Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ - ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ - ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ - ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ - ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ - ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΣΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΜΑΘΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

Τι μας διδάσκει η Ιστορία για τη Γερμανία


Του Πολυκάρπου Αδαμίδη

Με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου λέγεται ότι οι σύμβουλοι του Προέδρου Ρούσβελτ, προσπαθούσαν να τον πείσουν να κάνει την ηττημένη Γερμανία μια αγροτική κοινωνία, απόλυτα αποβιομηχανοποιημένη, για να μην εξελιχθεί ποτέ πια σε κίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη. Επικράτησε τελικά η γνώμη της OSS (Προδρόμου της CIA), που ήθελε τη Γερμανία, την ελεγχόμενη από τις Δυτικές Δυνάμεις, αποτρεπτικό δέος και δύναμη ανάσχεσης στην εξάπλωση του κουμμουνισμού στην Ευρώπη.

Με το τέλος της κρίσης στο Σουέζ, το 1956, όπου οι ΑγγλοΓάλλοι υποχρεώθηκαν σε ταπεινωτική ουσιαστικά αναδίπλωση, μετά τη στήριξη των Αιγυπτιακών θέσεων από τις ΗΠΑ, ο Καγκελάριος της τότε Δυτικής Γερμανίας, Κόνραντ Αντενάουερ, λέγεται ότι παρότρυνε τη Γαλλία και τον Άγγλο πρωθυπουργό, Άντονι Ήντεν να συμπήξουν συμμαχία για να προωθήσουν τα Ευρωπαικά συμφέροντα, που διέφεραν όπως διατείνονταν, από αυτά των ΗΠΑ. Ακολούθησε στο επόμενο χρονικό διάστημα η Συνθήκη της Ρώμης (1957) και η γέννηση της ΕΟΚ.

Με την πτώση του Τείχους ο Πρόεδρος Μιτεράν και η Αγγλίδα πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ, είχαν αντιρρήσεις και ενδοιασμούς για την Γερμανική Επανένωση. Λέγεται ότι δέχτηκαν, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα τη «θυσία» του γερμανικού μάρκου και την ένταξη της Γερμανίας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση και το Ευρώ.

Τίποτε λοιπόν από τις «θυσίες» των Γερμανών φορολογουμένων, δεν έγινε με αγαθοεργή διάθεση. Τίποτε δεν χαρίστηκε από τη Γερμανία. Τη μεγαλοψυχία των Συμμάχων νικητών κεφαλαιοποίησε για να πετύχει την οικονομική ανάπτυξή της. Αυτή με την οποία αξιώνει σήμερα να μετατρέψει κυρίαρχα κράτη σε εταίρους – παρίες. Γιατί τι άλλο από διαρκή φτώχεια μπορεί να συνεπάγεται η λεγόμενη "δημοσιονομική πειθαρχία" , που επιδιώκουν κάποιοι να την επιβάλλουν και ως συνταγματική επιταγή, για τα κράτη που δεν έχουν βαριά βιομηχανία, αλλά έχουν προσαρμόσει την παραγωγή της στις ανάγκες μιας κοινής Κοινοτικής Πολιτικής ; Αλλά οι μοίρες των εθνών δεν καθορίζονται με "ασκήσεις επί χάρτου" ούτε με την επιλεκτική μνήμη. Οι πρώτοι εξάλλου διδάξαντες, τις πρακτικές αυτές, οι Πρώσοι Αυτοκράτορες, οδήγησαν στον "ακρωτηριασμό" της Γερμανίας, με την απώλεια αυτής της ίδιας της Πρωσίας. Η ιστορία διδάσκει. Η εμμονή στην επανάληψή της, παύει να είναι φάρσα. Γίνεται τραγέλαφος . Και εκδικείται.

http://kostasxan.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts with Thumbnails