλια, την Κνωσό και τον Άγιο Νικόλαο.



Τα έργα του φιλοξενούνται στην έκθεση "Ρούντο Σβαρτς- Ένας ζωγράφος με τη στολή της Βέρμαχτ", στο Μουσείο Μπενάκη, που περιμένει τους φιλότεχνους μέχρι τις 29 Μαΐου και σημειώνει ήδη εξαιρετική επιτυχία.





«Ήταν ένας στρατιώτης της Βέρμαχτ που μέσα στον πόλεμο βρίσκει χρόνο να ζωγραφίζει», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Αλέξης Καλοκαιρινός, καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης και πρόεδρος της Εταιρίας Κρητικών Ιστορικών Μελετών, προσθέτοντας ότι ο Σβαρτς στις περιηγήσεις του στην Κρήτη «καταλήγει να καταγράφει ανθρώπους, μνημεία και φύση , με μια ματιά που δεν την έχουμε ξαναδεί».



Ο Κωστής Μαμαλάκης, επιμελητής Νεότερης Ιστορίας του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης, επισημαίνει ότι «αυτός ο στρατιώτης κατέγραψε καρέ-καρέ, με λεπτομέρειες, φυτά, πορτρέτα, τοπία, με τρόπο που θυμίζει τους περιηγητές του προηγούμενου αιώνα».



Μεγάλο μέρος από το έργο του Σβαρτς δώρισαν οι γιοί του στην Εταιρεία Κρητικών Ιστορικών Μελετών, θέλοντας να επιστραφεί η δουλειά του στρατιώτη-ζωγράφου στον τόπο που τον ενέπνευσε। Η πρώτη παρουσίαση των έργων έγινε τον περασμένο Μάιο, στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης.

 Οι γιοι του Ρούντο Σβαρτς, που πέθανε το 1982 στη Γερμανία, υποστηρίζουν πως ο πατέρας τους δεν έριξε ούτε ένα πυροβολισμό στα έξι χρόνια που υπηρέτησε στη Βέρμαχτ και μάλιστα, το τέλος του πολέμου τον βρήκε αιχμάλωτο στη Γιουγκοσλαβία.-
Πηγή
http://www.onalert.gr/default.php?pname=Article&catid=2&art_id=5667

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η Κρήτη μέσα από τα μάτια ενός στρατιώτη της Βέρμαχτ."

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ: Οι μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας, η ΕΟΚΑ και οι απαγχονισμοί 1955/59

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Φανούλας Αργυρού

Αποσπάσματα από το κεφάλαιο με τίτλο:

Οι μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας,

η ΕΟΚΑ και οι απαγχονισμοί 1955/59

Μ16 a department known in the Foreign Office, politely, but not very sincerely, as the Friends - Monty Woodhouse.

(Η ΜΙ6, Μυστική Υπηρεσία Κατασκοπείας Εξωτερικού - British Intelligence, είναι ένα τμήμα γνωστό στο Foreign Office ευγενικά, αλλά όχι με μεγάλη ειλικρίνεια ως οι «Φίλοι») - Ελέχθη από τον Monty Woodhouse, ο οποίος ήταν ο σταθμάρχης της επώνυμης υπηρεσίας στην Τε­χεράνη, την περίοδο 1951 -1955).

Η περίοδος που οι Μυστικές Υπηρεσίες της Βρετανίας πραγματικά είχαν φθά­σει στο ζενίθ των δραστηριοτήτων τους, αναπόφευκτα ήταν εκείνη του Απε­λευθερωτικού Αγώνα 1955 - 59. Με κατασκοπείες, κόντρα κατασκοπείες, προ­σπάθειες να εισχωρήσουν στην οργάνωση ΕΟΚΑ, με στόχο την αποδυνάμωση και κατάρρευση της αφενός και την περισυλλογή όσο το δυνατό περισσοτέ­ρων πληροφοριών για τη δράση της αφετέρου. Το πως οι Βρετανοί του Macmillan κατάφεραν να μας αλυσοδέσουν χειροπόδαρα με τις συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου, με την συνεργασία του Ευάγγελου Αβέρωφ και Κων­σταντίνου Καραμανλή (γνωστού ως νονού της Ανεξαρτησίας της Κύπρου) δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμα πλήρως. Οι Μυστικές Υπηρεσίες της Βρετανίας (British Intelligence) και η αμερικανική αντίστοιχη - CIA, είχαν έντονα δραστη­ριοποιηθεί τα χρόνια 1955/59 στην απάνθρωπη εξαγορά συνειδήσεων στον ελ­ληνικό χώρο, μέχρι που πέτυχαν το μεγαλύτερο τους επίτευγμα (κατ' ιδίαν ομολογία), και μας επέβαλαν την γάγγραινα της Ζυριχικής «ανεξαρτησίας».

Για το θέμα έγραψε Βρετανός βουλευτής, με το ψευδώνυμο Nigel West. Στο βιβλίο του «Οι φίλοι» αναφέρει και τα εξής:

«Britain's post-war Secret Intelligence Operations: The key to the Cyprus success, which it certainly was, lies in the brilliant work done behind the scenes in Athens by the head of Station, Christopher Phillpotts, and his CIA colleague Al Ulmer. Phillpotts used characteristic initiative to mount a series of highly productive operations of a nature that are still too secret to be disclosed, while Ulmer and his staff bought influence by adding senior members of the Greek administration to the payroll...»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ: Οι μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας, η ΕΟΚΑ και οι απαγχονισμοί 1955/59"

Όταν η τέχνη αγγίζει το παιδί

Του Νίκου Λυγερού

Ανεξάρτητα αν αυτή η γνώση χρησιμοποιείται πρακτικά, είναι δεδομένο ότι το καλλιτεχνικό στοιχείο είναι απαραίτητο στην ανάπτυξη του παιδιού, όχι βέβαια με την έννοια της τέχνης αλλά με εκείνη της γνωστικής θεωρίας. Η τέχνη προσφέρει στο παιδί νοητικά σχήματα που δεν υπάρχουν στο φυσικό του περιβάλλον. Η μη άμεση πρόσβαση σε αυτά έχει την τάση να παράγει μια ανώνυμη μάζα δίχως ιδιαιτερότητες. Ενώ η τέχνη δίνει έμφαση σε ό,τι είναι διαφορετικό διότι παράγει δημιουργικότητα και εμπλουτίζει το άυλο του πολιτισμού. Εφόσον αποδεχτούμε ότι η τέχνη είναι σημαντική και ότι η πρόσβαση σε αυτή είναι αναγκαία, πρέπει να αναλύσουμε τη φύση της διότι δεν έχει το ίδιο ύφος σε όλες τις τέχνες. Η μουσική δίνει έμφαση στην ερμηνεία την τεχνική που είναι σχεδόν ανύπαρκτη στα εικαστικά. Η εκτέλεση της μουσικής a posteriori της δημιουργίας του έργου δίνει τη δυνατότητα της ανάλυσης της ερμηνείας πράγμα που δεν προσφέρει η απλή συνάντηση με έργα τέχνης. Είναι σίγουρο ότι το θέαμα των πινάκων είναι απαραίτητο για να κατανοήσουν πρακτικά τα παιδιά την εμβέλεια του έργου. Δεν αρκεί η φωτογραφία, η εικόνα του βιβλίου. Οι διαστάσεις του έργου είναι σημαντικές. Άρα είναι πάρα πολύ καλό να πηγαίνουμε με τα παιδιά στα διάφορα μουσεία που εκθέτουν και τα κλασικά και τα σύγχρονα έργα. Πρέπει όμως και να τα ακολουθούμε όπως ο Μέντορας τον Τηλέμαχο αλλιώς κοιτάζουν μόνο την επιφάνεια και δεν αγγίζουν το βάθος του νοήματος, συνεπώς δεν βλέπουν αφού βλέπουμε μόνο ό,τι καταλαβαίνουμε. Χρειάζεται εξάσκηση και το μάτι και ο νους. Τα πιο πολλά χρώματα του έργου είναι αόρατα.

Όμως όλα αυτά δεν αρκούν. Θεωρούμε ότι είναι αναγκαίο να έχουν πρόσβαση και στον δημιουργό αλλά και στο εργαστήρι του. Λίγοι εκπαιδευτές δίνουν έμφαση σε αυτό το σημείο ενώ όλοι γνωρίζουν ότι είναι ο χώρος της δημιουργίας. Όλα τα εργαλεία που χρησιμοποιεί ο δημιουργός είναι τα στοιχεία που πρέπει να γνωρίζει όσο το δυνατόν καλύτερα το παιδί για να τον ανακαλύψει και όχι να περιμένει παθητικά την αποκάλυψή του από τον εκπαιδευτή. Επιπλέον η ύπαρξη του δημιουργού μετατρέπει τον δάσκαλο σε ερμηνευτή. Κάθε δάσκαλος ερμηνεύει για τα παιδιά το έργο του δημιουργού δίχως να είναι παντογνώστης όπως πολλοί το θεωρούν εικονικά. Η συνάντηση του παιδιού με τον δάσκαλο και τον δημιουργό στο εργαστήρι του είναι ένας ιδανικός στόχος που πρέπει να επιτευχθεί όταν είναι εφικτός. Αυτή η συνάντηση δίνει τους ρόλους και θέτει τα όρια του καθενός. Το πλαίσιο αυτό λειτουργεί καταλυτικά στην ανάπτυξη των νοητικών δομών του παιδιού που δεν βλέπει πια μονόπλευρα την τέχνη και τότε αυτή μπορεί να το αγγίξει. Η συνάντηση είναι σημαντική αλλά η ουσία είναι το άγγιγμα της τέχνης. Διότι το παιδί δεν είναι πολιτισμός, γίνεται. Και στον τομέα της τέχνης η μάθηση είναι από τους κυριότερους παράγοντες ανάπτυξης. Ο στόχος δεν είναι καλλιτεχνικός, είναι γνωστικός και αφορά όλα τα παιδιά ανεξάρτητα από τις τάσεις που θα έχουν μερικά από αυτά. Η ανάπτυξη θα είναι όντως διαφορετική όμως το καταλυτικό στοιχείο της τέχνης ισχύει για όλα. Αυτό πρέπει να αντιληφθούν οι δάσκαλοι.

Πηγή: http://www.lygeros.org/1083-gr.html

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Όταν η τέχνη αγγίζει το παιδί"

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΛΙΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΛΙΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο λιμός - το πλιάτσικο και η κατάρρευση της αγοράς

Mark Mazower

Στην Ελλάδα του Χίτλερ - Η εμπειρία της Κατοχής-Εκδόσεις Αλεξάνδρεια

«Θα ήθελα να κάνω μια παρέκβαση, για να σας ζητήσω να θυμηθείτε πώς μια ευημερούσα και εργατική πόλη, σχεδόν... χωρίς εξωτερικές αλλαγές, έγινε το κατοικητήριο ορδών από άπορους, λιμοκτονούντες ανθρώπους», έγραφε ο Μπέρτον Μπέρυ, Αμερικανός διπλωμάτης στην Αθήνα. «Φυσικά η απάντηση είναι ο γερμανικός στρατός κατοχής».

Ο στρατός έδειχνε υποσιτισμένος, κουρασμένος, ακόμη και «στα πρόθυρα της λιμοκτονίας», όταν πρωτόφτασε. Παρόλο που η Κατοχή συνεχιζόταν χωρίς ιδιαίτερη βία, οι στρατιώτες έπαιρναν τρόφιμα και επίτασσαν ό,τι ήθελαν. «Οι Γερμανοί ζουν τελευταία με έξοδα της χώρας», έγραψε ένας πληροφοριοδότης που έφυγε τον Ιούλιο. «Δεν έφεραν μαζί τους τρόφιμα για τους άνδρες ούτε και χώρους συσσιτίου. Οι άνδρες απλούστατα έτρωγαν σε εστιατόρια. Οι μονάδες δεν κοιμόνταν σε στρατόπεδα, για να αποφύγουν τους βομβαρδισμούς, αλλά σε σπίτια ιδιωτών. Πολλά απ' αυτά διαρπάχθηκαν εξ ολοκλήρου». Είχαν αναφερθεί Γερμανοί στρατιώτες που σταματούσαν διαβάτες στην πλατεία Ομονοίας και απαιτούσαν να τους δώσουν τα ρολόγια και τα χρυσαφικά τους. Ένας Έλληνας λιμενικός επέστρεψε στο γραφείο του λίγες εβδομάδες αφότου είχε αρχίσει η Κατοχή και διαπίστωσε πως «δεν έχει μείνει τίποτα στο παλιό μου γραφείο. Οτιδήποτε μπορούσε να χρησιμεύσει στις γερμανικές αρχές, γραφεία, καρέκλες, χρηματοκιβώτια κ.λπ., είχε παρθεί απ' αυτούς. Τα υπόλοιπα είχαν καταστραφεί ή χρησιμοποιηθεί για καυσόξυλα».

Όταν η Βέρμαχτ μπήκε στην Ελλάδα, μια σειρά από νίκες σε όλη την Ευρώπη είχε δώσει στο στρατό μια αίσθηση ότι ήταν σχεδόν υπεράνθρωπα ακατανίκητοι. Η συμπεριφορά τους άφηνε ένα νεαρό Αμερικανό στην Αθήνα με το στόμα ανοιχτό. Έγραφε πως το ηθικό και η πειθαρχία είχαν αντικατασταθεί από «μια συντεχνιακή συνειδητοποίηση δύναμης που διαπερνά τον γερμανικό στρατό, από τους στρατηγούς ώς τους ιδιώτες. Όλοι τους φαίνονται να έχουν μια μαζική αίσθηση ακάθεκτης δύναμης (με σχεδόν σαδιστικές αποχρώσεις), η οποία πλάθει μια ψυχολογία που δύσκολα την καταλαβαίνουν οι απέξω».

Ο μουσικολόγος Μίνως Δούνιας ήταν απλώς σοκαρισμένος: «Πού είναι η πατροπαράδοτη γερμανική τιμιότητα; Έζησα δεκατρία χρόνια στη Γερμανία και κανείς δεν με εξαπάτησε. Τώρα ξαφνικά με τη "Νέα Τάξη" έχουν όλοι μετατραπεί σε λωποδύτες. Αδειάζουν τα σπίτια απ' ό,τι τους χτυπήσει στο μάτι. Στο σπίτι του Πιστολάκη έκοψαν από τα μαξιλάρια τα κεντήματα και αφαίρεσαν τα κρητικά κειμήλια από την πολύτιμη συλλογή του σπιτιού. Από τα φτωχόσπιτα της επαρχίας έκλεψαν τα σεντόνια και τις βελέντζες. Από άλλες κατοικίες άρπαξαν ελαιογραφίες και αφαίρεσαν και αυτά ακόμη τα μετάλλινα πόμολα της πόρτας».

Έντονη κριτική στη Βέρμαχτ γινόταν επίσης και από γερμανικές πηγές. Στις 25 Μαΐου ο πληρεξούσιος Άλτενμπουργκ προειδοποιούσε ανήσυχος το Βερολίνο για την «καταστροφική τροφοδοσία» στην Ελλάδα, και έλεγε πως ο στρατός θα έπρεπε να φέρνει τρόφιμα μάλλον στη χώρα παρά να τα παίρνει έξω.

Συμφωνούσε με αυτό και μία έκθεση της Άπβερ, η οποία περιέγραφε μια όχι κολακευτική αντίθεση ανάμεσα στους Βρετανούς που είχαν μοιράσει στοκ τροφίμων προτού αποχωρήσουν στους Ιταλούς, οι οποίοι, απ' ό,τι φαίνεται, μοίραζαν ζυμαρικά και λάδι, και στη Βέρμαχτ που είχε επιδοθεί στην επίταξη κάθε μεταφορικού μέσου και τροφίμου. «Αφού οι γερμανικές δυνάμεις χρειάστηκε να ζήσουν από την ντόπια παραγωγή κατά τη γρήγορη προέλασή τους μέσα στη χώρα», κατέληγε η έκθεση, «πρέπει να χρησιμοποιήσουν [τα αποθέματά τους] για να αποζημιώσουν τους κατοίκους».

Ωστόσο, παράλληλα με το πλιάτσικο των μεμονωμένων στρατιωτών, οι αξιωματικοί του εφοδιασμού προχωρούσαν σε επιτάξεις πολύ μεγαλύτερων ποσοτήτων αγαθών: 25.000 πορτοκάλια, 4.500 λεμόνια και 100.000 τσιγάρα έφυγαν από τη Χίο μέσα στις τρεις πρώτες εβδομάδες της Κατοχής. Το ατμόπλοιο Pierre Luigi, που σαλπάρισε από τον Πειραιά τον Ιούνιο, κουβαλούσε ένα τυπικό φορτίο - εκατοντάδες μπάλες βαμβακερά προϊόντα, λινάρι και σολόδερμα που είχαν κατασχεθεί από ελληνικές αποθήκες για να σταλούν βόρεια, στην Ανώτατη Διοίκηση της Βέρμαχτ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΛΙΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ"

Οί ίπτάμενοι μαχητές

Τά πρώτα βήματα

Ο Υπολοχαγός Δημ.Καμπέρος Ο Ανθυπολοχαγός Παν. Νοταράς Ο Υπολοχαγός Μιχ. Μουτούσης Ο Εμμ. Αργυρόπουλος επί του Nieuport IV.G "Aλκυών" Bleriot 50 ίππων. Το Henry Farman "Δαίδαλος"

Το θαυμαστό όπλο των αιθέρων, η Πολεμική Αεροπορία, με το δυναμικό παρόν και το λαμπρό μέλλον, έχει να επιδείξει μια ένδοξη ιστορία που περιλαμβάνει συνεχείς αγώνες για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας. Το 1911 η Ελληνική Κυβέρνηση ανέθεσε σε Γάλλους ειδικούς τη δημιουργία της Ελληνικής Αεροπορικής Υπηρεσίας. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας έξι συνολικά Αξιωματικοί στάλθηκαν στη Γαλλία για να εκπαιδευθούν ως χειριστές, ενώ παραγγέλθηκαν τα πρώτα στρατιωτικά αεροπλάνα στο γαλλικό οίκο Farman. Στις 8 Φεβρουαρίου 1912 πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα η πρώτη πτήση από τον αεροπόρο Εμμανουήλ Αργυρόπουλο με αεροπλάνο τύπου Nieuport 50 ίππων. Στη δεύτερη πτήση που εκτέλεσε ο Αργυρόπουλος την ίδια μέρα, πέταξε με τον τότε πρωθυπουργό της χώρας Ελευθέριο Βενιζέλο. Στις 13 Μαϊου 1912 ο Υπολοχαγός Δημήτριος Καμπέρος πραγματοποίησε με το πρώτο στρατιωτικό αεροπλάνο τύπου Henry Farman την πρώτη πτήση του στην Ελλάδα και στη συνέχεια συμμετείχε στα μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους και ενώ είχε αρχίσει ήδη να μελετάται η δημιουργία Ναυτικής Αεροπορικής Υπηρεσίας, ο Καμπέρος μετατρέποντας το πρώτο Henry Farman, στο οποίο είχε δοθεί το όνομα «Δαίδαλος», σε υδροπλάνο πέταξε με μέση ταχύτητα 110 χλμ. την ώρα, επιτυγχάνοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Την ίδια εποχή ένας άλλος πρωτοπόρος, ο Αλέξανδρος Καραμανλάκης, επιχειρώντας πτήση από το Παλαιό Φάληρο στην Πάτρα, με αεροπλάνο τύπου Bleriot 50 ίππων, πραγματοποίησε ανεπιτυχή αναγκαστική προσθαλάσσωση στον Κορινθιακό Κόλπο και βρήκε το θάνατο, ανοίγοντας το Πάνθεον των θυσιών της ελληνικής έποποιίας των αιθέρων. Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1912 δημιουργήθηκε στη Λάρισα ο «Λόχος Αεροπόρων» από τέσσερις Έλληνες αξιωματικούς αεροπόρους. Η πρώτη πολεμική αεροπορική μονάδα ήταν γεγονός. Πηγ'η http://www.haf.gr/el/hi

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Οί ίπτάμενοι μαχητές"

12-13 Μαΐου 1821: Η μάχη στο Βαλτέτσι

Ο οπλαρχηγός Αναγνωσταράς στην μάχη στο Βαλτέτσι.

«Τούτες οι μέρες, δώδεκα - δεκατρείς του Μάη, θα δοξάζονται, ως ότου το γένος μας στέκει γιατί ήτον η ελευθερία της Πατρίδος» (Κολοκοτρώνης, «Συμβάντα της Ελληνικής φυλής»).

Η σημασία της μάχης στο Βαλτέτσι είναι μεγάλη και από στρατιωτικής και από πολιτικής απόψεως. Θεωρείται ο ακρογωνιαίος λίθος του πολεμικού οικοδομήματος του ‘21.

Ο γέρος του Μοριά θεωρούσε αναγκαία προϋπόθεση για την επιτυχία του αγώνα την απελευθέρωση της Πελοποννήσου, την οποία χρησιμοποιώντας ως βάση και αφετηρία, θα απελευθέρωνε τις άλλες ελληνικές περιοχές.

Η πολιορκία της Τρίπολης, υπήρξε το μεγαλοφυές από πολιτικής και στρατιωτικής άποψης, σχέδιο του Κολοκοτρώνη. Στην πόλη είχε καταφύγει ο μισός τουρκικός πληθυσμός της Πελοποννήσου. Μπορούσε να κυκλωθεί εύκολα και η αδυναμία της να τροφοδοτηθεί την καθιστούσε ευάλωτη.

Μετά την αποτυχημένη πολιορκία της Καρύταινας από τους Έλληνες, το σχέδιό του αυτό βρήκε την σθεναρή αντίδραση πολλών οπλαρχηγών. Βλέποντας ότι είναι ανυποχώρητοι τους φώναξε: «Δεν πάω πουθενά. Αν θέλετε εσείς τραβάτε εγώ θα μείνω εδώ όπου και τα βουνά και τα πουλιά με γνωρίζουν και αν χαθώ είναι προτιμότερο να με φάνε αυτά». Αργότερα με μεγάλη του ευχαρίστηση είδε να έρχονται κοντά του πολλοί οπλαρχηγοί.

Το πρώτο μεγάλο στρατόπεδο, υπό μορφή κλοιού, και με αρχηγό τον Πέτρο Μαυρομιχάλη ήταν πλέον πραγματικότητα.

Από την Γορτυνία εξασφαλίζει 4.000 πολεμιστές από τους καλύτερους του τόπου. Σε ελάχιστο χρόνο οργανώνει, εφοδιάζει, πειθαρχεί, γυμνάζει, εμφυσά στο στρατό του υψηλό φρόνιμα για την πρώτη μεγάλη νίκη των Ελλήνων, η οποία ασφάλισε την λευτεριά μας.

Εξασφαλίζει τον εφοδιασμό του στρατοπέδου με τρόφιμα επιστρατεύοντας τις γυναίκες των γύρω περιοχών, οι οποίες είναι υποχρεωμένες να ζυμώνουν, να ψήνουν και να τροφοδοτούν το στρατόπεδο με ψωμί. Άλλες πάλι δουλεύουν στην Δημητσάνα φτιάχνοντας φυσέκια.

Διαιρεί τις δυνάμεις του σε δύο σώματα. Ένα με έδρα το Χρυσοβίτσι και άλλο με έδρα την Πιάνα. Σχεδιάζει μια μάχη που να φέρει μεταβολή στον εχθρό, να τον αδυνατίσει, πριν τον κλείσει στην Τρίπολη. Ιδανική θέση γι’ αυτό είναι το Βαλτέτσι, θέση δυνατή και κοντινή, το οποίο χρησιμοποιεί ως δόλωμα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "12-13 Μαΐου 1821: Η μάχη στο Βαλτέτσι"

Οι βλάχοι αγωνιστές της ελευθερίας

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ Οι βλάχοι αγωνιστές της ελευθερίας


Βλαχάβας Ευθύμιος (1770-1808). Αρματολός των Χασίων. Πρωτοστάτησε για επανάσταση στη Στερεά συνελλήφθη όμως και πέθανε με φρικτά βασανιστήρια από τον Αλή πασά στα Γιάννενα.

Βούλγαρης Ευγένιος (1716-1806). Κληρικός, λόγιος και διδάσκαλος του Γένους. Υπήρξε ο πρώτος σχολάρχης της Αθωνιάδας Σχολής.

Αλέξιος Βλαχόπουλος (1787-1865). Αρματολός από την Πρέβεζα. Πρωταγωνιστής του ’21 και επί δύο έτη υπουργός Πολέμου. Επί Καποδίστρια διετέλεσε υπουργός Στρατιωτικών, και επί Όθωνος υπουργός Ναυτικών.
Γιωργάκης Ολύμπιος (1772-1821). Επιφανής αρματολός του Ολύμπου και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Αδελφοποιητός του Καραγεώργη της Σερβίας μετείχε στον εθνικό αγώνα των Σέρβων. Σαν συνταγματάρχης του ρωσικού στρατού πολέμησε τον Μέγα Ναπολέοντα. Μετά την ήττα του Δραγατσανίου (1821), περικυκλώθηκε στη μονή Σέκου από τους Τούρκους, και ανατίναξε την πυριτιδαποθήκη πέφτοντας ηρωικά με τους συντρόφους του.

Γκαντέλος Ιωάννης. Αγωνιστής από το Μέτσοβο. Συνελήφθη από το Χουρσίτ πασά το 1822 και απαγχονίστηκε στη Λάρισα.

Γρίβας Θεόδωρος (1792-1862). Από τους διαπρεπέστερους και γενναιότερους πρωταγωνιστές της Εθνεγερσίας του ’21 αλλά και όλων των μετέπειτα επαναστατικών κινημάτων στην Ήπειρο και Θεσσαλία.

Διονύσιος ο Σκυλόσοφος. Δεσπότης από την Αβδέλλα επίσκοπος Λάρισας. Υποκίνησε την πρώτη επανάσταση των Ελλήνων κατά των Τούρκων το 1611, και μπήκε στα Γιάννενα με 800 αγωνιστές. Συνελήφθη και γδάρθηκε ζωντανός.

Δούκας Νεόφυτος (1760-1845). Κληρικός και λόγιος, ένας από τους Μεγάλους Διδάσκαλους του Γένους. Διευθυντής της «Αυθεντικής Σχολής» του Βουκουρεστίου και της Ριζαρείου Σχολής. Με τον Καποδίστρια αναλαμβάνει το τυπογραφείο της Αίγινας, ιδρύει τυπογραφεία στην Αθήνα και εκδίδει αξιόλογα φιλολογικά έργα.

Παναγιώτης Ζήδρος (1630-1750). Πρώτος αρματολός της Πίνδου, που κατάγονταν από χωριό της Πίνδου, αλλά είχε ως έδρα του το Λιβάδι Ελασσόνας.

Ζιάκας Γεώργιος (ή Γεροζιάκας). Περίφημος αρματολός από τα Γρεβενά από τους πιο φημισμένους αγωνιστές. Πήρε μέρος στο κίνημα του Ορλώφ το 1769 και προσπάθησε να το αναπτύξει στα Μακεδονικά βουνά. Για εκδίκηση οι Τούρκοι εξαφάνισαν την οικογένεια του και κάψανε όλα τα χωριά της περιφέρειας του. Απόγονοί του οι Γιαννούλας και Θεόδωρος Ζιάκας επίσης ξακουστοί πολεμιστές.

Κασομούλης Νικόλαος. Από το Πισοδέρι Φλώρινας. Αγωνιστής του 1821, συγγραφέας απομνημονευμάτων, και γνωστός ιστορικός του ’21.

Μανάκης Αναστάσιος (ή Μιχάλογλου ή Ιωαννίτης). Μετσοβίτης έμπορος και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ο Αλέξ. Υψηλάντης του είχε αναθέσει να απελευθερώσει τον Αριστείδη Παπά (ή Πωπ) ο οποίος είχε σταλεί στην Σερβία για να ξεσηκώσει τους Σέρβους ενάντια στους Τούρκους. Επίσης σε άλλη περίπτωση μαζί με τον Γιωργάκη Ολύμπιο έσωσαν τους εναπομείναντες Ιερολοχίτες στο Δραγατσάνι. Ακόμη πολέμησε στα Δερβενάκια και στο Μεσολόγγι. Μετά την απελευθέρωση ίδρυσε σχολεία και βιβλιοθήκες στην Αθήνα και την επαρχία, και εφοδίασε με στολές και οπλισμό την αστυνομία της Αθήνας και του Πειραιά.

Μπαντραλέξης Παύλος και Μπαντραλέξης Πέτρος. Βλάχοι Σελιώτες με καταγωγή από την Αβδέλλα, που έπαιξαν τον κύριο λόγο στις μάχες του Κίτρους-Κολινδρού. Στο κίνημα του Κολινδρού συμμετείχαν ως ηγέτες οι Μπαντραλεξαίοι, ο Παναγιώτης Βέρος, ο Σιαφαρίκας και ο καπετάν Σπανοβαγγέλης.

Απ' αυτό το κίνημα, στην ιστορία έμεινε η θυσία από επτά ηρωικές Βλάχες από το Σέλι Ημαθίας οι οποίες το 1878 έπεσαν στο γκρεμό πάνω από το μοναστήρι των Αγ. Πάντων για να μην πιαστούν από τους Τούρκους. Πρώτη έπεσε η Μαρία Μητραντώνη, δεύτερη η Κυράτσα Μπιντιβάνου, τρίτη η Ελένη Τσούλιου, τέταρτη η Βαγγελία Σάντου, πέμπτη η Σουλτάνα Μαρίτσα, έκτη η Μαρία Σιούλα, και τέλος η Κατερίνα Νιώπα. Η τελευταία έπεσε στο γκρεμό μαζί με το γιο της Γιάννη, που τον βρήκαν να θηλάζει από τη νεκρή μάνα του, και ο οποίος επέζησε του δράματος και πέθανε γύρω στα 1930 στη Βέροια σε ηλικία 52 ετών. Την θυσία τους αυτή ο λαός την πέρασε και στο δημοτικό τραγούδι που λέει:
«Φλεβάρης δεν κουσούριασε και ο Μάρτης δεν εμπήκε
και όλη η Βλαχιά συντάγεται να φέρει το Ρωμέϊκο
Στων Άγιων Πάντων βγήκανε ψηλά στο καραούλι…»

Μήσσιος Γκόγκος. Αγωνιστής και ονομαστός αρχιτσέλιγκας. Στις ενέργειές του οφείλει η γενέτειρά του (Περιβόλι) τα προνόμια της αυτοδιοίκησής της.

Μπουκουβάλας Δήμος (1715-1780). Γενάρχης της ονομαστής οικογένειας αρματολών από τα Άγραφα. Πήρε μέρος στο κίνημα του 1769. Αρματολός του Βάλτου, θρυλική μορφή της κλεφτουριάς κατά τον 18ο αιώνα. Τον θάνατό του τον ψάλλει ακόμη ο ελληνικός λαός στο δημοτικό τραγούδι: "Εγέρασα μωρέ παιδιά, σαράντα χρόνια κλέφτης".

Νικόλαος, (Νεομάρτυρας Τρικάλων). Ονομαστός επαναστάτης. Το 1611 ξεσήκωσε κατά των Τούρκων τα βλαχοχώρια της Πίνδου ακόμη κι αυτά τα Γιάννενα. Τελικά πιάστηκε και γδάρθηκε ζωντανός στην πλατεία των Τρικάλων το 1617.

Νικοτσάρας (από το Νίκος Τσάρας). Περίφημος αρματολός του Ολύμπου ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων. Σκοτώθηκε με ενέδρα κοντά στο Λιτόχωρο.

Οικονόμος Κωνσταντίνος ο εξ Οικονόμων (1780-1857). Εμπνευσμένος κληρικός και Διδάσκαλος του Γένους. Συνέβαλε αποφασιστικά στην διαμόρφωση του Νέου Ελληνισμού και υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία.

Παπαγιάννης-Ζιώγος. Αγωνιστής από το Μέτσοβο, ο οποίος μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και επέδειξε πλούσια δράση. Συνελήφθη από το Χουρσίτ Πασά και κρεμάστηκε στη Λάρισα.

Πρίφτης Γιάννης. Περίφημος αρματολός της Σαμαρίνας. Κυνήγησε το Μέτζο Χούσο παππού του Αλή πασά, από τη Σαμαρίνα μέχρι το Τεπελένι. Τα κατορθώματά του έγιναν δημοτικό τραγούδι.

Ράγκος Ιωάννης (1790-1865). Αρματολός του Βάλτου, μέλος της Φιλικής Εταιρείας και πρωταγωνιστής της Παλιγγενεσίας του ’21.

Ρήγας Βελεστινλής ή Φεραίος. Πρωτομάρτυρας της ελληνικής ελευθερίας. Γεννήθηκε στο Βελεστίνο από γονείς που κατέβηκαν είτε από το Περιβόλι Γρεβενών, είτε από πολύ παλαιότερη παροικία Βωβουσαίων που υπήρχε στο Βελεστίνο, (πατέρας του φέρεται ο Βωβουσιώτης Ζήσης Ρίζος και μητέρα του από την Γράμμουστα ονόματι Πισιώτα). Ο Ρήγας οραματίστηκε τη Μεγάλη Ελλάδα και ξεσήκωσε και τους υπόδουλους Έλληνες και τους δυνατούς της Ευρώπης. Ανέλαβε δράση στη Μολδαβία και στη Βιέννη, προδόθηκε στην Τεργέστη και με εντολή της Πύλης στραγγαλίστηκε με άλλους επτά συντρόφους του στο Βελιγράδι τον Ιούνιο του 1798.

Σταθάς Γιάννης (1758-1812). Γιος του θρυλικού Δήμου Σταθά, ο οποίος έδρασε κατά το 18ο αιώνα. Το 1807 μαζί με τον Νικοτσάρα κι άλλους Βλάχους καπετάνιους κατέφυγε στη Σκιάθο, όπου αρμάτωσε τα περίφημα "Μαύρα Καράβια" τα οποία έκαναν κουρσάρικες επιδρομές κατά των Τούρκων μέχρι τις μικρασιατικές ακτές. Ήρωας σε δημοτικά τραγούδια.

Σταύρου Γεώργιος. Γεννήθηκε στο Ζαγόρι Ηπείρου. Μυήθηκε από νωρίς στη Φιλική Εταιρεία, κατέβηκε στην Ελλάδα και ενεπλάκη στον Αγώνα του Έθνους. Ο Γ. Σταύρου ίδρυσε την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, και το 1849 ανακηρύχτηκε ισόβιος διοικητής της. Άφησε την περιουσία του για να ιδρυθεί ορφανοτροφείο στα Γιάννενα και σανατόριο στην Αθήνα.

Στορνάρης (ή Στουρνάρης) Νικόλαος (1775 - 1826). Αρματολός και οπλαρχηγός του 1821, ανήκε σε μια από τις πιο ισχυρές αρματολικές οικογένειες της Δυτικής Στερεάς. Τον Ιούλιο του 1821 επικεφαλής άλλων οπλαρχηγών και κατοίκων της επαρχίας Ασπροποτάμου κήρυξε την Eπανάσταση στην Πόρτα, στην Πρέβεντα, στην Καλαμπάκα κ.α. και σύντομα απέκτησε τον έλεγχο της περιοχής. Το 1823 πήγε στο Μεσολόγγι. Πήρε μέρος στη Συνέλευση των οπλαρχηγών της Δυτικής Στερεάς και εκλέχτηκε μέλος του πολεμικού συμβουλίου. Με την προέλαση του Κιουταχή προς το Μεσολόγγι ανέλαβε την αρχηγία των ενόπλων δυνάμεων της πόλης. Παρέμεινε στο Μεσολόγγι όλο το διάστημα της B΄ πολιορκίας ως επικεφαλής σώματος της Φρουράς και σκοτώθηκε κατά την Έξοδο.

Τζήμας Δημήτριος. Αγωνιστής και μέλος της Φιλικής Εταιρείας από το Μέτσοβο με πλούσια δράση. Συνελλήφθη το 1822 και απαγχονίστηκε στη Λάρισα.

Τσάπος Ιωάννης. Αγωνιστής από το Μέτσοβο με μεγάλη δράση. Συνελλήφθη το 1822 από τον Χουρσίτ-πασά και απαγχονίστηκε στη Λάρισα.

Φαρμάκης Ιωάννης. Επιφανές μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Οπλαρχηγός στον Όλυμπο, στην Ανατολική Μακεδονία και στη Χαλκιδική. Ύστερα από την καταστροφή του Δραγατσανίου κλείστηκε με το Γ. Ολύμπιο στη μονή Σέκου. Αντιστάθηκαν 13 μέρες, όλοι οι σύντροφοί του σφάχτηκαν, και αυτός στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου βασανίστηκε και καρατομήθηκε.
Φλώρος Γιάννης. Σαμαρινώτης αρματολός που έδρασε στην Ήπειρο και θυσιάστηκε ηρωικά στην Πελοπόννησο. Γιος του επίσης ξακουστού οπλαρχηγού Φλώρου που είχε πέσει ηρωικά με τα παλικάρια του στην έξοδο του Μεσολογγίου και η θυσία τους έγινε το γνωστό τραγούδι «Παιδιά της Σαμαρίνας».
Χατζηπέτρου Χριστόδουλος. Στρατηγός, αγωνιστής από το Βιτέρνικο Ασπροποτάμου. Έμπορος στη Βιέννη (όπου μάλιστα συναντήθηκε με το Ναπολέοντα και του ζήτησε να επέμβει για να ελευθερώσει την Ελλάδα), Φιλικός και μεγάλος πολέμαρχος στη Θεσσαλία. Προτομή του στήθηκε στα Τρίκαλα όπου και κάθε χρόνο διοργανώνονται οι αθλητικοί αγώνες «Χατζηπέτρεια».
Ακόμη πιθανολογείται πως Βλαχόφωνος ήταν και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με καταγωγή μάλιστα από το χωριό Ζάρκανη της Πρεμετής. Ενδεικτικά αναφέρω τον ιστορικό Ιωάννη Φιλήμων (¨Δοκίμια Ελλην. Επαναστάσεως¨, τόμος Γ΄, σελ. 149) που αναφέρει πως ο Γέρος του Μωριά «έσχεν εκτεταμένην συγγένειαν εν τη επαρχία και επιρροήν ιδίαν επί των λεγομένων Βλαχοποιμένων ταύτης». Επίσης και ο Φραντζής αναφέρει πως ο λαός της Πελοποννήσου τον αποκαλούσε ¨Βλαχοβασιλιά¨ (Επίτομη Ιστορία, τόμος 4, σελ. 131).

Ενώ και ο πατέρας του θρυλικού Οδυσσέα Ανδρούτσου ήταν ο Γεώργιος Βερούσης (γνωστό και καταγεγραμμένο Βλάχικο επίθετο υπό την μορφή Βέρος) ο επονομαζόμενος και Ανδρούτσος. Μάλιστα ο Σωκρ. Λιάκος σε βιβλίο του υποστηρίζει ότι το Ανδρούτσος προέρχεται από την λέξη “Ndreu”=χιονιάς της Βλάχικης γλώσσας, που έτσι λέγεται ο Δεκέμβρης προερχόμενος από αρχαία Πελασγοτυρρηνική λέξη. Από το ¨Ndreu¨ διαμορφώθηκαν στην Βλάχικη οι υποκοριστικοί τύποι Ndreutsu/Ndriutsu/Ndreutsu απ΄ όπου και προήλθε το εξελληνισμένο Ανδρούτσος. Επίσης η μητέρα του ήταν Βλάχα (η Ακριβή Τσαρλαμπά) από τους Καλαρρύτες Ηπείρου. Και ας μην ξεχνάμε ότι οι Βλάχοι έως πριν λίγα χρόνια δεν κάνανε εύκολα μικτούς γάμους, και πολύ περισσότερο στις αρχές του 19ου αιώνα.
Φυσικά όσον αφορά τους δύο τελευταίους δεν υπάρχουν ατράνταχτες αποδείξεις για την Βλάχικη καταγωγή τους, και εδώ περιοριζόμαστε στην απλή αναφορά κάποιων στοιχείων.

http://www.almyros.vlahoi.net/fighters.htm

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Οι βλάχοι αγωνιστές της ελευθερίας"

Η Ίμβρος, ο δάσκαλος Δανιήλ Δανιηλίδης και η εξωτερική πολιτική των πολιτικών ανδρών της Ελλάδος

«Αυτοί είναι μποστάν-κουρκουλούκ = σκιάχτρο στο χωράφι με τα καρπούζια, που είναι ανίκανο να διώξει ενεργητικά τους εχθρούς». Ανώνυμος Ίμβριος, για τους Έλληνες πολιτικούς.

Το χωριό Αγρίδια

Αρχές του 1994. Ο συνταξιούχος δάσκαλος Δανιήλ Δανιηλίδης από την Αλεξανδρούπολη, ζήτησε οικειοθελώς και αμισθί να τοποθετηθεί από το υπουργείο Παιδείας στην Ίμβρο, για να διδάξει στα τελευταία πέντε Ελληνόπουλα του νησιού τη γλώσσα και την ιστορία της πατρίδας μας. Η είδηση έκανε τον γύρο της Ελλάδος. Δεν μπόρεσε όμως η κακόμοιρη να φτάσει μέχρι τ’ αυτιά της ψυχής και της καρδιάς των ανθρώπων που κυβερνούσαν τότε την χώρα. Η μητέρα πατρίδα προ πολλού είχε εγκαταλείψει τους Ίμβριους στην αναισθησία της τουρκικής αδιαλλαξίας.

Τι ζήτησε ο δάσκαλος; Εξασφάλιση της διαμονής του και την προσωπική του ασφάλεια κατά την εκεί παραμονή του. Και προσέξτε παρακαλώ. Η απόφασή του αυτή δεν ήρθε να επισφραγίσει μια μοναχική ζωή ή μια ανεπιτυχή καριέρα. Εκτός από την οικογένειά του είχε δυο ανθούσες επιχειρήσεις. Το δράμα των προσφύγων και των μειονοτήτων το ήξερε από πρώτο χέρι. Από το 1964 μέχρι το 1971 υπηρέτησε σε σχολεία του Νομού Έβρου, χριστιανικά και μουσουλμανικά, καθώς και στα ελληνικά σχολεία της ομοσπονδιακής Γερμανίας.

Για την περίπτωση της Ίμβρου ο ίδιος θα πει: «Δεν είναι σωστό να αφήνουμε έρμαια των εποίκων τα Ελληνόπουλα. Δεν είναι μόνο η εκμάθηση της γλώσσας. Αν μάθεις γράμματα προχωράς. Δεν μένεις στάσιμος. Υπάρχει μέλλον. Κι αυτό μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για να μη φύγουν κι οι εναπομείναντες Έλληνες από την Ίμβρο ή γιατί όχι και για παλιννόστηση όσων έφυγαν».

Από τον ίδιο, το ιστορικό της εκπαίδευσης στο νησί.

Α. μέχρι το 1922 τα σχολεία είναι ελληνικά

Β. από το 1923 μέχρι το 1940 έγιναν ελληνοτουρκικά. Η συνθήκη της Λωζάνης έδινε την δυνατότητα στους Έλληνες να διευθύνουν οι ίδιοι τα σχολεία τους.

Γ. από το 1941 έως το 1964 έγιναν τουρκοελληνικά.

Δ. από το 1964 μέχρι σήμερα απαγορεύτηκε η διδασκαλία της ελληνικής βάσει (και καθ’ υπέρβαση και παραβίαση) του άρθρου 14 του Νόμου 1151/1927, ειδικού Νόμου περί νήσων.

ΓΝΩΜΕΣ ΙΜΒΡΙΩΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ

Έχουμε στοιχεία και αποδείξεις, που όταν η Ίμβρος εχάνετο, όταν οι ταπεινοί Ίμβριοι κατέφευγαν στις Ελληνικές Προξενικές Αρχές της Πόλης για σωτηρία και έλεος, αυτοί μας ειρωνεύοντο. Χρυσ. Ν. Χριστοφορίδης. Πρόεδρος Συλλόγου Ιμβρίων Αθηνών.

Κατ’ αρχήν δεν πρέπει να στηριχτούμε στην συμπαράσταση του Αθηναϊκού κράτους, το οποίο εστιάζει τα προβλήματα του Ελληνικού κράτους και Έθνους στο νέφος, την λειψυδρία και το Μετρό της Αθήνας και ουδέποτε ασχολήθηκε σοβαρά με το κατεπείγον και ζωτικό θέμα των νησιών Ίμβρος και Τένεδος. Βασίλης Θωμαΐδης. Πρόεδρος Εταιρείας Μελέτης Ίμβρου και Τενέδου.
Αυτοί είναι μποστάν-κουρκουλούκ = σκιάχτρο στο χωράφι με τα καρπούζια, που είναι ανίκανο να διώξει ενεργητικά τους εχθρούς. Ανώνυμος Ίμβριος, για τους Έλληνες πολιτικούς.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΑΠΟ:

Ίμβρος

Σύλλογος Ιμβρίων Αθηνών

Ιμβριακή Ένωση Μακεδονίας-Θράκης
Πηγή
http://www.athriskos.gr/modules/news/article.php?storyid=2222

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η Ίμβρος, ο δάσκαλος Δανιήλ Δανιηλίδης και η εξωτερική πολιτική των πολιτικών ανδρών της Ελλάδος"

Εκστρατεία καταδίκης της Τουρκίας

Ψήφισμα καταδίκης της Τουρκίας για τα εγκλήματά της στην Κύπρο
Εκστρατεία καταδίκης της Τουρκίας για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε στην Κύπρο - Παρακαλούμε ψηφίστε και προωθείστε

Αγαπητοί φίλοι, Το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια ξεκίνησε εκστρατεία καταγγελίας της Τουρκίας στα Κοινοβούλια των χωρών μελων του ΟΗΕ για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε στην Κύπρο και για τα οποία είναι υπόλογη, έχει κριθεί από τα Ευρωπαίκά δικαστήρια και έχει βρεθεί ένοχη. Για να επιτύχουμε το στόχο μας αυτό χρειαζόμαστε και τη δική σας συμπαράσταση ψηφίζοντας θετικά το επισυναπτόμενο ψήφισμα. Το δικό μας πρόβλημα σήμερα μπορεί αύριο να είναι πρόβλημα οποιουδήποτε άλλου.Βασιζόμαστε στη ψήφο σας. Ψηφίστε και προωθείστε το σε γνωστούς φίλους και συνεργάτες ανα τον κόσμο
Η διεύθυνση του ψηφίσματος είναι η πιο κάτω:
Πατήστε εδώ για να ανοίξει το ψήφισμα για να ψηφίσετε:
http://www.petitiononline.com/wcrime74/

Ευχαριστούμε,

Για το Σωματείο
Ιωάννης Σιεκέρσαββας
Γραμματέας
ishekersavvas@cytanet.com.cy
http://agrino.org/kyrenia/welcome_en.utf8.html

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Εκστρατεία καταδίκης της Τουρκίας"

Θρίλερ με τον επαναπατρισμό κλεμμένων αρχαιοτήτων από τις ΗΠΑ ο ρόλος των Σκοπίων

Μέσα από τα χέρια των Σκοπιανών κατάφερε η Ελλάδα την τελευταία στιγμή να αρπάξει έναν σπάνιο καλυκωτό κρατήρα- προϊόν αρχαιοκαπηλίας από την Πιερία- που ανήκε σε ύποπτη αμερικανική συλλογή
«Θρίλερ για γερά νεύρα» θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της υπόθεσης επαναπατρισμού δύο πολύτιμων αρχαιοτήτων, προϊόντων αρχαιοκαπηλίας, που επιστράφηκαν στην Ελλάδα: ένα τμήμα μαρμάρινης επιτύμβιας στήλης από την Αττική (410-400 π.Χ.) και ένας χάλκινος καλυκωτός κρατήρας από την Πιερία (340-320 π.Χ.). Μυστικές πληροφορίες, ρίσκο, σκληρές διαπραγματεύσεις με μία από τις μεγαλύτερες συλλέκτριες στον κόσμο, ανατροπές, παρεμβολές και διεκδικήσεις από τα Σκόπια «οργίασαν» στο παρασκήνιο ώσπου τα δύο σημαντικά κομμάτια από τη συλλογή τής Σέλμπι Γουάιτ να ταξιδέψουν από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Αθήνα. Το υπουργείο Πολιτισμού και η Σέλμπι Γουάιτ είχαν καταλήξει σε συμφωνία για επιστροφή τού άνω τμήματος επιτύμβιας στήλης από το Πόρτο Ράφτη, της οποίας το κάτω μέρος εκτίθεται στο Μουσείο της Βραυρώνας, καθώς είχε αποδειχθεί πως αποτελεί προϊόν αρχαιοκαπηλίας. Και την τελευταία στιγμή ήρθαν στο φως στοιχεία πως και ο σπάνιος χάλκινος κρατήρας της συλλογής Γουάιτ είχε κλαπεί από βασιλικό τάφο και προερχόταν από το ίδιο εργαστήριο με αντίστοιχο που έχει βρεθεί σε τάφο του 4ου αι. π.Χ. στη Σεβαστή Πιερίας.

«Το ρίσκο ήταν μεγάλο. Αποφασίσαμε να τον διεκδικήσουμε όμως μαζί
με τη στήλη, αλλιώς θα τον χάναμε. Η Σέλμπι Γουάιτ έκανε πίσω αρχικά, ενώ ήδη οι Σκοπιανοί είχαν αρχίσει μέσω Διαδικτύου να εκδηλώνουν ενδιαφέρον για τη διεκδίκηση του κρατήρα ως προϊόν της ευρύτερης περιοχής της Μακεδονίας», εξηγεί στα «ΝΕΑ» άνθρωπος- κλειδί στην υπόθεση.

«Οι Σκοπιανοί εδώ και καιρό προσπαθούν να "χτίσουν" το παρελθόν τους διεκδικώντας ελληνικές αρχαιότητες. Κοσμούν το Κοινοβούλιό τους με ελληνικά και ρωμαϊκά αγάλματα και αγοράζουν κομμάτια από την παράνομη αγορά με προέλευση από τον ευρύτερο χώρο της Μακεδονίας, ανεξαρτήτως της δικής τους εδαφικής δικαιοδοσίας» εξηγεί. Προσθέτει δε πως οι αρχαιοκάπηλοι στη Βόρεια Ελλάδα διευκολύνουν την τακτική των Σκοπιανών, καθώς κρύβουν το εμπόρευμά τους στην άλλη πλευρά των συνόρων και βρίσκουν συχνά ντόπιους αγοραστές.

Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται όταν το 2007 το υπουργείο Πολιτισμού απέκτησε ατράνταχτα στοιχεία για τη στήλη από το Πόρτο Ράφτη. Το πρόβλημα ήταν όμως ότι οι αρχαιοκάπηλοι είχαν πουλήσει τη στήλη πριν από τουλάχιστον 40 χρόνια, με αποτέλεσμα να έχει παραγραφεί το αδίκημα τόσο από το ελληνικό ό σο και από το αμερικανικό δίκαιο (δεν ήταν σε ισχύ ούτε η διεθνής σύμβαση της UΝΕSCΟ). «Η πίεση ήταν κυρίως ηθική προς τη Σέλμπι Γουάιτ, η οποία ήθελε να αποφύγει τη δικαστική εμπλοκή» αναφέρουν στα «ΝΕΑ» άνθρωποι που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην υπόθεση. Η χήρα του επιχειρηματία Λέον Λεβί έχει πρωτοκλασάτα κομμάτια στη συλλογή της, «άγνωστης προέλευσης» σε ποσοστό έως και 93%! Είναι δε γνωστή για τα δούναι και λαβείν της με διαβόητους εμπόρους αρχαιοτήτων και διακινητές προϊόντων αρχαιοκαπηλίας, ανάμεσά τους ο Ρόμπιν Σάιμς και ο συνεργάτης του Χρήστος Μιχαηλίδης. Στη βίλα του τελευταίου στη Σχοινούσα εντοπίσθηκαν πρόσφατα αδήλωτες αρχαιότητες. Στην δε έπαυλη της Γουάιτ σε θέρετρο της Ιταλίας σκοτώθηκε ο Μιχαηλίδης, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες (φέρεται να χτύπησε το κεφάλι του σε καλοριφέρ).
Από τη στάνη στην Ατλάντα

Ακόμη τρεις σημαντικές κλεμμένες ελληνικές αρχαιότητες ανεκτίμητης αξίας διεκδικούμε- αν βεβαίως ο φάκελος που βρίσκεται ήδη στον εισαγγελέα δεν χαθεί στα γρανάζια της γραφειοκρατίας.

● Ένα φυσικού μεγέθους μαρμάρινο άγαλμα της Τερψιχόρης (4ος-2ος π.Χ.)

που φυλασσόταν σε στάνη στα Γιάννινα προτού φύγει στο εξωτερικό- αξίας τουλάχιστον 10 εκατ. δολαρίων.

● Έναν μνημειακού μεγέθους πίθο πιθανόν από τη Ρόδο (650-600 π.Χ.).

● Μία ακέραια μινωική πήλινη λάρνακα (14ος αιώνα π.Χ.) με πλούσια γραπτή διακόσμηση (κυρίως θαλάσσια όντα) από την Κρήτη.

Και οι τρεις αρχαιότητες εκτίθενται στο Μichael Carlos Μuseum του Πανεπιστημίου Εmory της Ατλάντας στις Ηνωμένες Πολιτείες.


Το χρονικό των αρπαγών
Δεκαετίες ΄50-΄60: Εντοπίζεται η στήλη (σπασμένη;) στο Πόρτο Ράφτη 1963: Το κάτω τμήμα της εκτίθεται στο Μουσείο Βραυρώνας. Το πάνω τμήμα έχει εξαφανιστεί 1990: Παρουσιάζεται το άνω τμήμα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης 1991: Αναγνωρίζεται από τον καθηγητή Γεώργιο Δεσπίνη ότι συνανήκει με το έκθεμα στο Μουσείο Βραυρώνας 2007: Αρχίζει η διεκδίκηση από το υπουργείο Πολιτισμού Καλυκωτός κρατήρας
2006: Εμφα-νίζεται ο κρατήρας σε έκθεση στο Τενεσί 2007: Αποδεικνύεται πως έργο του ίδιου εργαστηρίου- αν όχι από το ίδιο χέριπροέρχεται από τη Σεβαστή Πιερίας και αρχίζει η διεκδίκησή του 2008: Επιστροφή στην Ελλάδα
Πηγή

http://strymonas.blogspot.com/2011/05/blog-post_6717.html#more

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Θρίλερ με τον επαναπατρισμό κλεμμένων αρχαιοτήτων από τις ΗΠΑ ο ρόλος των Σκοπίων"

ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΑΝ ΛΑΧΤΑΡΑΣ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ. ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΠΑΡΤΗΝ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΞΙΖΕΙΣ

Σημαία του ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη
με οκτώ οριζόντιες γραμμές
και κυανό σταυρό.Διαστ.: 1,10Χ1,50μ.

ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ, ΞΥΠΝΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ…
Ελλάδα δεν είναι οι πολιτικοί της που έρχονται και παρέρχονται. Ελλάδα δεν είναι ούτε οι παπάδες… (της). Ούτε τα παρακμιακά πρότυπα που προβάλλονται…
Ελλάδα είναι οι Σαλαμινομάχοι οι Μαραθωνομάχοι και αυτοί που θυσιάστηκαν στις Θερμοπύλες.
Είναι οι Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι και πανεπιστήμονες, οι γεννήτορες του γήινου πολιτισμού.
Είναι ο Αλέξανδρος ο Μέγιστος της οικουμένης και η αδούλωτη γενιά του ’21.
Ελλάδα είμαστε όλοι εμείς που έχουμε χρέος και καθήκον να παραδώσουμε στους αγέννητους μια πατρίδα ανώτερη από αυτήν που παραλάβαμε.
Όμως θα τα καταφέρουμε; Πώς να τα καταφέρουμε όταν ταυτίζουμε την Ελλάδα με τους πολιτικούς και τους παπάδες, και με ότι αυτοί πρεσβεύουν;
Βρέθηκα σε μέσο μαζικής μεταφοράς και κάποιος ενώ έβριζε τους πολιτικούς (όπως συμβαίνει πια καθημερινά), είπε: «Ντρέπομαι που πήγα φαντάρος». Μόλις άκουσα μια ηλιθιότητα μεγατόνων. Για να μην την χαρακτηρίσω αλλιώς… Πώς να του έλεγα ότι δεν υπηρέτησε για τον τότε πρωθυπουργό και τους πολιτικούς, αλλά για κάτι άλλο, και πώς να καταλάβαινε…
Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Η γενιά της τρίτης ηλικίας νομίζω ότι έχει ελαφρυντικά, διότι πέρασε από κατοχή, πέρασε από φτώχια και πείνα, πέρασε από την μεγαλύτερη ντροπή, το μέγα αίσχος της νεότερης Ιστορίας μας, τον εμφύλιο. Και μέχρι να μαζέψουν τα κομμάτια τους, τους έφυγε η νιότη τους.
Σήμερα (πάντα κατά την γνώμη μου), τεράστια ευθύνη για το χάλι μας, φέρει η περίφημη γενιά του «ψωμί παιδεία ελευθερία». Η Γενιά με τα τότε οράματα και ιδανικά που νομίζει ότι έριξε την χούντα, και που προς τιμήν της καθιερώθηκε γιορτή και σχολική αργία. Η γενιά του Πολυτεχνείου.
Αυτή είναι η γενιά που κυβερνάει σήμερα!!!
Τι κατάφερε αυτή η γενιά; Και τι Ελλάδα θα παραδώσει στους νέους;
Και αυτοί με την σειρά τους (οι νέοι, τα παιδιά) τι μπορούν να κάνουν (αν θελήσουν να κάνουν κάτι για αυτήν την έρμη πατρίδα) χωρίς οράματα και χωρίς ιδανικά; Ποιος να τους τα εμφυσήσει; Και που να τα βρουν όταν από την ώρα που κατάλαβαν τον εαυτό τους δέχονται συνεχώς διεθνιστικά μηνύματα από παντού…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΑΝ ΛΑΧΤΑΡΑΣ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ. ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΠΑΡΤΗΝ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΞΙΖΕΙΣ"

ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΕΚΣΥΧΡΟΝΙΖΟΝΤΑΙ

  Το ναρκωτικό που αναμένεται να σημαδέψει τον εικοστό πρώτο αιώνα δεν θα μπορούσε παρά να κατασκευάζεται και να διακινείται μέσω Ιντερνέτ.

Ο λόγος για το iDoser, τη νέα εθιστική «ουσία» που κάνει θραύση σε όλο τον κόσμο και δεν λαμβάνεται με χάπια, ενέσεις ή εισπνοές, αλλά κυκλοφορεί σε ψηφιακά αρχεία, που οι χρήστες κατεβάζουν εύκολα από το Διαδίκτυο.

Η «δόση» είναι βασισμένη σε ηχητικά κύματα, τα οποία έχουν ενσωματωθεί με ειδική επεξεργασία σε κοινά μουσικά αρχεία .mp3 και πωλούνται ως αρχεία .drg.

Οι χρήστες δεν έχουν παρά να τα αναζητήσουν στις εκατοντάδες ιστοσελίδες-βαποράκια, να τα κατεβάσουν στον υπολογιστή τους και με ένα ειδικό πρόγραμμα, που διατίθεται δωρεάν στο Ιντερνέτ, να τα αποσυμπιέσουν, να τα ακούσουν και να φτιάξουν. κεφάλι στην κυριολεξία, αφού τα ηχητικά αυτά ναρκωτικά δρουν κατευθείαν στον εγκέφαλο.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί, πρόκειται για συγκεκριμένα κύματα συχνότητας 3 έως 30 Hertz (τα λεγόμενα "υποηχητικά κύματα") που επηρεάζουν τη λειτουργία του εγκεφάλου προκαλώντας διάφορες αντιδράσεις. Για παράδειγμα, τα κύματα άλφα (τα οποία κυμαίνονται από 7 έως 13 Hertz) έχουν χαλαρωτική δράση, όμως υπάρχουν και άλλα που προκαλούν αντιθέτως υπερδιέγερση και ευφορία.
Ήδη οι αρχές έχουν εντοπίσει αμέτρητες ιστοσελίδες όπου μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να βρουν τη δόση τους. Μάλιστα, υπάρχει και ιστοσελίδα όπου παρέχονται οδηγίες χρήσης του νέου ναρκωτικού για τους αρχάριους και πωλούνται CDs με τραγούδια-«δόσεις».
 Όπως συμβαίνει σε αρκετές περιπτώσεις και με τα κοινά ναρκωτικά, οι πρώτες χαμηλές «δόσεις» παρέχονται δωρεάν, με στόχο την προσέλκυση νέων πελατών. Ακόμα όμως και οι πιο ισχυρές «δόσεις» προσφέρονται σε πολύ χαμηλές τιμές (περίπου 5 ευρώ το τραγούδι), παρά το γεγονός ότι μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν αμέτρητες φορές. Την ίδια στιγμή, στο YouTube μπορεί να βρει κανείς πολλά σχετικά βιντεάκια και να δει νέους να παραληρούν από ευφορία τη στιγμή που δοκιμάζουν το ναρκωτικό της ψηφιακής εποχής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η χρήση των υποηχητικών κυμάτων δεν είναι κάτι καινούργιο για τις αστυνομικές αρχές, οι οποίες στο εξωτερικό τα χρησιμοποιούν ως κατασταλτικά μέσα, για παράδειγμα, στις ντισκοτέκ ώστε να ηρεμούν τη νεολαία.Η χρήση τους έχει πραγματοποιηθεί στο παρελθόν και σε στρατιωτικούς χώρους. Παρ' όλα αυτά, οι κίνδυνοι για την υγεία που σχετίζονται με τη χρήση των cyber-ναρκωτικών δεν έχουν διαπιστωθεί ακόμα. Οι ειδικοί έχουν αρχίσει έρευνες σχετικά με το μέγεθος και τις επιπτώσεις του εθισμού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΕΚΣΥΧΡΟΝΙΖΟΝΤΑΙ"

Πρόλογος του βιβλίου του Ταξιάρχου Χρήστου Κονταρίδη

Του Νίκου Λυγερού

«Ο Οθωμανικός στρατός (1299-1922). Οργάνωση, οπλισμός, τακτικές μάχης και στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις».

Η μελέτη του Ταξιάρχου Χρήστου Κονταρίδη έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό κενό του πλαισίου της εξέλιξης της τουρκικής κρατικής οντότητας, εντάσσοντάς την στη νοόσφαιρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτή η προσπάθεια δεν αποτελεί αναχρονισμό ακόμα κι αν φαινομενικά μάς εκπλήσσει η προσέγγιση σε πρώτο βαθμό. Αντιθέτως, μελετώντας τη ραχοκοκαλιά της δομή και της οργάνωσης του στρατιωτικού σκέλους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αναδεικνύει διαχρονικά στοιχεία τα οποία είναι τα θεμέλια κι η παράδοση του τουρκικού στρατού. Ο Ταξίαρχος Χρήστος Κονταρίδης δεν κάνει το στρατηγικό λάθος μιας ιδανικής μελέτης, η οποία θα εξέταζε πρώτα τη γεωπολιτική αντίληψη, μετά τη γεωστρατηγική άποψη και ύστερα μόνο τη στρατιωτική δομή, διότι κατανόησε ότι η μελέτη του αφορά σε έναν θεσμό που δημιουργήθηκε κι όχι που εκτέλεσε. Έτσι η αναδρομική προσέγγισή του δίνει βάρος στο τακτικό επίπεδο πρώτα και μετά κατασκευάζει τις απαραίτητες προεκτάσεις κι όχι επεκτάσεις, για ν' αγγίξει στη συνέχεια τη στρατηγική μέσω του επιχειρησιακού και της εφοδιαστικής αλυσίδας. Δεν πρόκειται για έναν πολιτισμό που οπλίστηκε για να αμυνθεί, αλλά για ένα όπλο που προκήρυξε ότι είναι πολιτισμός. Έτσι αναφέρεται πρώτα στα όπλα και τις πολεμικές τακτικές των μαχητών του Εμίρη Οσμάν, για να αναλύσει τις σταδιακές αλλαγές και εξελίξεις των διαδόχων έως τον Σουλτάνο Μουράτ Β' (1421-1451). Σε δεύτερη φάση, αναλύει την εδαφική κατάσταση και τον τρόπο διαχείρισής της στην περίοδο που αρχίζει με τον Μωάμεθ Β' Φατίχ (1432-1481) και τελειώνει με τον Μωάμεθ Β΄ Αβτζή (1648-1687). Μέσω αυτής της ανάλυσης, η οποία συμπεριλαμβάνει την απόδειξη της ανικανότητας πολλών Σουλτάνων, διότι δεν είχαν στρατηγική διαχείριση κρίσεων, την ανάμειξη των γενιτσάρων στην πολιτική που προκάλεσε εκφυλισμό του συστήματος, αλλά και τη σύγκριση των στρατιωτικών δομών και ικανοτήτων με την ανάπτυξη της Ευρώπης, ο Ταξίαρχος Χρήστος Κονταρίδης διαχωρίζει, διακρίνει και αναδεικνύει τα αίτια της παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το τρίτο και τελευταίο στάδιο της μελέτης αφορά στην περίοδο μεταξύ Σουλτάνου Σλουλεϊμάν Β΄ (1642-1691) και του Μωάμεθ Στ΄ Βαχιντεντίν (1861-1926), για να καταλήξει στον ευρωπαϊκό έλεγχο της στρατιωτικής δομής αλλά και ισχύς και να εξηγήσει τη μεταμόρφωση που θα προκαλέσει ο Μουσταφά Κεμάλ. Ο τελευταίος ερμηνεύεται πλέον ως κοντραπούντο της μελωδίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και παρουσιάζει ήδη στοιχεία αρμονίας που θα διεκδικήσει η Τουρκία μέσω του Νεοθωμανικού δόγματος. Αυτή η νέα σύνθεση του Ταξιάρχου Χρήστου Κονταρίδη δεν μας μαθαίνει μόνο τα μυστικά που καλύπτουν τους καλγιοντζήδες, τους λεβέντες, τους δερβετζήδες, τους γκιονουλουγιάν, τους δελήδες και τους ασχίρηδες, με άλλα λόγια τα συστατικά, αλλά μέσω της κατανόησης και της επινόησής του κατάφερε να μας δείξει τις δομές και τις υποδομές του βαθέως κράτους, ως συνέχεια του στρατιωτικού σκέλους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, για να πάψουμε να ονειροπολούμε και να αποκτήσουμε ένα όραμα!

Πηγή: http://www.lygeros.org/lygeros/7273-gr.html

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Πρόλογος του βιβλίου του Ταξιάρχου Χρήστου Κονταρίδη"

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΠΟΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

1770.—Οι Μανιάται, μένεα πνέοντες διά την επιδειχθείσαν υπό τού Χατζή Οσμάν πασσά θηριωδίαν έναντι τών απεσταλμένων των (3-5-1770), περικυκλώνουν τήν νύχτα παρά τό βουνόν τής Ξινοκαβάλλας τό στρατόπεδον τών Τούρκων καί επιπίπτουν πανταχόθεν εναντίον των, προξενήσαντες είς αυτούς τρομακτικήν πανωλεθρίαν, έν ταυτοχρόνως άλλαι ομάδες κατακόπτουν τήν τουρκικήν οπισθοφυλακήν παρά τήν κοιλάδα τού Βαθέος. Εκ τού έκ 16.000 τουρκικού στρατού μόλις περί τάς 5.000 διεσώθησαν έν κακή καταστάσει είς τόν Μυστράν. Μεταξύ τών φονευθέντων ήσαν ό Χατζή Οσμάν πασσάς καί υπέρ τούς 80 αξιωματικοί του. Είς χείρας τών νικητών περιήλθον άφθονα όπλα καί πολεμοφόδια, δέκα πυροβόλα καί όλαι αί αποσκευαί τού τουρκικού στρατού. Είς τήν επίθεσιν αυτήν έλαβον σπουδαίον μέρος καί περί τάς 2.000 γυναίκες, έκ τών οποίων 10 εφονεύθησαν καί 18 ετραυματίσθησαν.

.

1859.—Τα περίφημα Σκιαδικά. Πολλοί μαθηταί τών έν Αθήναις γυμνασίων και άλλων ανωτέρων σχολών, εμφορούμενοι από πνεύμα ενισχύσεως τής εγχωρίου παραγωγής, επρομηθεύθησαν ψάθινα καπέλλα έκ Σκιάθου καί ενεφανίσθησαν μέ αυτά είς τόν κυριακάτικον περίπατον, πού εγίνετο τότε πρός τό μέρος τού Πολυγώνου (αρχή λεωφόρου Αλεξάνδρας ). Αλλ’ οί υπάλληλοι τών εσαγόντων έκ τού εξωτερικού ψάθινα καπέλλα ωργάνωσαν απειλητικήν διαδήλωσιν εναντίον των καί εκακοποίησαν τινάς έξ αυτών. Οι μαθηταί αντεπετέθησαν μέ μεγάλην ορμήν καί επηκολούθησεν αληθινή σύρραξις. Επενέβη τότε ό διευθυνής τής αστυνομίας, ό οποίος εστράφη κατά τών μαθητών καί, συλλαβών μερικούς έξ αύτών, τούς εφυλάκισε.

Ολίγην ώραν βραδύτερον, συνεκροτήθη ογκωδεστάτη διαδήλωσις όλων τών μαθητών τής πρωτευούσης, οίτινες, περικυκλώσαντες τήν οικίαν τού υπουργού τών Εσωτερικών Προβελεγγίου, εζήτουν τήν άμεσον απόλυσιν τών συλληφθέντων.

Είς τήν μικράν πρωτεύουσαν τής εποχής εκείνης καί τά πλέον ασήμαντα γεγονότα έπαιρναν τεραστίας διαστάσεις. Εκινητοποιήθησαν αμέσως στρατιωτικαί μονάδες καί συνεκλήθη εκτάκτως τό υπουργικόν συμβούλιον, πού, έπειτα από πολλάς αμφιταλαντεύσεις καί δισταγμούς, απεφάσισε τήν απόλυσιν τών συλληφθέντων. Ούτως έληξαν τά Σκιαδικά, τά οποία επί τινάς ώρας έδωσαν είς τήν πρωτεύουσαν όψιν αναρχουμένης πόλεως.

Πηγή

http://eistorias.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΠΟΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ"

Διαχρονικό μήνυμα Κολοκοτρώνη προς επίδοξους κατακτητές

Όταν ο Ιμπραήμ με τον κεχαγιά του έστειλεν εις την Μεσσηνίαν διαταγήν να προσκυνήσουν, διότι άλλως, καθώς ηπείλει, «θ’ ακολουθήση φωτιά και τσεκούρι», ο Κολοκοτρώνης απήντησεν, «όχι από μέρος του, από μέρος του λαού της Μεσσηνίας» :

«Αυτό, όπου μας φοβερίζεις, να μας κόψης και κάψης τα καρποφόρα δένδρα μας, δεν είναι της πολεμικής έργον˙ διατί τα άψυχα δένδρα δεν εναντιώνονται εις κανένα· μόνον οι άνθρωποι, όπου εναντιώνονται έχουνε στρατεύματα και σκλαβώνουν· και έτσι είναι το δίκαιον του πολέμου˙ με τους ανθρώπους και όχι με τα άψυχα δένδρα˙ όχι τα κλαριά να μας κόψης, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια, που μας έκαψες, μόνον πέτρα επάνω στην πέτρα να μη μείνη, εμείς δεν προσκυνούμεν· τι τα δένδρα μας αν τα κόψης και τα κάψης, την γην δεν θέλει την σηκώσης. Και η ίδια η γη, που τα έθρεψε, αυτή η ίδια η γη θα μένη δική μας και τα ματακάνει. Μόνον ένας Έλληνας να μείνη, πάντα πολεμούμε και μην ελπίζης, πως την γην μας θα την κάμης δική σου, βγάλτο από το νου σου».

«Απομνημονεύματα» Γεώργιος Τερτσέτης

Πηγή

http://eistorias.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Διαχρονικό μήνυμα Κολοκοτρώνη προς επίδοξους κατακτητές"

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – Καραολής Μιχαλάκης

.Καραολής Μιχαλάκης.

.

Γεννήθηκε στο Παλαιχώρι, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 13 Φεβρουαρίου 1933. Απαγχονίστηκε στις 10 Μαΐου 1956 στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας. Γονείς : Σάββας και Παναγιώτα Καραολή Αδέλφια : Ανδρέας, Ελένη, Μαρούλα, Νίκη

Ο Μιχαλάκης Καραολής τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παλαιχωρίου και αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας. Ήταν κυβερνητικός υπάλληλος και εργαζόταν στο Τμήμα του Φόρου Εισοδήματος. Εντάχθηκε στις τάξεις της ΕΟΚΑ πριν από την 1η Απριλίου 1955, στην ομάδα του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη και προσέφερε ποικίλες υπηρεσίες στον αγώνα.

 Έλαβε μέρος στη διανομή της πρώτης προκήρυξης του Διγενή. Δούλεψε στο τμήμα πληροφοριών της Οργάνωσης, στη μεταφορά και απόκρυψη οπλισμού και ανέλαβε βομβιστικές επιθέσεις εναντίον του εχθρού σε καίρια σημεία της Λευκωσίας. Στη συνέχεια κατατάγηκε στην πρώτη ομάδα εκτελεστικού Λευκωσίας.

 Ως απόφοιτος της Αγγλικής Σχολής έκανε παρέα με αγγλόπαιδες, έπαιζε μαζί τους και δεν κινούσε σε κανένα την υποψία ότι ήταν μέλος της ΕΟΚΑ.

Στις 28 Αυγούστου 1955 ανέλαβε με το συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου την εκτέλεση του αστυνομικού Ηρόδοτου Πουλλή, στενού συνεργάτη των Άγγλων. Ο Παναγιώτου διέφυγε, ενώ ο Καραολής καταζητήθηκε και συνελήφθη, καθώς μεταφερόταν στην περιοχή Κερύνειας, για να ενωθεί με την ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου.

 Προσήχθη στο δικαστήριο και καταδικάστηκε σε θάνατο στις 28 Οκτωβρίου 1955, παρόλο που η σφαίρα που σκότωσε τον Πουλλή προερχόταν από το όπλο του Παναγιώτου. Και αυτό το γνώριζαν οι Άγγλοι.

Προσπάθειες για οργάνωση δραπέτευσής του, πριν την εκτέλεσή του, δεν τελεσφόρησαν και ο Μιχαλάκης Καραολής οδηγήθηκε στην αγχόνη μαζί με τον Ανδρέα Δημητρίου στις 10 Μαΐου 1956. Με τις εκτελέσεις αυτές ο νέος Άγγλος κυβερνήτης της Κύπρου Χάρντιγκ ήθελε να δείξει ότι η Βρετανία ήταν αποφασισμένη να διατηρήσει την κυριαρχία της στην Κύπρο, πατάσσοντας κάθε αντίσταση του Κυπριακού λαού.

Το ψυχικό σθένος και η ελληνική παλληκαριά που επέδειξαν οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, ανεβαίνοντας απτόητοι στο ικρίωμα της αγχόνης, ανύψωσε το γόητρο της ΕΟΚΑ και δημιούργησε ηρωικό προηγούμενο για τους αγωνιστές.

.πηγή: http://www.e-istoria.com/

.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – Καραολής Μιχαλάκης"

Ο ναύσταθμος του αθηναϊκού στόλου

Οι έρευνες στα κατάλοιπα των λιμενικών εγκαταστάσεων του Πειραιά τα οποία διατηρούνται βυθισμένα στη Ζέα και το Μικρολίμανο.
Τους συναντάει κανείς συχνά τα πρωινά στη Ζέα, αλλά και στο Μικρολίμανο. Βουτούν στα μολυσμένα νερά, με βαρύ εξοπλισμό, διπλά και τριπλά γάντια για να μην κινδυνεύουν από τα σκουπίδια του βυθού στην προσπάθειά τους να ερευνήσουν λίγα μόλις μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.
 Στην προκυμαία, οι συνάδελφοί τους επικοινωνούν μαζί τους με σύγχρονα συστήματα, ενώ οι φωτογράφοι της ομάδας δεν χάνουν στιγμή από όσα συμβαίνουν.
Είναι η ομάδα του Zea Harbour Project, η οποία διενεργεί το ερευνητικό αρχαιολογικό πρόγραμμα που ξεκίνησε πριν από δέκα χρόνια ο Dr Bjoern Loven, στην προσπάθειά του να μελετήσει τα αρχαία κατάλοιπα των λιμενικών εγκαταστάσεων του Πειραιά, που χρονολογούνται στον 4ο και τον 5ο αιώνα π. Χ. και διατηρούνται βυθισμένα στα λιμάνια της Ζέας και του Μικρολίμανου (Μουνιχία).
 Από το 2002, διεξάγονται ενάλιες ανασκαφές και χερσαίες έρευνες στην περιοχή, φέρνοντας στο φως σημαντικά ευρήματα και προσελκύοντας το ενδιαφέρον κοινού και επιστημόνων απ’ όλο τον κόσμο.
Τα δικά μας γυμνάσια και λύκεια μπορεί να μη φτάνουν ώς εκεί, αλλά εκείνα του εξωτερικού, όπως και πολλοί φοιτητές πανεπιστημίων (από Δανία, Αμερική, Αγγλία, Πολωνία κ. α.) και Ελληνες είναι τακτικοί επισκέπτες. Μαθαίνουν και μάλιστα από πρώτο χέρι για το σπίτι του αθηναϊκού στόλου.
Τεράστιο συγκρότημα
Ο κύριος πολεμικός ναύσταθμος της αρχαίας Αθήνας στον Πειραιά δεν ήταν μικρή υπόθεση. Οι εγκαταστάσεις με τις κιονοστοιχίες και τις επικλινείς κρηπίδες ήταν μεγάλες και εντυπωσιακές και στέγαζαν τριήρεις και άλλα πολεμικά πλοία του αθηναϊκού στόλου. Του στόλου που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην έκβαση των Περσικών Πολέμων και όχι μόνον.
«Ηταν τεράστιο κτιριακό συγκρότημα. Επιβλητικό και μνημειακό. Τρομερό έργο την εποχή εκείνη, σύμβολο για την αθηναϊκή δημοκρατία που φρόντιζαν να το διαφυλάττουν καλά. Ηταν σύμβολο της Αθήνας», είναι τα πρώτα λόγια του Ιωάννη Σαπουντζή, υποδιευθυντή του προγράμματος και του Παναγιώτη Αθανασόπουλου, επίσης αρχαιολόγου και επιστημονικού συνεργάτη, όταν τους συναντήσαμε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ο ναύσταθμος του αθηναϊκού στόλου"

Ό Ίερός Λόχος τό '44 καί ή δράσις του

Ήταν αρχές του Μάη του 1944, όταν ξεκίνησαν μια κοινή επιχείρηση στο Αιγαίο οι Ιερολοχίτες με τους Βρετανούς SBS. Λίγες μέρες πριν, είχε φθασει στην Πλωτή Βάση των Ελλήνων Καταδρομέων ένας Βρετανός Ταγματάρχης των SBS με το τμήμα του και ζήτησε για ενίσχυση έξι Ιερολοχίτες, μεταξύ των οποίων και ένα αγγλομαθή για διερμηνέα. Είχαν σχεδιάσει καταδρομή στην Ίο και στην Αμοργό. Βασικά είχε μαθευτεί ο αμφίβιος τρόπος ενέργειας των Ελλήνων και είχε ενθουσιάσει την ιεραρχία των βρετανικών ειδικών δυνάμεων.

Ο Καλίνσκης, που ήταν τότε ο διοικητής της ελληνικής δύναμης τους διέθεσε και έγιναν οι δύο ενέργειες με απόλυτη επιτυχία. Σην Ίο το βράδυ της 27/28 Απριλίου, βύθισαν ένα καΐκι 35 τόνων ανατίναξαν πυρομαχικά του γερμανικού φυλακίου αφού εξουδετέρωσαν την φρουρά. Ό,τι τρόφιμα βρήκαν στις αποθήκες, τα μοίρασαν στον κόσμο.

Στην Αμοργό προσέγγισαν την νύκτα 30 Απριλίου/1 Μαΐου και "κτύπησαν" τον γερμανικό ναυτικό σταθμό. Διέλυσαν όλα τα μέσα επικοινωνιών και εξουδετέρωσαν την φρουρά. Έξι Γερμανοί σκοτώθηκαν στην συμπλοκή και 2 ξέφυγαν προς τα βουνά. Ό,τι κώδικες και έγγραφα βρήκαν οι Καταδρομείς, τα πήραν μαζί τους. Και κει κατέστρεψαν όλα τα πυρομαχικά και μοίρασαν τρόφιμα στους κατοίκους.

Την πρωτομαγιά, εκείνης της χρονιάς έφθασε στη βάση και ο Τσιγάντες, ο διοικητής του Ιερού Λόχου, με το γιοτ "Ελίκη" ένα όμορφο σκαρί, που πριν από τον πόλεμο βρισκόταν αραγμένο στην Καστέλα όταν δεν ταξίδευε. Ο πόλεμος τό 'φερε να είναι η "ναυαρχίδα" του Ιερού Λόχου. Μετά από τέσσερις ημέρες έφτασε και το Ιο Τμήμα του Ιερού Λόχου από την Κύπρο με ένα άλλο πετρελαιοκίνητο και η δύναμη αυξήθηκε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ό Ίερός Λόχος τό '44 καί ή δράσις του"